ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਪਠਿਤਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਨ ਵੈ । ਭਾਰ੍ਯਾ ਪੁਤ੍ਰੈਃ ਸੁਤੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਧਰ੍ਮਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਪੜ੍ਹੀ, ਤੇ ਪਤਨੀ ਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਸਭ ਨੇ ਸਰਵੋਤਮ ਧਰਮ ਸੁਣਿਆ।
ਸ਼੍ਰੁਤੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਮਹਾਪੁਣ੍ਯੇ ਭਾਰ੍ਯਾ ਪੁਤ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰੇਰਿਤਃ । ਸਂਸਰ੍ਗਾਦਸ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਵ੍ਰਤਮੇਤਤ੍ਸਮਾਚਰ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਤਨੀ ਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਸਾਥ ਵਿਚ ਇਹ ਵਰਤ ਕੀਤਾ।
ਤਦਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਮਹਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਪੁਣ੍ਯਪ੍ਰਦਾਯਕਮ੍ । ਵ੍ਰਤਮੇਤਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਇਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮਾਨਸਃ
ਉਹ ਵੱਡਾ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਪੱਕਾ ਨਿਸਚਾ ਕਰ ਲਿਆ ਕਿ ਮੈਂ ਇਹ ਵਰਤ ਜਰੂਰ ਕਰਾਂਗਾ।
ਭਾਰ੍ਯਾ ਪੁਤ੍ਰੈਃ ਸਮਂ ਗਤ੍ਵਾ ਨਦ੍ਯਾਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕृਤਂ ਤ੍ਵਯਾ । ਹृष੍ਟੇਨ ਮਨਸਾ ਵਿਪ੍ਰ ਪੂਜਿਤੋ ਮਧੁਸੂਦਨਃ
ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਦੀ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ; ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੂੰ ਮਧੁਸੂਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਸਰ੍ਵੋਪਹਾਰੈਃ ਪੁਣ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਗਂਧਧੂਪਾਦਿਭਿਸ੍ਤਥਾ । ਰਾਤ੍ਰੌ ਜਾਗਰਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨृਤ੍ਯਗੀਤਾਦਿਭਿਸ੍ਤਥਾ
ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ ਭੇਟਾਂ, ਸੁਗੰਧ ਤੇ ਧੂਪ ਆਦਿ ਨਾਲ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗ ਕੇ ਨੱਚਣ-ਗਾਉਣ ਆਦਿ ਨਾਲ ਉਤਸਵ ਮਨਾਇਆ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਂਗੇਨ ਨਦ੍ਯਾਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਪੁਨਃ ਕृਤਮ੍ । ਪੂਜਿਤੋ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਃ ਪੁष੍ਪਧੂਪਾਦਿਮਂਗਲੈਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਸੰਗਤ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਮੁੜ ਨਦੀ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ ਤੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਫੁੱਲ, ਧੂਪ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਵਸਤਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਗੋਵਿਂਦਂ ਸ੍ਨਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ । ਨਿਰ੍ਵਾਪਂ ਤਾਦृਸ਼ਂ ਦਤ੍ਤਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ
ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਗੋਵਿੰਦ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਤੂੰ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਐਸਾ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ।
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਤਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਦਤ੍ਤਾ ਤਸ੍ਮੈ ਸੁਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ । ਕृਤਵਾਨ੍ਪਾਰਣਂ ਵਿਪ੍ਰ ਪੁਤ੍ਰੈਰ੍ਭਾਰ੍ਯਾਦਿਭਿਃ ਸਮਮ੍
ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਪਤਨੀ ਆਦਿ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪਾਰਣ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰੇषਿਤੋ ਭਕ੍ਤਿਪੂਰ੍ਵੇਣ ਸਦ੍ਭਾਵੇਨ ਤ੍ਵਯੈਵ ਸਃ । ਏਵਂ ਵ੍ਰਤਂ ਸਮਾਚੀਰ੍ਣਂ ਤ੍ਵਯਾ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ
ਤੂੰ ਭਗਤੀ ਤੇ ਸੱਚੇ ਮਨ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੂੰ ਇਹ ਵਰਤ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਿਭਾਇਆ।
ਸਂਗਤ੍ਯਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯੈਵ ਵਿष੍ਣੋਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ । ਭਵਾਨ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਸੰਗਤ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਸੱਚ ਤੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ।
ਤਸ੍ਯ ਵ੍ਰਤਸ੍ਯ ਭਾਵੇਨ ਤ੍ਵਯਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਮਹਤ੍ਕੁਲਮ੍ । ਭੂਸੁਰਾਣਾਂ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਂ ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮਸਮਾਵਿਲਮ੍
ਉਸ ਵਰਤ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਵੱਡਾ ਕੁਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚ, ਸੱਚ ਤੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਭਰਿਆ।
ਤਸ੍ਮੈ ਤੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯੈਵ ਵੈष੍ਣਵਾਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ । ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਸਤ੍ਯਭਾਵੇਨ ਦਤ੍ਤਮਨ੍ਨਂ ਸੁਸਂਸ੍ਕृਤਮ੍
ਉਸ ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਤ, ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ, ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੇ ਸੱਚੇ ਮਨ ਨਾਲ ਚੰਗਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਦਿੱਤਾ।
ਤਸ੍ਯ ਦਾਨਸ੍ਯ ਭਾਵੇਨ ਮਿष੍ਟਾਨ੍ਨਮੁਪਤਿष੍ਠਤਿ । ਮਹਾਮੋਹੈਃ ਪ੍ਰਮੁਗ੍ਧੋ ਹਿ ਤृष੍ਣਯਾ ਵ੍ਯਾਪਿਤਂ ਮਨਃ
ਉਸ ਦਾਨ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ, ਤੈਨੂੰ ਮਿੱਠਾ ਭੋਜਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਤੇਰਾ ਮਨ ਵੱਡੀ ਮੋਹ ਵਿਚ ਫਸਿਆ ਹੋਇਆ, ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਨਿ ਤੇ ਵਿਪ੍ਰ ਅਰ੍ਥਮੇਵ ਪ੍ਰਸਂਚਿਤਮ੍ । ਨ ਦਤ੍ਤਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਹਿ ਦੀਨੇष੍ਵਨ੍ਯੇषੁ ਵੈ ਤ੍ਵਯਾ
ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿਚ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੂੰ ਕੇਵਲ ਧਨ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਗਰੀਬਾਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ।
ਦਾਰੇषੁ ਪੁਤ੍ਰਲੋਭੇਨ ਮ੍ਰਿਯਮਾਣੇਨ ਵੈ ਤਦਾ । ਤਸ੍ਯ ਪਾਪਸ੍ਯ ਭਾਵੇਨ ਦਾਰਿਦ੍ਰਂ ਤ੍ਵਾਮੁਪਾਵਿਸ਼ਤ੍
ਪਤਨੀ ਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਲੋਭ ਵਿਚ, ਤੂੰ ਉਸ ਸਮੇਂ ਮਰ ਗਿਆ; ਉਸ ਪਾਪ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਗਰੀਬੀ ਆ ਗਈ।
ਪੁਤ੍ਰਲੋਭਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਸ੍ਨੇਹਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਦੂਰਤਃ । ਅਪੁਤ੍ਰਵਾਨ੍ਭਵਾਞ੍ਜਾਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪਾਪਸ੍ਯ ਵੈ ਫਲਮ੍
ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਲੋਭ ਤੇ ਦੂਰੋਂ ਪਿਆਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਤੂੰ ਅਪੁੱਤਰ ਬਣ ਕੇ ਜਨਮ ਲਿਆ—ਇਹ ਉਸ ਪਾਪ ਦਾ ਫਲ ਹੈ।
ਸੁਪੁਤ੍ਰਂ ਚ ਕੁਲਂ ਵਿਪ੍ਰ ਧਨਧਾਨ੍ਯਵਰਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ । ਸੁਜਨ੍ਮਮਰਣਂ ਚੈਵ ਸੁਭੋਗਾਃ ਸੁਖਮੇਵ ਚ
ਚੰਗਾ ਪੁੱਤਰ, ਵਧੀਆ ਕੁਲ, ਧਨ, ਅਨਾਜ, ਚੰਗੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਚੰਗਾ ਜਨਮ ਤੇ ਮੌਤ, ਵਧੀਆ ਭੋਗ ਤੇ ਸੁਖ—
ਰਾਜ੍ਯਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਸ਼੍ਚ ਮੋਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਯਦ੍ਯਦ੍ਦੁਰ੍ਲਭਮੇਵ ਚ । ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੋਸ਼੍ਚੈਵ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਰਾਜ, ਸਵਰਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ, ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਮਿਲਣਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਉਸ ਵੱਡੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਦਾਰਾਧ੍ਯ ਗੋਵਿਨ੍ਦਂ ਨਾਰਾਯਣਮਨਾਮਯਮ੍ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਤ੍ਵਂ ਪਰਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਤਦ੍ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਗੋਵਿੰਦ, ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਅਸਥਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ।
ਸੁਪੁਤ੍ਰ ਤ੍ਵਂ ਧਨਂ ਧਾਨ੍ਯਂ ਸੁਭੋਗਾਨ੍ਸੁਖਮੇਵ ਚ । ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਕृਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਯਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਪਰਿਚੇष੍ਟਿਤਮ੍
ਚੰਗਾ ਪੁੱਤਰ, ਧਨ, ਅਨਾਜ, ਵਧੀਆ ਭੋਗ ਤੇ ਸੁਖ—ਇਹ ਸਾਰਾ ਜੋ ਤੂੰ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਵਿਚ ਚਾਹਿਆ ਸੀ—
ਤਨ੍ਮਯਾ ਕਥਿਤਂ ਵਿਪ੍ਰ ਤਵਾਗ੍ਰੇ ਪਰਿਨਿष੍ਠਿਤਮ੍ । ਏਵਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਮਹਾਭਾਗ ਨਾਰਾਯਣਪਰੋ ਭਵ
ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਿਹਾ ਤੇ ਪੱਕਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਤ੍ਮਜੇਨਾਪਿ ਮਹਾਨੁਭਾਵਃ ਸ ਵਿਪ੍ਰਵਰ੍ਯਃ ਪਰਿਬੋਧਿਤੋ ਹਿ । ਹਰ੍षੇਣਯੁਕ੍ਤਃ ਸ ਮਹਾਨੁਭਾਵੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਸਿष੍ਠਂ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਤਤ੍ਰ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ। ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਆਮਂਤ੍ਰ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਂ ਸ ਜਗਾਮ ਗੇਹਂ ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਸੁਮਨਾਂ ਪ੍ਰਹਰ੍षਃ । ਸਰ੍ਵਂ ਹਿ ਵृਤ੍ਤਂ ਮਮਪੂਰ੍ਵਚੇष੍ਟਿਤਂ ਤੇਨੈਵ ਵਿਪ੍ਰੇਣ ਤਵ ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰ ਕੇ ਉਹ ਘਰ ਗਿਆ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸੁਮਨਾ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ। ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ, ਮੇਰੇ ਪੁਰਾਣੇ ਕਰਮ, ਉਹ ਸਭ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਤੇਰੇ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਭਦ੍ਰੇ ਵਸਿष੍ਠੇਨ ਵਿਕਾਸ਼ਨੀਤਮਦ੍ਯੈਵ ਮੋਹਂ ਪਰਿਨਾਸ਼ਿਤਂ ਮੇ । ਆਰਾਧਯਿष੍ਯੇ ਮਧੁਸੂਦਨਂ ਹਿ ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਪਰਮਂ ਪਦਂ ਤਤ੍
ਭਲੀਏ, ਅੱਜ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਮੇਰੀ ਭਟਕਣ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਮਧੁਸੂਦਨ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਾਂਗਾ ਤੇ ਉੱਚਾ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਦਰਜਾ ਪਾਵਾਂਗਾ।
ਆਕਰ੍ਣ੍ਯ ਵਾਕ੍ਯਂ ਪਰਮਂ ਮਹਾਂਤਂ ਸੁਮਂਗਲਂ ਮਂਗਲਦਾਯਕਂ ਹਿ । ਹਰ੍षੇਣ ਯੁਕ੍ਤਾ ਤਮੁਵਾਚ ਕਾਂਤਂ ਪੁਣ੍ਯੋਸਿ ਵਿਪ੍ਰੇਣ ਵਿਬੋਧਿਤੋऽਸਿ
ਉਹ ਵੱਡੇ, ਚੰਗੇ, ਸੁਭਾਗਾ, ਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੁਮਨਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਤੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਜਗਾਇਆ ਹੈ।'
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਸੋਮਸ਼ਰ੍ਮਾ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਸੁਮਨਯਾ ਸਹ ਸਤ੍ਤਮਃ । ਕਪਿਲਾਸਂਗਮੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਰੇਵਾਤੀਰੇ ਸੁਪੁਣ੍ਯਦੇ
ਸੂਤਾ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਸੋਮਸ਼ਰਮਾ, ਵੱਡਾ ਗਿਆਨੀ ਤੇ ਨੇਕ ਆਤਮਾ, ਸੁਮਨਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਕਪਿਲਾ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੰਗਮ ਤੇ ਰੇਵਾ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਤਟ ਤੇ ਸੀ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਸ ਮੇਧਾਵੀ ਤਰ੍ਪਯਿਤ੍ਵਾ ਸੁਰਾਨ੍ਪਿਤॄਨ੍ । ਤਪਸ੍ਤੇਪੇ ਸੁਸ਼ਾਂਤਾਤ੍ਮਾ ਜਪਨ੍ਨਾਰਾਯਣਂ ਸ਼ਿਵਮ੍
ਉਥੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਸ ਚਤੁਰ ਨੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਦਿੱਤਾ। ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਤਪ ਕਰਦਾ ਸੀ ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਮ ਜਪਦਾ ਸੀ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰਮਂਤ੍ਰੇਣ ਧ੍ਯਾਨਯੁਕ੍ਤੋ ਮਹਾਮਨਾਃ । ਤਸ੍ਯੈਵ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਸੁਵ੍ਰਤਃ
ਬਾਰਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪ ਕੇ, ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਪੱਕਾ ਸੀ। ਉਹ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਵ੍ਰਤ ਰੱਖਦਾ ਸੀ।
ਆਸਨੇ ਸ਼ਯਨੇ ਯਾਨੇ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਕੇਸ਼ਵਮ੍ । ਸਦੈਵ ਨਿਸ਼੍ਚਲੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਕਾਮਕ੍ਰੋਧਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਉਹ ਬੈਠਣ, ਸੁੱਤਣ, ਜਾਂ ਸਫਰ ਕਰਨ, ਜਾਂ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਸੀ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਡੋਲ ਰਹਿੰਦਾ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ।
ਸਾ ਚ ਸਾਧ੍ਵੀ ਮਹਾਭਾਗਾ ਪਤਿਵ੍ਰਤਪਰਾਯਣਾ । ਸੁਮਨਾ ਕਾਂਤਮੇਵਾਪਿ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਤਿ ਤਪੋਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਹ ਧਰਮਵਾਨ ਤੇ ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੀ ਪਤਿਵਰਤਾ ਸੁਮਨਾ, ਆਪਣੇ ਤਪ ਕਰਦੇ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਸੀ।