ਸੁਸ਼ੀਲਾ ਜ੍ਞਾਨਸਂਪਨ੍ਨਾਃ ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮਰਤਾਃ ਸਦਾ । ਸਂਭਵਂਤਿ ਗृਹੇ ਤਸ੍ਯ ਯਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਃ ਪ੍ਰਸੀਦਤਿ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਚੰਗੇ, ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਸੱਚ ਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਹੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਧਨਂ ਧਾਨ੍ਯਂ ਕਲਤ੍ਰਂ ਤੁ ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਮਨਂਤਕਮ੍ । ਸ ਭੁਂਕ੍ਤੇ ਮਰ੍ਤ੍ਯਲੋਕੇ ਵੈ ਯਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਵਾਨ੍
ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਮਰਤਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਧਨ, ਅਨਾਜ, ਪਤਨੀ, ਪੁੱਤਰ, ਪੌਤਰੇ ਤੇ ਅੰਤਹੀਨ ਸੁਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ।
ਵਿਨਾ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਦਾਰਾਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਨ ਚਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਸੁਜਨ੍ਮ ਚ ਕੁਲਂ ਵਿਪ੍ਰ ਤਦ੍ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਕੋਈ ਪਤਨੀ ਜਾਂ ਪੁੱਤਰ, ਚੰਗਾ ਜਨਮ ਜਾਂ ਉੱਚ ਕੁਲ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ; ਇਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਸਰਵੋਚ ਪਦ ਹੈ।
ਸੋਮਸ਼ਰ੍ਮੋਵਾਚ- ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਕृਤਂ ਪਾਪਂ ਤ੍ਵਯਾਖ੍ਯਾਤਂ ਚ ਮੇ ਮੁਨੇ । ਸ਼ੂਦ੍ਰਤ੍ਵੇਨ ਤੁ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਯੈਵ ਪਰਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਸੋਮਸ਼ਰਮਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਮੁਨੀ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਦੇ ਪਾਪ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ; ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਸ਼ੂਦਰ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਪਾਪ ਆਪ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਵਿਪ੍ਰਤ੍ਵਂ ਹਿ ਮਯਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਤਤ੍ਕਥਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ । ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਕਾਰਣਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਜ੍ਞਾਨਵਿਜ੍ਞਾਨਪਂਡਿਤ
ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੋਣ ਦਾ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲਿਆ ਹੈ—ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ, ਦੋਵਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ? ਇਹ ਸਾਰਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸੋ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਸਮਝ ਵਾਲੇ ਜੀ।
ਵਸਿष੍ਠ ਉਵਾਚ-। ਯਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਚੇष੍ਟਿਤਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਕਰ੍ਮਧਰ੍ਮਾਸ਼੍ਰਿਤਂਦ੍ਵਿਜ । ਤਦਹਂ ਸਂਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਯਦਿ ਮਨ੍ਯਸੇ
ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਦੋਵਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਕਰਮਾਂ ਤੇ ਧਰਮਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਉਹ ਸਾਰਾ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਸੁਣ, ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦਨਘਃ ਸਦਾਚਾਰਃ ਸੁਪਂਡਿਤਃ । ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਿष੍ਣੁਪਰਾਯਣਃ
ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ, ਜੋ ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲਾ, ਬਹੁਤ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਭਗਤ, ਧਰਮਵਾਨ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਯਾਤ੍ਰਾਵ੍ਯਾਜੇਨ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਭ੍ਰਮਤ੍ਯੇਕਃ ਸਮੇਦਿਨੀਮ੍ । ਅਟਮਾਨਃ ਸਮਾਯਾਤਸ੍ਤਵ ਗੇਹਂ ਮਹਾਮਤਿਃ
ਉਹ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਨਾਂ ਤੇ ਕਈ ਦਿਨ ਤੀਰਥਾਂ 'ਚ ਇਕੱਲਾ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ, ਤੇ ਤੇਰੇ ਘਰ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਯਾਚਿਤਂ ਸ੍ਥਾਨਮੇਕਂ ਵੈ ਵਾਸਾਰ੍ਥਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ । ਤਵੈਵ ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਦਤ੍ਤਂ ਤ੍ਵਯਾ ਚ ਸਹ ਪੁਤ੍ਰਕੈਃ
ਉਸ ਨੇ ਰਹਿਣ ਲਈ ਇਕ ਥਾਂ ਮੰਗੀ, ਦੋਵਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ; ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਨੇ, ਤੇਰੇ ਤੇ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਉਹ ਥਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ।
ਏਯਤਾਮੇਯਤਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਸੁਖੇਨ ਸੁਗृਹੇ ਮਮ । ਵੈष੍ਣਵਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਪੁਣ੍ਯਮਿਤ੍ਯੁਵਾਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਕਹਿੰਦਾ ਸੀ: 'ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵਧੀਆ ਘਰ 'ਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਾਕਈ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ।'
ਸੁਖੇਨ ਸ੍ਥੀਯਤਾਮਤ੍ਰ ਗृਹੋਯਂ ਤਵ ਸੁਵ੍ਰਤ । ਅਦ੍ਯ ਧਨ੍ਯੋਸ੍ਮ੍ਯਹਂ ਪੁਣ੍ਯਮਦ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਮਹਂ ਗਤਃ
'ਇਥੇ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਰਹੋ; ਇਹ ਘਰ ਤੇਰਾ ਹੈ, ਨੇਕ ਕਰਮ ਵਾਲੇ। ਅੱਜ ਮੈਂ ਧਨਿਆ ਹੋ ਗਿਆ; ਅੱਜ ਮੈਂ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪਾ ਲਈ; ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੀਰਥ ਤੇ ਆ ਗਿਆ।'
ਅਦ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਤਵਾਂਘ੍ਰਿਦ੍ਵਯਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ । ਗਵਾਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਵਰਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਨਿਵਾਸਾਯ ਨਿਵੇਦਿਤਮ੍
'ਅੱਜ ਤੇਰੇ ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੀਰਥ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲਿਆ। ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇਰੇ ਵਾਸਤੇ ਰਹਿਣ ਲਈ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।'
ਅਂਗਸਂਵਾਹਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਾਦੌ ਚੈਵ ਪ੍ਰਮਰ੍ਦਿਤੌ । ਕ੍ਸ਼ਾਲਿਤੌ ਚਪੁਨਸ੍ਤੋਯੈਃ ਸ੍ਨਾਤਃ ਪਾਦੋਦਕੇਨ ਹਿ
ਤੂੰ ਉਸ ਦੇ ਅੰਗ ਮਲ੍ਹੇ, ਪੈਰ ਦਬਾਏ, ਫਿਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪੈਰ ਧੋਏ; ਤੇ ਉਹ ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਇਆ।
ਸਦ੍ਯੋ ਘृਤਂ ਦਧਿਕ੍ਸ਼ੀਰਮਨ੍ਨਂ ਤਕ੍ਰਂ ਪ੍ਰਦਤ੍ਤਵਾਨ੍ । ਤਸ੍ਮੈ ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯੈਵ ਭਵਾਨਿਤ੍ਥਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ
ਤੂੰ ਉਸ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਘੀ, ਦਹੀਂ, ਦੁੱਧ, ਭੋਜਨ ਤੇ ਛਾਸ਼ ਦਿੱਤੀ।
ਏਵਂ ਸਂਤੋषਿਤੋ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਚ ਸਹ ਭਾਰ੍ਯਯਾ । ਪੁਤ੍ਰੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਮਹਾਭਾਗੋ ਵੈष੍ਣਵੋ ਜ੍ਞਾਨਪਂਡਿਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਤ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਧਨਿਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੂੰ, ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਥ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਦਿਨੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਸੁਭਾਗ੍ਯਦੇ । ਆषਾਢਸ੍ਯ ਤੁ ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ੍ਯੈਕਾਦਸ਼ੀ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨੀ
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਸ਼ੁਭ ਤੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਦਿਨ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਆਢ੍ਹੇ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਆਈ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਦਿਨੇ ਸੁਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਸਰ੍ਵਪਾਤਕਨਾਸ਼ਿਨੀ । ਯਸ੍ਯਾਂ ਦੇਵੋ ਹृषੀਕੇਸ਼ੋ ਯੋਗਨਿਦ੍ਰਾਂ ਪ੍ਰਗਚ੍ਛਤਿ
ਉਸ ਦਿਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਯੋਗ ਨੀਂਦ 'ਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦਿਨ ਆ ਗਿਆ।
ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਚ ਤਤੋ ਲੋਕਾਸ੍ਤਤ੍ਯਜੁਰ੍ਬੁਦ੍ਧਿਪਂਡਿਤਾਃ । ਗृਹਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਾਣਿ ਵਿष੍ਣੁਧ੍ਯਾਨਰਤਾ ਦ੍ਵਿਜ
ਉਹ ਦਿਨ ਆਉਣ ਤੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਘਰਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਘਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ ਤੇ, ਦੋਵਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਧਿਆਨ 'ਚ ਲੱਗ ਗਏ।
ਉਤ੍ਸਵਂ ਪਰਮਂ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਗੀਤਮਂਗਲਵਾਦਨੈਃ । ਸ੍ਤੁਵਂਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵੇਦੈਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੈਃ ਸੁਮਂਗਲੈਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੱਡਾ ਉਤਸਵ ਮਨਾਇਆ, ਸੁਭ ਮੰਗਲ ਗੀਤ ਤੇ ਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ; ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੇਦਾਂ ਤੇ ਮੰਗਲ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਵਾਹ ਵਾਹ ਕਰਦੇ।
ਏਵਂ ਮਹੋਤ੍ਸਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸ ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸਤ੍ਤਮਃ । ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਦਿਨੇ ਸ੍ਥਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਸਮੁਪੋषਣਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੱਡਾ ਉਤਸਵ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਸ ਦਿਨ ਉਥੇ ਰਿਹਾ, ਤੇ ਉਪਵਾਸ ਦੀ ਰੀਤ ਅਮਲ ਹੋਈ।
ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਪਠਿਤਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਨ ਵੈ । ਭਾਰ੍ਯਾ ਪੁਤ੍ਰੈਃ ਸੁਤੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਧਰ੍ਮਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਪੜ੍ਹੀ, ਤੇ ਪਤਨੀ ਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਸਭ ਨੇ ਸਰਵੋਤਮ ਧਰਮ ਸੁਣਿਆ।
ਸ਼੍ਰੁਤੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਮਹਾਪੁਣ੍ਯੇ ਭਾਰ੍ਯਾ ਪੁਤ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰੇਰਿਤਃ । ਸਂਸਰ੍ਗਾਦਸ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਵ੍ਰਤਮੇਤਤ੍ਸਮਾਚਰ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਤਨੀ ਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਸਾਥ ਵਿਚ ਇਹ ਵਰਤ ਕੀਤਾ।
ਤਦਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਮਹਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਪੁਣ੍ਯਪ੍ਰਦਾਯਕਮ੍ । ਵ੍ਰਤਮੇਤਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਇਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮਾਨਸਃ
ਉਹ ਵੱਡਾ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਪੱਕਾ ਨਿਸਚਾ ਕਰ ਲਿਆ ਕਿ ਮੈਂ ਇਹ ਵਰਤ ਜਰੂਰ ਕਰਾਂਗਾ।
ਭਾਰ੍ਯਾ ਪੁਤ੍ਰੈਃ ਸਮਂ ਗਤ੍ਵਾ ਨਦ੍ਯਾਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕृਤਂ ਤ੍ਵਯਾ । ਹृष੍ਟੇਨ ਮਨਸਾ ਵਿਪ੍ਰ ਪੂਜਿਤੋ ਮਧੁਸੂਦਨਃ
ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਦੀ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ; ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੂੰ ਮਧੁਸੂਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਸਰ੍ਵੋਪਹਾਰੈਃ ਪੁਣ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਗਂਧਧੂਪਾਦਿਭਿਸ੍ਤਥਾ । ਰਾਤ੍ਰੌ ਜਾਗਰਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨृਤ੍ਯਗੀਤਾਦਿਭਿਸ੍ਤਥਾ
ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ ਭੇਟਾਂ, ਸੁਗੰਧ ਤੇ ਧੂਪ ਆਦਿ ਨਾਲ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗ ਕੇ ਨੱਚਣ-ਗਾਉਣ ਆਦਿ ਨਾਲ ਉਤਸਵ ਮਨਾਇਆ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਂਗੇਨ ਨਦ੍ਯਾਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਪੁਨਃ ਕृਤਮ੍ । ਪੂਜਿਤੋ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਃ ਪੁष੍ਪਧੂਪਾਦਿਮਂਗਲੈਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਸੰਗਤ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਮੁੜ ਨਦੀ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ ਤੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਫੁੱਲ, ਧੂਪ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਵਸਤਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਗੋਵਿਂਦਂ ਸ੍ਨਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ । ਨਿਰ੍ਵਾਪਂ ਤਾਦृਸ਼ਂ ਦਤ੍ਤਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ
ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਗੋਵਿੰਦ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਤੂੰ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਐਸਾ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ।
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਤਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਦਤ੍ਤਾ ਤਸ੍ਮੈ ਸੁਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ । ਕृਤਵਾਨ੍ਪਾਰਣਂ ਵਿਪ੍ਰ ਪੁਤ੍ਰੈਰ੍ਭਾਰ੍ਯਾਦਿਭਿਃ ਸਮਮ੍
ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਪਤਨੀ ਆਦਿ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪਾਰਣ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰੇषਿਤੋ ਭਕ੍ਤਿਪੂਰ੍ਵੇਣ ਸਦ੍ਭਾਵੇਨ ਤ੍ਵਯੈਵ ਸਃ । ਏਵਂ ਵ੍ਰਤਂ ਸਮਾਚੀਰ੍ਣਂ ਤ੍ਵਯਾ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ
ਤੂੰ ਭਗਤੀ ਤੇ ਸੱਚੇ ਮਨ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੂੰ ਇਹ ਵਰਤ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਿਭਾਇਆ।
ਸਂਗਤ੍ਯਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯੈਵ ਵਿष੍ਣੋਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ । ਭਵਾਨ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਸੰਗਤ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਸੱਚ ਤੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ।