ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਕਦਾ ਖਰ੍ਵੋ ਨਿਖਰ੍ਵਸ਼੍ਚਾਥ ਮੇ ਗृਹੇ । ਏਵਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਕੋਟਿਰਰ੍ਬੁਦਮੇਵ ਚ
'ਕਦੋਂ ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਖਰਵ ਜਾਂ ਨਿਖਰਵ ਹੋਵੇਗਾ?' ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੂੰ ਹਜ਼ਾਰ, ਲੱਖ, ਕਰੋੜ ਤੇ ਅਰਬਦੇ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈਂ।
ਖਰ੍ਵੋ ਨਿਖਰ੍ਵਃ ਸਂਜਾਤਸ੍ਤृष੍ਣਾ ਨੈਵ ਪ੍ਰਗਚ੍ਛਤਿ । ਤਵ ਕਾਯਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਵृਦ੍ਧਿਮਾਯਾਤਿ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਖਰਵ ਤੇ ਨਿਖਰਵ ਮਿਲ ਜਾਣ 'ਤੇ ਵੀ ਤੇਰੀ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ; ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਤੇਰਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ।
ਨੈਵ ਦਤ੍ਤਂ ਹੁਤਂ ਵਿਪ੍ਰ ਭੁਕ੍ਤਂ ਨੈਵ ਕਦਾ ਤ੍ਵਯਾ । ਖਨਿਤਂ ਭੂਮਿਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਂ ਪੁਤ੍ਰਾਨਜਾਨਤੇ
ਤੂੰ ਕਦੇ ਦਾਨ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ, ਹੋਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਧਨ ਦਾ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਲਿਆ; ਜੋ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਗੱਡਿਆ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਹੀਂ।
ਅਨ੍ਯਮੇਵਮੁਪਾਯਂ ਤੁ ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਗਮਨਕਾਰਣਾਤ੍ । ਕੁਰੁषੇ ਸਰ੍ਵਦਾ ਵਿਪ੍ਰ ਲੋਕਾਨ੍ਪृਚ੍ਛਸਿ ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍
ਧਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਲੱਭਦਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈਂ।
ਖਨਿਤ੍ਰਮਂਜਨਂ ਵਾਦਂ ਧਾਤੁਵਾਦਮਤਃ ਪਰਮ੍ । ਪृਚ੍ਛਮਾਨੋ ਭ੍ਰਮਸ੍ਯੇਕਸ੍ਤृष੍ਣਯਾ ਪਰਿਮੋਹਿਤਃ
ਤੂੰ ਖਣਨ, ਰਸਾਇਣ ਤੇ ਧਾਤੂ ਵਿਦਿਆ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈਂ; ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਭਰਮ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਗੁੰਮ ਹੋ ਕੇ ਫਿਰਦਾ ਹੈਂ।
ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਂਚਿਂਤਯਸੇਨਿਤ੍ਯਂਕਲ੍ਪਾਨ੍ਸਿਦ੍ਧਿਪ੍ਰਦਾਯਕਾਨ੍ । ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਂ ਵਿਵਰਾਣਾਂ ਤੁ ਚਿਂਤਮਾਨਃ ਸੁ ਪृਚ੍ਛਸਿ
ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਿੰਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ ਕਿ ਕਦੋਂ ਛੂਹ ਪਥਰ ਜਾਂ ਇੱਛਾ ਪੂਰਨ ਰਤਨ ਮਿਲਣਗੇ, ਤੇ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਦੀ ਸੋਚ ਕੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈਂ।
ਤृष੍ਣਾਨਲੇਨ ਦਗ੍ਧੇਨ ਸੁਖਂ ਨੈਵ ਪ੍ਰਗਚ੍ਛਸਿ । ਤृष੍ਣਾਨਲੇਨ ਸਂਦੀਪ੍ਤੋ ਹਾਹਾਭੂਤੋ ਵਿਚੇਤਨਃ
ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੜ ਕੇ, ਤੂੰ ਕਦੇ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ; ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਭੜਕ ਕੇ, ਤੂੰ ਹਾਹਾਕਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਹੋਸ਼ ਗਵਾ ਬੈਠਦਾ।
ਏਵਂ ਮੁਗ੍ਧੋਸਿ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰ ਗਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਕਾਲਵਸ਼੍ਯਤਾਮ੍ । ਦਾਰਾਪੁਤ੍ਰੇषੁ ਤਦ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਪृਚ੍ਛਮਾਨੇषੁ ਵੈ ਤ੍ਵਯਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੂੰ ਮੂੜ੍ਹ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ, ਜਦ ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਧਨ ਬਾਰੇ ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ।
ਕਥਿਤਂ ਨੈਵ ਵृਤ੍ਤਾਂਤਂ ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਗਤੋ ਯਮਮ੍ । ਏਵਂ ਸਰ੍ਵਂ ਮਯਾ ਖ੍ਯਾਤਂ ਵृਤ੍ਤਾਂਤਂ ਤਵ ਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਤੂੰ ਉਹ ਵਾਕਿਆ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ, ਤੇ ਜਿੰਦ ਛੱਡ ਕੇ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪਿਛਲੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਪੂਰੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਅਨੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ ਵਿਪ੍ਰ ਨਿਰ੍ਧਨੋਸਿ ਦਰਿਦ੍ਰਵਾਨ੍ । ਸਂਸਾਰੇ ਯਸ੍ਯ ਸਤ੍ਪੁਤ੍ਰਾ ਭਕ੍ਤਿਮਂਤਃ ਸਦੈਵ ਹਿ
ਇਸ ਕਰਮ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੂੰ ਗਰੀਬ ਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿੰਨ ਹੋਇਆ; ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਜਿਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਭਗਤੀ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਖੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸੁਸ਼ੀਲਾ ਜ੍ਞਾਨਸਂਪਨ੍ਨਾਃ ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮਰਤਾਃ ਸਦਾ । ਸਂਭਵਂਤਿ ਗृਹੇ ਤਸ੍ਯ ਯਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਃ ਪ੍ਰਸੀਦਤਿ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਚੰਗੇ, ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਸੱਚ ਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਹੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਧਨਂ ਧਾਨ੍ਯਂ ਕਲਤ੍ਰਂ ਤੁ ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਮਨਂਤਕਮ੍ । ਸ ਭੁਂਕ੍ਤੇ ਮਰ੍ਤ੍ਯਲੋਕੇ ਵੈ ਯਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਵਾਨ੍
ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਮਰਤਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਧਨ, ਅਨਾਜ, ਪਤਨੀ, ਪੁੱਤਰ, ਪੌਤਰੇ ਤੇ ਅੰਤਹੀਨ ਸੁਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ।
ਵਿਨਾ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਦਾਰਾਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਨ ਚਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਸੁਜਨ੍ਮ ਚ ਕੁਲਂ ਵਿਪ੍ਰ ਤਦ੍ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਕੋਈ ਪਤਨੀ ਜਾਂ ਪੁੱਤਰ, ਚੰਗਾ ਜਨਮ ਜਾਂ ਉੱਚ ਕੁਲ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ; ਇਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਸਰਵੋਚ ਪਦ ਹੈ।
ਸੋਮਸ਼ਰ੍ਮੋਵਾਚ- ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਕृਤਂ ਪਾਪਂ ਤ੍ਵਯਾਖ੍ਯਾਤਂ ਚ ਮੇ ਮੁਨੇ । ਸ਼ੂਦ੍ਰਤ੍ਵੇਨ ਤੁ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਯੈਵ ਪਰਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਸੋਮਸ਼ਰਮਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਮੁਨੀ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਦੇ ਪਾਪ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ; ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਸ਼ੂਦਰ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਪਾਪ ਆਪ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਵਿਪ੍ਰਤ੍ਵਂ ਹਿ ਮਯਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਤਤ੍ਕਥਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ । ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਕਾਰਣਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਜ੍ਞਾਨਵਿਜ੍ਞਾਨਪਂਡਿਤ
ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੋਣ ਦਾ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲਿਆ ਹੈ—ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ, ਦੋਵਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ? ਇਹ ਸਾਰਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸੋ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਸਮਝ ਵਾਲੇ ਜੀ।
ਵਸਿष੍ਠ ਉਵਾਚ-। ਯਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਚੇष੍ਟਿਤਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਕਰ੍ਮਧਰ੍ਮਾਸ਼੍ਰਿਤਂਦ੍ਵਿਜ । ਤਦਹਂ ਸਂਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਯਦਿ ਮਨ੍ਯਸੇ
ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਦੋਵਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਕਰਮਾਂ ਤੇ ਧਰਮਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਉਹ ਸਾਰਾ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਸੁਣ, ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦਨਘਃ ਸਦਾਚਾਰਃ ਸੁਪਂਡਿਤਃ । ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਿष੍ਣੁਪਰਾਯਣਃ
ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ, ਜੋ ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲਾ, ਬਹੁਤ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਭਗਤ, ਧਰਮਵਾਨ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਯਾਤ੍ਰਾਵ੍ਯਾਜੇਨ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਭ੍ਰਮਤ੍ਯੇਕਃ ਸਮੇਦਿਨੀਮ੍ । ਅਟਮਾਨਃ ਸਮਾਯਾਤਸ੍ਤਵ ਗੇਹਂ ਮਹਾਮਤਿਃ
ਉਹ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਨਾਂ ਤੇ ਕਈ ਦਿਨ ਤੀਰਥਾਂ 'ਚ ਇਕੱਲਾ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ, ਤੇ ਤੇਰੇ ਘਰ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਯਾਚਿਤਂ ਸ੍ਥਾਨਮੇਕਂ ਵੈ ਵਾਸਾਰ੍ਥਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ । ਤਵੈਵ ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਦਤ੍ਤਂ ਤ੍ਵਯਾ ਚ ਸਹ ਪੁਤ੍ਰਕੈਃ
ਉਸ ਨੇ ਰਹਿਣ ਲਈ ਇਕ ਥਾਂ ਮੰਗੀ, ਦੋਵਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ; ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਨੇ, ਤੇਰੇ ਤੇ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਉਹ ਥਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ।
ਏਯਤਾਮੇਯਤਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਸੁਖੇਨ ਸੁਗृਹੇ ਮਮ । ਵੈष੍ਣਵਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਪੁਣ੍ਯਮਿਤ੍ਯੁਵਾਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਕਹਿੰਦਾ ਸੀ: 'ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵਧੀਆ ਘਰ 'ਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਾਕਈ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ।'
ਸੁਖੇਨ ਸ੍ਥੀਯਤਾਮਤ੍ਰ ਗृਹੋਯਂ ਤਵ ਸੁਵ੍ਰਤ । ਅਦ੍ਯ ਧਨ੍ਯੋਸ੍ਮ੍ਯਹਂ ਪੁਣ੍ਯਮਦ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਮਹਂ ਗਤਃ
'ਇਥੇ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਰਹੋ; ਇਹ ਘਰ ਤੇਰਾ ਹੈ, ਨੇਕ ਕਰਮ ਵਾਲੇ। ਅੱਜ ਮੈਂ ਧਨਿਆ ਹੋ ਗਿਆ; ਅੱਜ ਮੈਂ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪਾ ਲਈ; ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੀਰਥ ਤੇ ਆ ਗਿਆ।'
ਅਦ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਤਵਾਂਘ੍ਰਿਦ੍ਵਯਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ । ਗਵਾਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਵਰਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਨਿਵਾਸਾਯ ਨਿਵੇਦਿਤਮ੍
'ਅੱਜ ਤੇਰੇ ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੀਰਥ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲਿਆ। ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇਰੇ ਵਾਸਤੇ ਰਹਿਣ ਲਈ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।'
ਅਂਗਸਂਵਾਹਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਾਦੌ ਚੈਵ ਪ੍ਰਮਰ੍ਦਿਤੌ । ਕ੍ਸ਼ਾਲਿਤੌ ਚਪੁਨਸ੍ਤੋਯੈਃ ਸ੍ਨਾਤਃ ਪਾਦੋਦਕੇਨ ਹਿ
ਤੂੰ ਉਸ ਦੇ ਅੰਗ ਮਲ੍ਹੇ, ਪੈਰ ਦਬਾਏ, ਫਿਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪੈਰ ਧੋਏ; ਤੇ ਉਹ ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਇਆ।
ਸਦ੍ਯੋ ਘृਤਂ ਦਧਿਕ੍ਸ਼ੀਰਮਨ੍ਨਂ ਤਕ੍ਰਂ ਪ੍ਰਦਤ੍ਤਵਾਨ੍ । ਤਸ੍ਮੈ ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯੈਵ ਭਵਾਨਿਤ੍ਥਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ
ਤੂੰ ਉਸ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਘੀ, ਦਹੀਂ, ਦੁੱਧ, ਭੋਜਨ ਤੇ ਛਾਸ਼ ਦਿੱਤੀ।
ਏਵਂ ਸਂਤੋषਿਤੋ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਚ ਸਹ ਭਾਰ੍ਯਯਾ । ਪੁਤ੍ਰੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਮਹਾਭਾਗੋ ਵੈष੍ਣਵੋ ਜ੍ਞਾਨਪਂਡਿਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਤ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਧਨਿਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੂੰ, ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਥ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਦਿਨੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਸੁਭਾਗ੍ਯਦੇ । ਆषਾਢਸ੍ਯ ਤੁ ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ੍ਯੈਕਾਦਸ਼ੀ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨੀ
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਸ਼ੁਭ ਤੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਦਿਨ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਆਢ੍ਹੇ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਆਈ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਦਿਨੇ ਸੁਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਸਰ੍ਵਪਾਤਕਨਾਸ਼ਿਨੀ । ਯਸ੍ਯਾਂ ਦੇਵੋ ਹृषੀਕੇਸ਼ੋ ਯੋਗਨਿਦ੍ਰਾਂ ਪ੍ਰਗਚ੍ਛਤਿ
ਉਸ ਦਿਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਯੋਗ ਨੀਂਦ 'ਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦਿਨ ਆ ਗਿਆ।
ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਚ ਤਤੋ ਲੋਕਾਸ੍ਤਤ੍ਯਜੁਰ੍ਬੁਦ੍ਧਿਪਂਡਿਤਾਃ । ਗृਹਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਾਣਿ ਵਿष੍ਣੁਧ੍ਯਾਨਰਤਾ ਦ੍ਵਿਜ
ਉਹ ਦਿਨ ਆਉਣ ਤੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਘਰਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਘਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ ਤੇ, ਦੋਵਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਧਿਆਨ 'ਚ ਲੱਗ ਗਏ।
ਉਤ੍ਸਵਂ ਪਰਮਂ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਗੀਤਮਂਗਲਵਾਦਨੈਃ । ਸ੍ਤੁਵਂਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵੇਦੈਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੈਃ ਸੁਮਂਗਲੈਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੱਡਾ ਉਤਸਵ ਮਨਾਇਆ, ਸੁਭ ਮੰਗਲ ਗੀਤ ਤੇ ਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ; ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੇਦਾਂ ਤੇ ਮੰਗਲ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਵਾਹ ਵਾਹ ਕਰਦੇ।
ਏਵਂ ਮਹੋਤ੍ਸਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸ ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸਤ੍ਤਮਃ । ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਦਿਨੇ ਸ੍ਥਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਸਮੁਪੋषਣਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੱਡਾ ਉਤਸਵ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਸ ਦਿਨ ਉਥੇ ਰਿਹਾ, ਤੇ ਉਪਵਾਸ ਦੀ ਰੀਤ ਅਮਲ ਹੋਈ।