ਗਂਗਾਤੀਰੇ ਸ੍ਥਿਤਂ ਪੁਣ੍ਯਮਾਸ਼੍ਰਮਸ੍ਥਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਮ੍ । ਤੇਜੋਜ੍ਵਾਲਾਸਮਾਕੀਰ੍ਣਂ ਦ੍ਵਿਤੀਯਮਿਵ ਭਾਸ੍ਕਰਮ੍
ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਵਸੇ ਹੋਏ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਦੂਜੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਖੜੇ ਸਨ।
ਰਾਜਮਾਨਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਂ ਚ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਮ੍ । ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰੇਸ਼ਂ ਦਂਡਵਚ੍ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਉੱਚੀ ਸ਼ਾਨ ਵਾਲੇ, ਬ੍ਰਹਮਣਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਭਾਵ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤਮੁਵਾਚ ਮਹਾਤੇਜਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸੂਨੁਰਕਲ੍ਮषਃ । ਉਪਾਵਿਸ਼ਾਸਨੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਸੁਖੇਨ ਸੁਮਹਾਮਤੇ
ਉਹ ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਵੱਡੀ ਜੋਤ ਵਾਲੇ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਪਿਆਰੇ, ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਨ ਤੇ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠੋ।'
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਯੋਗੀਂਦ੍ਰਃ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਹ ਤਪੋਧਨਮ੍ । ਗृਹੇ ਪੁਤ੍ਰੇषੁ ਤੇ ਵਤ੍ਸ ਦਾਰਭृਤ੍ਯੇषੁ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਫਿਰ ਤਪਸਵੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਪਿਆਰੇ, ਤੇਰੇ ਘਰ, ਪੁੱਤਰਾਂ, ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਨੌਕਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਹੈ?'
ਕ੍ਸ਼ੇਮਮਸ੍ਤਿ ਮਹਾਭਾਗ ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਮਸੁ ਚਾਗ੍ਨਿषੁ । ਨਿਰਾਮਯੋਸਿ ਚਾਂਗੇषੁ ਧਰ੍ਮਂ ਪਾਲਯਸੇ ਸਦਾ
'ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮ ਅਤੇ ਅੱਗਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਹੈ? ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਰੋਗ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ?'
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਹ ਸੁਸ਼ਰ੍ਮਣਮ੍ । ਕਿਂ ਕਰੋਮਿ ਪ੍ਰਿਯਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਸੁਪ੍ਰਿਯਂ ਤੇ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਸੁਸ਼ਰਮਣ ਨੂੰ ਫਿਰ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕਿਹੜਾ ਪਿਆਰਾ ਜਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?'
ਏਵਂ ਸਂਭਾषਿਤਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਵਿਰਰਾਮ ਸ ਕੁਂਭਜਃ । ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੁਕ੍ਤੇ ਮਹਾਭਾਗੇ ਵਸਿष੍ਠੇ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੱਲ ਕਰਕੇ, ਕੁੰਭਜ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤੀ; ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਤੇ ਵੱਡੀ ਸ਼ਾਨ ਵਾਲੇ ਵਸੀਸ਼ਠ, ਮੁਨੀ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਿਆ ਗਿਆ—
ਸ ਹੋਵਾਚ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਵਸਿष੍ਠਂ ਤਪਤਾਂ ਵਰਮ੍ । ਭਗਵਞ੍ਛ੍ਰੂਯਤਾਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸੁਪ੍ਰਸਨ੍ਨੇਨ ਚੇਤਸਾ
ਉਸ ਨੇ ਵਸੀਸ਼ਠ, ਤਪਸਵੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਭਗਵਾਨ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਮਨ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।'
ਯਦਿ ਮੇ ਸੁਪ੍ਰਿਯਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਤ੍ਵਯੈਵ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵ । ਮਮ ਪ੍ਰਸ਼੍ਨਾਰ੍ਥਸਂਦੇਹਂ ਵਿਚ੍ਛੇਦਯ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
'ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਮੁਨੀ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਤੇ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ।'
ਦਾਰਿਦ੍ਰ੍ਯਂ ਕੇਨ ਪਾਪੇਨ ਪੁਤ੍ਰਸੌਖ੍ਯਂ ਕਥਂ ਨਹਿ । ਏਤਨ੍ਮੇ ਸਂਸ਼ਯਂ ਤਾਤ ਕਸ੍ਮਾਤ੍ਪਾਪਾਦ੍ਵਦਸ੍ਵ ਮੇ
'ਕਿਹੜੇ ਪਾਪ ਨਾਲ ਦਰਿਦਰਤਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੋਂ ਸੁਖ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ? ਪਿਤਾ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਸੰਦੇਹ ਕਿਸ ਪਾਪ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਦੱਸੋ।'
ਮਹਾਮੋਹੇਨ ਸਂਮੁਗ੍ਧਃ ਪ੍ਰਿਯਯਾ ਬੋਧਿਤੋ ਦ੍ਵਿਜ । ਤਯਾਹਂ ਪ੍ਰੇषਿਤਸ੍ਤਾਤ ਤਵ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਂ ਸਮਾਤੁਰਃ
'ਵੱਡੀ ਮੋਹ ਵਿਚ ਫਸ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਸਿੱਖਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਪਿਤਾ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਕਹਿਣ ਤੇ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ।'
ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਹਿ ਸਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਸਰ੍ਵਸਂਦੇਹਨਾਸ਼ਕਮ੍ । ਮੁਕ੍ਤਿਦਾਤਾ ਭਵਸ੍ਵ ਤ੍ਵਂ ਮਮਸਂਸਾਰਬਂਧਨਾਤ੍
'ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸੋ ਜੋ ਹਰ ਸੰਦੇਹ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦੇਵੇ; ਮੈਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਬਣੋ।'
ਵਸਿष੍ਠ ਉਵਾਚ- ਪੁਤ੍ਰਾ ਮਿਤ੍ਰਾਣ੍ਯਥ ਭ੍ਰਾਤਾ ਅਨ੍ਯੇ ਸ੍ਵਜਨਬਾਂਧਵਾਃ । ਪਂਚਭੇਦਾਸ੍ਤੁ ਸਂਭੇਦਾਤ੍ਪੁਰੁषਸ੍ਯ ਭਵਂਤਿ ਤੇ
ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਪੁੱਤਰ, ਮਿੱਤਰ, ਭਰਾ, ਹੋਰ ਆਪਣੇ ਲੋਕ—ਇਹ ਪੰਜ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।'
ਤੇ ਤੇ ਸੁਮਨਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਃ ਪੂਰ੍ਵਮੇਵ ਤਵਾਗ੍ਰਤਃ । ऋਣਸਂਬਂਧਿਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਕੁਪੁਤ੍ਰਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
'ਇਹ ਸਭ, ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ ਦੱਸੇ ਹਨ, ਕਰਜ਼ੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਇਹ ਸਭ ਕੁਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ।'
ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਤਵਾਗ੍ਰੇ ਪ੍ਰਵਦਾਮ੍ਯਹਮ੍ । ਪੁਣ੍ਯਪ੍ਰਸਕ੍ਤੋ ਯਸ੍ਯਾਤ੍ਮਾ ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮਰਤਃ ਸਦਾ
'ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪਹਚਾਣ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ: ਜਿਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਚ ਤੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।'
ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਵਿਜ੍ਞਾਨਸਂਪਨ੍ਨਸ੍ਤਪਸ੍ਵੀ ਵਾਗ੍ਵਿਦਾਂ ਵਰਃ । ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਸੁਸਂਧੀਰੋ ਵੇਦਾਧ੍ਯਯਨਤਤ੍ਪਰਃ
'ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਤੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤਪਸਵੀ, ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਹਰ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰਿੜ, ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।'
ਸ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵੇਤ੍ਤਾ ਚ ਦੇਵਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਪੂਜਕਃ । ਯਾਜਕਃ ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞਾਨਾਂ ਦਾਤਾ ਤ੍ਯਾਗੀ ਪ੍ਰਿਯਂਵਦਃ
'ਉਹ ਸਭ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਯਜਨਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦਾਨੀ, ਤਿਆਗੀ ਅਤੇ ਪਿਆਰੀ ਗੱਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।'
ਵਿष੍ਣੁਧ੍ਯਾਨਪਰੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ਼ਾਂਤੋ ਦਾਂਤਃ ਸੁਹृਤ੍ਸਦਾ । ਪਿਤृਮਾਤृਪਰੋਨਿਤ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਸ੍ਵਜਨਵਤ੍ਸਲਃ
'ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਸਦਾ ਸ਼ਾਂਤ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਿੱਤਰ, ਪਿਤਾ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਸਦਾ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।'
ਕੁਲਸ੍ਯ ਤਾਰਕੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਕੁਲਸ੍ਯ ਪਰਿਪੋषਕਃ । ਏਵਂ ਗੁਣੈਸ਼੍ਚ ਸਂਯੁਕ੍ਤਃ ਸਪੁਤ੍ਰਃ ਸੁਖਦਾਯਕਃ
ਇਕ ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਪਾਲਦਾ ਹੈ; ਐਸੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਯੇ ਸਂਬਂਧਸਂਯੁਕ੍ਤਾਃ ਸ਼ੋਕਸਂਤਾਪਦਾਯਕਾਃ । ਏਤਾਦृਸ਼ੇਨ ਕਿਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਫਲਹੀਨੇਨ ਤੇਨ ਚ
ਹੋਰ ਲੋਕ ਸਿਰਫ਼ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਦੁੱਖ ਤੇ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਐਸਾ ਵਿਅਕਤੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਕੋਈ ਫਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਉਸ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ?
ਆਯਾਂਤਿ ਯਾਂਤਿ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਤਾਪਂ ਦਤ੍ਵਾ ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍ । ਪੁਤ੍ਰਰੂਪੇਣ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਸਂਸਾਰੇ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ
ਉਹ ਸਭ ਆਉਂਦੇ ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਭਾਰੀ ਦੁੱਖ ਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਸਭ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਹੇ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਕृਤਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਯਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਪਰਿਪਾਲਿਤਮ੍ । ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਹਿ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮਦ੍ਭੁਤਂ ਪੁਨਃ
ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਜੋ ਨੇਕ ਕੰਮ ਤੂੰ ਸੰਭਾਲੇ, ਮੈਂ ਉਹ ਸਭ ਹੁਣ ਦੱਸਾਂਗਾ—ਇਹ ਅਜੀਬ ਕਹਾਣੀ ਫਿਰ ਸੁਣ।
ਵਸਿष੍ਠ ਉਵਾਚ- ਭਵਾਞ੍ਛੂਦ੍ਰੋ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਨਿ ਨਾਨ੍ਯਥਾ । ਕृषਿਕਰ੍ਤ੍ਤਾ ਜ੍ਞਾਨਹੀਨੋ ਮਹਾਲੋਭੇਨ ਸਂਯੁਤਃ
ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਮਹਾਨ ਬੁਧੀ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ੂਦਰ ਸੀ, ਕਿਸਾਨ ਸੀ, ਗਿਆਨ ਤੋਂ ਖਾਲੀ, ਤੇ ਵੱਡੀ ਲਾਲਚ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਏਕਭਾਰ੍ਯਾ ਸਦਾ ਦ੍ਵੇषੀ ਬਹੁਪੁਤ੍ਰੋ ਹ੍ਯਦਤ੍ਤਵਾਨ੍ । ਧਰ੍ਮਂ ਨੈਵ ਵਿਜਾਨਾਸਿ ਸਤ੍ਯਂ ਨੈਵ ਪਰਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਇੱਕ ਹੀ ਪਤਨੀ ਸੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੈਰ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਤੂੰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ; ਧਰਮ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਚ ਦੀ ਵੀ ਕਦੇ ਸੁਣੀ ਨਹੀਂ।
ਦਾਨਂ ਨੈਵ ਤ੍ਵਯਾ ਦਤ੍ਤਂ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਨੈਵ ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਕृਤਾ ਨੈਵ ਤ੍ਵਯਾ ਤੀਰ੍ਥੇ ਯਾਤ੍ਰਾ ਚੈਵ ਮਹਾਮਤੇ
ਤੂੰ ਕਦੇ ਦਾਨ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ, ਨਾਂ ਹੀ ਸ਼ਾਸਤਰ ਪੜ੍ਹਿਆ; ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਵੀ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਬੁਧੀ ਵਾਲੇ।
ਏਵਂ ਕृਤਂ ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਪ੍ਰ ਕृषਿਮਾਰ੍ਗਂ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ । ਪਸ਼ੂਨਾਂ ਪਾਲਨਂ ਸਰ੍ਵ ਗਵਾਂ ਚੈਵ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਖੇਤੀ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਅਤੇ ਗਾਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਹੇ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਮਹਿषੀਣਾਂ ਤਥਾऽਸ਼੍ਵਾਨਾਂ ਪਾਲਨਂ ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ । ਏਵਂ ਪੂ ਰ੍ਵਂਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਤ੍ਵਯੈਵ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਮਹਿਸੀਆਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ; ਇਹੀ ਕੰਮ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਵਿਪੁਲਂ ਚ ਧਨਂ ਤਦ੍ਵਲ੍ਲੋਭੇਨ ਪਰਿਸਂਚਿਤਮ੍ । ਤਸ੍ਯ ਵ੍ਯਯਂ ਸੁਪੁਣ੍ਯੇਨ ਨ ਕृਤਂ ਤੁ ਤ੍ਵਯਾ ਕਦਾ
ਤੂੰ ਵੱਡਾ ਧਨ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ, ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ; ਪਰ ਕਦੇ ਵੀ ਨੇਕ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਇਹ ਖਰਚ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਪਾਤ੍ਰੇ ਦਾਨਂ ਨ ਦਤ੍ਤਂ ਤੁ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੁਰ੍ਬਲਮੇਵ ਚ । ਕृਪਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨ ਦਤ੍ਤਂ ਤੁ ਭਵਤਾ ਧਨਮੇਵ ਚ
ਤੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਯੋਗ ਪਾਤਰ ਨੂੰ ਦਾਨ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਵੀ ਨਹੀਂ; ਦਿਲੋਂ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਵੀ ਤੂੰ ਧਨ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ, ਸਿਰਫ਼ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ।
ਗੋਮਹਿष੍ਯਾਦਿਕਂ ਸਰ੍ਵਂ ਪਸ਼ੂਨਾਂ ਸਂਚਿਤਂ ਤ੍ਵਯਾ । ਵਿਕ੍ਰੀਯ ਚ ਧਨਂ ਵਿਪ੍ਰ ਸਂਚਿਤਂ ਵਿਪੁਲਂ ਤ੍ਵਯਾ
ਸਾਰੀ ਗਾਂ, ਮਹਿਸੀਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਪਸ਼ੂ ਤੂੰ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ; ਉਹ ਵੇਚ ਕੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੂੰ ਵੱਡਾ ਧਨ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ।