ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਣਾਨ ਗਚ੍ਛਂਤਿ ਬਹੁਪੀਡਾਸਮਾਕੁਲਾਃ । ਪਤਤੇ ਕਂਪਤੇ ਚੈਵ ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਤੇ ਚ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਉਸ ਦੀ ਜਿੰਦ ਬਹੁਤ ਪੀੜਾ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ, ਕੰਪਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੁੜ-ਮੁੜ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਪੀਡਾਸਮਾਯੁਕ੍ਤੋ ਦੁਃਖਂ ਭੁਂਕ੍ਤੇਤਿ ਮੋਹਿਤਃ । ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਣਾਃ ਸੁਦੁਃਖੇਨ ਮਹਾਕष੍ਟੈਃ ਪ੍ਰਚਾਲਿਤਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੀੜਾ ਨਾਲ ਭਟਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਦੁੱਖ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਜਿੰਦ ਵੱਡੇ ਦੁੱਖ ਤੇ ਕਠਨ ਕਲੇਸ਼ ਨਾਲ ਹਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਪਾਨਮਾਰ੍ਗਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਸ਼ृਣੁ ਕਾਂਤ ਪ੍ਰਯਾਂਤਿ ਤੇ । ਏਵਂ ਪ੍ਰਾਣੀ ਮਹਾਮੁਗ੍ਧੋ ਲੋਭਮੋਹਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਹੇ ਪਿਆਰੇ, ਸੁਣ, ਜਦ ਉਹ ਨੀਵੀਂ ਸਾਂਸ ਦੇ ਰਾਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਲੋਭ ਤੇ ਭਟਕਣ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਮੂਰਖ ਜੀਵ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨੀਯਤੇ ਯਮਦੂਤੈਸ੍ਤੁ ਤਸ੍ਯ ਦੁਃਖਂ ਵਦਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਦੁੱਖ ਬਿਆਨ ਕਰਾਂਗਾ।
ਸੁਮਨੋਵਾਚ- ਅਂਗਾਰਸਂਚਯੇ ਮਾਰ੍ਗੇ ਘृष੍ਯਮਾਣੋ ਹਿ ਨੀਯਤੇ । ਦਹ੍ਯਮਾਨਃ ਸ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਚੇष੍ਟਮਾਨਃ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਸੁਮਨਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਅੰਗਾਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਖਿੱਚ ਕੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਦੁਸ਼ਟ ਆਤਮਾ ਮੁੜ-ਮੁੜ ਜਲਦਾ ਤੇ ਤੜਫਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰਾਤਪੋ ਮਹਾਤੀਵ੍ਰੋ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਦਿਤ੍ਯਤਾਪਿਤਃ । ਨੀਯਤੇ ਤੇਨ ਮਾਰ੍ਗੇਣ ਸਂਤਪ੍ਤਃ ਸੂਰ੍ਯਰਸ਼੍ਮਿਭਿਃ
ਜਿੱਥੇ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਗਰਮੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਬਾਰਾਂ ਸੂਰਜਾਂ ਦੀ ਤਾਪ ਨਾਲ ਸੜਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਰਾਹ 'ਤੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਤੜਫਦਾ ਹੈ।
ਪਰ੍ਵਤੇष੍ਵੇਵ ਦੁਰ੍ਗੇषੁ ਛਾਯਾਹੀਨੇषੁ ਦੁਰ੍ਮਤਿਃ । ਨੀਯਤੇ ਤੇਨ ਮਾਰ੍ਗੇਣ ਕ੍ਸ਼ੁਧਾਤृष੍ਣਾਪ੍ਰਪੀਡਿਤਃ
ਉੱਚੀਆਂ ਤੇ ਔਖੀਆਂ ਪਹਾੜੀਆਂ 'ਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਛਾਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਉਹ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਉਸ ਰਾਹ 'ਤੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭੁੱਖ ਤੇ ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਤੜਫਦਾ ਹੈ।
ਸ ਦੂਤੈਰ੍ਹਨ੍ਯਮਾਨਸ੍ਤੁ ਗਦਾਖਡ੍ਗੈਃ ਪਰਸ਼੍ਵਧੈਃ । ਕਸ਼ਾਭਿਸ੍ਤਾਡ੍ਯਮਾਨਸ੍ਤੁ ਨਿਂਦ੍ਯਮਾਨਸ੍ਤੁ ਦੂਤਕੈਃ
ਉਥੇ ਦੂਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਗਦਾ, ਤਲਵਾਰ ਤੇ ਕੁਹਾੜੀਆਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਕੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਪਿੱਠਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦੂਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਗਲਤ ਕਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸ਼ੀਤਮਯੇ ਮਾਰ੍ਗੇ ਵਾਯੁਨਾ ਸੇਵ੍ਯਤੇ ਪੁਨਃ । ਤੇਨ ਸ਼ੀਤੇਨ ਦੁਃਖੀ ਸ ਭੂਤ੍ਵਾ ਯਾਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਫਿਰ ਠੰਡੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਰਾਹ 'ਤੇ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਮੁੜ-ਮੁੜ ਪੀੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਠੰਡੀ ਤੋਂ ਉਹ ਦੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਆਕृष੍ਯਮਾਣੋ ਦੂਤੈਸ੍ਤੁ ਨਾਨਾਦੁਰ੍ਗੇषੁ ਨੀਯਤੇ । ਏਵਂ ਪਾਪੀ ਸ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਦੇਵਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਨਿਂਦਕਃ
ਦੂਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਖਿੱਚ ਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਔਖੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ 'ਤੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਪਾਪੀ, ਦੁਸ਼ਟ ਆਤਮਾ, ਜੋ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਗਲਤ ਕਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਸਮਾਚਾਰੋ ਨੀਯਤੇ ਯਮਕਿਂਕਰੈਃ । ਯਮਂ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਕृष੍ਣਾਂਜਨਚਯੋਪਮਮ੍
ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਨੌਕਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਦੁਸ਼ਟ ਆਤਮਾ ਯਮ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਾਲੇ ਅੰਜਨ ਦੇ ਢੇਰ ਵਰਗਾ ਹੈ।
ਤਮੁਗ੍ਰਂ ਦਾਰੁਣਂ ਭੀਮਂ ਭੀਮਦੂਤੈਃ ਸਮਾਵृਤਮ੍ । ਸਰ੍ਵਵ੍ਯਾਧਿਸਮਾਕੀਰ੍ਣਂ ਚਿਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਹ ਉਸ ਭਿਆਨਕ, ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਭੈੜੇ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਡਰਾਉਣੇ ਦੂਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਾਰੇ ਰੋਗਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਤੇ ਚਿਤਰਗੁਪਤ ਦੇ ਨਾਲ ਹੈ।
ਆਰੂਢਂ ਮਹਿषਂ ਦੇਵਂ ਧਰ੍ਮਰਾਜਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ । ਦਂष੍ਟ੍ਰਾਕਰਾਲਮਤ੍ਯੁਗ੍ਰਂ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਯਂ ਕਾਲਸਂਨਿਭਮ੍
ਉੱਚੀ ਜਾਤੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਹ ਧਰਮਰਾਜ ਨੂੰ ਮਹਿਸ ਦੇ ਪਿੱਠ ਤੇ ਬੈਠਾ ਦੇਖਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਡਰਾਉਣਾ ਹੈ, ਦੰਦ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਤੇ ਮੌਤ ਵਰਗਾ ਭਿਆਨਕ ਹੈ।
ਪੀਤਵਾਸਂ ਗਦਾਹਸ੍ਤਂ ਰਕ੍ਤਗਂਧਾਨੁਲੇਪਨਮ੍ । ਰਕ੍ਤਮਾਲ੍ਯਕृਤਾਭੂषਂ ਗਦਾਹਸ੍ਤਂ ਭਯਂਕਰਮ੍
ਉਹ ਪੀਲੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਗਦਾ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਲਾਲ ਚੰਦਨ ਲਗਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਲਾਲ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਗਦਾ ਫੜ ਕੇ ਡਰਾਉਣਾ ਦਿਸਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂਵਿਧਂ ਮਹਾਕਾਯਂ ਯਮਂ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਦੁਰ੍ਮਤਿਃ । ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਬਹਿष੍ਕृਤਮ੍
ਉਹ ਮੰਦਬੁਧੀ ਵਿਅਕਤੀ ਯਮ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਵੇਖਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਧਰਮ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਮਃ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਤਂ ਦੁष੍ਟਂ ਪਾਪਿष੍ਠਂ ਧਰ੍ਮਕਂਟਕਮ੍ । ਸ਼ਾਸਯੇਤ੍ਤੁ ਮਹਾਦੁਃਖੈਃ ਪੀਡਾਭਿਰ੍ਦਾਰੁਮੁਦ੍ਗਲੈਃ
ਯਮ ਉਸ ਮੰਦ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਾਪੀ, ਧਰਮ ਦਾ ਵਿਰੋਧੀ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਦੁੱਖਾਂ, ਪੀੜਾਵਾਂ ਤੇ ਕਰੜੇ ਡੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜ਼ਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯਾਵਦ੍ਯੁਗਸਹਸ੍ਰਾਂਤਂ ਤਾਵਤ੍ਕਾਲਂ ਪ੍ਰਪਚ੍ਯਤੇ । ਨਾਨਾਵਿਧੇ ਚ ਨਰਕੇ ਪਚ੍ਯਤੇ ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਹਜ਼ਾਰ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ, ਉਹ ਉਤਨਾ ਸਮਾਂ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਤਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਮੁੜ ਪੀੜਾ ਭੋਗਦਾ ਹੈ।
ਨਾਰਕੀਂ ਯਾਤਿ ਵੈ ਯੋਨਿਂ ਕृਮਿਕੋਟਿषੁ ਪਾਪਕृਤ੍ । ਅਮੇਧ੍ਯੇ ਪਚ੍ਯਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਹਾਹਾਭੂਤੋ ਵਿਚੇਤਨਃ
ਪਾਪੀ ਵਿਅਕਤੀ ਨਰਕ ਵਾਲੀ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ, ਲੱਖਾਂ ਕੀੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਗੰਦੇ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹਾਹਾਕਾਰ ਕਰਦਾ, ਹੋਸ਼ ਤੋਂ ਵੰਞਿਆ।
ਮਰਣਂ ਚ ਸ ਪਾਪਾਤ੍ਮਾ ਏਵਂ ਯਾਤਿ ਸੁਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍ । ਏਵਂ ਪਾਪਸ੍ਯ ਸਂਯੋਗਂ ਭੁਂਕ੍ਤੇ ਚੈਵ ਸੁ ਦੁਰ੍ਮਤਿਃ
ਉਹ ਪਾਪੀ ਆਤਮਾ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਐਸਾ ਮਰਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੰਦਬੁਧੀ ਆਪਣਾ ਪਾਪ ਭੋਗਦਾ ਹੈ।
ਪੁਨਰ੍ਜਨ੍ਮ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਾਸੁ ਯੋਨਿषੁ ਯਾਤਿ ਚ । ਸ਼ੁਨਾਂ ਯੋਨਿਸ਼ਤਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਭੁਂਕ੍ਤੇ ਵੈ ਪਾਤਕਂ ਪੁਨਃ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ ਕਿ ਉਹ ਕਿਹੜੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਸੌ ਕੁੱਤੇ ਦੇ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਪਾਪ ਭੋਗਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਘ੍ਰੋ ਭਵਤਿ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਰਾਸਭੀਂ ਯਾਤਿ ਵੈ ਪੁਨਃ । ਮਾਰ੍ਜਾਰ ਸ਼ੂਕਰੀਂ ਯੋਨਿਂ ਸਰ੍ਪਯੋਨਿਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਮੰਦ ਆਤਮਾ ਪਹਿਲਾਂ ਬਾਘ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਗਧੀ ਦੀ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਬਿੱਲੀ, ਸੂਅਰ, ਤੇ ਸੱਪ ਦੀ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਨਾਭੇਦਾਸੁ ਸਰ੍ਵਾਸੁ ਤਿਰ੍ਯਕ੍ਸ਼ੁ ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ । ਪਾਪਪਕ੍ਸ਼ਿषੁ ਸਂਯਾਤਿ ਅਨ੍ਯਾਸੁ ਮਹਤੀषੁ ਚ
ਉਹ ਮੁੜ ਮੁੜ ਹਰੇਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹੇਠਲੀ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜਾਨਵਰਾਂ, ਪਾਪੀ ਪੰਛੀਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਵੱਡੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਚਾਂਡਾਲ ਭਿਲ੍ਲਯੋਨਿਂ ਚ ਪੁਲਿਂਦੀਂ ਯਾਤਿ ਪਾਪਕृਤ੍ । ਏਤਤ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਪਾਪਿਨਾਂ ਜਨ੍ਮ ਚੈਵ ਹਿ
ਪਾਪੀ ਚੰਡਾਲ, ਭਿਲ ਤੇ ਪੁਲਿੰਦ ਦੀ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਾਪੀਆਂ ਦੇ ਜਨਮ ਬਾਰੇ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਮਰਣੇ ਸ਼ृਣੁ ਕਾਂਤ ਤ੍ਵਂ ਚੇष੍ਟਾਂ ਤੇषਾਂ ਸੁਦਾਰੁਣਾਮ੍ । ਪਾਪਪੁਣ੍ਯਸਮਾਚਾਰਸ੍ਤਵਾਗ੍ਰੇ ਕਥਿਤੋ ਮਯਾ
ਮੌਤ ਵੇਲੇ, ਪ੍ਰੀਤਮ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ ਹਾਲਤ ਸੁਣ; ਪਾਪ ਤੇ ਪੁੰਨ ਦੇ ਕਰਮ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ ਹਨ।
ਅਨ੍ਯਦੇਵਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਦਿ ਪृਚ੍ਛਸਿ ਮਾਨਦ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਹੋਰ ਕੁਝ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੇ ਤੂੰ ਪੁੱਛੇ, ਮਾਣ ਦੇਣ ਵਾਲੇ।
ਸੋਮਸ਼ਰ੍ਮੋਵਾਚ- ਸਰ੍ਵਂ ਦੇਵਿ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਧਰ੍ਮਸਂਸ੍ਥਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਕਥਂ ਪੁਤ੍ਰਮਹਂ ਵਿਂਦ੍ਯਾਂ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਂ ਗੁਣਸਂਯੁਤਮ੍
ਸੋਮਸ਼ਰਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਧਰਮ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਆਧਾਰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ; ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?
ਵਦ ਤ੍ਵਂ ਮੇ ਮਹਾਭਾਗੇ ਯਦਿ ਜਾਨਾਸਿ ਸੁਵ੍ਰਤੇ । ਦਾਨਧਰ੍ਮਾਦਿਕਂ ਭਦ੍ਰੇ ਪਰਤ੍ਰੇਹ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਮਹਾਂਭਾਗੇ, ਜੇ ਤੂੰ ਜਾਣਦੀ ਹੈਂ, ਸੁਵ੍ਰਤਾ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ; ਦਾਨ, ਧਰਮ ਆਦਿ ਬਾਰੇ, ਇੱਥੇ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਸੁਮਨੋਵਾਚ- ਵਸਿष੍ਠਂ ਗਚ੍ਛ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਂ ਤਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯ ਮਹਾਮੁਨਿਮ੍ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਵੈ ਪੁਤ੍ਰਂ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਂ ਧਰ੍ਮਵਤ੍ਸਲਮ੍
ਸੁਮਨਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੂੰ ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਕੋਲ ਜਾ, ਉਸ ਮਹਾਂਮੁਨੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰ; ਉਸ ਤੋਂ ਤੂੰ ਨਿਸਚਿਤ ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਪਾਵੇਂਗਾ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਏਵਮੁਕ੍ਤੇ ਤਯਾ ਵਾਕ੍ਯੇ ਸੋਮਸ਼ਰ੍ਮਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ । ਏਵਂ ਕਰਿष੍ਯੇ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਤਵ ਵਾਕ੍ਯਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਸੂਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੋਮਸ਼ਰਮਾ, ਉੱਚੀ ਜਾਤੀ ਦਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਬੋਲੇ: 'ਮੈਂ ਐਸਾ ਹੀ ਕਰਾਂਗਾ, ਕਲਿਆਣੀ, ਤੇਰੀ ਗੱਲ 'ਤੇ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।'
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਜਗਾਮਾਸ਼ੁ ਸੋਮਸ਼ਰ੍ਮਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ । ਵਸਿष੍ਠਂ ਸਰ੍ਵਵੇਤ੍ਤਾਰਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਤਂ ਤਪਤਾਂ ਵਰਮ੍
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਸੋਮਸ਼ਰਮਾ, ਉੱਚੀ ਜਾਤੀ ਦਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੁਰੰਤ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਦਿਵਿਆ ਤੇ ਤਪਸੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਸੀਸ਼ਠ ਕੋਲ ਗਿਆ।