ਅਤ੍ਯੁਚ੍ਚਾਨ੍ਵਿਕਰਾਲਾਂਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁष੍ਕਮਾਂਸਵਸੋਪਮਾਨ੍ । ਰੌਦ੍ਰਦਂष੍ਟ੍ਰਾਨ੍ਕਰਾਲਾਂਸ਼੍ਚ ਸਿਂਹਾਸ੍ਯਾਨ੍ਸਰ੍ਪਹਸ੍ਤਕਾਨ੍
ਬਹੁਤ ਉੱਚੇ ਤੇ ਵਿਅਕਤ, ਸੁੱਕੀ ਮਾਸ ਵਾਲੇ; ਰੌਦਰ ਦੰਦ, ਭਿਆਨਕ ਚਿਹਰੇ, ਸਿੰਘ-ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਤੇ ਸੱਪ-ਹੱਥ ਵਾਲੇ।
ਸਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਕਂਪੇਤ ਖਿਦ੍ਯਤੇ ਚ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ । ਸ਼ਿਵਾਸਂਨਾਦਵਦ੍ਘੋਰਾਨ੍ਮਹਾਰਾਵਾਨ੍ਮਹਾਮਤੇ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਹ ਕੰਬਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਗੂੰਜਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਵੱਡੀ ਸਮਝ ਵਾਲੇ।
ਮੁਂਚਂਤਿ ਦੂਤਕਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਕਰ੍ਣਮੂਲੇ ਤੁ ਤਸ੍ਯ ਹਿ । ਗਲੇ ਪਾਸ਼ੈਃ ਪ੍ਰਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਤੇ ਕਟਿਂ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਤਥੋਦਰੇ
ਸਾਰੇ ਦੂਤ ਉਸ ਨੂੰ ਕੰਨ ਦੇ ਨਿਕੇ ਤੇ ਫੜ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਗਲ, ਕਮਰ ਤੇ ਪੇਟ 'ਤੇ ਰੱਸੀਆਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਸਮਾਧृष੍ਯ ਨਿਪਾਤ੍ਯਂਤੇ ਹਾਹੇਤਿ ਵਦਤੇ ਮੁਹੁਃ । ਮ੍ਰਿਯਮਾਣਸ੍ਯ ਯਾ ਚੇष੍ਟਾ ਤਾਮੇਵਂ ਪ੍ਰਵਦਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਉਹ ਫੜ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ 'ਹਾਏ!' ਆਖਦੇ ਹਨ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਪਰਦ੍ਰਵ੍ਯਾਪਹਰਣਂ ਪਰਭਾਰ੍ਯਾਵਿਡਂਬਨਮ੍ । ऋਣਂ ਪਰਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਸ੍ਵਂ ਗृਹੀਤਂ ਯਤ੍ਤੁ ਪਾਪਿਭਿਃ
ਪਰਾਏ ਧਨ ਦੀ ਚੋਰੀ, ਪਰਾਏ ਘਰ ਦੀ ਇਸਤਰੀ ਨਾਲ ਬੁਰਾ ਵਿਵਹਾਰ, ਤੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦਾ ਸਾਰਾ ਧਨ ਕਰਜ਼ੇ ਵਜੋਂ ਲੈ ਲੈਣਾ — ਇਹ ਪਾਪੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਹਨ।
ਪੁਨਰ੍ਨੈਵ ਪ੍ਰਦਤ੍ਤਂ ਹਿ ਲੋਭਾਸ੍ਵਾਦਵਿਮੋਹਤਃ । ਅਨ੍ਯਦੇਵਂ ਮਹਾਪਾਪਂ ਕੁਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਮੇਵ ਚ
ਫਿਰ ਲੋਭ, ਸੁਆਦ ਜਾਂ ਭਟਕਣ ਕਰਕੇ ਉਹ ਧਨ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਅਤੇ ਗਲਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦਾਤ ਲੈਣਾ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਹਨ।
ਕਂਠਮਾਯਾਂਤਿ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਮ੍ਰਿਯਮਾਣਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਚ । ਯਾਨਿਕਾਨਿ ਚ ਪਾਪਾਨਿ ਪੂਰ੍ਵਮੇਵ ਕृਤਾਨਿ ਚ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਗਲੇ 'ਚ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਨਾਲ ਹੀ ਉਹ ਪਾਪ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਆਯਾਂਤਿ ਕਂਠਮੂਲਂ ਤੇ ਮਹਾਪਾਪਸ੍ਯ ਨਾਨ੍ਯਥਾ । ਦੁਃਖਮੁਤ੍ਪਾਦਯਂਤ੍ਯੇਤੇ ਕਫਬਂਧੇਨ ਦਾਰੁਣਮ੍
ਇਹ ਵੱਡੇ ਪਾਪੀ ਦੇ ਗਲੇ ਦੇ ਨੀਵੇਂ ਹਿੱਸੇ 'ਚ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ, ਕਫ ਰੋਕ ਕੇ ਕਠੋਰ ਦੁੱਖ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪੀਡਾਭਿਰ੍ਦਾਰੁਣਾਭਿਸ੍ਤੁ ਕਂਠੋ ਘੁਰਘੁਰਾਯਤੇ । ਰੋਦਤੇ ਕਂਪਤੇऽਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਮਾਤਰਂ ਪਿਤਰਂ ਪੁਨਃ
ਭਿਆਨਕ ਪੀੜਾਵਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਗਲਾ ਘੁਰ-ਘੁਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਰੋਂਦਾ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਕੰਪਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੁੜ-ਮੁੜ ਮਾਂ-ਪਿਓ ਨੂੰ ਬੁਲਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਮਰਤੇ ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਤਤ੍ਰ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਪੁਨਃਪੁਨਃ । ਪੁਨਰ੍ਵਿਸ੍ਮਰਣਂ ਯਾਤਿ ਮਹਾਪਾਪੇਨ ਮੋਹਿਤਃ
ਉਥੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਰਾ, ਪਤਨੀ ਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਦੇ ਭਟਕਣ ਵਿਚ ਪੈ ਕੇ ਮੁੜ ਵਿਸਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਣਾਨ ਗਚ੍ਛਂਤਿ ਬਹੁਪੀਡਾਸਮਾਕੁਲਾਃ । ਪਤਤੇ ਕਂਪਤੇ ਚੈਵ ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਤੇ ਚ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਉਸ ਦੀ ਜਿੰਦ ਬਹੁਤ ਪੀੜਾ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ, ਕੰਪਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੁੜ-ਮੁੜ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਪੀਡਾਸਮਾਯੁਕ੍ਤੋ ਦੁਃਖਂ ਭੁਂਕ੍ਤੇਤਿ ਮੋਹਿਤਃ । ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਣਾਃ ਸੁਦੁਃਖੇਨ ਮਹਾਕष੍ਟੈਃ ਪ੍ਰਚਾਲਿਤਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੀੜਾ ਨਾਲ ਭਟਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਦੁੱਖ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਜਿੰਦ ਵੱਡੇ ਦੁੱਖ ਤੇ ਕਠਨ ਕਲੇਸ਼ ਨਾਲ ਹਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਪਾਨਮਾਰ੍ਗਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਸ਼ृਣੁ ਕਾਂਤ ਪ੍ਰਯਾਂਤਿ ਤੇ । ਏਵਂ ਪ੍ਰਾਣੀ ਮਹਾਮੁਗ੍ਧੋ ਲੋਭਮੋਹਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਹੇ ਪਿਆਰੇ, ਸੁਣ, ਜਦ ਉਹ ਨੀਵੀਂ ਸਾਂਸ ਦੇ ਰਾਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਲੋਭ ਤੇ ਭਟਕਣ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਮੂਰਖ ਜੀਵ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨੀਯਤੇ ਯਮਦੂਤੈਸ੍ਤੁ ਤਸ੍ਯ ਦੁਃਖਂ ਵਦਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਦੁੱਖ ਬਿਆਨ ਕਰਾਂਗਾ।
ਸੁਮਨੋਵਾਚ- ਅਂਗਾਰਸਂਚਯੇ ਮਾਰ੍ਗੇ ਘृष੍ਯਮਾਣੋ ਹਿ ਨੀਯਤੇ । ਦਹ੍ਯਮਾਨਃ ਸ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਚੇष੍ਟਮਾਨਃ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਸੁਮਨਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਅੰਗਾਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਖਿੱਚ ਕੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਦੁਸ਼ਟ ਆਤਮਾ ਮੁੜ-ਮੁੜ ਜਲਦਾ ਤੇ ਤੜਫਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰਾਤਪੋ ਮਹਾਤੀਵ੍ਰੋ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਦਿਤ੍ਯਤਾਪਿਤਃ । ਨੀਯਤੇ ਤੇਨ ਮਾਰ੍ਗੇਣ ਸਂਤਪ੍ਤਃ ਸੂਰ੍ਯਰਸ਼੍ਮਿਭਿਃ
ਜਿੱਥੇ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਗਰਮੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਬਾਰਾਂ ਸੂਰਜਾਂ ਦੀ ਤਾਪ ਨਾਲ ਸੜਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਰਾਹ 'ਤੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਤੜਫਦਾ ਹੈ।
ਪਰ੍ਵਤੇष੍ਵੇਵ ਦੁਰ੍ਗੇषੁ ਛਾਯਾਹੀਨੇषੁ ਦੁਰ੍ਮਤਿਃ । ਨੀਯਤੇ ਤੇਨ ਮਾਰ੍ਗੇਣ ਕ੍ਸ਼ੁਧਾਤृष੍ਣਾਪ੍ਰਪੀਡਿਤਃ
ਉੱਚੀਆਂ ਤੇ ਔਖੀਆਂ ਪਹਾੜੀਆਂ 'ਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਛਾਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਉਹ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਉਸ ਰਾਹ 'ਤੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭੁੱਖ ਤੇ ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਤੜਫਦਾ ਹੈ।
ਸ ਦੂਤੈਰ੍ਹਨ੍ਯਮਾਨਸ੍ਤੁ ਗਦਾਖਡ੍ਗੈਃ ਪਰਸ਼੍ਵਧੈਃ । ਕਸ਼ਾਭਿਸ੍ਤਾਡ੍ਯਮਾਨਸ੍ਤੁ ਨਿਂਦ੍ਯਮਾਨਸ੍ਤੁ ਦੂਤਕੈਃ
ਉਥੇ ਦੂਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਗਦਾ, ਤਲਵਾਰ ਤੇ ਕੁਹਾੜੀਆਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਕੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਪਿੱਠਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦੂਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਗਲਤ ਕਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸ਼ੀਤਮਯੇ ਮਾਰ੍ਗੇ ਵਾਯੁਨਾ ਸੇਵ੍ਯਤੇ ਪੁਨਃ । ਤੇਨ ਸ਼ੀਤੇਨ ਦੁਃਖੀ ਸ ਭੂਤ੍ਵਾ ਯਾਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਫਿਰ ਠੰਡੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਰਾਹ 'ਤੇ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਮੁੜ-ਮੁੜ ਪੀੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਠੰਡੀ ਤੋਂ ਉਹ ਦੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਆਕृष੍ਯਮਾਣੋ ਦੂਤੈਸ੍ਤੁ ਨਾਨਾਦੁਰ੍ਗੇषੁ ਨੀਯਤੇ । ਏਵਂ ਪਾਪੀ ਸ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਦੇਵਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਨਿਂਦਕਃ
ਦੂਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਖਿੱਚ ਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਔਖੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ 'ਤੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਪਾਪੀ, ਦੁਸ਼ਟ ਆਤਮਾ, ਜੋ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਗਲਤ ਕਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਸਮਾਚਾਰੋ ਨੀਯਤੇ ਯਮਕਿਂਕਰੈਃ । ਯਮਂ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਕृष੍ਣਾਂਜਨਚਯੋਪਮਮ੍
ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਨੌਕਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਦੁਸ਼ਟ ਆਤਮਾ ਯਮ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਾਲੇ ਅੰਜਨ ਦੇ ਢੇਰ ਵਰਗਾ ਹੈ।
ਤਮੁਗ੍ਰਂ ਦਾਰੁਣਂ ਭੀਮਂ ਭੀਮਦੂਤੈਃ ਸਮਾਵृਤਮ੍ । ਸਰ੍ਵਵ੍ਯਾਧਿਸਮਾਕੀਰ੍ਣਂ ਚਿਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਹ ਉਸ ਭਿਆਨਕ, ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਭੈੜੇ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਡਰਾਉਣੇ ਦੂਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਾਰੇ ਰੋਗਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਤੇ ਚਿਤਰਗੁਪਤ ਦੇ ਨਾਲ ਹੈ।
ਆਰੂਢਂ ਮਹਿषਂ ਦੇਵਂ ਧਰ੍ਮਰਾਜਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ । ਦਂष੍ਟ੍ਰਾਕਰਾਲਮਤ੍ਯੁਗ੍ਰਂ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਯਂ ਕਾਲਸਂਨਿਭਮ੍
ਉੱਚੀ ਜਾਤੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਹ ਧਰਮਰਾਜ ਨੂੰ ਮਹਿਸ ਦੇ ਪਿੱਠ ਤੇ ਬੈਠਾ ਦੇਖਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਡਰਾਉਣਾ ਹੈ, ਦੰਦ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਤੇ ਮੌਤ ਵਰਗਾ ਭਿਆਨਕ ਹੈ।
ਪੀਤਵਾਸਂ ਗਦਾਹਸ੍ਤਂ ਰਕ੍ਤਗਂਧਾਨੁਲੇਪਨਮ੍ । ਰਕ੍ਤਮਾਲ੍ਯਕृਤਾਭੂषਂ ਗਦਾਹਸ੍ਤਂ ਭਯਂਕਰਮ੍
ਉਹ ਪੀਲੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਗਦਾ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਲਾਲ ਚੰਦਨ ਲਗਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਲਾਲ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਗਦਾ ਫੜ ਕੇ ਡਰਾਉਣਾ ਦਿਸਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂਵਿਧਂ ਮਹਾਕਾਯਂ ਯਮਂ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਦੁਰ੍ਮਤਿਃ । ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਬਹਿष੍ਕृਤਮ੍
ਉਹ ਮੰਦਬੁਧੀ ਵਿਅਕਤੀ ਯਮ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਵੇਖਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਧਰਮ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਮਃ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਤਂ ਦੁष੍ਟਂ ਪਾਪਿष੍ਠਂ ਧਰ੍ਮਕਂਟਕਮ੍ । ਸ਼ਾਸਯੇਤ੍ਤੁ ਮਹਾਦੁਃਖੈਃ ਪੀਡਾਭਿਰ੍ਦਾਰੁਮੁਦ੍ਗਲੈਃ
ਯਮ ਉਸ ਮੰਦ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਾਪੀ, ਧਰਮ ਦਾ ਵਿਰੋਧੀ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਦੁੱਖਾਂ, ਪੀੜਾਵਾਂ ਤੇ ਕਰੜੇ ਡੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜ਼ਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯਾਵਦ੍ਯੁਗਸਹਸ੍ਰਾਂਤਂ ਤਾਵਤ੍ਕਾਲਂ ਪ੍ਰਪਚ੍ਯਤੇ । ਨਾਨਾਵਿਧੇ ਚ ਨਰਕੇ ਪਚ੍ਯਤੇ ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਹਜ਼ਾਰ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ, ਉਹ ਉਤਨਾ ਸਮਾਂ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਤਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਮੁੜ ਪੀੜਾ ਭੋਗਦਾ ਹੈ।
ਨਾਰਕੀਂ ਯਾਤਿ ਵੈ ਯੋਨਿਂ ਕृਮਿਕੋਟਿषੁ ਪਾਪਕृਤ੍ । ਅਮੇਧ੍ਯੇ ਪਚ੍ਯਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਹਾਹਾਭੂਤੋ ਵਿਚੇਤਨਃ
ਪਾਪੀ ਵਿਅਕਤੀ ਨਰਕ ਵਾਲੀ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ, ਲੱਖਾਂ ਕੀੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਗੰਦੇ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹਾਹਾਕਾਰ ਕਰਦਾ, ਹੋਸ਼ ਤੋਂ ਵੰਞਿਆ।
ਮਰਣਂ ਚ ਸ ਪਾਪਾਤ੍ਮਾ ਏਵਂ ਯਾਤਿ ਸੁਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍ । ਏਵਂ ਪਾਪਸ੍ਯ ਸਂਯੋਗਂ ਭੁਂਕ੍ਤੇ ਚੈਵ ਸੁ ਦੁਰ੍ਮਤਿਃ
ਉਹ ਪਾਪੀ ਆਤਮਾ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਐਸਾ ਮਰਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੰਦਬੁਧੀ ਆਪਣਾ ਪਾਪ ਭੋਗਦਾ ਹੈ।
ਪੁਨਰ੍ਜਨ੍ਮ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਾਸੁ ਯੋਨਿषੁ ਯਾਤਿ ਚ । ਸ਼ੁਨਾਂ ਯੋਨਿਸ਼ਤਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਭੁਂਕ੍ਤੇ ਵੈ ਪਾਤਕਂ ਪੁਨਃ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ ਕਿ ਉਹ ਕਿਹੜੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਸੌ ਕੁੱਤੇ ਦੇ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਪਾਪ ਭੋਗਦਾ ਹੈ।