ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਾਘੇ ਬਹਿਃ ਸ੍ਨਾਯਾਦਾਤ੍ਮਨੋ ਹਿਤਕਾਮ੍ਯਯਾ । ਅਥਾਤਃ ਸਂਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਮਾਘਸ੍ਨਾਨਵਿਧਿਂ ਪਰਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਭਲੇ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਬਾਹਰ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਉੱਤਮ ਵਿਧੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਨਿਯਮਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਵ੍ਰਤਰੂਪੀ ਨਰੋਤ੍ਤਮੈਃ । ਫਲਾਤਿਸ਼ਯਹੇਤੋਰ੍ਵੈ ਕਿਂਚਿਦ੍ਭੋਜ੍ਯਂ ਤ੍ਯਜੇਦ੍ਬੁਧਃ
ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕੋਈ ਨੇਮ ਜਾਂ ਵਰਤ ਲੈਣ। ਵਧੀਆ ਫਲ ਲਈ, ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਕੁਝ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਛੱਡ ਦੇਣ।
ਭੂਮੌ ਸ਼ਯੀਤ ਹੋਤਵ੍ਯਮਾਜ੍ਯਂ ਤਿਲਵਿਮਿਸ਼੍ਰਿਤਮ੍ । ਤ੍ਰਿਕਾਲਂ ਚਾਰ੍ਚਯੇਦ੍ਵਿष੍ਣੁਂ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੋਣਾ, ਘਿਉ ਤੇ ਤਿਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਹਵਨ ਕਰਨਾ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਦਾਤਵ੍ਯੋ ਦੀਪਕੋऽਖਂਡੋ ਦੇਵਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਮਾਧਵਮ੍ । ਇਂਧਨਂ ਕਂਬਲਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਮੁਪਾਨਤ੍ਕੁਂਕੁਮਂ ਘृਤਮ੍
ਮਾਧਵ ਦੇ ਨਾਮ ਉੱਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਜਲਦਾ ਦੀਵਾ ਦਿਓ। ਇੰਧਨ, ਕੰਬਲ, ਕਪੜਾ, ਜੁੱਤੀਆਂ, ਕੇਸਰ ਤੇ ਘਿਉ ਵੀ ਦਾਨ ਕਰੋ।
ਤੈਲਂ ਕਾਰ੍ਪਾਸਕੋष੍ਠਂ ਚ ਤੂਲੀਂ ਤੂਲਵਟੀਂ ਪਟੀਮ੍ । ਅਨ੍ਨਂ ਚੈਵ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਦੇਯਂ ਮਾਘੇ ਨਰਾਧਿਪ
ਤੇਲ, ਰੂਈ, ਬੱਤੀਆਂ, ਰੂਈ ਦੇ ਟੁਕੜੇ, ਕਪੜਾ ਤੇ ਅਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਅਨਾਜ, ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
ਸੁਵਰ੍ਣਂ ਰਤ੍ਤਿਕਾਮਾਤ੍ਰਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵੇਦਵਿਦੇ ਤਥਾ । ਤਦ੍ਦਾਨਮਕ੍ਸ਼ਯਂ ਰਾਜਨ੍ਸਮੁਦ੍ਰ ਇਵ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਜੋ ਵਿਦਵਾਨ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਜੌ ਦੇ ਦਾਣੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸੋਨਾ ਦਿਓ। ਇਹ ਦਾਨ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਸਦਾ ਅਟੱਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪਰਸ੍ਯਾਗ੍ਨਿਂ ਨ ਸੇਵੇਤ ਤ੍ਯਜੇਚ੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਮ੍ । ਮਾਘਾਂਤੇ ਭੋਜਯੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਨਰਾਧਿਪ
ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਅੱਗ ਦਾ ਉਪਯੋਗ ਨਾ ਕਰੋ ਤੇ ਦਾਨ-ਉਪਹਾਰ ਵੀ ਨਾ ਲਵੋ। ਮਾਘ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦੇਯਾ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਤੇਭ੍ਯ ਆਤ੍ਮਨਃ ਸ਼੍ਰੇਯ ਇਚ੍ਛਤਾ । ਏਕਾਦਸ਼ੀਵਿਧਾਨੇਨ ਮਾਘਸ੍ਯੋਦ੍ਯਾਪਨਂ ਤਥਾ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਭਲੇ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੱਖਣਾ ਦੇਵੇ। ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਉੱਤਸਵ ਵੀ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧਾਨੇਨ ਹ੍ਯਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯ ਸ੍ਵਰ੍ਗਵਾਂਛਯਾ । ਅਨਂਤਪੁਣ੍ਯਾਵਾਪ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਵਿष੍ਣੁਸਂਪ੍ਰੀਤਿਹੇਤਵੇ
ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਕਰਮ ਕਰੇ, ਅਖੁੱਟ ਸੁੱਖ ਤੇ ਅਣੰਤ ਪੁੰਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਲਈ।
ਮਕਰਸ੍ਥੇ ਰਵੌ ਮਾਘੇ ਗੋਵਿਂਦਾਚ੍ਯੁਤਮਾਧਵ । ਸ੍ਨਾਨੇਨਾਨੇਨ ਭੋ ਦੇਵ ਯਥੋਕ੍ਤਫਲਦੋ ਭਵ
ਜਦ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਮਕਰ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਤਦ, ਹੇ ਗੋਵਿੰਦ, ਅਚੁਤ, ਮਾਧਵ, ਇਸ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਉਹ ਫਲ ਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਇਤਿ ਮਂਤ੍ਰਂ ਸਮੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ ਸ੍ਨਾਯਾਨ੍ਮੌਨੀ ਸਮਾਹਿਤਃ । ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਹਰਿਂ ਕृष੍ਣਂ ਮਾਧਵਂ ਚ ਸ੍ਮਰੇਤ੍ਪੁਨਃ
ਇਹ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਤੇ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਵਾਸੁਦੇਵ, ਹਰੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗृਹੇऽਪਿ ਸਜਲਂ ਕੁਂਭਂ ਵਾਯੁਨਾ ਨਿਸ਼ਿਪੀਡਿਤਮ੍ । ਤਤ੍ਸ੍ਨਾਨਂ ਤੀਰ੍ਥਸਦृਸ਼ਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਜੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹਵਾ ਨਾਲ ਠੰਢਾ ਕੀਤਾ ਪਾਣੀ ਭਰਿਆ ਘੜਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਤੀਰਥ ਦੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਵਰਗਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਵ੍ਰਤੇਨ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਸਾਨ੍ਨਂ ਚੋਪਸ੍ਕਰਾਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਤਤ੍ਸ੍ਨਾਨਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਨਰੋ ਨ ਨਿਰਯਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਉਥੇ ਵਰਤ ਰੱਖ ਕੇ, ਭੋਜਨ ਤੇ ਸਾਥੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।
ਤਪ੍ਤੇਨ ਵਾਰਿਣਾ ਸ੍ਨਾਨਂ ਯਦ੍ਗृਹੇ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਨਰੈਃ । षਡਬ੍ਦਫਲਦਂ ਤਦ੍ਧਿ ਮਕਰਸ੍ਥੇ ਦਿਵਾਕਰੇ
ਘਰ ਵਿੱਚ ਜੇ ਤਪਿਆ ਹੋਇਆ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਜਦ ਸੂਰਜ ਮਕਰ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸਦਾ ਫਲ ਛੇ ਸਾਲ ਤੱਕ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਬਹਿਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਤੁ ਵਾਪ੍ਯਾਦੌ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਬ੍ਦਫਲਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ । ਤਡਾਗੇ ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਰਾਜਨ੍ਨਦ੍ਯਾਂ ਚੈਵ ਚਤੁਰ੍ਗੁਣਮ੍
ਬਾਹਰ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹਨੂੰ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਰਗਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਟਾਂਕ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਇਹ ਫਲ ਦੁੱਗਣਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਚੌਗੁਣਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਤਧਾ ਦੇਵਖਾਤੇषੁ ਸ਼ਤਧਾ ਤੁ ਮਹਾਨਦੇ । ਸ਼ਤਂ ਚਤੁਰ੍ਗੁਣਂ ਰਾਜਨ੍ਮਹਾਨਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਂਗਮੇ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਈ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸੋ ਫੁੱਲ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਵੱਡੀ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇੰਨਾ ਹੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਵੱਡੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਥੇ ਇਹ ਫਲ ਚਾਰ ਸੋ ਵਾਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਹਸ੍ਰਗੁਣਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤਤ੍ਫਲਂ ਮਕਰੇ ਰਵੌ । ਗਂਗਾਯਾਂ ਸ੍ਨਾਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਲਭਤੇ ਮਾਨਵੋ ਨृਪ
ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਮਕਰ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਾਰਾ ਫਲ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਗਂਗਾਯਾਂ ਯੇऽਵਗਾਹਂਤਿ ਮਾਘਮਾਸੇ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ । ਚਤੁਰ੍ਯੁਗਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਨ ਪਤਂਤਿ ਸੁਰਾਲਯਾਤ੍
ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਕੀ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਚਾਰ ਹਜ਼ਾਰ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਦੇਵਲੋਕ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਡਿੱਗਦੇ।
ਦਿਨੇਦਿਨੇ ਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਸੁਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ । ਤੇਨ ਦਤ੍ਤਂ ਤੁ ਗਂਗਾਯਾਂ ਯੋ ਮਾਘੇ ਸ੍ਨਾਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਹਜ਼ਾਰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਦਾਨ ਕਰਨ ਵਰਗਾ ਫਲ ਪਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਤੇਨ ਗੁਣਿਤਂ ਮਾਘੇ ਸਹਸ੍ਰਂ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮ । ਨਿਰ੍ਦਿष੍ਟਮृषਿਭਿਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਗਂਗਾਯਾਮੁਨਸਂਗਮੇ
ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਗੰਗਾ ਤੇ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਸੰਗਮ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰ ਦਾ ਫਲ ਸੋ ਵਾਰੀ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਗੱਲ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਦੱਸੀ ਹੈ।
ਪਾਪੌਘਭੂਰਿਭਾਰਸ੍ਯ ਦਾਹਾਰ੍ਥੇ ਚ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ । ਪ੍ਰਯਾਗਂ ਵਿਦਧੇ ਭੂਪ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਚ ਹਿਤੇ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਤੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਭਾਰੀ ਬੋਝ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਲਈ ਪ੍ਰਯਾਗ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ ਸੀ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਸ਼ृਣੁ ਸ੍ਥਾਨਮਿਦਂ ਸਮ੍ਯਕ੍ਸਿਤਾਸਿਤ ਜਲਂ ਕਿਲ । ਪਾਪਰੂਪ ਪਸ਼ੂਨਾਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਵਿਹਿਤਂ ਪੁਰਾ
ਹੁਣ ਤੂੰ ਇਹ ਥਾਂ ਸੁਣ, ਜਿੱਥੇ ਚਿੱਟਾ ਤੇ ਕਾਲਾ ਪਾਣੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਥਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪਾਪੀ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਕਦੇ ਬਣਾਈ ਸੀ।
ਸਿਤਾਸਿਤਜਲੇ ਮਜ੍ਜੇਦਪਿ ਪਾਪਸ਼ਤਾਨ੍ਵਿਤਃ । ਮਕਰਸ੍ਥੇ ਰਵੌ ਮਾਘੇ ਨੈਵ ਗਰ੍ਭੇषੁ ਮਜ੍ਜਤਿ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸੈਂਕੜੇ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਜੇ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਮਕਰ ਰਾਸ਼ੀ ਵਾਲੇ ਸੂਰਜ ਸਮੇਂ ਚਿੱਟੇ ਤੇ ਕਾਲੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਕੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੜ ਮਾਂ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।
ਸੂਨਾਰਤੋऽਪਿ ਯੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਪ੍ਰਯਾਗੇ ਸ੍ਨਾਨਮਾਚਰੇਤ੍ । ਮਾਘੇਮਾਸਿ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਸ ਯਾਤਿ ਪਰਮਂਪਦਮ੍
ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਯਾਗ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਲਵੇ, ਉਹ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਿਤਾਸਿਤਾ ਤੁ ਯਾ ਧਾਰਾ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾਵਿਗਰ੍ਭਿਤਾ । ਤਨ੍ਮਾਰ੍ਗਂ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਸ੍ਯ ਸृष੍ਟਿਕਰ੍ਤਾ ਸਸਰ੍ਜ ਵੈ
ਚਿੱਟੇ ਤੇ ਕਾਲੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਜੋ ਧਾਰਾ ਸਰਸਵਤੀ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਸੀ।
ਦੁਸ੍ਤਰਾ ਵੈष੍ਣਵੀ ਮਾਯਾ ਦੇਵੈਰਪਿ ਸੁਦੁਰ੍ਜਯਾ । ਪ੍ਰਯਾਗੇ ਦਹ੍ਯਤੇ ਸਾ ਤੁ ਮਾਘੇ ਮਾਸਿ ਨਰਾਧਿਪ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਮਾਇਆ ਬਹੁਤ ਔਖੀ ਹੈ, ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ। ਪਰ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਯਾਗ ਤੇ ਇਹ ਮਾਇਆ ਸੜ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਤੇਜੋਮਯੇषੁ ਲੋਕੇषੁ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭੋਗਾਨਨੇਕਸ਼ਃ । ਪਸ਼੍ਚਾਚ੍ਚਕ੍ਰਿਣਿ ਲੀਯਂਤੇ ਪ੍ਰਯਾਗੇ ਮਾਘ ਮਜ੍ਜਨਾਤ੍
ਚਮਕਦਾਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਅਨੇਕ ਸੁਖ ਭੋਗਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿੱਚ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਉਪਸ੍ਪृਸ਼ਤਿ ਯੋ ਮਾਘੇ ਮਕਰਾਰ੍ਕੇ ਸਿਤਾਸਿਤੇ । ਨ ਤਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਚ ਸਂਖ੍ਯਾਤੁਂ ਚਿਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤੋऽਪਿ ਵੇਤ੍ਯਲਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਮਕਰ ਰਾਸ਼ੀ ਵਾਲੇ ਸੂਰਜ ਸਮੇਂ ਚਿੱਟੇ ਤੇ ਕਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਪੁੰਨ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਚਿਤਰਗੁਪਤ ਵੀ ਨਹੀਂ ਲਾ ਸਕਦਾ।
ਸਨ੍ਨਿਮਜ੍ਜਤਿ ਯੋ ਮਾਘੇ ਮਕਰਸ੍ਥ ਸਿਤਾਸਿਤੇ । ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਵਕ੍ਤੁਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਪਿ ਨ ਕ੍ਸ਼ਮਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਮਕਰ ਰਾਸ਼ੀ ਵਾਲੇ ਸੂਰਜ ਸਮੇਂ ਚਿੱਟੇ ਤੇ ਕਾਲੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਡੁੱਬਕੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਪੁੰਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦੱਸ ਸਕਦੇ।
ਸਂਵਤ੍ਸਰਸ਼ਤਂ ਸਾਗ੍ਰਂ ਨਿਰਾਹਾਰਸ੍ਯ ਯਤ੍ਫਲਮ੍ । ਪ੍ਰਯਾਗੇ ਮਾਘਮਾਸੇ ਤੁ ਤ੍ਰ੍ਯਹਸ੍ਨਾਨਸ੍ਯ ਤਤ੍ਫਲਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਸੌ ਸਾਲ ਤੱਕ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ, ਉਹ ਜਿੰਨਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਫਲ ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿੱਚ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।