ਧਰ੍ਮਂ ਸृਜਤਿ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਤ੍ਰਿਵਿਧੇਨੈਵ ਕਰ੍ਮਣਾ । ਤਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾ ਪੁਣ੍ਯਮੇਵਂ ਤੁ ਪ੍ਰਾਪਯੇਤ੍
ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦਾ ਧਰਮ, ਸੁਚੱਜੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਣ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਂ ਯਂ ਚਿਂਤਯਤੇ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤਂ ਤਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ । ਸੋਮਸ਼ਰ੍ਮੋਵਾਚ- ਕੀਦृਙ੍ਮੂਰ੍ਤਿਸ੍ਤੁ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਕਾਨ੍ਯਂਗਾਨਿ ਚ ਭਾਮਿਨਿ
ਜੋ ਕੁਝ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸੋਚਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਹੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਮਿਲਣਾ ਔਖਾ ਹੋਵੇ। ਸੋਮਸ਼ਰਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਧਰਮ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਕਿਹੋ ਜਿਹੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕਿਹੜੇ ਗੁਣ ਹਨ, ਸੋਹਣੀਏ?
ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਕਥਯ ਮੇ ਕਾਂਤੇ ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ । ਸੁਮਨੋਵਾਚ- ਲੋਕੇ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਵੈ ਮੂਰ੍ਤਿਃ ਕੈਰ੍ਦृष੍ਟਾ ਨ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ, ਪਿਆਰੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਸੁਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਜਾਗਦੀ ਹੈ। ਸੁਮਨਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਧਰਮ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਕਿਸੇ ਨੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀ, ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ।
ਅਦृਸ਼੍ਯਵਰ੍ਤ੍ਮਾ ਸਤ੍ਯਾਤ੍ਮਾ ਨ ਦृष੍ਟੋ ਦੇਵਦਾਨਵੈਃ । ਅਤ੍ਰਿਵਂਸ਼ੇ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨੋ ਅਨਸੂਯਾਤ੍ਮਜੋ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਉਸ ਦਾ ਰਾਹ ਅਦਿੱਖ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਸਚਾਈ ਹੀ ਅਸਲ ਹੈ; ਦੇਵਤੇ ਜਾਂ ਦਾਨਵ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਦੇ। ਅਤ੍ਰੀ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ, ਅਨਸੂਯਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਰਿਸ਼ੀ ਜਨਮਿਆ।
ਤੇਨ ਦृष੍ਟੋ ਮਹਾਧਰ੍ਮੋ ਦਤ੍ਤਾਤ੍ਰੇਯੇਣ ਵੈ ਸਦਾ । ਦ੍ਵਾਵੇਤੌ ਤੁ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੌ ਕੁਰ੍ਵਾਣੌ ਤਪ ਉਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਧਰਮ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ—ਦੱਤਾਤ੍ਰੇ ਨੇ ਹਮੇਸ਼ਾ; ਇਹ ਦੋ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਉੱਚੀ ਤਪਸਿਆ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਧਰ੍ਮੇਣ ਵਰ੍ਤਮਾਨੌ ਤੌ ਤਪਸਾ ਚ ਬਲੇਨ ਚ । ਇਂਦ੍ਰਾਧਿਕੇਨ ਰੂਪੇਣ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤੇਨ ਭਵਿष੍ਯਤਃ
ਉਹ ਧਰਮ, ਤਪਸਿਆ ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਦੇ ਸਨ; ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ ਰੂਪ ਨਾਲ, ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਏ।
ਦਸ਼ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਂ ਤੌ ਯਾਵਤ੍ਤੁ ਵਨਸਂਸ੍ਥਿਤੌ । ਵਾਯੁਭਕ੍ਸ਼ੌ ਨਿਰਾਹਾਰੌ ਸਂਜਾਤੌ ਸ਼ੁਭਦਰ੍ਸ਼ਨੌ
ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰਹੇ; ਹਵਾ ਖਾ ਕੇ, ਬਿਨਾ ਖਾਣੇ, ਉਹ ਸੋਹਣੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਸਨ।
ਦਸ਼ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਤਾਵਤ੍ਕਾਲਂ ਤਪੋਰ੍ਜਿਤਮ੍ । ਸੁਸਾਧ੍ਯਮਾਨਯੋਸ਼੍ਚੈਵ ਤਤ੍ਰ ਧਰ੍ਮਃ ਪ੍ਰਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ, ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਤਪਸਿਆ ਹਾਸਲ ਕਰਦੇ ਰਹੇ; ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਉਥੇ ਧਰਮ ਸਪਸ਼ਟ ਹੋਇਆ।
ਪਂਚਾਗ੍ਨਿਃ ਸਾਧ੍ਯਤੇ ਦ੍ਵਾਭ੍ਯਾਂ ਤਾਵਤ੍ਕਾਲਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ । ਤ੍ਰਿਕਾਲਂ ਸਾਧਿਤਂ ਤਾਵਨ੍ਨਿਰਾਹਾਰਂ ਕृਤਂ ਤਥਾ
ਪੰਜ ਅੱਗ ਦੀ ਰੀਤ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ, ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ; ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਰੋਜ਼ ਤਪਸਿਆ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਖਾਣਾ ਨਹੀਂ ਖਾਇਆ।
ਜਲਮਧ੍ਯੇ ਸ੍ਥਿਤੌ ਤਾਵਦ੍ਦਤ੍ਤਾਤ੍ਰੇਯੋ ਯਤਿਸ੍ਤਥਾ । ਦੁਰ੍ਵਾਸਾਸ੍ਤੁ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਸ੍ਤਪਸਾ ਚੈਵ ਕਰ੍षਿਤਃ
ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਖੜੇ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਦੱਤਾਤ੍ਰੇ ਯਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੇ ਦੁर्वਾਸਾ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਥੱਕ ਗਏ।
ਧਰ੍ਮਂ ਪ੍ਰਤਿ ਸ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਚੁਕ੍ਰੋਧ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵਃ । ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੇ ਸਤਿ ਮਹਾਭਾਗ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਮੁਨਿਵਰੇ ਤਦਾ
ਧਰਮ ਵੱਲ, ਉਹ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਗਿਆ; ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਹਾਨ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਸੀ।
ਅਥ ਧਰ੍ਮਃ ਸਮਾਯਾਤਃ ਸ੍ਵਰੂਪੇਣ ਚ ਵੈ ਤਦਾ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਾਦਿਭਿਰ੍ਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤਪੋਭਿਸ਼੍ਚ ਸ ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍
ਫਿਰ ਧਰਮ ਆਪਣੀ ਅਸਲ ਸ਼ਕਲ ਵਿਚ ਆਇਆ, ਉਸ ਵੇਲੇ; ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਤੇ ਹੋਰ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ, ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ, ਤੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ।
ਸਤ੍ਯਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਰੂਪੇਣ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਂ ਤਥੈਵ ਚ । ਤਪਸ੍ਤੁ ਦ੍ਵਿਜਵਰ੍ਯੋਸ੍ਤਿ ਦਮਃ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ
ਸੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ; austerity (ਤਪ) ਵਧੀਆ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਜਿਹੜਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੈ, ਉਹ dvijottama (ਉਤਮ ਦੋਵਾਂ) ਦਾ ਦਮ ਹੈ।
ਨਿਯਮਸ੍ਤੁ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਦਾਨਮੇਵ ਤਥੈਵ ਚ । ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਿਸ੍ਵਰੂਪੇਣ ਹ੍ਯਾਤ੍ਰੇਯਂ ਹਿ ਸਮਾਗਤਾਃ
ਨਿਯਮ ਵੱਡੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾਨ; ਜਿਹੜਾ ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੇ ਇੱਥੇ ਇਕੱਠ ਹੋ ਕੇ ਆਤਰੇ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਸ਼ਾਂਤਿਸ੍ਤਥਾ ਲਜ੍ਜਾ ਚਾਹਿਂਸਾ ਚ ਹ੍ਯਕਲ੍ਪਨਾ । ਏਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸਮਾਯਾਤਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਰੂਪਾਸ੍ਤੁ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਸਬਰ, ਸ਼ਾਂਤੀ, ਲੱਜਾ, ਅਹਿੰਸਾ ਅਤੇ ਝੂਠ-ਰਹਿਤ—all ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇੱਥੇ ਆਈਆਂ ਹਨ, ਉਤਮ ਦੋਵਾਂ।
ਬੁਦ੍ਧਿਃ ਪ੍ਰਜ੍ਞਾ ਦਯਾ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਮੇਧਾ ਸਤ੍ਕृਤਿ ਸ਼ਾਂਤਯਃ । ਪਂਚਯਜ੍ਞਾਸ੍ਤਥਾ ਪੁਣ੍ਯਾਃ ਸਾਂਗਾ ਵੇਦਾਸ੍ਤੁ ਤੇ ਤਦਾ
ਬੁੱਧੀ, ਸਮਝ, ਦਇਆ, ਭਰੋਸਾ, ਚਤੁਰਾਈ, ਚੰਗੀ ਚਾਲ, ਸ਼ਾਂਤੀ, ਪੰਜ ਯਜ, ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਵੇਦ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਸਮੇਤ ਇੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਸ੍ਵਸ੍ਵਰੂਪਧਰਾਸ਼੍ਚੈਵ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਸਿਦ੍ਧਿਮਾਗਤਾਃ । ਅਗ੍ਨ੍ਯਾਧਾਨਾਦਯਃ ਪੁਣ੍ਯਾ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਾਦਯਸ੍ਤਥਾ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, सिद्धੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ; ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮ ਅਗਨਿ ਸਥਾਪਨਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਯਜਨਾਂ ਜਿਵੇਂ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਵੀ।
ਰੂਪਲਾਵਣ੍ਯਸਂਯੁਕ੍ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਭੂषਿਤਾਃ । ਦਿਵ੍ਯਮਾਲ੍ਯਾਂਬਰਧਰਾ ਦਿਵ੍ਯਗਂਧਾਨੁਲੇਪਨਾਃ
ਸਾਰੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਲਾਵਣਯ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਦਿਵ੍ਯ ਮਾਲਾ ਤੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ।
ਕਿਰੀਟਕੁਂਡਲੋਪੇਤਾ ਦਿਵ੍ਯਾਭਰਣਭੂषਿਤਾਃ । ਦੀਪ੍ਤਿਮਂਤਃ ਸੁਰੂਪਾਸ੍ਤੇ ਤੇਜੋਜ੍ਵਾਲਾਭਿਰਾਵृਤਾਃ
ਕਿਰੀਟ ਤੇ ਕੁੰਡਲ ਪਹਿਨੇ, ਦਿਵ੍ਯ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਸੁੰਦਰ, ਉਹ ਤੇਜ ਦੀ ਜਵਾਲਾ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ।
ਏਵਂ ਧਰ੍ਮਃ ਸਮਾਯਾਤਃ ਪਰਿਵਾਰਸਮਨ੍ਵਿਤਃ । ਯਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤਿ ਦੁਰ੍ਵਾਸਾਃ ਕ੍ਰੋਧਨਃ ਕਾਲਵਤ੍ਤਥਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਰਮ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਦੁर्वਾਸਾ, ਕ੍ਰੋਧੀ ਤੇ ਕਾਲ ਵਾਂਗ, ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮ ਉਵਾਚ- ਕਸ੍ਮਾਤ੍ਕੋਪਃ ਕृਤੋ ਵਿਪ੍ਰ ਭਵਾਂਸ੍ਤਪਸ੍ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ । ਕ੍ਰੋਧੋ ਹਿ ਨਾਸ਼ਯੇਚ੍ਛ੍ਰੇਯਸ੍ਤਪ ਏਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਧਰਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਕ੍ਰੋਧੀ ਹੋਇਆ, ਤਪ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵਿਦਵਾਨ? ਕ੍ਰੋਧ ਚੰਗੀ ਕਿਰਤੀ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤਪ ਵੀ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਸਰ੍ਵਨਾਸ਼ਕਰਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕ੍ਰੋਧਂ ਤਤ੍ਰ ਵਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ । ਸ੍ਵਸ੍ਥੋ ਭਵ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਉਤ੍ਕृष੍ਟਂ ਤਪਸਃ ਫਲਮ੍
ਕਿਉਂਕਿ ਕ੍ਰੋਧ ਸਭ ਕੁਝ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ; ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖ, ਉਤਮ ਦੋਵਾਂ, ਤਾਂ ਤਪ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਫਲ ਮਿਲੇਗਾ।
ਦੁਰ੍ਵਾਸਾ ਉਵਾਚ- ਭਵਾਨ੍ਕੋ ਹਿ ਸਮਾਯਾਤ ਏਤੈਰ੍ਦ੍ਵਿਜਵਰੈਃ ਸਹ । ਸਪ੍ਤ ਨਾਰ੍ਯਃ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਂਤਿ ਸੁਰੂਪਾਃ ਸਮਲਂਕृਤਾਃ
ਦੁर्वਾਸਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਧੀਆ ਦੋਵਾਂ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਆਇਆ? ਸੱਤ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਸਜੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਇੱਥੇ ਖੜੀਆਂ ਹਨ।
ਕਥਯਸ੍ਵ ਮਮਾਗ੍ਰੇ ਤ੍ਵਂ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਮਹਾਮਤੇ । ਧਰ੍ਮ ਉਵਾਚ- ਅਯਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਰੂਪੇਣ ਸਰ੍ਵਤੇਜਃ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਤੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸ, ਵੱਡੇ ਗਿਆਨਵਾਨ। ਧਰਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਦਂਡਹਸ੍ਤਃ ਸੁਪ੍ਰਸਨ੍ਨਃ ਕਮਂਡਲੁਧਰਸ੍ਤਥਾ । ਤਵਾਗ੍ਰੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯੋਯਂ ਸੋਯਂ ਪਸ਼੍ਯ ਸਮਾਗਤਃ
ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਦੰਡ, ਸ਼ਾਂਤ ਚਿਹਰਾ, ਤੇ ਕਮੰਡਲ ਪਕੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਖੜਾ ਹੈ—ਵੇਖ, ਉਹ ਆ ਗਿਆ।
ਅਨ੍ਯਂ ਪਸ਼੍ਯਸ੍ਵ ਵੈ ਤ੍ਵਂ ਚ ਦੀਪ੍ਤਿਮਂਤਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ । ਕਪਿਲਂ ਪਿਂਗਲਾਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਸਤ੍ਯਮੇਨਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਇੱਕ ਹੋਰ ਵੇਖ, ਉਤਮ ਦੋਵਾਂ, ਚਮਕਦਾਰ, ਕਪਿਲ ਤੇ ਪੀਲੇ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ—ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਉਤਮ ਦੋਵਾਂ।
ਤਾਦृਸ਼ਂ ਪਸ਼੍ਯ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਨ੍ਵੈਸ਼੍ਵਦੇਵਸਮਪ੍ਰਭਮ੍ । ਯਤ੍ਤਪੋ ਹਿ ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਪ੍ਰ ਸਰ੍ਵਦੇਵਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਮ੍
ਇਸ ਧਰਮ-ਪ੍ਰਾਣ ਨੂੰ ਵੇਖ, ਜੋ ਵੈਸ਼ਵਦੇਵ ਯਜਨ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਤਪ ਤੂੰ ਕੀਤਾ, ਵਿਦਵਾਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸਹਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਏਤਂ ਪਸ਼੍ਯ ਮਹਾਭਾਗ ਤਵ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਸਮਾਗਤਮ੍ । ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਵਾਗ੍ਦੀਪ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਜੀਵਦਯਾਪਰਃ
ਇਸ ਨੂੰ ਵੇਖ, ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਪਾਸ ਆਇਆ ਹੈ; ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਤੇ ਚਮਕ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।
ਦਮ ਏਵ ਤਥਾਯਂ ਤੇ ਯਃ ਪੋषਯਤਿ ਸਰ੍ਵਦਾ । ਜਟਿਲਃ ਕਰ੍ਕਸ਼ਃ ਪਿਂਗੋ ਹ੍ਯਤਿਤੀਵ੍ਰੋ ਮਹਾਪ੍ਰਭੁਃ
ਇਹ ਦਮ ਹੈ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੈਨੂੰ ਪਾਲਦਾ ਹੈ; ਜਟਾਧਾਰੀ, ਕਰਕਸ਼, ਪੀਲਾ, ਬਹੁਤ ਤੇਜ ਤੇ ਵੱਡਾ ਪ੍ਰਭਾਵੀ।
ਨਾਸ਼ਕੋ ਹਿ ਸ ਪਾਪਾਨਾਂ ਖਡ੍ਗਹਸ੍ਤੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ । ਅਭਿਸ਼ਾਂਤੋ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯੋ ਨਿਤ੍ਯਕ੍ਰਿਯਾਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਇਹ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਖੜਗ, ਉਤਮ ਦੋਵਾਂ; ਬਹੁਤ ਸ਼ਾਂਤ, ਵੱਡਾ ਪਵਿੱਤਰ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।