ਗੁਣਵਾਨ੍ਰੂਪਵਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਯੁਤਃ । ਭਕ੍ਤਿਂ ਤੁ ਦਰ੍ਸ਼ਯਂਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਦਿਨੇਦਿਨੇ
ਗੁਣਾਂ ਅਤੇ ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਭਗਤੀ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਿਯਵਾਙ੍ਮਧੁਰੋ ਰੋਗੀ ਬਹੁਸ੍ਨੇਹਂ ਵਿਦਰ੍ਸ਼ਯਨ੍ । ਸ੍ਵੀਯਂ ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਸਮੁਦ੍ਗृਹ੍ਯ ਪ੍ਰੀਤਿਮੁਤ੍ਪਾਦ੍ਯ ਚੋਤ੍ਤਮਾਮ੍
ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਪਿਆਰੇ ਬੋਲ ਬੋਲਦਾ, ਬਿਮਾਰ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਵੱਡਾ ਪਿਆਰ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣਾ ਧਨ ਹਥਿਆ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਖੁਸ਼ੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾ ਯੇਨ ਪ੍ਰਦਤ੍ਤਂ ਸ੍ਯਾਨ੍ਨ੍ਯਾਸਸ੍ਯ ਹਰਣਾਤ੍ਪੁਰਾ । ਦੁਃਖਮੇਵ ਮਹਾਭਾਗ ਦਾਰੁਣਂ ਪ੍ਰਾਣਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਜਿਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਭਰੋਸਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਵਾਪਸ ਲੈਣ ਨਾਲ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਸਿਰਫ਼ ਦੁੱਖ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਜਾਨ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਾਦृਸ਼ਂ ਤਸ੍ਯ ਸੌਹृਦ੍ਯਾਤ੍ਪੁਤ੍ਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਮਹਾਗੁਣੈਃ । ਅਲ੍ਪਾਯੁषਸ੍ਤਥਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਮਰਣਂ ਚੋਪਗਚ੍ਛਤਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰਤਾ ਕਰਕੇ, ਵੱਡੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਮੌਤ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੁਃਖਂ ਦਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਾਤ੍ਯੇਵਂ ਭੂਤ੍ਵਾਭੂਤ੍ਵਾ ਪੁਨਃਪੁਨਃ । ਯਦਾ ਹਾ ਪੁਤ੍ਰਪੁਤ੍ਰੇਤਿ ਪ੍ਰਲਾਪਂ ਹਿ ਕਰੋਤਿ ਸਃ
ਦੁੱਖ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਜੰਮਦਾ ਤੇ ਮਰਦਾ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਵੀ 'ਹਾਏ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ, ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ!' ਕਰਕੇ ਵਿਲਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਦਾ ਹਾਸ੍ਯਂ ਕਰੋਤ੍ਯੇਵ ਕਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਹਿ ਕਃ ਪਿਤਾ । ਅਨੇਨਾਪਹृਤਂ ਨ੍ਯਾਸਂ ਮਦੀਯਸ੍ਯੋਪਕਾਰਣਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਹ ਹੱਸਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, 'ਇਹ ਕਿਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਤੇ ਕੌਣ ਪਿਤਾ ਹੈ? ਇਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਭਰੋਸਾ ਲੈ ਲਿਆ।'
ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਪਹਰਣੇਨਾਪਿ ਨ ਮੇ ਪ੍ਰਾਣਾ ਗਤਾਃ ਕਿਲ । ਦੁਃਖੇਨ ਮਹਤਾ ਚੈਵ ਅਸਹ੍ਯੇਨ ਚ ਵੈ ਪੁਰਾ
ਧਨ ਲੈ ਜਾਣ ਨਾਲ ਵੀ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਨਹੀਂ ਗਈ, ਪਰ ਪਹਿਲਾਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਬੜਾ ਅਸਹਿਣੀ ਦੁੱਖ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤਥਾ ਦੁਃਖਂ ਪ੍ਰਦਤ੍ਵਾਹਂ ਦ੍ਰਵ੍ਯਮੁਦ੍ਗृਹ੍ਯ ਚੋਤ੍ਤਮਮ੍ । ਗਂਤਾਸ੍ਮਿ ਸੁਭृਸ਼ਂ ਚਾਦ੍ਯ ਕਸ੍ਯਾਹਂ ਸੁਤ ਈਦृਸ਼ਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੁੱਖ ਦੇ ਕੇ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਨ ਲੈ ਕੇ, ਮੈਂ ਅੱਜ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲ ਪਵਾਂਗਾ; ਮੈਂ ਕਿਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹਾਂ, ਐਸਾ ਹੋ ਕੇ?
ਨ ਚੈष ਮੇ ਪਿਤਾ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪੂਰ੍ਵਮੇਵ ਨ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍ । ਪਿਸ਼ਾਚਤ੍ਵਂ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਮਸ੍ਯੈਵੇਤਿ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਃ
ਇਹ ਨਾ ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ ਹੈ, ਨਾ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਸੇ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ; ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਪਿਸਾਚ ਬਣਾਇਆ, ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਹੈ ਮਾੜੇ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਸੁਭਾਵ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਾਤ੍ਯੇਵਂ ਤਂ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਪੁਨਃਪੁਨਃ । ਪ੍ਰਯਾਤ੍ਯਨੇਨ ਮਾਰ੍ਗੇਣ ਦੁਃਖਂ ਦਤ੍ਵਾ ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਹੱਸਦਾ ਹੋਇਆ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਉਸੀ ਰਾਹ ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਦੁੱਖ ਦੇ ਕੇ।
ਏਵਂ ਨ੍ਯਾਸਂ ਸਮੁਦ੍ਧਰ੍ਤੁਃ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਕਾਂਤ ਭਵਂਤਿ ਵੈ । ਸਂਸਾਰੇ ਦੁਃਖਬਹੁਲਾ ਦृਸ਼੍ਯਂਤੇ ਯਤ੍ਰਤਤ੍ਰ ਚ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਪਿਆਰੇ, ਭਰੋਸਾ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਹਰ ਥਾਂ ਵਧੇਰੇ ਦੁੱਖ ਵਾਲੇ ਵੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ऋਣਸਂਬਂਧਿਨਃ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਵਾਗ੍ਰਤਃ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਰਜ਼ੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਸੁਮਨੋਵਾਚ- ऋਣਸਂਬਂਧਿਨਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਵਾਗ੍ਰਤਃ । ऋਣਂ ਯਸ੍ਯ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਯਃ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਮਰਣਂ ਕਿਲ
ਸੁਮਨਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਰਜ਼ੇ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ — ਜੋ ਕਰਜ਼ਾ ਲੈ ਕੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਰ੍ਥਦਾਤਾ ਸੁਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਭ੍ਰਾਤਾ ਚਾਥ ਪਿਤਾ ਪ੍ਰਿਯਾ । ਮਿਤ੍ਰਰੂਪੇਣ ਵਰ੍ਤ੍ਤੇਤ ਅਤਿਦੁष੍ਟਃ ਸਦੈਵ ਸਃ
ਪੁੱਤਰ, ਭਰਾ, ਪਿਆਰਾ ਪਿਤਾ ਜਾਂ ਮਿੱਤਰ ਬਣ ਕੇ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਹੁਤ ਮਾੜਾ ਵਿਹਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਗੁਣਂ ਨੈਵ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯੇਤ ਸ ਕ੍ਰੂਰੋ ਨਿष੍ਠੁਰਾਕृਤਿਃ । ਜਲ੍ਪਤੇ ਨਿष੍ਠੁਰਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਦੈਵ ਸ੍ਵਜਨੇषੁ ਚ
ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਗੁਣ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ; ਉਹ ਕਰੂ, ਸਖ਼ਤ ਚਿਹਰਾ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਖ਼ਤ ਬੋਲ ਬੋਲਦਾ ਹੈ।
ਮਿष੍ਟਂਮਿष੍ਟਂ ਸਮਸ਼੍ਨਾਤਿ ਭੋਗਾਨ੍ਭੁਂਜਤਿ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ । ਦ੍ਯੂਤਕਰ੍ਮਰਤੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਚੌਰਕਰ੍ਮਣਿ ਸਸ੍ਪृਹਃ
ਉਹ ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਨਮਕੀਂ ਦੋਵੇਂ ਖਾਂਦਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਸ ਭੋਗਦਾ, ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਤੇ ਚੋਰੀ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਗृਹਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਬਲਾਦ੍ਭੁਂਕ੍ਤੇ ਵਾਰ੍ਯਮਾਣਃ ਸ ਕੁਪ੍ਯਤਿ । ਪਿਤਰਂ ਮਾਤਰਂ ਚੈਵ ਕੁਤ੍ਸਤੇ ਚ ਦਿਨੇਦਿਨੇ
ਉਹ ਘਰ ਦਾ ਧਨ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਖਾਂਦਾ, ਰੋਕਣ ਤੇ ਗੁੱਸਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਪਿਤਾ ਤੇ ਮਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਤਾਣਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਰਾਵਕਸ੍ਤ੍ਰਾਸਕਸ਼੍ਚੈਵ ਬਹੁਨਿष੍ਠੁਰਜਲ੍ਪਕਃ । ਏਵਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾਥ ਤਦ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਸੁਖੇਨ ਪਰਿਤਿष੍ਠਤਿ
ਉਹ ਲੁੱਟਣ ਵਾਲਾ, ਡਰਾਉਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਖ਼ਤ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਧਨ ਖਾ ਕੇ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਜਾਤਕਰ੍ਮਾਦਿਭਿਰ੍ਬਾਲ੍ਯੇ ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਗृਹ੍ਣਾਤਿ ਦਾਰੁਣਃ । ਪੁਨਰ੍ਵਿਵਾਹਸਂਬਂਧਾਨ੍ਨਾਨਾਭੇਦੈਰਨੇਕਧਾ
ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਆਦਿ ਵਿਚ, ਉਹ ਨਿਰਦਈ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਦੌਲਤ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਵਿਆਹ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਈ ਵਾਰੀ ਵੰਡ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸਂਜਾਯਤੇ ਦ੍ਰਵ੍ਯਮੇਵਮੇਤਦ੍ਦਦਾਤ੍ਯਪਿ । ਗृਹਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਦਿਕਂ ਸਰ੍ਵਂ ਮਮੈਵ ਹਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੌਲਤ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦਾ ਵੀ ਹੈ; ਘਰ, ਜਮੀਨ ਆਦਿ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਮੇਰਾ ਹੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਪਿਤਰਂ ਮਾਤਰਂ ਚੈਵ ਹਿਨਸ੍ਤ੍ਯੇਵ ਦਿਨੇਦਿਨੇ । ਸੁਖਂਡੈਰ੍ਮੁਸ਼ਲੈਸ਼੍ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਘਾਤੈਃ ਸੁਦਾਰੁਣੈਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਤੇ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਕਠੋਰ ਬੋਲਾਂ, ਹਥੌੜਿਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਜ਼ਖਮਾਂ ਨਾਲ।
ਮृਤੇ ਤੁ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪਿਤਰਿ ਮਾਤਰ੍ਯੇਵਾਤਿਨਿष੍ਠੁਰਃ । ਨਿਃਸ੍ਨੇਹੋ ਨਿष੍ਠੁਰਸ਼੍ਚਸ਼੍ਚੈਵ ਜਾਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜਦ ਪਿਤਾ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਾਤਾ ਨਾਲ ਵੀ ਬਹੁਤ ਨਿਰਦਈ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਿਆਰ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਅਤੇ ਕਠੋਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਰ੍ਮਾਣਿ ਦਾਨਾਨਿ ਨ ਕਰੋਤਿ ਕਦੈਵ ਸਃ । ਏਵਂਵਿਧਾਸ਼੍ਚ ਵੈ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰਭਵਂਤਿ ਮਹੀਤਲੇ
ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਜਾਂ ਦਾਨ ਦੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਰਿਪੁਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਵਾਗ੍ਰੇ ਦ੍ਵਿਜਪੁਂਗਵ । ਬਾਲ੍ਯੇ ਵਯਸਿ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਰਿਪੁਤ੍ਵੇ ਵਰ੍ਤਤੇ ਸਦਾ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਦੋਵੇਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਵੈਰੀ ਪੁੱਤਰ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ, ਜਦ ਉਮਰ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੈਰ ਨਾਲ ਹੀ ਵਰਤਦਾ ਹੈ।
ਪਿਤਰਂ ਮਾਤਰਂ ਚੈਵ ਕ੍ਰੀਡਮਾਨੋ ਹਿ ਤਾਡਯੇਤ੍ । ਤਾਡਯਿਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਾਤ੍ਯੇਵ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯੈਵ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਪਿਤਾ ਤੇ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ; ਮਾਰ ਕੇ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਹੱਸਦਾ ਹੋਇਆ ਦੂਰ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਨਰਾਯਾਤਿ ਸਂਤ੍ਰਸ੍ਤਃ ਪਿਤਰਂ ਮਾਤਰਂ ਪ੍ਰਤਿ । ਸਕ੍ਰੋਧੋ ਵਰ੍ਤਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕੁਤ੍ਸਤੇ ਚ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਪਿਤਾ ਤੇ ਮਾਤਾ ਵੱਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੁੜ ਮੁੜ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸਂਵਰ੍ਤਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵੈਰਕਰ੍ਮਣਿ ਸਰ੍ਵਦਾ । ਪਿਤਰਂ ਮਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਮਾਤਰਂ ਚ ਤਤਃ ਪੁਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੈਰ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਪਿਤਾ ਤੇ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਫਿਰ—
ਪ੍ਰਯਾਤ੍ਯੇਵਂ ਸ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਪੂਰ੍ਵਵੈਰਾਨੁਭਾਵਤਃ । ਅਥਾਤਃ ਸਂਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਸ੍ਮਾਲ੍ਲਭ੍ਯਂ ਭਵੇਤ੍ਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਉਹ ਮੰਦ ਮਨ ਵਾਲਾ ਪੁਰਾਣੇ ਵੈਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਕਰਕੇ ਇੰਝ ਹੀ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਪਿਆਰਾ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਜਾਤਮਾਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਿਯਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਬਾਲ੍ਯੇ ਲਾਲਨਕ੍ਰੀਡਨੈਃ । ਵਯਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯਂ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਮਾਤृਪਿਤ੍ਰੋਰਨਨ੍ਤਰਮ੍
ਜਨਮ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਪਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਪਾਲਣ ਤੇ ਖੇਡ ਨਾਲ; ਜਦ ਉਮਰ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਦੋਵਾਂ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਂਤੋषਯੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਤਾਵੁਭੌ ਪਰਿਤੋषਯੇਤ੍ । ਸ੍ਨੇਹੇਨ ਵਚਸਾ ਚੈਵ ਪ੍ਰਿਯਸਂਭਾषਣੇਨ ਚ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕਰੇ, ਪਿਆਰ, ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਤੇ ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ।