ਚਰਿਤਂ ਪਾਵਨਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਵੈष੍ਣਵਂ ਸ਼੍ਰੇਯਆਵਹਮ੍ । ਭਵਤਾਮਗ੍ਰਤਃ ਸਰ੍ਵਂ ਵਿष੍ਣੋਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ, ਦਿਵਯ, ਵੈਸ਼ਨਵ ਚਾਲ-ਚਲਣ, ਜੋ ਭਲਾਈ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਸਾਰਾ ਬਿਆਨ ਕਰਾਂਗਾ।
ਪੂਰ੍ਵਕਲ੍ਪੇ ਮਹਾਭਾਗਾਃ ਸੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨੇ । ਰੇਵਾਤੀਰੇ ਸੁਪੁਣ੍ਯੇ ਚ ਤੀਰ੍ਥੇ ਵਾਮਨਸਂਜ੍ਞਕੇ
ਪਿਛਲੇ ਕਲਪ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੋ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਰੇਵਾ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਵਾਮਨ ਨਾਮਕ ਤੀਰਥ 'ਤੇ, ਇਹ ਘਟਨਾ ਹੋਈ।
ਕੌਸ਼ਿਕਸ੍ਯ ਕੁਲੇ ਜਾਤਃ ਸੋਮਸ਼ਰ੍ਮਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ । ਸ ਤੁ ਪੁਤ੍ਰਵਿਹੀਨਸ੍ਤੁ ਬਹੁਦੁਃਖਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਕੌਸ਼ਿਕ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ ਸੋਮਸ਼ਰਮਾ, ਜੋ ਉੱਚ ਕੋਟ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਤੇ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਪਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਦਾਰਿਦ੍ਰੇਣ ਸ ਦੁਃਖੇਨ ਸਰ੍ਵਦੈਵਪ੍ਰਪੀਡਿਤਃ । ਪੁਤ੍ਰੋਪਾਯਂ ਧਨਸ੍ਯਾਪਿ ਦਿਵਾਰਾਤ੍ਰੌ ਪ੍ਰਚਿਂਤਯੇਤ੍
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗਰੀਬੀ ਤੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਰਹਿੰਦੇ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਧਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੇ ਉਪਾਏ ਸੋਚਦੇ ਰਹਿੰਦੇ।
ਏਕਦਾ ਤੁ ਪ੍ਰਿਯਾ ਤਸ੍ਯ ਸੁਮਨਾ ਨਾਮ ਸੁਵ੍ਰਤਾ । ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਚਿਂਤਯੋਪੇਤਮਧੋਮੁਖਮਲਕ੍ਸ਼ਯਤ੍
ਇਕ ਦਿਨ, ਉਸ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ, ਸੁਮਨਾ ਨਾਮ ਦੀ ਸੁਵ੍ਰਤ, ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸੋਚ ਵਿਚ ਡੁੱਬਿਆ, ਮੂੰਹ ਥੱਲੇ ਕਰਕੇ ਵੇਖਿਆ।
ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਤਦਾ ਕਾਂਤਂ ਤਮੁਵਾਚ ਤਪਸ੍ਵਿਨੀ । ਦੁਃਖਜਾਲੈਰਸਂਖ੍ਯੈਸ੍ਤੁ ਤਵ ਚਿਤ੍ਤਂ ਪ੍ਰਧਰ੍षਿਤਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਆਪਣਾ ਪਿਆਰਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਤਪਸਵਿਨੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਤੇਰਾ ਮਨ ਅਣਗਿਣਤ ਦੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਜਾਲੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਮੋਹੇਨ ਪ੍ਰਮੂਢੋਸਿ ਤ੍ਯਜ ਚਿਂਤਾਂ ਮਹਾਮਤੇ । ਮਮ ਦੁਃਖਂ ਸਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਸ੍ਵਸ੍ਥੋ ਭਵ ਸੁਖਂ ਵ੍ਰਜ
ਤੂੰ ਭਟਕਾਵੇ ਵਿਚ ਪੈ ਕੇ ਮੂੜ੍ਹ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ; ਚਿੰਤਾ ਛੱਡ ਦੇ, ਹੇ ਬੁਧੀਮਾਨ। ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਦੁੱਖ ਦੱਸ, ਮਨ ਨੂੰ ਠੰਢਾ ਕਰ ਤੇ ਸੁਖ ਪਾ।
ਨਾਸ੍ਤਿ ਚਿਂਤਾਸਮਂ ਦੁਃਖਂ ਕਾਯਸ਼ੋषਣਮੇਵ ਹਿ । ਯਸ਼੍ਚਿਂਤਾਂ ਤ੍ਯਜ੍ਯ ਵਰ੍ਤੇਤ ਸ ਸੁਖੇਨ ਪ੍ਰਮੋਦਤੇ
ਚਿੰਤਾ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸੁੱਕਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਜੋ ਚਿੰਤਾ ਛੱਡ ਕੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਖ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਚਿਂਤਾਯਾਃ ਕਾਰਣਂ ਵਿਪ੍ਰ ਕਥਯਸ੍ਵ ਮਮਾਗ੍ਰਤਃ । ਪ੍ਰਿਯਾਵਾਕ੍ਯਂ ਸਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਸੋਮਸ਼ਰ੍ਮਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ਪ੍ਰਿਯਾਮ੍
ਚਿੰਤਾ ਦਾ ਕਾਰਨ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੱਸ। ਉਸ ਦੀ ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੋਮਸ਼ਰਮਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਸੋਮਸ਼ਰ੍ਮੋਵਾਚ-। ਇਚ੍ਛਯਾ ਚਿਂਤਿਤਂ ਭਦ੍ਰੇ ਚਿਂਤਾ ਦੁਃਖਸ੍ਯ ਕਾਰਣਮ੍ । ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਤੁ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚੈਵਾਵਧਾਰ੍ਯਤਾਮ੍
ਸੋਮਸ਼ਰਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਚਿੰਤਾ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਹੇ ਭਦਰੇ; ਚਿੰਤਾ ਦੁੱਖ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਮੈਂ ਸਾਰਾ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਸੁਣ ਕੇ ਸਮਝ ਲੈ।
ਨ ਜਾਨੇ ਕੇਨ ਪਾਪੇਨ ਧਨਹੀਨੋਸ੍ਮਿ ਸੁਵ੍ਰਤੇ । ਤਥਾ ਪੁਤ੍ਰਵਿਹੀਨਸ਼੍ਚ ਏਤਦ੍ਦੁਃਖਸ੍ਯ ਕਾਰਣਮ੍
ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਕਿਹੜੇ ਪਾਪ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਧਨ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਹਾਂ, ਹੇ ਸੁਵ੍ਰਤ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ, ਮੈਂ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਵੀ ਰਹਿਤ ਹਾਂ—ਇਹ ਮੇਰੇ ਦੁੱਖ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ।
ਸੁਮਨੋਵਾਚ- ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮਭਿਧਾਸ੍ਯਾਮਿ ਸਰ੍ਵਸਂਦੇਹਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਸ੍ਵਰੂਪਮੁਪਦੇਸ਼ਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਵਿਜ੍ਞਾਨਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਸੁਮਨਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸੁਣ, ਮੈਂ ਉਹ ਦੱਸਾਂਗੀ ਜੋ ਸਾਰੇ ਸੰਦੇਹ ਮਿਟਾ ਦੇਵੇ—ਉਪਦੇਸ਼ ਦਾ ਸੱਚਾ ਰੂਪ, ਸਾਰੀ ਗਿਆਨ ਦੀ ਝਲਕ।
ਲੋਭਃ ਪਾਪਸ੍ਯ ਬੀਜਂ ਹਿ ਮੋਹੋ ਮੂਲਂ ਚ ਤਸ੍ਯ ਹਿ । ਅਸਤ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਵੈ ਸ੍ਕਂਧੋ ਮਾਯਾ ਸ਼ਾਖਾ ਸੁਵਿਸ੍ਤਰਾ
ਲਾਲਚ ਪਾਪ ਦਾ ਬੀਜ ਹੈ, ਭਟਕਣਾ ਉਸ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਹੈ। ਝੂਠ ਉਸ ਦਾ ਤਨਾ ਹੈ, ਤੇ ਮਾਇਆ ਉਸ ਦੀਆਂ ਫੈਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਡਾਢੀਆਂ ਹਨ।
ਦਂਭਕੌਟਿਲ੍ਯਪਤ੍ਰਾਣਿ ਕੁਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਪੁष੍ਪਿਤਃ ਸਦਾ । ਅਨृਤਂ ਤਸ੍ਯ ਸੌਗਂਧਂ ਫਲਮਜ੍ਞਾਨਮੇਵ ਚ
ਪਖੰਡ ਤੇ ਚਲਾਕੀ ਉਸ ਦੀਆਂ ਪੱਤੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੰਦੇ ਮਨ ਨਾਲ ਫਲਦੇ ਹਨ। ਝੂਠ ਉਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਹੈ, ਤੇ ਅਗਿਆਨਤਾ ਉਸ ਦਾ ਫਲ ਹੈ।
ਛਦ੍ਮਪਾਖਂਡਸ਼ੌਰ੍ਯੇਰ੍ष੍ਯਾਃ ਕ੍ਰੂਰਾਃ ਕੂਟਾਸ਼੍ਚ ਪਾਪਿਨਃ । ਪਕ੍ਸ਼ਿਣੋ ਮੋਹਵृਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਮਾਯਾਸ਼ਾਖਾ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ
ਧੋਖਾ, ਝੂਠੀ ਸਿੱਖਿਆ, ਝੂਠਾ ਦਿਲੇਰੀ, ਤੇ ਈਰਖਾ—ਇਹ ਕਠੋਰ ਤੇ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ ਪਾਪੀ ਮਾਇਆ ਦੀਆਂ ਡਾਢੀਆਂ 'ਚ ਭਟਕਣ ਦੇ ਰੁੱਖ 'ਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਂਗ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਅਜ੍ਞਾਨਂ ਸੁਫਲਂ ਤਸ੍ਯ ਰਸੋऽਧਰ੍ਮਃ ਫਲਸ੍ਯ ਹਿ । ਤृष੍ਣੋਦਕੇਨ ਸਂਵृਦ੍ਧਾऽਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਤਸ੍ਯ ਦ੍ਰਵਃ ਪ੍ਰਿਯ
ਅਗਿਆਨਤਾ ਉਸ ਦਾ ਵਧੀਆ ਫਲ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਫਲ ਦਾ ਸੁਆਦ ਅਧਰਮ ਹੈ। ਲਾਲਚ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪਲਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਰਸਦ, ਪਿਆਰੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਘਾਟ ਹੈ।
ਅਧਰ੍ਮਃ ਸੁਰਸਸ੍ਤਸ੍ਯ ਉਤ੍ਕਟੋ ਮਧੁਰਾਯਤੇ । ਯਾਦृਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਫਲੈਸ਼੍ਚੈਵ ਸੁਫਲੋ ਲੋਭਪਾਦਪਃ
ਅਧਰਮ ਉਸ ਦਾ ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਲੁਭਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੁਆਦ ਹੈ, ਜੋ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਚੰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਲਾਲਚ ਦਾ ਰੁੱਖ ਬਹੁਤ ਫਲਦਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਯਚ੍ਛਾਯਾਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਯੋ ਨਰਃ ਪਰਿਤੁष੍ਯਤੇ । ਫਲਾਨਿ ਤਸ੍ਯ ਚਾਸ਼੍ਨਾਤਿ ਸੁਪਕ੍ਵਾਨਿ ਦਿਨੇਦਿਨੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਦੀ ਛਾਂ 'ਚ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦਾ ਤੇ ਉਥੇ ਖੁਸ਼ੀ ਲੱਭਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉਸ ਦੇ ਪੱਕੇ ਫਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ।
ਫਲਾਨਾਂ ਤੁ ਰਸੇਨਾਪਿ ਅਧਰ੍ਮੇਣ ਤੁ ਪਾਲਿਤਃ । ਸ ਸਂਤੁष੍ਟੋ ਭਵੇਨ੍ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਪਤਨਾਯਾਭਿਗਚ੍ਛਤਿ
ਉਸ ਦੇ ਫਲਾਂ ਦਾ ਸੁਆਦ ਲੈ ਕੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਅਧਰਮ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਦਾ ਤੇ ਉਹਨਾਂ 'ਚ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਤਨ ਵੱਲ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਚਿਂਤਾਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਪੁਮਾਁਲ੍ਲੋਭਂ ਨ ਕਾਰਯੇਤ੍ । ਧਨਪੁਤ੍ਰਕਲਤ੍ਰਾਣਾਂ ਚਿਂਤਾਮੇਕਾਂ ਨ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਇਸ ਲਈ, ਚਿੰਤਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਲਾਲਚ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਧਨ, ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਪਤਨੀ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਫਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਯੋ ਹਿ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਭਵੇਤ੍ਕਾਂਤ ਮੂਰ੍ਖਾਣਾਂ ਪਥਮੇਤਿ ਹਿ । ਮੂਰ੍ਖਸ਼੍ਚਿਂਤਯਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕਥਮਰ੍ਥਂ ਮਮੈਵ ਹਿ
ਪਿਆਰੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਮੂਰਖਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਰਾਹ ਚੁਣਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਮੂਰਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੋਚਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, 'ਕਿਵੇਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਧਨ ਆਵੇ?'
ਸੁਭਾਰ੍ਯਾਮਿਹ ਵਿਂਦਾਮਿ ਕਥਂ ਪੁਤ੍ਰਾਨਹਂ ਲਭੇ । ਏਵਂ ਚਿਂਤਯਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਦਿਵਾਰਾਤ੍ਰੌ ਵਿਮੋਹਿਤਃ
'ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਚੰਗੀ ਪਤਨੀ ਕਿਵੇਂ ਲੱਭਾਂ? ਪੁੱਤਰ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲਣ?'—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਭਟਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਿੰਤਾ ਕਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਣਮੇਕਂ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯੇਤ ਚਿਂਤਾਮਧ੍ਯੇ ਮਹਤ੍ਸੁਖਮ੍ । ਪੁਨਸ਼੍ਚੈਤਨ੍ਯਮਾਯਾਤਿ ਮਹਾਦੁਃਖੇਨ ਪੀਡ੍ਯਤੇ
ਚਿੰਤਾ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਉਹ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਫਿਰ ਹੋਸ਼ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਵੱਡੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਦੁਬਾਰਾ ਪੀੜ੍ਹਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਿਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਬਾਂਧਵਾਃ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਪਿਤृਮਾਤृਸਭृਤ੍ਯਕਾਃ । ਸਂਬਂਧਿਨੋ ਭਵਂਤ੍ਯੇਵ ਕਲਤ੍ਰਾਣਿ ਤਥੈਵ ਚ
ਮਿੱਤਰ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਪੁੱਤਰ, ਪਿਤਾ, ਮਾਂ, ਨੌਕਰ—ਇਹ ਸਭ ਰਿਸ਼ਤੇ ਬਣਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਪਤਨੀਆਂ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਸੋਮਸ਼ਰ੍ਮੋਵਾਚ- ਸਂਬਂਧਃ ਕੀਦृਸ਼ੋ ਭਦ੍ਰੇ ਤਥਾ ਵਿਸ੍ਤਰਤੋ ਵਦ । ਯੇਨ ਸਂਬਂਧਿਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਧਨਪੁਤ੍ਰਾਦਿਬਾਂਧਵਾਃ
ਸੋਮਸ਼ਰਮਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਭਾਗਵਤੀ, ਦੱਸੋ ਕਿ ਇਹ ਰਿਸ਼ਤਾ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਧਨ, ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਸਭ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਬਣਦੇ ਹਨ?'
ਸੁਮਨੋਵਾਚ- ऋਣਸਂਬਂਧਿਨਃ ਕੇਚਿਤ੍ਕੇਚਿਨ੍ਨ੍ਯਾਸਾਪਹਾਰਕਾਃ । ਲਾਭਪ੍ਰਦਾ ਭਵਂਤ੍ਯੇਕੇ ਉਦਾਸੀਨਾਸ੍ਤਥਾਪਰੇ
ਸੁਮਨਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਕੁਝ ਰਿਨ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਜਮ੍ਹਾਂ ਪੈਸਾ ਲੈਣ ਦੇ। ਕੁਝ ਲਾਭ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਬਣਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਕੁਝ ਬੇਪਰਵਾਹ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।'
ਭੇਦੈਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਭਿਰ੍ਜਾਯਂਤੇ ਪੁਤ੍ਰਮਿਤ੍ਰਸ੍ਤ੍ਰਿਯਸ੍ਤਥਾ । ਭਾਰ੍ਯਾ ਪਿਤਾ ਚ ਮਾਤਾ ਚ ਭृਤ੍ਯਾਃ ਸ੍ਵਜਨਬਾਂਧਵਾਃ
ਇਹ ਚਾਰ ਭਿੰਨਤਾ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰ, ਮਿੱਤਰ, ਪਤਨੀ, ਭਾਰਤੀ, ਪਿਤਾ, ਮਾਂ, ਨੌਕਰ, ਆਪਣੇ ਲੋਕ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਬਣਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵੇਨਸ੍ਵੇਨ ਹਿ ਜਾਯਂਤੇ ਸਂਬਂਧੇਨ ਮਹੀਤਲੇ । ਨ੍ਯਾਸਾਪਹਾਰਭਾਵੇਨ ਯਸ੍ਯ ਯੇਨ ਕृਤਂ ਭੁਵਿ
ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੀ-ਆਪਣੀ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਨਾਲ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਮ੍ਹਾਂ ਪੈਸਾ ਲੈਣ ਜਾਂ ਦੇਣ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਜੋ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਕੀਤਾ।
ਨ੍ਯਾਸਸ੍ਵਾਮੀ ਭਵੇਤ੍ਪੁਤ੍ਰੋ ਗੁਣਵਾਨ੍ਰੂਪਵਾਨ੍ਭੁਵਿ । ਯੇਨੈਵਾਪਹ੍ਰਤਂ ਨ੍ਯਾਸਂ ਤਸ੍ਯ ਗੇਹੇ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜਮ੍ਹਾਂ ਪੈਸੇ ਦਾ ਮਾਲਕ ਪੁੱਤਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਗੁਣਵਾਨ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੇ ਜਮ੍ਹਾਂ ਪੈਸਾ ਲਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਘਰ 'ਚ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਨ੍ਯਾਸਾਪਹਰਣਾਦ੍ਦੁਃਖਂ ਸ ਦਤ੍ਵਾ ਦਾਰੁਣਂ ਗਤਃ । ਨ੍ਯਾਸਸ੍ਵਾਮੀ ਸੁਪੁਤ੍ਰੋਭੂਨ੍ਨ੍ਯਾਸਾਪਹਾਰਕਸ੍ਯ ਚ
ਜਮ੍ਹਾਂ ਪੈਸਾ ਲੈਣ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਦੁੱਖ, ਉਹ ਦੇ ਕੇ ਕਠੋਰ ਪੀੜ੍ਹਾ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਮ੍ਹਾਂ ਪੈਸੇ ਦਾ ਮਾਲਕ ਚੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਵੀ।