ਤਪੋਧ੍ਯਾਨਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਤਾਰਣਾਯ ਹਿ ਤਂ ਸੁਤਾਃ । ਪਤਨਾਯ ਪਾਤਕਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਦੈਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੋ ਕਰਮ ਤਪ ਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਹੈ, ਪੁੱਤਰੋ। ਜੋ ਪਾਪ ਕਰਮ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਡੁੱਬਣ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਬਲੇਨ ਪਰਿਵਾਰੇਣ ਆਭਿਜਾਤ੍ਯੇਨ ਪੁਤ੍ਰਕਾਃ । ਪੁਣ੍ਯਹੀਨਸ੍ਯ ਪੁਂਸੋ ਵੈ ਤਦ੍ਬਲਂ ਵਿਕਲਾਯਤੇ
ਤਾਕਤ, ਪਰਿਵਾਰ ਤੇ ਉੱਚ ਜਾਤ ਨਾਲ, ਪੁੱਤਰੋ; ਜੇ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਕੋਲ ਪੁੰਨ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਉਨ੍ਨਤਾ ਗਿਰਿਦੁਰ੍ਗੇषੁ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਃ ਸਂਤਿ ਸੁਪੁਤ੍ਰਕਾਃ । ਪਤਂਤਿ ਵਾਤਵੇਗੇਨ ਸਮੂਲਾਸ੍ਤੁ ਘਨਾਸ੍ਤਥਾ
ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਕਿਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲੰਮੇ ਦਰੱਖਤ ਖੜੇ ਹਨ, ਚੰਗੇ ਪੁੱਤਰੋ; ਪਰ ਹਵਾ ਦੇ ਜੋਰ ਨਾਲ ਉਹ ਜੜਾਂ ਸਮੇਤ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲ ਵੀ।
ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮਵਿਹੀਨਾਸ੍ਤੇ ਤਥਾਯਾਂਤਿ ਯਮਕ੍ਸ਼ਯਮ੍ । ਸਾਧਾਰਣਃ ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਂ ਚ ਧਰ੍ਮ ਏष ਸੁਪੁਤ੍ਰਕਾਃ
ਜੋ ਸੱਚ ਤੇ ਧਰਮ ਤੋਂ ਵੰਜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਆਮ ਕਾਨੂੰਨ ਹੈ, ਚੰਗੇ ਪੁੱਤਰੋ।
ਯੇਨ ਸਂਤਰਤੇ ਜਂਤੁਰਿਹ ਚੈਵ ਪਰਤ੍ਰ ਚ । ਤਦ੍ਯੁष੍ਮਾਭਿਃ ਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤਂ ਸਤ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਜਿਸ ਕਰਮ ਨਾਲ ਜੀਵ ਇੱਥੇ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਚ ਤੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਤੁਸੀਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਅਧਰ੍ਮਮਾਸ੍ਥਿਤਂ ਪੁਤ੍ਰਾ ਯੁष੍ਮਾਭਿਃ ਸਤ੍ਯਵਰ੍ਜਿਤੈਃ । ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮਤਪੋਭ੍ਰष੍ਟਾਃ ਪਤਿਤਾ ਦੁਃਖਸਾਗਰੇ
ਪੁੱਤਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਅਧਰਮ ਨੂੰ ਅਪਣਾਇਆ ਹੈ, ਸੱਚ ਤੋਂ ਵੰਜੇ ਹੋ। ਸੱਚ, ਧਰਮ ਤੇ ਤਪ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਦੁੱਖ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਏ ਹੋ।
ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਸਤ੍ਯਸਂਪਨ੍ਨਾਃ ਸ਼੍ਰੇਯਸਾ ਚ ਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ । ਤਪਃ ਸ਼ਾਂਤਿਦਮੋਪੇਤਾਃ ਸੁਪੁਣ੍ਯਾ ਪਾਪਵਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਦੇਵਤੇ ਸੱਚ ਤੇ ਭਲਾਈ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ; ਤਪ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਤੇ ਸੰਜਮ ਨਾਲ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਪੁੰਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ।
ਯਤ੍ਰ ਸਤ੍ਯਂ ਚ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਤਪਃ ਪੁਣ੍ਯਂ ਤਥੈਵ ਚ । ਯਤ੍ਰ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਹृषੀਕੇਸ਼ੋ ਜਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਜਿੱਥੇ ਸੱਚ, ਧਰਮ, ਤਪ ਤੇ ਪੁੰਨ ਹੋਵੇ, ਜਿੱਥੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਹ੍ਰਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਮੌਜੂਦ ਹੋਵੇ, ਉੱਥੇ ਹੀ ਜਿੱਤ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਤੇषਾਂ ਸਹਾਯਃ ਸਂਭੂਤੋ ਵਾਸੁਦੇਵਃ ਸਨਾਤਨਃ । ਤਸ੍ਮਾਜ੍ਜਯਂਤਿ ਤੇ ਦੇਵਾਃ ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਾਥੀ ਵਾਸੁਦੇਵ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਸੱਚ ਤੇ ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤੇ ਜਿੱਤਦੇ ਹਨ।
ਸਹਾਯੇਨ ਬਲੇਨੈਵ ਪੌਰੁषੇਣ ਤਥੈਵ ਚ । ਭਵਂਤਃ ਕਿਲ ਵੈ ਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਤਪਃ ਸਤ੍ਯਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਸਾਥੀ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਯਤਨ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਤਰੋ, ਤਪ ਤੇ ਸੱਚ ਤੋਂ ਵੰਜੇ ਹੋ।
ਯਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸਹਾਯਸ਼੍ਚ ਤਪਸ਼੍ਚੈਵ ਬਲਂ ਤਥਾ । ਤਸ੍ਯੈਵ ਚ ਜਯੋ ਦृष੍ਟ ਇਤਿ ਧਰ੍ਮਵਿਦੋ ਵਿਦੁਃ
ਜਿਸਦਾ ਸਾਥੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਕੋਲ ਤਪ ਤੇ ਤਾਕਤ ਹੈ, ਜਿੱਤ ਉਸੀ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ — ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਇਹੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਯੂਯਂ ਧਰ੍ਮਵਿਹੀਨਾਸ੍ਤੁ ਤਪਃ ਸਤ੍ਯਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ । ਐਂਦ੍ਰਂ ਪਦਂ ਬਲੇਨੈਵ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਂਤਸ਼੍ਚ ਪੂਰ੍ਵਤਃ
ਤੁਸੀਂ ਧਰਮ ਤੋਂ ਵੰਜੇ ਹੋ, ਤਪ ਤੇ ਸੱਚ ਤੋਂ ਵੀ। ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸਿਰਫ਼ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਇੰਦ੍ਰ ਦਾ ਅਹੁਦਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਤਪੋ ਵਿਨਾ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਾ ਧਰ੍ਮੇਣ ਯਸ਼ਸਾ ਵਿਨਾ । ਬਲਦਰ੍ਪਗੁਣੈਃ ਪੁਤ੍ਰਾ ਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਮੈਨ੍ਦ੍ਰਕਂ ਪਦਮ੍
ਤਪ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਵੱਡੇ ਗਿਆਨੀ ਹੋ ਕੇ, ਧਰਮ ਜਾਂ ਇਜ਼ਤ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਪੁੱਤਰੋ, ਤਾਕਤ, ਅਹੰਕਾਰ ਜਾਂ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਇੰਦ੍ਰ ਦਾ ਅਹੁਦਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕਦਾ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਾਪ੍ਯੈਂਦ੍ਰਂ ਪਦਂ ਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਤਤੋ ਭ੍ਰष੍ਟਾ ਭਵਂਤਿ ਹਿ । ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਯੂਯਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਂਤੁ ਤਪਃ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਇੰਦ੍ਰ ਦਾ ਅਹੁਦਾ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ, ਪੁੱਤਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹੋ। ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਤਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਪੁੱਤਰੋ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਭਰਪੂਰ ਹੋ।
ਅਵਿਰੋਧੇਨ ਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਜ੍ਞਾਨਧ੍ਯਾਨਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ । ਵੈਰਂ ਚੈਵ ਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਕੇਸ਼ਵੇਨ ਸਮਂ ਕਦਾ
ਵਿਰੋਧ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਵੀ ਕੇਸ਼ਵ ਨਾਲ ਵੈਰ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ।
ਏਵਂਵਿਧਾ ਯਦਾ ਪੁਤ੍ਰਾ ਯੂਯਂ ਧਨ੍ਯਾ ਭਵਿष੍ਯਥ । ਪਰਾਂ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਤਦਾ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਯਾਸ੍ਯਥ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਤਰੋ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਵੋਗੇ, ਤੁਸੀਂ ਧਨਵੰਤ ਹੋ ਜਾਵੋਗੇ; ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਉੱਚੀ ਸਿਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੋਗੇ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਏਵਂ ਸਂਭਾषਿਤਾਸ੍ਤੇ ਤੁ ਕਸ਼੍ਯਪੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ । ਸਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਪਿਤੁਰ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਦਾਨਵਾਸ੍ਤੇ ਮਹੌਜਸਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਕਸ਼ਯਪ ਜੀ ਨੇ ਜਦੋਂ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਬਚਨ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੇ।
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਕਸ਼੍ਯਪਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਤ੍ਵਰਾਨ੍ਵਿਤਾਃ । ਸੁਮਂਤ੍ਰਂ ਚਕ੍ਰਿਰੇ ਦੈਤ੍ਯਾਃ ਪਰਸ੍ਪਰਸਮਾਹਿਤਾਃ
ਦੈਤਿਆਂ ਨੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਕਸ਼ਯਪ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਜਲਦੀ ਉੱਠ ਕੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਕੇ ਸਲਾਹ ਕੀਤੀ।
ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੂ ਰਾਜਾ ਤਾਨੁਵਾਚਾਥ ਦਾਨਵਾਨ੍ । ਤਪਸ਼੍ਚੈਵ ਕਰਿष੍ਯਾਮੋ ਦੁष੍ਕਰਂ ਸਰ੍ਵਦਾਯਕਮ੍
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪ ਨੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਅਸੀਂ ਸਖਤ ਤਪ ਕਰਾਂਗੇ, ਜੋ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ ਪਰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।"
ਹਿਰਣ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤਦੋਵਾਚ ਕਰਿष੍ਯੇ ਦਾਰੁਣਂ ਤਪਃ । ਤਤੋ ਬਲੇਨ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਗ੍ਰਹੀष੍ਯੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਹਿਰਣਯਾਕਸ਼ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਭਿਆਨਕ ਤਪ ਕਰਾਂਗਾ; ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਵਾਂਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।"
ਰਣੇ ਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯ ਗੋਵਿਂਦਂ ਤਮਿਮਂ ਪਾਪਚੇਤਸਮ੍ । ਵ੍ਯਾਪਾਦ੍ਯ ਦੇਵਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪਦਮੈਂਦ੍ਰਂ ਵ੍ਰਜਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਗੋਵਿੰਦ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਇਸ ਮੰਦ-ਚਿੱਤ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਕੇ ਇੰਦਰ ਦਾ ਸਿੰਘਾਸਨ ਹਾਸਲ ਕਰਾਂਗਾ।
ਬਲਿਰੁਵਾਚ- ਏਵਂ ਨ ਯੁਜ੍ਯਤੇ ਕਰ੍ਤੁਂ ਯੁष੍ਮਾਭਿਰ੍ਦਿਤਿਜੇਸ਼੍ਵਰਾਃ । ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਸਹ ਯਦ੍ਵੈਰਂ ਤਦ੍ਵੈਰਂ ਨਾਸ਼ਕਾਰਣਮ੍
ਬਲੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਦਿੱਤੀਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜੋ, ਤੁਹਾਡਾ ਐਸਾ ਕਰਨਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ; ਵਿਸ਼ਨੂ ਨਾਲ ਵੈਰ ਸਾਡੀ ਨਸ਼ਟ ਦਾ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਬਣ ਸਕਦਾ।"
ਦਾਨਧਰ੍ਮੈਸ੍ਤਥਾ ਪੁਣ੍ਯੈਸ੍ਤਪੋਭਿਰ੍ਯਜ੍ਞਯਾਜਨੈਃ । ਤਮਾਰਾਧ੍ਯ ਹृषੀਕੇਸ਼ਂ ਸੁਖਂ ਗਚ੍ਛਂਤਿ ਮਾਨਵਾਃ
ਦਾਨ-ਧਰਮ, ਤਪ ਤੇ ਯਜਨ-ਯਾਗਾ ਰਾਹੀਂ ਮਨੁੱਖ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਸੁਖ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁਰੁਵਾਚ- ਅਹਮੇਵਂ ਨ ਕਰਿष੍ਯੇ ਹਰੇਰਾਰਾਧਨਂ ਕਦਾ । ਸ੍ਵਭਾਵਂ ਤੁ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਸ਼ਤ੍ਰੁਸੇਵਾ ਪ੍ਰਚਰ੍ਯਤੇ
ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ, ਨਾ ਹੀ ਹਰੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ; ਆਪਣਾ ਸੁਭਾਵ ਛੱਡ ਕੇ, ਵੈਰੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨਾ ਮੇਰੇ ਵਾਸਤੇ ਨਹੀਂ।"
ਮਰਣਾਦਧਿਕਂ ਤਂ ਤੁ ਮਾਨਯਂਤਿ ਹਿ ਪਂਡਿਤਾਃ । ਵਿष੍ਣੋਃ ਸੇਵਾ ਨ ਵੈ ਕਾਰ੍ਯਾ ਮਯਾ ਚਾਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਦਾਨਵੈਃ
ਜੋ ਮੌਤ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਹੈ, ਪੰਡਿਤ ਉਸ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਾ ਮੈਂ ਕਰਾਂਗਾ, ਨਾ ਹੋਰ ਦਾਨਵ।
ਤਮੁਵਾਚ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਬਲਿਃ ਪਿਤਾਮਹਂ ਪੁਨਃ । ਧਰ੍ਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਯਦ੍ਦृष੍ਟਂ ਮੁਨਿਭਿਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਵੇਦਿਭਿਃ
ਬਲੀ ਨੇ ਮੁੜ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਪਿਤਾਮਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਧਰਮ ਦੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਤੱਤ-ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਮੁਨੀਆਂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ—"
ਰਾਜਨੀਤਿਯੁਤਂ ਮਂਤ੍ਰਂ ਸ਼ਤ੍ਰੋਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਧਾਨਤਃ । ਹੀਨਮਾਤ੍ਮਾਨਮਾਜ੍ਞਾਯ ਰਿਪੁਂ ਤਂ ਬਲਿਨਂ ਤਥਾ
"ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਬੁਧੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਮੰਤ੍ਰ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਵੈਰੀ ਦੀ ਗੱਲ, ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਆਪਣੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਤੇ ਵੈਰੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।"
ਤਸ੍ਯ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਪ੍ਰਗਤ੍ਵੈਵ ਜਯਕਾਲਂ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਯੇਤ੍ । ਦੀਪਚ੍ਛਾਯਾਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਤਮੋ ਵਸਤਿ ਸਰ੍ਵਦਾ
"ਉਸ ਦੇ ਪਾਸ ਜਾ ਕੇ, ਜਿੱਤਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਉਡੀਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਦੀਵੇ ਦੀ ਛਾਂ ਵਿਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਨੇਰਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।"
ਸ੍ਨੇਹਂ ਦਸ਼ਾਗਤਂ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਦੀਪਸ੍ਯਾਪਿ ਮਹਾਬਲਮ੍ । ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਂ ਯਾਤਿ ਵੇਗੇਨ ਤਮਸ਼੍ਚ ਵਰ੍ਦ੍ਧਤੇ ਪੁਨਃ
"ਦੀਵੇ ਦੇ ਤੇਲ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵੇਖ ਕੇ, ਵੱਡਾ ਦੀਵਾ ਵੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਹਨੇਰਾ ਮੁੜ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।"
ਤਥਾ ਪ੍ਰਸਾਦਯੇਚ੍ਛਨ੍ਨਃ ਸ੍ਨੇਹਂ ਨਿਰ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ । ਸ੍ਨੇਹਂ ਕृਤ੍ਵਾਸੁਰੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਧਰ੍ਮਭਾਵੈਃ ਸੁਰਦ੍ਵਿषਃ
"ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਲੁਕਵੇਂ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮਿਹਰਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਸੱਚੀ ਮਿੱਠਤਾ ਦੱਸ ਕੇ; ਅਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਧਰਮ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਹਨ।"