ਏਵਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸ਼ਮਂ ਗਚ੍ਛ ਕ੍ਲੈਬ੍ਯਂ ਮਾ ਭਜ ਸੁਪ੍ਰਿਯੇ । ਅਯਮੇਵ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਅਯਮੇਵ ਸਨਾਤਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣ ਕੇ, ਮਨ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹਾਸਲ ਕਰ; ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਨਾ ਆਣ, ਪਿਆਰੇ; ਇਹੀ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ, ਇਹੀ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਅਯਮਾਤ੍ਮਸ੍ਵਰੂਪੇਣ ਦੈਤ੍ਯ ਦੇਵੇषੁ ਸਂਸ੍ਥਿਤਃ । ਅਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਅਯਂ ਰੁਦ੍ਰੋ ਹ੍ਯਯਂ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸਨਾਤਨਃ
ਇਹ ਆਤਮਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੈਤਿਆਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ; ਇਹੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੈ, ਇਹੀ ਰੁਦਰ ਹੈ, ਇਹੀ ਵਿਸ਼ਨੁ ਹੈ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ।
ਅਯਂ ਸृਜਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਅਯਂ ਪਾਲਯਤੇ ਪ੍ਰਜਾਃ । ਸਂਹਰਤ੍ਯੇष ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਧਰ੍ਮਰੂਪੀ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਇਹੀ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਇਹੀ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਧਰਮਵਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਧਰਮ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਜਨਾਰਦਨ।
ਅਨੇਨੋਤ੍ਪਾਦਿਤਾ ਦੇਵਾ ਦਾਨਵਾਸ਼੍ਚੈਵ ਸੁਪ੍ਰਿਯ । ਦੇਵਾਸ਼੍ਚਾਧਰ੍ਮਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾ ਧਰ੍ਮਹੀਨਾਃ ਸੁਤਾਸ੍ਤਵ
ਇਸ ਨੇ ਹੀ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਪਿਆਰੇ; ਦੇਵਤੇ ਅਧਰਮ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਧਰਮ ਤੋਂ ਵੰਜੇ ਹਨ।
ਧਰ੍ਮੋਯਂ ਮਾਧਵਸ੍ਯਾਂਗਂ ਸਰ੍ਵਦੈਵੈਸ਼੍ਚ ਪਾਲਿਤਮ੍ । ਧਰ੍ਮਂ ਚ ਚਿਂਤਯੇਦ੍ਦੇਵਿ ਧਰ੍ਮਂ ਚੈਵ ਤੁ ਪਾਲਯੇਤ੍
ਧਰਮ ਮਾਧਵ ਦਾ ਅੰਗ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੇਵਤੇ ਇਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਦੇਵੀ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਸੋਚ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਤਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸਰ੍ਵਦੈਵ ਪ੍ਰਸਾਦਵਾਨ੍ । ਧਰ੍ਮੇਣ ਵਰ੍ਤਿਤਾ ਦੇਵਾਃ ਸਤ੍ਯੇਨ ਤਪਸਾ ਕਿਲ
ਵਿਸ਼ਨੁ, ਜੋ ਧਰਮਵਾਨ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ 'ਤੇ ਮਿਹਰਬਾਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਦੇਵਤੇ ਧਰਮ, ਸਚ ਤੇ ਤਪ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਹਨ।
ਯੇषਾਂ ਵਿष੍ਣੁਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਵੈ ਧਰ੍ਮਸ੍ਤੈਰਿਹ ਪਾਲਿਤਃ । ਵਿष੍ਣੋਃ ਕਾਯਮਿਦਂ ਧਰ੍ਮਂ ਸਤ੍ਯਂ ਹृਦਯਮੇਵ ਚ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਮਿਹਰਬਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਧਰਮ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦਾ ਸਰੀਰ ਹੈ, ਤੇ ਸਚ ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਹੈ।
ਯਸ੍ਤੌ ਪਾਲਯਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਃ ਪ੍ਰਸੀਦਤਿ । ਦੂषਯੇਦ੍ਯਃ ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮੌ ਪਾਪਮੇਵ ਪ੍ਰਪਾਲਯੇਤ੍
ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਉਸ 'ਤੇ ਮਿਹਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੋ ਸਚ ਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਭੰਗ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪ ਨੂੰ ਹੀ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਃ ਪ੍ਰਕੁਪ੍ਯੇਤ ਨਾਸ਼ਯੇਦਤਿਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ । ਵੈष੍ਣਵੈਃ ਪਾਲਿਤਂ ਧਰ੍ਮਂ ਤਪਃ ਸਤ੍ਯੇਨ ਸਂਸ੍ਥਿਤੈਃ
ਵਿਸ਼ਨੁ ਉਸ 'ਤੇ ਗੁੱਸਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਕੇ; ਧਰਮ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਪ ਤੇ ਸਚ ਨਾਲ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ।
ਤੇषਾਂ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਰਕ੍ਸ਼ਾਮੇਵਂ ਕਰੋਤਿ ਚ । ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਾ ਦਨੋਃ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਸੈਂਹਿਕੇਯਾਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਧਰਮਵਾਨ ਮਿਹਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਇਉਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦਨੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਤੇ ਸਿੰਹਿਕਾ ਦੇ ਵੀ।
ਅਧਰ੍ਮੇਣਾਪਿ ਪਾਪੇਨ ਵਰ੍ਤਿਤਾਃ ਪਾਪਚੇਤਸਃ । ਸੂਦਿਤਾ ਵਾਸੁਦੇਵੇਨ ਸਮਰੇ ਚਕ੍ਰਪਾਣਿਨਾ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਧਰਮ ਅਤੇ ਪਾਪ ਦੇ ਰਾਹੀਂ, ਮੰਦੇ ਮਨ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਵਾਸੁਦੇਵ, ਚਕਰਧਾਰੀ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਯੋਸਾਵਾਤ੍ਮਾ ਮਯੋਕ੍ਤਃ ਪੂਰ੍ਵਮੇਵ ਤਵਾਗ੍ਰਤਃ । ਸੋਯਂ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਨ ਸਂਦੇਹੋ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸਰ੍ਵਪਾਲਕਃ
ਜੋ ਆਤਮਾ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੱਸਿਆ ਸੀ, ਉਹੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਉਹ ਧਰਮਵਾਨ ਅਤੇ ਸਭ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈ।
ਦੈਤ੍ਯਕਾਯੇषੁ ਯਃ ਸ੍ਵਸ੍ਥਃ ਪਾਪਮੇਵ ਸਮਾਸ੍ਥਿਤਃ । ਜਘ੍ਨਿਵਾਨ੍ਦਾਨਵਾਨ੍ਦੇਵਿ ਸ ਚ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਮਹਾਮਤਿਃ
ਜੋ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਚੁੱਪਚਾਪ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਪਾਪ ਨੂੰ ਹੀ ਅਪਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਗੁੱਸੇ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਸਮਝ ਨਾਲ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਬਾਹ੍ਯਾਭ੍ਯਂਤਰੇ ਭੂਤ੍ਵਾ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਾ ਨਿਪਾਤਿਤਾਃ । ਯੇਨ ਚੋਤ੍ਪਾਦਿਤਾ ਦੇਵਿ ਤੇਨੈਵ ਵਿਨਿਪਾਤਿਤਾਃ
ਉਹ ਬਾਹਰ ਤੇ ਅੰਦਰ ਦੋਵੇਂ ਬਣ ਕੇ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ; ਜਿਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਹੀ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਨੈषਾਂ ਮੋਹਸ੍ਤੁ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਭਵਤ੍ਯਾ ਵਚਨਂ ਸ਼ृਣੁ । ਪਾਪੇਨ ਵਰ੍ਤਤੇ ਯੋਸੌ ਸ ਏਵ ਨਿਧਨਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਮੋਹ ਨਾ ਕਰ; ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ: ਜੋ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਆਖਰ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮੋਹਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਸਦਾਧਰ੍ਮਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਯ । ਦਿਤਿਰੁਵਾਚ- ਏਵਮਸ੍ਤੁ ਮਹਾਭਾਗ ਕਰਿष੍ਯੇ ਵਚਨਂ ਤਵ
ਇਸ ਲਈ ਮੋਹ ਛੱਡ ਕੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਨੂੰ ਅਪਣਾਓ।
ਕਸ਼੍ਯਪਂ ਚ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਮੇਵਮਾਭਾष੍ਯ ਦੁਃਖਿਤਾ । ਸਂਬੋਧਿਤਾ ਸਾ ਮੁਨਿਨਾ ਦੁਃਖਂ ਸਂਤ੍ਯਜ੍ਯ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ
ਦਿਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਠੀਕ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਲਵਾਂਗੀ।
ऋषਯ ਊਚੁਃ- ਤਤਸ੍ਤੇ ਦਾਨਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੂਤ੍ਤਰਾਃ । ਯੁਦ੍ਧਾਦ੍ਭਗ੍ਨਾਸ੍ਤੁ ਕਿਂ ਕੁਰ੍ਯੁਰ੍ਵ੍ਯਵਸਾਯਂ ਮਹਾਮਤੇ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਫਿਰ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਸਮਝ ਵਾਲੇ, ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ਿਪੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਾਰੇ ਦਾਨਵ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਾਰ ਕੇ, ਕੀ ਕਰਦੇ ਹਨ?
ਵਿਸ੍ਤਰੇਣਾਪਿ ਨੋ ਬ੍ਰੂਹਿ ਤੇषਾਂ ਵृਤ੍ਤਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਹੇ ਸਰ੍ਵੇ ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ਵੈ ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਦ੍ਵਿਜ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵਧੀਆ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਸਾਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ; ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਦੂਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲੇ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਭਗ੍ਨਾ ਰਣਾਤ੍ਤੁ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਬਲਹੀਨਾਸ੍ਤੁ ਵੈ ਤਦਾ । ਗਤਦਰ੍ਪਾਃ ਸੁਦੁਃਖਾਰ੍ਤਾ ਦੈਤ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਪਿਤਰਂ ਗਤਾਃ
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਦਾਨਵ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਗਏ, ਅਹੰਕਾਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਗਏ।
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਸਮੂਚੁਃ ਕਸ਼੍ਯਪਂ ਤਦਾ । ਦਾਨਵਾ ਊਚੁਃ- ਭਵਦ੍ਵੀਰ੍ਯਾਤ੍ਸਮੁਤ੍ਪਤ੍ਤਿਰਸ੍ਮਾਕਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਨਮ ਸਕੇ ਅਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਕਸ਼ਯਪ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਮਹਾਭਾਗ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਤਥੈਵ ਚ । ਵਯਂ ਚ ਦਾਨਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਬਲਵੀਰ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ
ਦਾਨਵਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਹੇ ਦੂਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸਾਡਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ; ਹੇ ਮਹਾਨ, ਇਹ ਦੈਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੋਵੇਂ ਲਈ ਹੈ।
ਉਪਾਯਜ੍ਞਾਃ ਸੁਧੀਰਾਸ਼੍ਚ ਉਦ੍ਯਮੇਨ ਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ । ਵਯਂ ਤੁ ਬਹਵਸ੍ਤਾਤ ਦੇਵਾਸ੍ਤ੍ਵਲ੍ਪਾਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਅਸੀਂ ਦਾਨਵ, ਸਾਰੇ ਤਾਕਤ, ਵੀਰਤਾ ਅਤੇ ਪਰਾਕ੍ਰਮ ਵਾਲੇ ਹਾਂ; ਉਪਾਅ ਜਾਣਦੇ, ਸਮਝਦਾਰ, ਤੇ ਮਿਹਨਤੀ ਹਾਂ; ਅਸੀਂ ਬਹੁਤ ਹਾਂ, ਹੇ ਪਿਤਾ, ਦੈਵਤੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਹਨ।
ਕਥਂ ਜਯਂਤਿ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਵਯਂ ਭਗ੍ਨਾ ਮਹਾਹਵਾਤ੍ । ਤਤ੍ਕਿਂ ਵੈ ਕਾਰਣਂ ਤਾਤ ਬਲਤੇਜਃ ਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੈਵਤੇ ਕਿਵੇਂ ਜਿੱਤ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਅਸੀਂ ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਾਰ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ? ਹੇ ਪਿਤਾ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਕੀ ਹੈ?
ਮਤ੍ਤਨਾਗਸਹਸ੍ਰਾਣਾਮੇਕੈਕਸ੍ਯ ਮਹਾਮਤੇ । ਬਲਮਸ੍ਤਿ ਚ ਦੈਤ੍ਯਸ੍ਯ ਨਾਸ੍ਤਿ ਦੇਵੇषੁ ਤਾਦृਸ਼ਮ੍
ਹਰੇਕ ਦੈਤ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਸਮਝ ਵਾਲੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਮਸਤ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ; ਐਸੀ ਤਾਕਤ ਦੈਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ।
ਜਯਸ਼੍ਚ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਤਾਤ ਦੇਵੇष੍ਵੇਵ ਮਹਾਹਵੇ । ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਕਥਯਸ੍ਵੈਵ ਸਂਸ਼ਯਂਛੇਤ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਪਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਦੈਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸੋ, ਸਾਡਾ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰੋ।
ਕਸ਼੍ਯਪ ਉਵਾਚ- ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਪੁਤ੍ਰਕਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਜਯਸ੍ਯਾਪਿ ਚ ਕਾਰਣਮ੍ । ਯਸ੍ਮਾਦ੍ਧਿ ਦੇਵਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਮਰੇ ਜਯਿਨੋऽਭਵਨ੍
ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰੋ, ਜਿੱਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸੁਣੋ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੈਵਤੇ ਜਿੱਤ ਗਏ।
ਵੀਰ੍ਯਨਿਰ੍ਵਾਪਕਸ੍ਤਾਤੋ ਮਾਤਾਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਿਦਂ ਸਦਾ । ਧਾਰਣੇ ਪਾਲਨੇ ਚੈਵ ਪੋषਣੇ ਚ ਯਥੈਵ ਹਿ
ਹੇ ਪਿਤਾ, ਮਾਂ ਦਾ ਖੇਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੀਰਤਾ ਨੂੰ ਘਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਪਾਲਣ, ਰਖਿਆ ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਕਿਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿषਮਾਰ੍ਥੇ ਤੁ ਪਿਤਾ ਪੁਤ੍ਰੇ ਚ ਵੈ ਤਥਾ । ਅਤ੍ਰ ਪ੍ਰਧਾਨਂ ਕਰ੍ਮੈਵ ਮਾਮੇਵਂ ਬੁਦ੍ਧਿਰਾਸ਼੍ਰਿਤਾ
ਜਦੋਂ ਜ਼ਹਿਰ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਆਵੇ, ਪਿਤਾ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੋਵੇਂ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ? ਇੱਥੇ ਸਿਰਫ਼ ਕਰਮ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਮੇਰੀ ਸੋਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ।
ਦ੍ਵੈਵਿਧ੍ਯਂ ਕਰ੍ਮਸਂਬਂਧਂ ਪਾਪਪੁਣ੍ਯਸਮੁਦ੍ਭਵਮ੍ । ਸਤ੍ਯਮੇਵ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਧਰ੍ਮ ਉਤ੍ਤਮਃ
ਕਰਮ ਦਾ ਸੰਬੰਧ ਦੋ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਾਪ ਤੇ ਪੁੰਨ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਸੱਚ ਤੇ ਆਧਾਰ ਰੱਖ ਕੇ ਹੀ ਉੱਚਾ ਧਰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।