ਭਵਚ੍ਛਰਣਮਾਯਾਤਂ ਮਾਮੇਵਂ ਪਰਿਰਕ੍ਸ਼ਯ । ਏਵਂ ਸਂਭਾषਿਤਂ ਤਸ੍ਯ ਧ੍ਯਾਨਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਃ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਮੈਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਕਠੋਰ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਬਚਾਓ। ਇੰਝ ਆਖ ਕੇ, ਧਿਆਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ।
ਸਮੁਵਾਚ ਪੁਨਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਵਾਨ੍ । ਨੈਵ ਤ੍ਯਾਜ੍ਯੋਸ੍ਮ੍ਯਹਂ ਤਾਤ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਸੁਨਿਸ਼੍ਚਿਤਃ
ਫਿਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਪਿਆਰੇ, ਮੈਂ ਛੱਡਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ।'
ਤ੍ਵਯੈਵ ਵੀਤਰਾਗੇਣ ਵਿਵੇਕੇਨ ਸਦੈਵ ਹਿ । ਧ੍ਯਾਨਯੁਕ੍ਤੋ ਭਵਸ੍ਵ ਤ੍ਵਮਾਤ੍ਮਾਨਮਵਲੋਕਯ
ਤੂੰ ਵਿਲਕੁਲ ਲਗAttachment ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿ; ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੇਖ।
ਆਤ੍ਮਵਾਂਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਥਿਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਨਿਰਾਤਂਕੋ ਵਿਕਲ੍ਪਿਤਃ । ਯਥਾ ਦੀਪੋ ਨਿਵਾਤਸ੍ਥਃ ਕਜ੍ਜਲਂ ਵਮਤੇ ਸ੍ਥਿਰਃ
ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਕੇ, ਡਰ ਤੇ ਸੰਦੇਹ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਅਟੱਲ ਹੋ ਜਾ; ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਤੋਂ ਬਚੀ ਹੋਈ ਦੀਵਟੀ ਸਥਿਰ ਹੋ ਕੇ ਕਾਲਾ ਧੂੰਆਂ ਛੱਡਦੀ ਹੈ।
ਤਥਾ ਦੋषਾਨ੍ਪ੍ਰਜ੍ਵਲਿਤ੍ਵਾ ਨਿਰ੍ਵਾਣਂ ਹਿ ਪ੍ਰਯਾਸ੍ਯਤਿ । ਏਕਾਂਤਸ੍ਥੋ ਨਿਰਾਹਾਰੋ ਮਿਤਾਸ਼ੀ ਭਵ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗਲਤੀਆਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਕੇ, ਮੁਕਤੀ ਹਾਸਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਕੱਲਾ ਰਹਿ, ਉਪਵਾਸ ਕਰ, ਤੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਵਿੱਚ ਸਾਵਧਾਨ ਰਹਿ।
ਨਿਰ੍ਦ੍ਵਂਦ੍ਵਃ ਸ਼ਬ੍ਦਸਂਹੀਨੋ ਨਿਸ਼੍ਚਲੋ ਹ੍ਯਾਸਨੇ ਸ੍ਥਿਤਃ । ਆਤ੍ਮਾਨਮਾਤ੍ਮਨਾ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਮਮੈਵ ਸ੍ਥਿਰਬੁਦ੍ਧਿਨਾ
ਦੋਹਾਂ ਵਿਰੋਧਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਚੁੱਪ ਤੇ ਅਡੋਲ ਹੋ ਕੇ, ਆਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠ; ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਟਿਕਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸੇ ਪਰਮਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਤਦ੍ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲਏਂਗਾ, ਉਹ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਥਾਂ।
ਨਵਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ ਕਸ਼੍ਯਪ ਉਵਾਚ- ਏਵਂ ਸਂਬੋਧਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਆਤ੍ਮਾ ਧ੍ਯਾਨਾਦਿਕੈਸ੍ਤਦਾ । ਤ੍ਯਕ੍ਤੁਕਾਮਃ ਸ ਤਤ੍ਕਾਰ੍ਯਂ ਪਂਚਾਤ੍ਮਕਂ ਸ ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍
ਨਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਥੇ ਸਮਝਾਇਆ ਗਿਆ, ਆਤਮਾ ਧਿਆਨ ਆਦਿ ਰਾਹੀਂ, ਛੱਡਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਪੰਜ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਨਿਮਿਤ੍ਤਾਨ੍ਯੇਵ ਪਸ਼੍ਯੈਵ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਸਃ । ਵਿਹਾਯ ਕਾਯਂ ਨਿਰ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਪਤਿਤਂ ਨੈਵ ਪਸ਼੍ਯਤਿ
ਉਹ ਸਿਰਫ ਕਾਰਣਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਾ ਕੇ, ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਨਿਸ਼ਾਨ ਰਹਿਤ, ਡਿੱਗਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ।
ਸਹਵਰ੍ਦ੍ਧਿਤਯੋਰ੍ਨਾਸ੍ਤਿ ਸਂਬਂਧਃ ਪ੍ਰਾਣ ਦੇਹਯੋਃ । ਧਨਪੁਤ੍ਰਕਲਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਸਂਬਂਧਃ ਕੇਨ ਹੇਤੁਨਾ
ਜਦੋਂ ਕਿ ਦਮ ਤੇ ਸਰੀਰ ਇਕੱਠੇ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਬੰਧ ਨਹੀਂ; ਤਾਂ ਧਨ, ਪੁੱਤਰ, ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਸੰਬੰਧ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਏਵਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸ਼ਮਂ ਗਚ੍ਛ ਕ੍ਲੈਬ੍ਯਂ ਮਾ ਭਜ ਸੁਪ੍ਰਿਯੇ । ਅਯਮੇਵ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਅਯਮੇਵ ਸਨਾਤਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣ ਕੇ, ਮਨ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹਾਸਲ ਕਰ; ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਨਾ ਆਣ, ਪਿਆਰੇ; ਇਹੀ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ, ਇਹੀ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਅਯਮਾਤ੍ਮਸ੍ਵਰੂਪੇਣ ਦੈਤ੍ਯ ਦੇਵੇषੁ ਸਂਸ੍ਥਿਤਃ । ਅਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਅਯਂ ਰੁਦ੍ਰੋ ਹ੍ਯਯਂ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸਨਾਤਨਃ
ਇਹ ਆਤਮਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੈਤਿਆਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ; ਇਹੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੈ, ਇਹੀ ਰੁਦਰ ਹੈ, ਇਹੀ ਵਿਸ਼ਨੁ ਹੈ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ।
ਅਯਂ ਸृਜਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਅਯਂ ਪਾਲਯਤੇ ਪ੍ਰਜਾਃ । ਸਂਹਰਤ੍ਯੇष ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਧਰ੍ਮਰੂਪੀ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਇਹੀ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਇਹੀ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਧਰਮਵਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਧਰਮ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਜਨਾਰਦਨ।
ਅਨੇਨੋਤ੍ਪਾਦਿਤਾ ਦੇਵਾ ਦਾਨਵਾਸ਼੍ਚੈਵ ਸੁਪ੍ਰਿਯ । ਦੇਵਾਸ਼੍ਚਾਧਰ੍ਮਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾ ਧਰ੍ਮਹੀਨਾਃ ਸੁਤਾਸ੍ਤਵ
ਇਸ ਨੇ ਹੀ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਪਿਆਰੇ; ਦੇਵਤੇ ਅਧਰਮ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਧਰਮ ਤੋਂ ਵੰਜੇ ਹਨ।
ਧਰ੍ਮੋਯਂ ਮਾਧਵਸ੍ਯਾਂਗਂ ਸਰ੍ਵਦੈਵੈਸ਼੍ਚ ਪਾਲਿਤਮ੍ । ਧਰ੍ਮਂ ਚ ਚਿਂਤਯੇਦ੍ਦੇਵਿ ਧਰ੍ਮਂ ਚੈਵ ਤੁ ਪਾਲਯੇਤ੍
ਧਰਮ ਮਾਧਵ ਦਾ ਅੰਗ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੇਵਤੇ ਇਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਦੇਵੀ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਸੋਚ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਤਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸਰ੍ਵਦੈਵ ਪ੍ਰਸਾਦਵਾਨ੍ । ਧਰ੍ਮੇਣ ਵਰ੍ਤਿਤਾ ਦੇਵਾਃ ਸਤ੍ਯੇਨ ਤਪਸਾ ਕਿਲ
ਵਿਸ਼ਨੁ, ਜੋ ਧਰਮਵਾਨ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ 'ਤੇ ਮਿਹਰਬਾਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਦੇਵਤੇ ਧਰਮ, ਸਚ ਤੇ ਤਪ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਹਨ।
ਯੇषਾਂ ਵਿष੍ਣੁਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਵੈ ਧਰ੍ਮਸ੍ਤੈਰਿਹ ਪਾਲਿਤਃ । ਵਿष੍ਣੋਃ ਕਾਯਮਿਦਂ ਧਰ੍ਮਂ ਸਤ੍ਯਂ ਹृਦਯਮੇਵ ਚ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਮਿਹਰਬਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਧਰਮ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦਾ ਸਰੀਰ ਹੈ, ਤੇ ਸਚ ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਹੈ।
ਯਸ੍ਤੌ ਪਾਲਯਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਃ ਪ੍ਰਸੀਦਤਿ । ਦੂषਯੇਦ੍ਯਃ ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮੌ ਪਾਪਮੇਵ ਪ੍ਰਪਾਲਯੇਤ੍
ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਉਸ 'ਤੇ ਮਿਹਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੋ ਸਚ ਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਭੰਗ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪ ਨੂੰ ਹੀ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਃ ਪ੍ਰਕੁਪ੍ਯੇਤ ਨਾਸ਼ਯੇਦਤਿਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ । ਵੈष੍ਣਵੈਃ ਪਾਲਿਤਂ ਧਰ੍ਮਂ ਤਪਃ ਸਤ੍ਯੇਨ ਸਂਸ੍ਥਿਤੈਃ
ਵਿਸ਼ਨੁ ਉਸ 'ਤੇ ਗੁੱਸਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਕੇ; ਧਰਮ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਪ ਤੇ ਸਚ ਨਾਲ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ।
ਤੇषਾਂ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਰਕ੍ਸ਼ਾਮੇਵਂ ਕਰੋਤਿ ਚ । ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਾ ਦਨੋਃ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਸੈਂਹਿਕੇਯਾਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਧਰਮਵਾਨ ਮਿਹਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਇਉਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦਨੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਤੇ ਸਿੰਹਿਕਾ ਦੇ ਵੀ।
ਅਧਰ੍ਮੇਣਾਪਿ ਪਾਪੇਨ ਵਰ੍ਤਿਤਾਃ ਪਾਪਚੇਤਸਃ । ਸੂਦਿਤਾ ਵਾਸੁਦੇਵੇਨ ਸਮਰੇ ਚਕ੍ਰਪਾਣਿਨਾ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਧਰਮ ਅਤੇ ਪਾਪ ਦੇ ਰਾਹੀਂ, ਮੰਦੇ ਮਨ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਵਾਸੁਦੇਵ, ਚਕਰਧਾਰੀ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਯੋਸਾਵਾਤ੍ਮਾ ਮਯੋਕ੍ਤਃ ਪੂਰ੍ਵਮੇਵ ਤਵਾਗ੍ਰਤਃ । ਸੋਯਂ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਨ ਸਂਦੇਹੋ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸਰ੍ਵਪਾਲਕਃ
ਜੋ ਆਤਮਾ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੱਸਿਆ ਸੀ, ਉਹੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਉਹ ਧਰਮਵਾਨ ਅਤੇ ਸਭ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈ।
ਦੈਤ੍ਯਕਾਯੇषੁ ਯਃ ਸ੍ਵਸ੍ਥਃ ਪਾਪਮੇਵ ਸਮਾਸ੍ਥਿਤਃ । ਜਘ੍ਨਿਵਾਨ੍ਦਾਨਵਾਨ੍ਦੇਵਿ ਸ ਚ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਮਹਾਮਤਿਃ
ਜੋ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਚੁੱਪਚਾਪ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਪਾਪ ਨੂੰ ਹੀ ਅਪਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਗੁੱਸੇ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਸਮਝ ਨਾਲ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਬਾਹ੍ਯਾਭ੍ਯਂਤਰੇ ਭੂਤ੍ਵਾ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਾ ਨਿਪਾਤਿਤਾਃ । ਯੇਨ ਚੋਤ੍ਪਾਦਿਤਾ ਦੇਵਿ ਤੇਨੈਵ ਵਿਨਿਪਾਤਿਤਾਃ
ਉਹ ਬਾਹਰ ਤੇ ਅੰਦਰ ਦੋਵੇਂ ਬਣ ਕੇ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ; ਜਿਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਹੀ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਨੈषਾਂ ਮੋਹਸ੍ਤੁ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਭਵਤ੍ਯਾ ਵਚਨਂ ਸ਼ृਣੁ । ਪਾਪੇਨ ਵਰ੍ਤਤੇ ਯੋਸੌ ਸ ਏਵ ਨਿਧਨਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਮੋਹ ਨਾ ਕਰ; ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ: ਜੋ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਆਖਰ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮੋਹਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਸਦਾਧਰ੍ਮਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਯ । ਦਿਤਿਰੁਵਾਚ- ਏਵਮਸ੍ਤੁ ਮਹਾਭਾਗ ਕਰਿष੍ਯੇ ਵਚਨਂ ਤਵ
ਇਸ ਲਈ ਮੋਹ ਛੱਡ ਕੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਨੂੰ ਅਪਣਾਓ।
ਕਸ਼੍ਯਪਂ ਚ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਮੇਵਮਾਭਾष੍ਯ ਦੁਃਖਿਤਾ । ਸਂਬੋਧਿਤਾ ਸਾ ਮੁਨਿਨਾ ਦੁਃਖਂ ਸਂਤ੍ਯਜ੍ਯ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ
ਦਿਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਠੀਕ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਲਵਾਂਗੀ।
ऋषਯ ਊਚੁਃ- ਤਤਸ੍ਤੇ ਦਾਨਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੂਤ੍ਤਰਾਃ । ਯੁਦ੍ਧਾਦ੍ਭਗ੍ਨਾਸ੍ਤੁ ਕਿਂ ਕੁਰ੍ਯੁਰ੍ਵ੍ਯਵਸਾਯਂ ਮਹਾਮਤੇ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਫਿਰ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਸਮਝ ਵਾਲੇ, ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ਿਪੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਾਰੇ ਦਾਨਵ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਾਰ ਕੇ, ਕੀ ਕਰਦੇ ਹਨ?
ਵਿਸ੍ਤਰੇਣਾਪਿ ਨੋ ਬ੍ਰੂਹਿ ਤੇषਾਂ ਵृਤ੍ਤਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਹੇ ਸਰ੍ਵੇ ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ਵੈ ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਦ੍ਵਿਜ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵਧੀਆ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਸਾਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ; ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਦੂਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲੇ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਭਗ੍ਨਾ ਰਣਾਤ੍ਤੁ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਬਲਹੀਨਾਸ੍ਤੁ ਵੈ ਤਦਾ । ਗਤਦਰ੍ਪਾਃ ਸੁਦੁਃਖਾਰ੍ਤਾ ਦੈਤ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਪਿਤਰਂ ਗਤਾਃ
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਦਾਨਵ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਗਏ, ਅਹੰਕਾਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਗਏ।