ਏਵਂ ਹਿ ਤੇ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤੋ ਮਯਾ ਵ੍ਯਾਪਾਰ ਏਵ ਹਿ । ਨੇਤ੍ਰੇ ਊਚਤੁਃ-। ਸਂਸਾਰੇ ਯਾਨਿ ਰੂਪਾਣਿ ਭਵ੍ਯਾਭਵ੍ਯਾਨਿ ਸਤ੍ਤਮ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਸਮਝਾ ਦਿੱਤਾ। ਅੱਖਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ— ਹੇ ਚੰਗੇ ਜੀ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰੂਪ, ਚੰਗੇ ਤੇ ਮੰਦੇ—
ਯਦਾ ਪ੍ਰੇਰਯਤੇ ਬੁਦ੍ਧਿਸ੍ਤਦਾ ਪਸ਼੍ਯਾਵ ਨਾਨ੍ਯਥਾ । ਵਸਾਵਃ ਕਾਯਮਧ੍ਯੇ ਵੈ ਰੂਪਂ ਗੁਣਮਿਹਾਵਯੋਃ
ਜਦੋਂ ਅਕਲ ਆਗਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤਦ ਹੀ ਅਸੀਂ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ, ਹੋਰ ਨਹੀਂ। ਸਰੀਰ ਵਿਚ, ਰੂਪ ਹੀ ਸਾਡਾ ਗੁਣ ਹੈ।
ਏਵਂ ਵ੍ਯਾਪਾਰਸਂਬਂਧਃ ਕਾਯਮਧ੍ਯੇ ਮਹਾਮਤੇ । ਜਿਹ੍ਵੋਵਾਚ-। ਬੁਦ੍ਧਿਯੁਕ੍ਤਾ ਅਹਂ ਤਾਤ ਰਸਭੇਦਾਨ੍ਵਿਚਾਰਯੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਸਾਡਾ ਕੰਮ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਅਕਲ ਵਾਲੇ। ਜੀਭ ਨੇ ਕਿਹਾ— ਅਕਲ ਨਾਲ ਜੁੜ ਕੇ, ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਰਸਾਂ ਦੇ ਫਰਕ ਨੂੰ ਪਛਾਣਦੀ ਹਾਂ।
ਕ੍ਸ਼ਾਰਮਮ੍ਲਾਦਿਕਂ ਸਰ੍ਵਂ ਨੀਰਸਂ ਸ੍ਵਾਦੁ ਚਿਂਤਯੇ । ਵ੍ਯਾਪਾਰੇਣ ਅਨੇਨਾਪਿ ਨਿਤ੍ਯਯੁਕ੍ਤਾ ਵਸਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਮੈਂ ਖਾਰਾ, ਖੱਟਾ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ, ਫਿੱਕਾ ਜਾਂ ਮਿੱਠਾ—ਹਰ ਰਸ ਨੂੰ ਸੋਚਦੀ ਹਾਂ। ਇਸ ਕੰਮ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹਾਂ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਹਿ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਬੁਦ੍ਧਿਰੇषਾ ਪ੍ਰਣਾਯਕਃ । ਏਵਂ ਪਂਚ ਸਮਾਯਾਤਾਨੀਂਦ੍ਰਿਯਾਣਿ ਪ੍ਰਿਯੇ ਸ਼ृਣੁ
ਸਭ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਲਈ ਅਕਲ ਹੀ ਮੁਖੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੰਜ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ— ਸੁਣ, ਪਿਆਰੀ।
ਸ੍ਵੀਯਾਨਿ ਯਾਨਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਕਥਯਂਤਿ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ । ਅਥ ਬੁਦ੍ਧਿਃ ਸਮਾਯਾਤਾ ਤਮੁਵਾਚ ਮਹਾਮਤਿਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਤਾਂ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਦੱਸਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਅਕਲ ਆਈ ਤੇ ਵੱਡੀ ਅਕਲ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਮਦ੍ਵਿਹੀਨੋ ਯਦਾ ਕਾਯਸ੍ਤਦਾ ਨਸ਼੍ਯਤਿ ਨਾਨ੍ਯਥਾ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਮਾਂ ਸਮਾਸ੍ਥਾਯ ਵਰ੍ਤ੍ਤਯਸ੍ਵ ਮਹਾਮਤੇ
ਜਦੋਂ ਸਰੀਰ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਹੋਰ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਨੂੰ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਚਲਾਓ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਅਕਲ ਵਾਲੇ।
ਅਥ ਕਰ੍ਮ ਸਮਾਯਾਤਮਾਤ੍ਮਾਨਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਅਹਂ ਕਰ੍ਮ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਤਵ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਂ ਸਮਾਗਤਮ੍
ਫਿਰ ਕਰਮ ਆਇਆ ਤੇ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ— ਮੈਂ ਕਰਮ ਹਾਂ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਅਕਲ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰੇषਯਾਮ੍ਯਹਂ ਤੇਨ ਪਥਾ ਯੇਨੇਹ ਗਚ੍ਛਸਿ । ਏਵਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਮਾਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਤਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਸ ਰਾਹ ਤੇ ਭੇਜਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਤੇ ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਚੱਲਦਾ ਹੈਂ। ਇਹ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ, ਆਤਮਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਯੂਯਂ ਪਂਚਾਤ੍ਮਕੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਸਾਧਾਰਣਾਃ ਕਿਲ । ਕਸ੍ਮਾਨ੍ਮੈਤ੍ਰਂ ਸਮਿਚ੍ਛਂਤਿ ਤਤ੍ਰ ਪਂਚਾਤ੍ਮਕਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਤੁਸੀਂ ਪੰਜ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋ, ਸਭ ਲਈ ਆਮ ਹੋ। ਪੰਜ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਕਿਉਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ?
ਬ੍ਰੁਵਂਤੁ ਕਾਰਣਂ ਸਰ੍ਵੇ ਮਮਾਗ੍ਰੇ ਸਰ੍ਵਮੇਵ ਤਤ੍ । ਪਂਚਾਤ੍ਮਕਾ ਊਚੁਃ-। ਅਸ੍ਮਤ੍ਸਂਗਪ੍ਰਸਂਗੇਨ ਪਿਂਡਮੇਵ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸੋ। ਪੰਜ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ— ਸਾਡੀ ਮਿਲਾਪ ਤੇ ਸੰਗਤ ਨਾਲ ਹੀ ਸਰੀਰ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪਿਂਡੇ ਮਹਾਬੁਦ੍ਧੇ ਭਵਾਨ੍ਵਸਤਿ ਸੁਵ੍ਰਤਃ । ਤਿष੍ਠਾਮੋ ਹਿ ਵਯਂ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਤਵ ਤਤ੍ਰ ਹਿ
ਉਸ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਅਕਲ ਤੇ ਚੰਗੀ ਨੀਤ ਵਾਲੇ, ਤੁਸੀਂ ਵੱਸਦੇ ਹੋ। ਅਸੀਂ ਸਭ ਤੁਹਾਡੇ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉੱਥੇ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਾਂ।
ਏਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਾਰਣਾਨ੍ਮੈਤ੍ਰਮਿਚ੍ਛਾਮਸ੍ਤਵ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ । ਆਤ੍ਮੋਵਾਚ- ਏਵਮਸ੍ਤੁ ਮਹਾਭਾਗਾ ਭਵਤਾਂ ਪ੍ਰਿਯਮੇਵ ਚ
ਇਸ ਕਾਰਨ, ਅਸੀਂ ਸਦਾ ਤੁਹਾਡੀ ਦੋਸਤੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ। ਆਤਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ— ਐਸਾ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਆਰੇ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੋਵੇ।
ਕਰਿष੍ਯੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਦੇਹੋ ਮੈਤ੍ਰਂ ਹਿ ਪ੍ਰੀਤਿਕਾਰਣਾਤ੍ । ਵਾਰ੍ਯਮਾਣੋ ਮਹਾਭਾਗੋ ਜ੍ਞਾਨੇਨਾਪਿ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਮੈਂ ਇਹ ਕਰਾਂਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਦੋਸਤੀ ਤਾਂ ਪਿਆਰ ਲਈ ਹੈ। ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਰੋਕਿਆ ਹੋਣ ਤੇ ਵੀ, ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲਾ—
ਧ੍ਯਾਨੇਨ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਾਸੌ ਤੇषਾਂ ਸਂਗਤਿਮਾਗਤਃ । ਸ ਤੈਃ ਪ੍ਰਮੋਹਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਰਾਗਦ੍ਵੇषਾਦਿਭਿਸ੍ਤਦਾ
ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ। ਉਥੇ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਲੋਂ ਮੋਹ, ਰਾਗ, ਵੈਰ ਆਦਿ ਦੇ ਕਾਰਨ ਭਟਕ ਗਿਆ।
ਪਂਚਤਤ੍ਤ੍ਵਸਮਾਯੁਕ੍ਤਃ ਕਾਯਿਤ੍ਵਂ ਗਤਵਾਨ੍ਪ੍ਰਭੁਃ । ਯਦਾ ਗਰ੍ਭਂ ਸਮਾਯਾਤੋ ਵਿष੍ਠਾਮੂਤ੍ਰਸਮਾਕੁਲੇ
ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜ ਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਸਰੀਰ ਧਾਰ ਲਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਜੋ ਗੰਦ ਅਤੇ ਮੂਤ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ,
ਦੁਰ੍ਗਂਧੇ ਪਿਚ੍ਛਿਲਾਵਰ੍ਤੇ ਪਤਿਤਸ੍ਤੈਃ ਸ ਸਂਯੁਤਃ । ਅਂਗੇਨ ਵ੍ਯਾਕੁਲੀਭੂਤਃ ਪਂਚਾਤ੍ਮਕਾਨੁਵਾਚ ਸਃ
ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਸ ਬਦਬੂਦਾਰ ਤੇ ਚਿਕਣ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਗਿਆ। ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਬੋਲੇ।
ਭੋਭੋਃ ਪਂਚਾਤ੍ਮਕਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਵਚਨਂ ਮਮ । ਭਵਤਾਂ ਸਂਪ੍ਰਸਂਗੇਨ ਮਹਾਦੁਃਖੇਨ ਮੋਹਿਤਃ
ਹੇ ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ! ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਵੱਡੇ ਦੁੱਖ ਵਿਚ ਭਟਕ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਤਤ੍ਰਾਸ੍ਮਿਨ੍ਪਿਚ੍ਛਿਲੇ ਘੋਰੇ ਪਤਿਤੋ ਹਿ ਮਹਾਭਯੇ । ਪਂਚਾਤ੍ਮਕਾ ਊਚੁਃ- ਤਾਵਤ੍ਸਂਸ੍ਥੀਯਤਾਂ ਰਾਜਨ੍ਯਾਵਦ੍ਗਰ੍ਭਃ ਪ੍ਰਪੂਰਯੇਤ੍
ਇਥੇ, ਇਸ ਚਿਕਣ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਥਾਂ 'ਚ, ਮੈਂ ਵੱਡੇ ਖਤਰੇ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ—'ਇਥੇ ਹੀ ਠਹਿਰੋ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜਦ ਤਕ ਗਰਭ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।'
ਪਸ਼੍ਚਾਨ੍ਨਿਰ੍ਗਮਨਂ ਤੇ ਵੈ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਹਿ ਭਵਾਨ੍ਸ੍ਵਾਮੀ ਕਾਯਦੇਸ਼ੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਤੇਰਾ ਬਾਹਰ ਆਉਣਾ ਪੱਕਾ ਹੋਵੇਗਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਮਾਲਕ ਹੋ, ਸਰੀਰ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ।
ਰਾਜ੍ਯਮੇਵਂ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸੁਖਭੋਕ੍ਤਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਤੇषਾਂ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਆਤ੍ਮਾ ਦੁਃਖੇਨ ਪੀਡਿਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜ ਕਰਨਾ ਤੇ ਸੁਖ ਭੋਗਣਾ ਤੇਰਾ ਕੰਮ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਆਤਮਾ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਗਂਤੁਮਿਚ੍ਛਨ੍ਨਸੌ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪਲਾਯਨਪਰੋਭਵਤ੍
ਉਹ ਉਥੋਂ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਭੱਜਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਕਸ਼੍ਯਪ ਉਵਾਚ- ਸ ਗਰ੍ਭੇ ਵ੍ਯਾਕੁਲੋ ਜਾਤਃ ਖਿਦ੍ਯਮਾਨੋ ਦਿਨੇ ਦਿਨੇ । ਦੁਃਖਾਕ੍ਰਾਂਤੋ ਹਿ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸਰ੍ਵਪੀਡਾਭਿਪੀਡਿਤਃ
ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਉਹ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਦੁਖੀ ਹੋਣ ਲੱਗਾ। ਵੱਡੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ, ਉਹ ਧਰਮਵਾਨ ਆਤਮਾ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਧੋਮੁਖਸ੍ਤੁ ਗਰ੍ਭਸ੍ਥੋ ਮੋਹਜਾਲੇਨ ਬਂਧਿਤਃ । ਆਧਿਵ੍ਯਾਧਿਸਮਾਕ੍ਰਾਂਤੋ ਹਾਹਾਭੂਤੋ ਵਿਚੇਤਨਃ
ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਥੱਲੇ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਮੋਹ ਦੇ ਜਾਲ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆ ਹੋਇਆ, ਦੁਖ ਤੇ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਉਹ ਹਾਹਾਕਾਰ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਹੋਸ਼ ਗਵਾ ਬੈਠਾ।
ਦੁਃਖੇਨ ਮਹਤਾਵਿष੍ਟੋ ਜ੍ਞਾਨਮਾਹ ਪ੍ਰਪੀਡਿਤਃ । ਆਤ੍ਮੋਵਾਚ- ਤਵ ਵਾਕ੍ਯਂ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਨ ਕृਤਂ ਤੁ ਮਯਾ ਤਦਾ
ਵੱਡੇ ਦੁਖ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਉਹ ਗਿਆਨ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਪੀੜਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਆਤਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ—'ਹੇ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨੀ, ਤੇਰੀ ਗੱਲ ਮੈਂ ਉਸ ਵੇਲੇ ਨਹੀਂ ਮੰਨੀ।'
ਧ੍ਯਾਨੇਨ ਵਾਰ੍ਯਮਾਣੋਪਿ ਪਤਿਤੋ ਮੋਹਸਂਕਟੇ । ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਰਕ੍ਸ਼ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਗਰ੍ਭਵਾਸਾਤ੍ਸੁਦਾਰੁਣਾਤ੍
ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਰੋਕਿਆ ਹੋਇਆ ਵੀ, ਮੈਂ ਮੋਹ ਦੇ ਸੰਕਟ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਗਿਆ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨੀ, ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਡਰਾਉਣੇ ਗਰਭ-ਵਾਸ ਤੋਂ ਬਚਾ।
ਜ੍ਞਾਨਮੁਵਾਚ- ਮਯਾ ਤ੍ਵਂ ਵਾਰਿਤੋ ਹ੍ਯਾਤ੍ਮਨ੍ਕृਤਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਨ ਚੈਵ ਮੇ । ਪਂਚਾਤ੍ਮਕੈਰ੍ਮਹਾਕ੍ਰੂਰੈਃ ਪਾਤਿਤੋ ਗਰ੍ਭਸਂਕਟੇ
ਗਿਆਨ ਨੇ ਕਿਹਾ—'ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਸੀ, ਹੇ ਆਤਮਾ, ਪਰ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਤੂੰ ਨਹੀਂ ਮੰਨੀ। ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਵਾਲੇ ਕਠੋਰਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਗਰਭ ਦੇ ਸੰਕਟ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ।'
ਇਦਾਨੀਂ ਗਚ੍ਛ ਤ੍ਵਂ ਧ੍ਯਾਨਂ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸੇ ਸੁਖਮ੍ । ਗਰ੍ਭਵਾਸਾਦ੍ਭਵਿष੍ਯਸ੍ਤੇ ਮੋਕ੍ਸ਼ ਏਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਹੁਣ ਤੂੰ ਧਿਆਨ ਵੱਲ ਜਾ; ਉਸ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਸੁਖ ਮਿਲੇਗਾ। ਗਰਭ-ਵਾਸ ਤੋਂ ਤੈਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲੇਗੀ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਜ੍ਞਾਨਸ੍ਯ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਾਮ੍ । ਧ੍ਯਾਨਮਾਹੂਯ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਵਚਨਂ ਮਮ
ਉਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਤੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਸੱਚੀ ਹਾਲਤ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਧਿਆਨ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਤੇ ਕਿਹਾ—'ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ।'
ਤ੍ਵਾਮਹਂ ਸ਼ਰਣਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਧ੍ਯਾਨ ਮਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ । ਏਵਮਸ੍ਤੁ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਧ੍ਯਾਨਮਾਹ ਮਹਾਮਤਿਮ੍
'ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਆਸਰੇ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਹੇ ਧਿਆਨ, ਮੈਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਚਾ।' 'ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨੀ,' ਧਿਆਨ ਨੇ ਮਹਾਨ ਚਿੱਤ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।