ਤਤ੍ਰ ਨੇਤ੍ਰਾਵਮਾਤ੍ਯੌ ਮੇ ਦ੍ਰਵ੍ਯਲਬ੍ਧਿਪ੍ਰਸਾਧਕੌ । ਏਵਂ ਮਯਾਤ੍ਮਵ੍ਯਾਪਾਰਸ੍ਤਵਾਗ੍ਰੇ ਕਥਿਤਃ ਪਰਃ
ਉੱਥੇ ਮੇਰੇ ਦੋ ਮੰਤਰੀ ਅੱਖਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਪਦਾਰਥ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਜਲਮੁਵਾਚਃ- ਸੁਤੋषਯਾਮ੍ਯਹਂ ਨਿਤ੍ਯਮਮृਤੇਨ ਕਲੇਵਰਮ੍ । ਏਵਂ ਮੇ ਤਤ੍ਰ ਵ੍ਯਾਪਾਰਃ ਕਾਯਪਤ੍ਤਨਕੇ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਪਾਣੀ ਨੇ ਆਖਿਆ—'ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਤਰਪਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਰੀਰ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਕੰਮ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।'
ਅਮਾਤ੍ਯਂ ਰਸਨਾਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਰਸਾਸ੍ਵਾਦਕਰੀਂ ਪਰਾਮ੍ । ਨਾਸਿਕੋਵਾਚ- ਸੁਗਂਧੇਨ ਪਰਾਂ ਪੁष੍ਟਿਂ ਕਾਯਸ੍ਯਾਪਿ ਕਰੋਮ੍ਯਹਮ੍
ਮੇਰਾ ਮੰਤਰੀ ਜੀਭ ਹੈ, ਜੋ ਸਵਾਦ ਲੈਣ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਨੱਕ ਨੇ ਆਖਿਆ—'ਚੰਗੀ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪਾਲਦਾ ਹਾਂ।'
ਦੁਰ੍ਗਂਧਂ ਤੁ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਕਾਯੇ ਗਂਧਂ ਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਯੇ । ਬੁਦ੍ਧਿਯੁਕ੍ਤਾ ਮਹਾਭਾਗ ਤਸ੍ਯਾਭਾਵੇਨ ਭਾਵਿਤਾ
ਮੈਂ ਮਾੜੀ ਬੂ ਛੱਡ ਕੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਸੁਗੰਧ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਅਕਲ ਨਾਲ ਹੀ ਸਮਝੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਬਿਨਾਂ ਉਸਦੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਸ੍ਵਾਮਿਕਾਰ੍ਯਾਯ ਕਾਯੇਸ੍ਮਿਨ੍ਨਹਂ ਤਿष੍ਠਾਮਿ ਨਿਸ਼੍ਚਲਾ । ਗਂਧਂ ਮਮ ਗੁਣਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਦ੍ਵਿਵਿਧਂ ਯਤ੍ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਮਾਲਕ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ, ਮੈਂ ਇਸ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਜਾਣ ਲਓ ਕਿ ਮੇਰਾ ਗੁਣ ਸੁਗੰਧ ਹੈ, ਜੋ ਦੋ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਵਾਪਰਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰਵਣਾਵੂਚਤੁਃ- ਕਾਰ੍ਯਾਕਾਰ੍ਯਾਦਿਕਂ ਸ਼ਬ੍ਦਂ ਲੋਕੈਰੁਕ੍ਤਂ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਮ੍ । ਸ਼ृਣੁਯਾਵਃ ਸ੍ਵਕਾਯਸ੍ਥੌ ਸਤ੍ਯਾਸਤ੍ਯੇ ਪ੍ਰਿਯਾਪ੍ਰਿਯੇ
ਦੋਵੇਂ ਕੰਨਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ—'ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੇ ਗਏ ਚੰਗੇ-ਮੰਦੇ, ਕਰਣਯੋਗ ਤੇ ਨਾ ਕਰਣਯੋਗ, ਸੱਚ-ਝੂਠ, ਪਿਆਰੇ ਤੇ ਨਾ ਪਿਆਰੇ, ਸਾਰੇ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣਦੇ ਹਾਂ।'
ਸ਼ਬ੍ਦੋ ਹਿ ਮੇ ਗੁਣਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਮਮ ਵ੍ਯਾਪਾਰਮੇਵ ਹਿ । ਯੋਜਯਾਮਿ ਨ ਸਂਦੇਹੋ ਯਦਾ ਬੁਦ੍ਧਿਃ ਪ੍ਰਪੂਰਯੇਤ੍
ਆਵਾਜ਼ ਮੇਰਾ ਗੁਣ ਹੈ, ਇਹੀ ਮੇਰਾ ਕੰਮ ਵੀ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਅਕਲ ਆਗਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਜੋੜਦਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਤ੍ਵਗੁਵਾਚ- ਪਂਚਰੂਪਾਤ੍ਮਕੋ ਵਾਯੁਃ ਸ਼ਰੀਰੇਸ੍ਮਿਨ੍ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਚਮੜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ— ਪੰਜ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ ਹਵਾ ਇਸ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਸਬਾਹ੍ਯਾਭ੍ਯਂਤਰੇ ਚੇष੍ਟਾਂ ਤੇषਾਂ ਜਾਨਾਮਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ । ਸ਼ੀਤੋष੍ਣਮਾਤਪਂ ਵਰ੍षਂ ਵਾਯੋਃ ਸ੍ਫੁਰਣਮੇਵ ਚ
ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸਭ ਬਾਹਰਲੀ ਤੇ ਅੰਦਰਲੀ ਕਿਰਤਾਂ ਨੂੰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ: ਠੰਡ, ਗਰਮੀ, ਧੁੱਪ, ਮੀਂਹ ਤੇ ਹਵਾ ਦੀ ਹਿਲਚਲ।
ਸਰ੍ਵਂ ਜਾਨਾਮਿ ਸਂਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਂ ਸਂਗਸ਼੍ਲੇषਾਦਿਕਂ ਨृਣਾਮ੍ । ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ ਏਵ ਗੁਣੋ ਮਹ੍ਯਮੇਤਤ੍ਸਤ੍ਯਂ ਵਦਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਛੂਹ-ਮਿਲਾਪ, ਜੁੜਾਈ ਆਦਿ ਨੂੰ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ; ਮੇਰਾ ਗੁਣ ਸਿਰਫ ਛੂਹ ਹੈ—ਇਹ ਮੈਂ ਸੱਚ ਕਹਿ ਰਹੀ ਹਾਂ।
ਏਵਂ ਹਿ ਤੇ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤੋ ਮਯਾ ਵ੍ਯਾਪਾਰ ਏਵ ਹਿ । ਨੇਤ੍ਰੇ ਊਚਤੁਃ-। ਸਂਸਾਰੇ ਯਾਨਿ ਰੂਪਾਣਿ ਭਵ੍ਯਾਭਵ੍ਯਾਨਿ ਸਤ੍ਤਮ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਸਮਝਾ ਦਿੱਤਾ। ਅੱਖਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ— ਹੇ ਚੰਗੇ ਜੀ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰੂਪ, ਚੰਗੇ ਤੇ ਮੰਦੇ—
ਯਦਾ ਪ੍ਰੇਰਯਤੇ ਬੁਦ੍ਧਿਸ੍ਤਦਾ ਪਸ਼੍ਯਾਵ ਨਾਨ੍ਯਥਾ । ਵਸਾਵਃ ਕਾਯਮਧ੍ਯੇ ਵੈ ਰੂਪਂ ਗੁਣਮਿਹਾਵਯੋਃ
ਜਦੋਂ ਅਕਲ ਆਗਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤਦ ਹੀ ਅਸੀਂ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ, ਹੋਰ ਨਹੀਂ। ਸਰੀਰ ਵਿਚ, ਰੂਪ ਹੀ ਸਾਡਾ ਗੁਣ ਹੈ।
ਏਵਂ ਵ੍ਯਾਪਾਰਸਂਬਂਧਃ ਕਾਯਮਧ੍ਯੇ ਮਹਾਮਤੇ । ਜਿਹ੍ਵੋਵਾਚ-। ਬੁਦ੍ਧਿਯੁਕ੍ਤਾ ਅਹਂ ਤਾਤ ਰਸਭੇਦਾਨ੍ਵਿਚਾਰਯੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਸਾਡਾ ਕੰਮ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਅਕਲ ਵਾਲੇ। ਜੀਭ ਨੇ ਕਿਹਾ— ਅਕਲ ਨਾਲ ਜੁੜ ਕੇ, ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਰਸਾਂ ਦੇ ਫਰਕ ਨੂੰ ਪਛਾਣਦੀ ਹਾਂ।
ਕ੍ਸ਼ਾਰਮਮ੍ਲਾਦਿਕਂ ਸਰ੍ਵਂ ਨੀਰਸਂ ਸ੍ਵਾਦੁ ਚਿਂਤਯੇ । ਵ੍ਯਾਪਾਰੇਣ ਅਨੇਨਾਪਿ ਨਿਤ੍ਯਯੁਕ੍ਤਾ ਵਸਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਮੈਂ ਖਾਰਾ, ਖੱਟਾ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ, ਫਿੱਕਾ ਜਾਂ ਮਿੱਠਾ—ਹਰ ਰਸ ਨੂੰ ਸੋਚਦੀ ਹਾਂ। ਇਸ ਕੰਮ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹਾਂ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਹਿ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਬੁਦ੍ਧਿਰੇषਾ ਪ੍ਰਣਾਯਕਃ । ਏਵਂ ਪਂਚ ਸਮਾਯਾਤਾਨੀਂਦ੍ਰਿਯਾਣਿ ਪ੍ਰਿਯੇ ਸ਼ृਣੁ
ਸਭ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਲਈ ਅਕਲ ਹੀ ਮੁਖੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੰਜ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ— ਸੁਣ, ਪਿਆਰੀ।
ਸ੍ਵੀਯਾਨਿ ਯਾਨਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਕਥਯਂਤਿ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ । ਅਥ ਬੁਦ੍ਧਿਃ ਸਮਾਯਾਤਾ ਤਮੁਵਾਚ ਮਹਾਮਤਿਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਤਾਂ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਦੱਸਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਅਕਲ ਆਈ ਤੇ ਵੱਡੀ ਅਕਲ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਮਦ੍ਵਿਹੀਨੋ ਯਦਾ ਕਾਯਸ੍ਤਦਾ ਨਸ਼੍ਯਤਿ ਨਾਨ੍ਯਥਾ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਮਾਂ ਸਮਾਸ੍ਥਾਯ ਵਰ੍ਤ੍ਤਯਸ੍ਵ ਮਹਾਮਤੇ
ਜਦੋਂ ਸਰੀਰ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਹੋਰ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਨੂੰ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਚਲਾਓ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਅਕਲ ਵਾਲੇ।
ਅਥ ਕਰ੍ਮ ਸਮਾਯਾਤਮਾਤ੍ਮਾਨਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਅਹਂ ਕਰ੍ਮ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਤਵ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਂ ਸਮਾਗਤਮ੍
ਫਿਰ ਕਰਮ ਆਇਆ ਤੇ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ— ਮੈਂ ਕਰਮ ਹਾਂ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਅਕਲ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰੇषਯਾਮ੍ਯਹਂ ਤੇਨ ਪਥਾ ਯੇਨੇਹ ਗਚ੍ਛਸਿ । ਏਵਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਮਾਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਤਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਸ ਰਾਹ ਤੇ ਭੇਜਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਤੇ ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਚੱਲਦਾ ਹੈਂ। ਇਹ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ, ਆਤਮਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਯੂਯਂ ਪਂਚਾਤ੍ਮਕੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਸਾਧਾਰਣਾਃ ਕਿਲ । ਕਸ੍ਮਾਨ੍ਮੈਤ੍ਰਂ ਸਮਿਚ੍ਛਂਤਿ ਤਤ੍ਰ ਪਂਚਾਤ੍ਮਕਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਤੁਸੀਂ ਪੰਜ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋ, ਸਭ ਲਈ ਆਮ ਹੋ। ਪੰਜ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਕਿਉਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ?
ਬ੍ਰੁਵਂਤੁ ਕਾਰਣਂ ਸਰ੍ਵੇ ਮਮਾਗ੍ਰੇ ਸਰ੍ਵਮੇਵ ਤਤ੍ । ਪਂਚਾਤ੍ਮਕਾ ਊਚੁਃ-। ਅਸ੍ਮਤ੍ਸਂਗਪ੍ਰਸਂਗੇਨ ਪਿਂਡਮੇਵ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸੋ। ਪੰਜ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ— ਸਾਡੀ ਮਿਲਾਪ ਤੇ ਸੰਗਤ ਨਾਲ ਹੀ ਸਰੀਰ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪਿਂਡੇ ਮਹਾਬੁਦ੍ਧੇ ਭਵਾਨ੍ਵਸਤਿ ਸੁਵ੍ਰਤਃ । ਤਿष੍ਠਾਮੋ ਹਿ ਵਯਂ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਤਵ ਤਤ੍ਰ ਹਿ
ਉਸ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਅਕਲ ਤੇ ਚੰਗੀ ਨੀਤ ਵਾਲੇ, ਤੁਸੀਂ ਵੱਸਦੇ ਹੋ। ਅਸੀਂ ਸਭ ਤੁਹਾਡੇ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉੱਥੇ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਾਂ।
ਏਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਾਰਣਾਨ੍ਮੈਤ੍ਰਮਿਚ੍ਛਾਮਸ੍ਤਵ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ । ਆਤ੍ਮੋਵਾਚ- ਏਵਮਸ੍ਤੁ ਮਹਾਭਾਗਾ ਭਵਤਾਂ ਪ੍ਰਿਯਮੇਵ ਚ
ਇਸ ਕਾਰਨ, ਅਸੀਂ ਸਦਾ ਤੁਹਾਡੀ ਦੋਸਤੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ। ਆਤਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ— ਐਸਾ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਆਰੇ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੋਵੇ।
ਕਰਿष੍ਯੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਦੇਹੋ ਮੈਤ੍ਰਂ ਹਿ ਪ੍ਰੀਤਿਕਾਰਣਾਤ੍ । ਵਾਰ੍ਯਮਾਣੋ ਮਹਾਭਾਗੋ ਜ੍ਞਾਨੇਨਾਪਿ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਮੈਂ ਇਹ ਕਰਾਂਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਦੋਸਤੀ ਤਾਂ ਪਿਆਰ ਲਈ ਹੈ। ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਰੋਕਿਆ ਹੋਣ ਤੇ ਵੀ, ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲਾ—
ਧ੍ਯਾਨੇਨ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਾਸੌ ਤੇषਾਂ ਸਂਗਤਿਮਾਗਤਃ । ਸ ਤੈਃ ਪ੍ਰਮੋਹਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਰਾਗਦ੍ਵੇषਾਦਿਭਿਸ੍ਤਦਾ
ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ। ਉਥੇ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਲੋਂ ਮੋਹ, ਰਾਗ, ਵੈਰ ਆਦਿ ਦੇ ਕਾਰਨ ਭਟਕ ਗਿਆ।
ਪਂਚਤਤ੍ਤ੍ਵਸਮਾਯੁਕ੍ਤਃ ਕਾਯਿਤ੍ਵਂ ਗਤਵਾਨ੍ਪ੍ਰਭੁਃ । ਯਦਾ ਗਰ੍ਭਂ ਸਮਾਯਾਤੋ ਵਿष੍ਠਾਮੂਤ੍ਰਸਮਾਕੁਲੇ
ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜ ਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਸਰੀਰ ਧਾਰ ਲਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਜੋ ਗੰਦ ਅਤੇ ਮੂਤ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ,
ਦੁਰ੍ਗਂਧੇ ਪਿਚ੍ਛਿਲਾਵਰ੍ਤੇ ਪਤਿਤਸ੍ਤੈਃ ਸ ਸਂਯੁਤਃ । ਅਂਗੇਨ ਵ੍ਯਾਕੁਲੀਭੂਤਃ ਪਂਚਾਤ੍ਮਕਾਨੁਵਾਚ ਸਃ
ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਸ ਬਦਬੂਦਾਰ ਤੇ ਚਿਕਣ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਗਿਆ। ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਬੋਲੇ।
ਭੋਭੋਃ ਪਂਚਾਤ੍ਮਕਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਵਚਨਂ ਮਮ । ਭਵਤਾਂ ਸਂਪ੍ਰਸਂਗੇਨ ਮਹਾਦੁਃਖੇਨ ਮੋਹਿਤਃ
ਹੇ ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ! ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਵੱਡੇ ਦੁੱਖ ਵਿਚ ਭਟਕ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਤਤ੍ਰਾਸ੍ਮਿਨ੍ਪਿਚ੍ਛਿਲੇ ਘੋਰੇ ਪਤਿਤੋ ਹਿ ਮਹਾਭਯੇ । ਪਂਚਾਤ੍ਮਕਾ ਊਚੁਃ- ਤਾਵਤ੍ਸਂਸ੍ਥੀਯਤਾਂ ਰਾਜਨ੍ਯਾਵਦ੍ਗਰ੍ਭਃ ਪ੍ਰਪੂਰਯੇਤ੍
ਇਥੇ, ਇਸ ਚਿਕਣ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਥਾਂ 'ਚ, ਮੈਂ ਵੱਡੇ ਖਤਰੇ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ—'ਇਥੇ ਹੀ ਠਹਿਰੋ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜਦ ਤਕ ਗਰਭ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।'
ਪਸ਼੍ਚਾਨ੍ਨਿਰ੍ਗਮਨਂ ਤੇ ਵੈ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਹਿ ਭਵਾਨ੍ਸ੍ਵਾਮੀ ਕਾਯਦੇਸ਼ੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਤੇਰਾ ਬਾਹਰ ਆਉਣਾ ਪੱਕਾ ਹੋਵੇਗਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਮਾਲਕ ਹੋ, ਸਰੀਰ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ।