ਤਤਸ੍ਤੇ ਪਂਚਕਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਮਿਰੇ । ਮੈਤ੍ਰੀਮੇਵ ਪ੍ਰਤੀਚ੍ਛਾਮੋ ਭਵਤੋ ਨਿਤ੍ਯਮੇਵ ਹਿ
ਫਿਰ ਉਹ ਪੰਜੇ ਮਿਲ ਕੇ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ ਤੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, 'ਅਸੀਂ ਸਦਾ ਤੁਹਾਡੀ ਦੋਸਤੀ ਹੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।'
ਯਸ੍ਮਾਚ੍ਛੁਦ੍ਧੋਸਿ ਲੋਕੇਸ਼ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਾਂ ਸਮੁਪਾਗਤਾਃ । ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਵਿਚਾਰ੍ਯੈਵ ਉਤ੍ਤਰਂ ਨਃ ਪ੍ਰਦੀਯਤਾਮ੍
ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੁਸੀਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਾਂ। ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਆਪ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕੇ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਜਵਾਬ ਦਿਓ।
ਆਤ੍ਮੋਵਾਚ- ਯੂਯਂ ਪਂਚੈਵ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਮਮ ਮੈਤ੍ਰਂ ਸਮਿਚ੍ਛਥ । ਸ੍ਵੀਯਂ ਗੁਣਂ ਪ੍ਰਭਾਵਂ ਚ ਕਥਯਂਤੁ ਮਮਾਗ੍ਰਤਃ
ਆਤਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ—'ਤੁਸੀਂ ਪੰਜੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਦੋਸਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲੈ ਕੇ ਆਏ ਹੋ। ਹੁਣ ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣਾ ਗੁਣ ਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੱਸੋ।'
ਭੂਮਿਰੁਵਾਚ- ਸਰ੍ਵਕਾਰ੍ਯਸ੍ਯ ਸਂਸ੍ਥਾਨਂ ਚਰ੍ਮਮਾਂਸਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਅਸ੍ਥਿਮੂਲਦृਢਤ੍ਵਂ ਮੇ ਨਖਲੋਮਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਧਰਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ—'ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਬਣਤਰ ਮੇਰੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਚਮੜੀ ਤੇ ਮਾਸ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਹੱਡੀਆਂ ਵਿਚ ਹੈ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਨਖ ਤੇ ਵਾਲ ਵੀ ਹਨ।'
ਪ੍ਰਭਾਵੋ ਹਿ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਕਾਯਮਧ੍ਯੇ ਮਮੈਵ ਹਿ । ਨਾਸਿਕਾਗਮਨੋ ਗਂਧਸ੍ਸ ਮੇ ਭृਤ੍ਯੋ ਮਹਾਮਨਾਃ
ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਹੈ। ਨੱਕ ਰਾਹੀਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਸੁਗੰਧ ਮੇਰੀ ਸੇਵਕ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਅਕਲ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਆਕਾਸ਼ ਉਵਾਚ- ਅਹਮਾਕਾਸ਼ਕਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਮਮ ਕਾਯੇ ਪ੍ਰਭਾਵਕਮ੍ । ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮਭਿਧਾਸ੍ਯਾਮਿ ਪਰਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਵਰੂਪਿਣਮ੍
ਆਕਾਸ਼ ਨੇ ਆਖਿਆ—'ਮੈਂ ਆਕਾਸ਼ ਹਾਂ, ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਉਸਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਾਂਗਾ ਜਿਸਦਾ ਸਰੂਪ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ।'
ਬਾਹ੍ਯਾਂਤਰਾਵਕਾਸ਼ਸ਼੍ਚ ਸ਼ੂਨ੍ਯਸ੍ਥਾਨੇ ਵਸਾਮ੍ਯਹਮ੍ । ਤਤ੍ਰਾਮਾਤ੍ਯੌ ਤੁ ਕਰ੍ਣੌ ਮੇ ਸ਼੍ਰਵਣਾਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤੌ
ਮੈਂ ਬਾਹਰਲੇ ਤੇ ਅੰਦਰਲੇ ਖਾਲੀ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਉੱਥੇ ਮੇਰੇ ਦੋ ਮੰਤਰੀ, ਕੰਨ, ਸੁਣਨ ਲਈ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਵਾਯੁਰੁਵਾਚ- ਪਂਚਰੂਪੇਣ ਤਿष੍ਠਾਮਿ ਕਰੋਮ੍ਯੇਵਂ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਮ੍ । ਚਰ੍ਮਕਾਯੇਸ੍ਥਿਤੋਮਾਤ੍ਯਃ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਂ ਸਂਸ਼੍ਰਯਤੇ ਗੁਣਮ੍
ਹਵਾ ਨੇ ਆਖਿਆ—'ਮੈਂ ਪੰਜ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ ਤੇ ਚੰਗੇ-ਮੰਦੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਚਮੜੀ ਵਿੱਚ ਮੰਤਰੀ ਵਜੋਂ ਰਹਿ ਕੇ, ਮੈਂ ਛੂਹਣ ਦੀ ਖਾਸੀਅਤ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ।'
ਤੇਜ ਉਵਾਚ- ਕਾਯੇ ਸਂਸ੍ਥਃ ਸਦਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪਾਕਯੋਗਂ ਕਰੋਮ੍ਯਹਮ੍ । ਸਬਾਹ੍ਯਾਭ੍ਯਂਤਰਂ ਸਰ੍ਵਂ ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਯੇ
ਅੱਗ ਨੇ ਆਖਿਆ—'ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਕੇ ਪਕਾਉਣ ਤੇ ਬਦਲਣ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਬਾਹਰ ਤੇ ਅੰਦਰ, ਸਾਰੀ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਚਾਹੇ ਪਦਾਰਥ ਹੋਣ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਣ, ਸਭ ਦਿਖਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।'
ਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਮਜ੍ਜਾ ਤਥਾ ਲਾਲਾ ਏਵਂ ਤ੍ਵਕ੍ਸਂਧਿਸਂਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਰੁਧਿਰਂ ਪ੍ਰੇषਯਾਮ੍ਯੇਵ ਕਾਯਮਧ੍ਯੇ ਸ੍ਥਿਤੋਸ੍ਮ੍ਯਹਮ੍
ਵੀਰਜ, ਮੱਜਾ, ਲਾਰ, ਚਮੜੀ ਤੇ ਗੰਢਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਹੈ, ਤੇ ਖੂਨ—ਇਹ ਸਭ ਮੈਂ ਭੇਜਦਾ ਹਾਂ, ਜਦ ਕਿ ਮੈਂ ਆਪ ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਤਤ੍ਰ ਨੇਤ੍ਰਾਵਮਾਤ੍ਯੌ ਮੇ ਦ੍ਰਵ੍ਯਲਬ੍ਧਿਪ੍ਰਸਾਧਕੌ । ਏਵਂ ਮਯਾਤ੍ਮਵ੍ਯਾਪਾਰਸ੍ਤਵਾਗ੍ਰੇ ਕਥਿਤਃ ਪਰਃ
ਉੱਥੇ ਮੇਰੇ ਦੋ ਮੰਤਰੀ ਅੱਖਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਪਦਾਰਥ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਜਲਮੁਵਾਚਃ- ਸੁਤੋषਯਾਮ੍ਯਹਂ ਨਿਤ੍ਯਮਮृਤੇਨ ਕਲੇਵਰਮ੍ । ਏਵਂ ਮੇ ਤਤ੍ਰ ਵ੍ਯਾਪਾਰਃ ਕਾਯਪਤ੍ਤਨਕੇ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਪਾਣੀ ਨੇ ਆਖਿਆ—'ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਤਰਪਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਰੀਰ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਕੰਮ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।'
ਅਮਾਤ੍ਯਂ ਰਸਨਾਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਰਸਾਸ੍ਵਾਦਕਰੀਂ ਪਰਾਮ੍ । ਨਾਸਿਕੋਵਾਚ- ਸੁਗਂਧੇਨ ਪਰਾਂ ਪੁष੍ਟਿਂ ਕਾਯਸ੍ਯਾਪਿ ਕਰੋਮ੍ਯਹਮ੍
ਮੇਰਾ ਮੰਤਰੀ ਜੀਭ ਹੈ, ਜੋ ਸਵਾਦ ਲੈਣ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਨੱਕ ਨੇ ਆਖਿਆ—'ਚੰਗੀ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪਾਲਦਾ ਹਾਂ।'
ਦੁਰ੍ਗਂਧਂ ਤੁ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਕਾਯੇ ਗਂਧਂ ਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਯੇ । ਬੁਦ੍ਧਿਯੁਕ੍ਤਾ ਮਹਾਭਾਗ ਤਸ੍ਯਾਭਾਵੇਨ ਭਾਵਿਤਾ
ਮੈਂ ਮਾੜੀ ਬੂ ਛੱਡ ਕੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਸੁਗੰਧ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਅਕਲ ਨਾਲ ਹੀ ਸਮਝੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਬਿਨਾਂ ਉਸਦੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਸ੍ਵਾਮਿਕਾਰ੍ਯਾਯ ਕਾਯੇਸ੍ਮਿਨ੍ਨਹਂ ਤਿष੍ਠਾਮਿ ਨਿਸ਼੍ਚਲਾ । ਗਂਧਂ ਮਮ ਗੁਣਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਦ੍ਵਿਵਿਧਂ ਯਤ੍ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਮਾਲਕ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ, ਮੈਂ ਇਸ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਜਾਣ ਲਓ ਕਿ ਮੇਰਾ ਗੁਣ ਸੁਗੰਧ ਹੈ, ਜੋ ਦੋ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਵਾਪਰਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰਵਣਾਵੂਚਤੁਃ- ਕਾਰ੍ਯਾਕਾਰ੍ਯਾਦਿਕਂ ਸ਼ਬ੍ਦਂ ਲੋਕੈਰੁਕ੍ਤਂ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਮ੍ । ਸ਼ृਣੁਯਾਵਃ ਸ੍ਵਕਾਯਸ੍ਥੌ ਸਤ੍ਯਾਸਤ੍ਯੇ ਪ੍ਰਿਯਾਪ੍ਰਿਯੇ
ਦੋਵੇਂ ਕੰਨਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ—'ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੇ ਗਏ ਚੰਗੇ-ਮੰਦੇ, ਕਰਣਯੋਗ ਤੇ ਨਾ ਕਰਣਯੋਗ, ਸੱਚ-ਝੂਠ, ਪਿਆਰੇ ਤੇ ਨਾ ਪਿਆਰੇ, ਸਾਰੇ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣਦੇ ਹਾਂ।'
ਸ਼ਬ੍ਦੋ ਹਿ ਮੇ ਗੁਣਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਮਮ ਵ੍ਯਾਪਾਰਮੇਵ ਹਿ । ਯੋਜਯਾਮਿ ਨ ਸਂਦੇਹੋ ਯਦਾ ਬੁਦ੍ਧਿਃ ਪ੍ਰਪੂਰਯੇਤ੍
ਆਵਾਜ਼ ਮੇਰਾ ਗੁਣ ਹੈ, ਇਹੀ ਮੇਰਾ ਕੰਮ ਵੀ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਅਕਲ ਆਗਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਜੋੜਦਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਤ੍ਵਗੁਵਾਚ- ਪਂਚਰੂਪਾਤ੍ਮਕੋ ਵਾਯੁਃ ਸ਼ਰੀਰੇਸ੍ਮਿਨ੍ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਚਮੜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ— ਪੰਜ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ ਹਵਾ ਇਸ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਸਬਾਹ੍ਯਾਭ੍ਯਂਤਰੇ ਚੇष੍ਟਾਂ ਤੇषਾਂ ਜਾਨਾਮਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ । ਸ਼ੀਤੋष੍ਣਮਾਤਪਂ ਵਰ੍षਂ ਵਾਯੋਃ ਸ੍ਫੁਰਣਮੇਵ ਚ
ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸਭ ਬਾਹਰਲੀ ਤੇ ਅੰਦਰਲੀ ਕਿਰਤਾਂ ਨੂੰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ: ਠੰਡ, ਗਰਮੀ, ਧੁੱਪ, ਮੀਂਹ ਤੇ ਹਵਾ ਦੀ ਹਿਲਚਲ।
ਸਰ੍ਵਂ ਜਾਨਾਮਿ ਸਂਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਂ ਸਂਗਸ਼੍ਲੇषਾਦਿਕਂ ਨृਣਾਮ੍ । ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ ਏਵ ਗੁਣੋ ਮਹ੍ਯਮੇਤਤ੍ਸਤ੍ਯਂ ਵਦਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਛੂਹ-ਮਿਲਾਪ, ਜੁੜਾਈ ਆਦਿ ਨੂੰ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ; ਮੇਰਾ ਗੁਣ ਸਿਰਫ ਛੂਹ ਹੈ—ਇਹ ਮੈਂ ਸੱਚ ਕਹਿ ਰਹੀ ਹਾਂ।
ਏਵਂ ਹਿ ਤੇ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤੋ ਮਯਾ ਵ੍ਯਾਪਾਰ ਏਵ ਹਿ । ਨੇਤ੍ਰੇ ਊਚਤੁਃ-। ਸਂਸਾਰੇ ਯਾਨਿ ਰੂਪਾਣਿ ਭਵ੍ਯਾਭਵ੍ਯਾਨਿ ਸਤ੍ਤਮ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਸਮਝਾ ਦਿੱਤਾ। ਅੱਖਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ— ਹੇ ਚੰਗੇ ਜੀ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰੂਪ, ਚੰਗੇ ਤੇ ਮੰਦੇ—
ਯਦਾ ਪ੍ਰੇਰਯਤੇ ਬੁਦ੍ਧਿਸ੍ਤਦਾ ਪਸ਼੍ਯਾਵ ਨਾਨ੍ਯਥਾ । ਵਸਾਵਃ ਕਾਯਮਧ੍ਯੇ ਵੈ ਰੂਪਂ ਗੁਣਮਿਹਾਵਯੋਃ
ਜਦੋਂ ਅਕਲ ਆਗਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤਦ ਹੀ ਅਸੀਂ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ, ਹੋਰ ਨਹੀਂ। ਸਰੀਰ ਵਿਚ, ਰੂਪ ਹੀ ਸਾਡਾ ਗੁਣ ਹੈ।
ਏਵਂ ਵ੍ਯਾਪਾਰਸਂਬਂਧਃ ਕਾਯਮਧ੍ਯੇ ਮਹਾਮਤੇ । ਜਿਹ੍ਵੋਵਾਚ-। ਬੁਦ੍ਧਿਯੁਕ੍ਤਾ ਅਹਂ ਤਾਤ ਰਸਭੇਦਾਨ੍ਵਿਚਾਰਯੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਸਾਡਾ ਕੰਮ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਅਕਲ ਵਾਲੇ। ਜੀਭ ਨੇ ਕਿਹਾ— ਅਕਲ ਨਾਲ ਜੁੜ ਕੇ, ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਰਸਾਂ ਦੇ ਫਰਕ ਨੂੰ ਪਛਾਣਦੀ ਹਾਂ।
ਕ੍ਸ਼ਾਰਮਮ੍ਲਾਦਿਕਂ ਸਰ੍ਵਂ ਨੀਰਸਂ ਸ੍ਵਾਦੁ ਚਿਂਤਯੇ । ਵ੍ਯਾਪਾਰੇਣ ਅਨੇਨਾਪਿ ਨਿਤ੍ਯਯੁਕ੍ਤਾ ਵਸਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਮੈਂ ਖਾਰਾ, ਖੱਟਾ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ, ਫਿੱਕਾ ਜਾਂ ਮਿੱਠਾ—ਹਰ ਰਸ ਨੂੰ ਸੋਚਦੀ ਹਾਂ। ਇਸ ਕੰਮ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹਾਂ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਹਿ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਬੁਦ੍ਧਿਰੇषਾ ਪ੍ਰਣਾਯਕਃ । ਏਵਂ ਪਂਚ ਸਮਾਯਾਤਾਨੀਂਦ੍ਰਿਯਾਣਿ ਪ੍ਰਿਯੇ ਸ਼ृਣੁ
ਸਭ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਲਈ ਅਕਲ ਹੀ ਮੁਖੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੰਜ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ— ਸੁਣ, ਪਿਆਰੀ।
ਸ੍ਵੀਯਾਨਿ ਯਾਨਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਕਥਯਂਤਿ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ । ਅਥ ਬੁਦ੍ਧਿਃ ਸਮਾਯਾਤਾ ਤਮੁਵਾਚ ਮਹਾਮਤਿਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਤਾਂ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਦੱਸਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਅਕਲ ਆਈ ਤੇ ਵੱਡੀ ਅਕਲ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਮਦ੍ਵਿਹੀਨੋ ਯਦਾ ਕਾਯਸ੍ਤਦਾ ਨਸ਼੍ਯਤਿ ਨਾਨ੍ਯਥਾ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਮਾਂ ਸਮਾਸ੍ਥਾਯ ਵਰ੍ਤ੍ਤਯਸ੍ਵ ਮਹਾਮਤੇ
ਜਦੋਂ ਸਰੀਰ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਹੋਰ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਨੂੰ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਚਲਾਓ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਅਕਲ ਵਾਲੇ।
ਅਥ ਕਰ੍ਮ ਸਮਾਯਾਤਮਾਤ੍ਮਾਨਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਅਹਂ ਕਰ੍ਮ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਤਵ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਂ ਸਮਾਗਤਮ੍
ਫਿਰ ਕਰਮ ਆਇਆ ਤੇ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ— ਮੈਂ ਕਰਮ ਹਾਂ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਅਕਲ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰੇषਯਾਮ੍ਯਹਂ ਤੇਨ ਪਥਾ ਯੇਨੇਹ ਗਚ੍ਛਸਿ । ਏਵਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਮਾਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਤਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਸ ਰਾਹ ਤੇ ਭੇਜਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਤੇ ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਚੱਲਦਾ ਹੈਂ। ਇਹ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ, ਆਤਮਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਯੂਯਂ ਪਂਚਾਤ੍ਮਕੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਸਾਧਾਰਣਾਃ ਕਿਲ । ਕਸ੍ਮਾਨ੍ਮੈਤ੍ਰਂ ਸਮਿਚ੍ਛਂਤਿ ਤਤ੍ਰ ਪਂਚਾਤ੍ਮਕਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਤੁਸੀਂ ਪੰਜ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋ, ਸਭ ਲਈ ਆਮ ਹੋ। ਪੰਜ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਕਿਉਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ?