ਸਾ ਪੁਤ੍ਰਂ ਦੀਪ੍ਤਿਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਦ੍ਵਿਤੀਯਮਿਵ ਭਾਸ੍ਕਰਮ੍ । ਸੁਭਗਂ ਚਾਰੁਸਰ੍ਵਾਂਗਂ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਯੁਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਇਕ ਐਸਾ ਪੁੱਤਰ ਜਣਿਆ ਜੋ ਤੇਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਦੂਜਾ ਸੂਰਜ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਸੋਹਣਾ, ਸੁੰਦਰ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਲੱਛਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਸੀ।
ਚਤੁਰ੍ਬਾਹੁਂ ਮਹਾਕਾਯਂ ਲੋਕਪਾਲਂ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਤੇਜੋਜ੍ਵਾਲਾਸਮਾਕੀਰ੍ਣਂ ਚਕ੍ਰਪਦ੍ਮਸੁਹਸ੍ਤਕਮ੍
ਉਸਦੇ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਸਨ, ਵੱਡਾ ਸਰੀਰ ਸੀ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰੱਖਿਆਕਾਰ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਚਕਰ ਤੇ ਕਮਲ ਸੀ ਤੇ ਉਹ ਤੇਜ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਚਂਦ੍ਰਬਿਂਬਾਨੁਕਾਰੇਣ ਵਦਨੇਨ ਮਹਾਮਤਿਃ । ਰਾਜਮਾਨਂ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਂ ਤੇਜਸਾ ਵੈष੍ਣਵੇਨ ਚ
ਉਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਚੰਨ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਤੇ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਉਹ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਅਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਲਕ੍ਸ਼ਣੈਰ੍ਦਿਵ੍ਯੈਰ੍ਦਿਵ੍ਯਭਾਵੈਰਲਂਕृਤਮ੍ । ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਪੂਰ੍ਣਂ ਚਂਦ੍ਰਾਸ੍ਯਂ ਕਮਲੇਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਉਹ ਹੋਰ ਵੀ ਦਿਵਿਆ ਲੱਛਣਾਂ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਲੱਛਣਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰਨ, ਚੰਨ ਵਰਗਾ ਚਿਹਰਾ ਤੇ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਆਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤੇ ਤ੍ਰਯੋ ਦੇਵਾ ऋषਯੋ ਵੇਦਪਾਰਗਾਃ । ਗਂਧਰ੍ਵਾਸ਼੍ਚ ਤਤੋ ਨਾਗਾਃ ਸਿਦ੍ਧਾਵਿਦ੍ਯਾਧਰਾਸ੍ਤਥਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਤਿੰਨੋ ਦੇਵਤੇ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਰਿਸ਼ੀ, ਗੰਧਰਵ, ਨਾਗ, ਸਿੱਧ ਤੇ ਵਿਦਿਆਧਰ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ऋषਯਃ ਸਪ੍ਤ ਤੇ ਦਿਵ੍ਯਾਃ ਪੂਰ੍ਵਾਪਰਮਹੌਜਸਃ । ਅਨ੍ਯੇ ਚ ਮੁਨਯਃ ਪੁਣ੍ਯਾਃ ਪੁਣ੍ਯਮਂਗਲਦਾਯਿਨਃ
ਉਹ ਸੱਤ ਦਿਵਿਆ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਪੁਰਾਣੇ ਤੇ ਮਹਾਨ ਬਲ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਆ ਗਏ। ਹੋਰ ਵੀ ਪੁੰਨ ਵਾਲੇ ਮੁਨੀ, ਜੋ ਮੰਗਲ ਤੇ ਪੁੰਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਆਏ।
ਆਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤੇ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਹਰ੍षਨਿਰ੍ਭਰਮਾਨਸਾਃ । ਤਸ੍ਮਿਞ੍ਜਾਤੇ ਮਹਾਭਾਗੇ ਭਗਵਂਤੋ ਮਹੌਜਸਿ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਮਨ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਤੇ ਤੇਜਸਵੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਜਣਮ ਉੱਤੇ ਆਏ।
ਆਜਗ੍ਮੁਰ੍ਦੇਵਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪਰ੍ਵਤਾਸ੍ਤੁ ਤਪਸ੍ਵਿਨਃ । ਕ੍ਸ਼ੀਰਾਦ੍ਯਾਃ ਸਾਗਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਨਦ੍ਯਸ਼੍ਚੈਵ ਤਥਾਮਲਾਃ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਤਪਸਵੀ ਪਹਾੜ, ਸਾਰੇ ਸਮੁੰਦਰ (ਖੀਰ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਆਦਿ) ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਿਆਵਾਂ ਵੀ ਆ ਗਈਆਂ।
ਪ੍ਰੀਤਿਮਂਤਸ੍ਤਤਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਹਿ ਚਰਾਚਰਾਃ । ਮਂਗਲੈਸ੍ਤੁ ਮਹੋਤ੍ਸਾਹਂ ਚਕ੍ਰੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਫਿਰ, ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੜ ਤੇ ਚੇਤਨ ਜੀਵੀਆਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰਾਂ ਨੇ ਵੱਡੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਕੀਤੇ।
ਨਨृਤੁਸ਼੍ਚਾਪ੍ਸਰਾਃ ਸਂਘਾ ਗਂਧਰ੍ਵਾ ਲਲਿਤਂ ਜਗੁਃ । ਵੇਦਮਂਤ੍ਰੈਸ੍ਤਤੋ ਦੇਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਵੇਦਪਾਰਗਾਃ
ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਟੋਲੀਆਂ ਨੇ ਨੱਚਿਆ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੇ ਮਿੱਠੀ ਧੁਨ ਵਿੱਚ ਗਾਇਆ; ਫਿਰ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਵੈਦਿਕ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰੇ।
ਸ੍ਤੁਵਂਤਿ ਤਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸੁਤਂ ਵੈ ਕਸ਼੍ਯਪਸ੍ਯ ਚ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵਿष੍ਣੁਸ਼੍ਚ ਰੁਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਵੇਦਾਸ਼੍ਚੈਵ ਸਮਾਗਤਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਸ਼ਯਪ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ; ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਰੁਦਰ ਅਤੇ ਇਕੱਠੇ ਵੈਦ ਵੀ।
ਸਾਂਗੋਪਾਂਗੈਸ਼੍ਚ ਸਂਯੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤਸ੍ਮਿਞ੍ਜਾਤੇ ਮਹੌਜਸਿ । ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਯਾਨਿ ਸਤ੍ਵਾਨਿ ਪੁਣ੍ਯਯੁਕ੍ਤਾਨਿ ਸਤ੍ਤਮ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨ ਦੇ ਜਨਮ ਸਮੇਂ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਨੇਕ ਜੀਵ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਉਪ-ਅੰਗਾਂ ਸਮੇਤ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ, ਹੇ ਚੰਗਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਸਮਾਗਤਾਨਿ ਤਤ੍ਰੈਵ ਤਸ੍ਮਿਞ੍ਜਾਤੇ ਮਹੌਜਸਿ । ਮਂਗਲਂ ਚਕ੍ਰਿਰੇ ਸਰ੍ਵੇ ਗੀਤਪੁਣ੍ਯੈਰ੍ਮਹੋਤ੍ਸਵੈਃ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨ ਦੇ ਜਨਮ ਉੱਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਨੇ ਗੀਤਾਂ ਅਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਸ਼ੁਭ ਸਮਾਰੋਹਾਂ ਨਾਲ ਮੰਗਲ ਕਰਮ ਕੀਤੇ।
ਹਰ੍षੇਣ ਨਿਰ੍ਭਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪੂਜਯਂਤੋ ਮਹੌਜਸਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਯੋ ਦੇਵਾਃ ਕਸ਼੍ਯਪੋਥ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ
ਸਭ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ; ਬ੍ਰਹਮਾ, ਹੋਰ ਦੋ ਦੇਵਤੇ, ਕਸ਼ਯਪ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਵੀ।
ਚਕ੍ਰਿਰੇ ਨਾਮਕਰ੍ਮਾਣਿ ਤਸ੍ਯੈਵ ਹਿ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਵਸੁਦਤ੍ਤੇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤੋ ਵਸੁਦੇਤਿ ਪੁਨਸ੍ਤਵ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਲਈ ਨਾਮ-ਸੰਸਕਾਰ ਕੀਤੇ ਗਏ; ਉਹ ਵਸੁਦੱਤ ਅਤੇ ਵਸੁਦ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ।
ਆਖਂਡਲੇਤਿ ਤਨ੍ਨਾਮ ਮਰੁਤ੍ਵਾਨ੍ਨਾਮ ਤੇ ਪੁਨਃ । ਮਘਵਾਂਸ਼੍ਚ ਬਿਡੌਜਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪਾਕਸ਼ਾਸਨ ਇਤ੍ਯਪਿ
ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਅਖੰਡਲ ਵੀ ਸੀ, ਫਿਰ ਮਰੁਤਵਾਨ ਵੀ; ਤੂੰ ਮਘਵਾਨ, ਬਿਡੌਜਸ ਅਤੇ ਪਾਕਸ਼ਾਸਨ ਵੀ ਕਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਕ੍ਰਸ਼੍ਚੈਵ ਹਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤ ਇਂਦ੍ਰਸ਼੍ਚੈਵੇਤਿ ਤੇ ਸੁਤਃ । ਇਤ੍ਯੇਤਾਨਿ ਚ ਨਾਮਾਨਿ ਤਸ੍ਯੈਵ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਹ ਸ਼ਕ੍ਰ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਵੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਨਾਮ ਹਨ।
ਚਕ੍ਰੁਸ਼੍ਚ ਦੇਵਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸਂਤੁष੍ਟਾ ਹृष੍ਟਮਾਨਸਾਃ । ਸ੍ਨਾਨਂ ਤੁ ਕਾਰਯਾਮਾਸੁਃ ਸਂਸ੍ਕਾਰਾਣਿ ਮਹਾਸੁਰਃ
ਸਭ ਖੁਸ਼ ਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ ਲਈ ਸਨਾਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਵਾਏ।
ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾਣਮਾਹੂਯ ਦਦੁਰਾਭਰਣਾਨਿ ਚ । ਤਾਨਿ ਪੁਣ੍ਯਾਨਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਤਸ੍ਮੈ ਤੇ ਤੁ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ
ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਤੇ ਦਿਵਯ ਗਹਣੇ ਦਿੱਤੇ।
ਜਾਤੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਮਹਾਭਾਗੇ ਦੇਵਰਾਜੇ ਮਹਾਤ੍ਮਨਿ । ਏਵਂ ਮੁਦਂ ਤਤਃ ਪ੍ਰਾਪੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਮਹੌਜਸਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਹਾਨ, ਉੱਚ-ਭਾਗ ਵਾਲਾ ਦੇਵਰਾਜ ਜਨਮਿਆ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਈ।
ਪੁਣ੍ਯੇ ਤਿਥੌ ਤਥਾ ऋਕ੍ਸ਼ੇ ਸੁਮੁਹੂਰ੍ਤੇ ਮਹਾਤ੍ਮਭਿਃ । ਇਂਦ੍ਰਤ੍ਵੇ ਸ੍ਥਾਪਿਤੋ ਦੇਵੈਰਭਿषਿਕ੍ਤਃ ਸੁਮਂਗਲੈਃ
ਸ਼ੁਭ ਤਿਥੀ, ਚੰਗੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਸਮੇਂ 'ਤੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਦੇ ਪਦ 'ਤੇ ਬਠਾਇਆ ਤੇ ਵਧੀਆ ਸ਼ੁਭ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮੈਂਦ੍ਰਪਦਂ ਤੇਨ ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਚਕ੍ਰਿਣਃ । ਤਪਸ਼੍ਚਕਾਰ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਵਸੁਦਤ੍ਤਃ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦਾ ਪਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ; ਵਸੁਦੱਤ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਿਰਮੌਰ, ਤਪ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਉਗ੍ਰੇਣ ਤੇਜਸਾ ਯੁਕ੍ਤੋ ਵਜ੍ਰਪਾਸ਼ਾਂਕੁਸ਼ਾਯੁਧਃ
ਉਹ ਤੀਬਰ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਤੇ ਵਜਰ, ਫੰਨਾ ਅਤੇ ਅੰਕੁਸ਼ ਵਾਲੇ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ ਚਲਦਾ ਸੀ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਉਗ੍ਰਂ ਸਮਸ੍ਤਂ ਤਪਸਃ ਪ੍ਰਭਾਵਂ ਵਿਲੋਕ੍ਯ ਸ਼ੁਕ੍ਰੋ ਨਿਜਗਾਦ ਗਾਥਾਮ੍ । ਲੋਕੇषੁ ਕੋਨ੍ਯੋ ਨ ਭਵਿष੍ਯਤੀਤਿ ਯਥਾ ਹਿ ਚਾਯਂ ਚ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨੀਯਃ
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਉਸ ਦੇ ਤਪ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇਖ ਕੇ, ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਨੇ ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਉਚਾਰਿਆ: 'ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਕੌਣ ਕਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਾਂਗ ਸੁੰਦਰ ਹੋਵੇਗਾ?'
ਵਿष੍ਣੋਃ ਪ੍ਰਸਾਦਾਨ੍ਨ ਪਰੋ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਮਿਹੈਵ ਦਿਵ੍ਯਮ੍
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਇੱਥੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੇ ਐਸਾ ਦਿਵਯ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਪਾਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਇਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ।
ਅਨੇਨ ਤੁਲ੍ਯੋ ਨ ਭਵਿष੍ਯਤੀਤਿ ਲੋਕੇषੁ ਚਾਨ੍ਯਸ੍ਤਪਸੋਗ੍ਰਵੀਰ੍ਯਃ
ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਕੋਈ ਵੀ ਤਪ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਕਸ਼੍ਯਪਸ੍ਯ ਚ ਭਾਰ੍ਯਾਨ੍ਯਾ ਦਨੁਰ੍ਨਾਮ ਤਪਸ੍ਵਿਨੀ । ਪੁਤ੍ਰਸ਼ੋਕੇਨ ਸਂਤਪ੍ਤਾ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਦਿਤਿਮਂਦਿਰਮ੍
ਸੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ — ਕਸ਼੍ਯਪ ਦੀ ਇਕ ਹੋਰ ਪਤਨੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਦਨੁ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਤਪਸਵਿਨੀ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਗਮ ਵਿਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ, ਦਿਤੀ ਦੇ ਘਰ ਆ ਪਹੁੰਚੀ।
ਰੋਦਮਾਨਾ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯੈਵ ਪਾਦਪਦ੍ਮਯੁਗਂ ਤਦਾ । ਦੁਃਖੇਨ ਮਹਤਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਦਿਤਿਸ੍ਤਾਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਬੋਧਯਤ੍
ਉਹ ਰੋਂਦੀ ਹੋਈ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਦਿਤੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ 'ਤੇ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਉਥੇ ਆਈ। ਦਿਤੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ।
ਦਿਤਿਰੁਵਾਚ- ਤਵੈਵ ਹਿ ਮਹਾਭਾਗੇ ਕਿਮਿਦਂ ਰੋਦਕਾਰਣਮ੍ । ਪੁਤ੍ਰਿਣ੍ਯਸ਼੍ਚੈਕਪੁਤ੍ਰੇਣ ਲੋਕੇ ਨਾਰ੍ਯੋ ਭਵਂਤਿ ਵੈ
ਦਿਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ — ਹੇ ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਰੋਂਦੀ ਕਿਉਂ ਹੈਂ? ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਔਰਤਾਂ ਇੱਕੋ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਮਾਂ ਨਹੀਂ ਬਣਦੀਆਂ।
ਭਵਤੀ ਸ਼ਤਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਗੁਣਿਨਾਮਪਿ ਭਾਮਿਨਿ । ਮਾਤਾ ਤ੍ਵਮਸਿ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਸ਼ੁਂਭਾਦੀਨਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਹੇ ਸੋਹਣੀਏ, ਤੂੰ ਤਾਂ ਸੌ ਗੁਣੀਵਾਨ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈਂ, ਸੁੰਭ ਆਦਿਕ ਵੱਡੇ ਆਤਮਾ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈਂ।