ਇਂਦ੍ਰਤ੍ਵਂ ਭੋਕ੍ਤੁਕਾਮਾਰ੍ਥਂ ਸਤ੍ਯਪੁਣ੍ਯੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ । ਗਰ੍ਭਂ ਦਧਾਰ ਸਾ ਦੇਵੀ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਤਪਸਾ ਕਿਲ
ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਉੱਚੀ ਜਗ੍ਹਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੇ ਸੱਚੇ ਪੁੰਨ ਅਤੇ ਤਪ ਨਾਲ ਗਰਭ ਧਾਰਣ ਕੀਤਾ।
ਤਪਸ੍ਤੇਪੇ ਨਿਰਾਲਸ੍ਯਾ ਵਨਵਾਸਂ ਗਤਾ ਸਤੀ। ਦਿਵ੍ਯਂ ਵਰ੍षਸ਼ਤਂ ਯਾਤਂ ਤਪਂਤ੍ਯਾਂ ਦੇਵਮਾਤਰਿ
ਉਹ ਸਤੀ, ਜੋ ਕਦੇ ਆਲਸੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਚਲੀ ਗਈ ਤੇ ਸੌ ਸਾਲ ਤੱਕ ਦਿਵਿਆ ਤਪ ਕਰਦੀ ਰਹੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਂ ਸੀ।
ਤਪਂਤ੍ਯਥ ਤਪਸ੍ਤੀਵ੍ਰਂ ਦੁष੍ਕਰਂ ਦੇਵਤਾਸੁਰੈਃ । ਤਤਃ ਸਾ ਤਪਸਾ ਤੇਨ ਤੇਜਸਾ ਚ ਪ੍ਰਭਾਨ੍ਵਿਤਾ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਐਸਾ ਤੀਬਰ ਤਪ ਕੀਤਾ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਔਖਾ ਸੀ। ਉਸ ਤਪ ਅਤੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਉਹ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਗਈ।
ਸੂਰ੍ਯਤੇਜਃ ਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ਾ ਦ੍ਵਿਤੀਯ ਇਵ ਭਾਸ੍ਕਰਃ । ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਸਾ ਯਥਾ ਦੀਪ੍ਤਾ ਪਰਮਂ ਧ੍ਯਾਨਮਾਸ੍ਥਿਤਾ
ਉਹ ਸੂਰਜ ਵਰਗੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕਣ ਲੱਗ ਪਈ, ਜਿਵੇਂ ਦੂਜਾ ਸੂਰਜ ਹੋਵੇ। ਉੱਚੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਬੜੀ ਸੋਹਣੀ ਲੱਗੀ।
ਰੂਪੇਣਾਧਿਕਤਾਂ ਯਾਤਾ ਤਪਸਸ੍ਤੇਜਸਾ ਤਦਾ । ਤਪੋਧ੍ਯਾਨਪਰਾ ਸਾ ਚ ਵਾਯੁਭਕ੍ਸ਼ਾ ਤਪਸ੍ਵਿਨੀ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਤਪ ਤੇ ਤੇਜ ਦੀ ਬਰਕਤ ਨਾਲ, ਉਹ ਸੋਹਣਪ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋ ਗਈ। ਉਹ ਤਪ ਤੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹੀ ਤੇ ਸਿਰਫ ਹਵਾ ਨਾਲ ਜੀਉਂਦੀ ਰਹੀ।
ਅਧਿਕਂ ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਦੇਵੀ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਤਨਯਾ ਤਦਾ । ਸਿਦ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ऋषਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਮਹੌਜਸਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਦੱਖ ਦਾ ਧੀ ਉਹ ਦੇਵੀ ਹੋਰ ਵੀ ਚਮਕਣ ਲੱਗ ਪਈ। ਸਾਰੇ ਸਿੱਧ, ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਸ੍ਤੁਵਂਤਿ ਤਾਂ ਮਹਾਭਾਗਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਂਤਿ ਚ ਸੁਤਤ੍ਪਰਾਃ । ਪੂਰ੍ਣੇ ਵਰ੍षਸ਼ਤੇ ਤਸ੍ਯਾ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਗਤਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੰਦੇ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ। ਜਦ ਉਸ ਦੇ ਤਪ ਦੇ ਸੌ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋਏ, ਤਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਆਪ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਤਾਮੁਵਾਚ ਮਹਾਭਾਗਾਮਦਿਤਿਂ ਤਪਸਾਨ੍ਵਿਤਾਮ੍ । ਦੇਵਿ ਗਰ੍ਭਃ ਸੁਸਂਪੂਰ੍ਣਃ ਸੂਤਿਕਾਲਃ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਤੇ ਤਪਸਵੀ ਅਦਿਤੀ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਦੇਵੀ, ਤੇਰਾ ਗਰਭ ਹੁਣ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਕਸਿਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਣਮ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।"
ਤਵੈਵ ਤਪਸਾ ਪੁष੍ਟਸ੍ਤੇਜਸਾ ਚ ਪ੍ਰਵਰ੍ਦ੍ਧਿਤਃ । ਅਦ੍ਯੈਵ ਗਰ੍ਭਮੇਤਂ ਤ੍ਵਂ ਮੁਂਚ ਮੁਂਚ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਿ
"ਤੇਰੇ ਤਪ ਨਾਲ ਉਹ ਬਲਵਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਤੇ ਤੇਰੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਵਧ ਗਿਆ ਹੈ। ਹੇ ਯਸ਼ਸਵਿਨੀ, ਅੱਜ ਹੀ ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਜਣ।"
ਏਵਮਾਭਾष੍ਯ ਦੇਵੇਸ਼ਃ ਸ ਜਗਾਮ ਸ੍ਵਕਂ ਗृਹਮ੍ । ਅਸੂਤ ਪੁਤ੍ਰਂ ਸਾ ਦੇਵੀ ਕਾਲੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਮਹੋਦਯੇ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲੇ ਗਏ। ਫਿਰ, ਸਮੇਂ ਤੇ ਤੇ ਸੁਭ ਮੌਕੇ ਉੱਤੇ, ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਣਿਆ।
ਸਾ ਪੁਤ੍ਰਂ ਦੀਪ੍ਤਿਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਦ੍ਵਿਤੀਯਮਿਵ ਭਾਸ੍ਕਰਮ੍ । ਸੁਭਗਂ ਚਾਰੁਸਰ੍ਵਾਂਗਂ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਯੁਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਇਕ ਐਸਾ ਪੁੱਤਰ ਜਣਿਆ ਜੋ ਤੇਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਦੂਜਾ ਸੂਰਜ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਸੋਹਣਾ, ਸੁੰਦਰ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਲੱਛਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਸੀ।
ਚਤੁਰ੍ਬਾਹੁਂ ਮਹਾਕਾਯਂ ਲੋਕਪਾਲਂ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਤੇਜੋਜ੍ਵਾਲਾਸਮਾਕੀਰ੍ਣਂ ਚਕ੍ਰਪਦ੍ਮਸੁਹਸ੍ਤਕਮ੍
ਉਸਦੇ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਸਨ, ਵੱਡਾ ਸਰੀਰ ਸੀ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰੱਖਿਆਕਾਰ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਚਕਰ ਤੇ ਕਮਲ ਸੀ ਤੇ ਉਹ ਤੇਜ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਚਂਦ੍ਰਬਿਂਬਾਨੁਕਾਰੇਣ ਵਦਨੇਨ ਮਹਾਮਤਿਃ । ਰਾਜਮਾਨਂ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਂ ਤੇਜਸਾ ਵੈष੍ਣਵੇਨ ਚ
ਉਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਚੰਨ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਤੇ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਉਹ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਅਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਲਕ੍ਸ਼ਣੈਰ੍ਦਿਵ੍ਯੈਰ੍ਦਿਵ੍ਯਭਾਵੈਰਲਂਕृਤਮ੍ । ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਪੂਰ੍ਣਂ ਚਂਦ੍ਰਾਸ੍ਯਂ ਕਮਲੇਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਉਹ ਹੋਰ ਵੀ ਦਿਵਿਆ ਲੱਛਣਾਂ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਲੱਛਣਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰਨ, ਚੰਨ ਵਰਗਾ ਚਿਹਰਾ ਤੇ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਆਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤੇ ਤ੍ਰਯੋ ਦੇਵਾ ऋषਯੋ ਵੇਦਪਾਰਗਾਃ । ਗਂਧਰ੍ਵਾਸ਼੍ਚ ਤਤੋ ਨਾਗਾਃ ਸਿਦ੍ਧਾਵਿਦ੍ਯਾਧਰਾਸ੍ਤਥਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਤਿੰਨੋ ਦੇਵਤੇ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਰਿਸ਼ੀ, ਗੰਧਰਵ, ਨਾਗ, ਸਿੱਧ ਤੇ ਵਿਦਿਆਧਰ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ऋषਯਃ ਸਪ੍ਤ ਤੇ ਦਿਵ੍ਯਾਃ ਪੂਰ੍ਵਾਪਰਮਹੌਜਸਃ । ਅਨ੍ਯੇ ਚ ਮੁਨਯਃ ਪੁਣ੍ਯਾਃ ਪੁਣ੍ਯਮਂਗਲਦਾਯਿਨਃ
ਉਹ ਸੱਤ ਦਿਵਿਆ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਪੁਰਾਣੇ ਤੇ ਮਹਾਨ ਬਲ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਆ ਗਏ। ਹੋਰ ਵੀ ਪੁੰਨ ਵਾਲੇ ਮੁਨੀ, ਜੋ ਮੰਗਲ ਤੇ ਪੁੰਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਆਏ।
ਆਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤੇ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਹਰ੍षਨਿਰ੍ਭਰਮਾਨਸਾਃ । ਤਸ੍ਮਿਞ੍ਜਾਤੇ ਮਹਾਭਾਗੇ ਭਗਵਂਤੋ ਮਹੌਜਸਿ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਮਨ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਤੇ ਤੇਜਸਵੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਜਣਮ ਉੱਤੇ ਆਏ।
ਆਜਗ੍ਮੁਰ੍ਦੇਵਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪਰ੍ਵਤਾਸ੍ਤੁ ਤਪਸ੍ਵਿਨਃ । ਕ੍ਸ਼ੀਰਾਦ੍ਯਾਃ ਸਾਗਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਨਦ੍ਯਸ਼੍ਚੈਵ ਤਥਾਮਲਾਃ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਤਪਸਵੀ ਪਹਾੜ, ਸਾਰੇ ਸਮੁੰਦਰ (ਖੀਰ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਆਦਿ) ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਿਆਵਾਂ ਵੀ ਆ ਗਈਆਂ।
ਪ੍ਰੀਤਿਮਂਤਸ੍ਤਤਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਹਿ ਚਰਾਚਰਾਃ । ਮਂਗਲੈਸ੍ਤੁ ਮਹੋਤ੍ਸਾਹਂ ਚਕ੍ਰੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਫਿਰ, ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੜ ਤੇ ਚੇਤਨ ਜੀਵੀਆਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰਾਂ ਨੇ ਵੱਡੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਕੀਤੇ।
ਨਨृਤੁਸ਼੍ਚਾਪ੍ਸਰਾਃ ਸਂਘਾ ਗਂਧਰ੍ਵਾ ਲਲਿਤਂ ਜਗੁਃ । ਵੇਦਮਂਤ੍ਰੈਸ੍ਤਤੋ ਦੇਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਵੇਦਪਾਰਗਾਃ
ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਟੋਲੀਆਂ ਨੇ ਨੱਚਿਆ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੇ ਮਿੱਠੀ ਧੁਨ ਵਿੱਚ ਗਾਇਆ; ਫਿਰ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਵੈਦਿਕ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰੇ।
ਸ੍ਤੁਵਂਤਿ ਤਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸੁਤਂ ਵੈ ਕਸ਼੍ਯਪਸ੍ਯ ਚ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵਿष੍ਣੁਸ਼੍ਚ ਰੁਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਵੇਦਾਸ਼੍ਚੈਵ ਸਮਾਗਤਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਸ਼ਯਪ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ; ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਰੁਦਰ ਅਤੇ ਇਕੱਠੇ ਵੈਦ ਵੀ।
ਸਾਂਗੋਪਾਂਗੈਸ਼੍ਚ ਸਂਯੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤਸ੍ਮਿਞ੍ਜਾਤੇ ਮਹੌਜਸਿ । ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਯਾਨਿ ਸਤ੍ਵਾਨਿ ਪੁਣ੍ਯਯੁਕ੍ਤਾਨਿ ਸਤ੍ਤਮ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨ ਦੇ ਜਨਮ ਸਮੇਂ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਨੇਕ ਜੀਵ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਉਪ-ਅੰਗਾਂ ਸਮੇਤ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ, ਹੇ ਚੰਗਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਸਮਾਗਤਾਨਿ ਤਤ੍ਰੈਵ ਤਸ੍ਮਿਞ੍ਜਾਤੇ ਮਹੌਜਸਿ । ਮਂਗਲਂ ਚਕ੍ਰਿਰੇ ਸਰ੍ਵੇ ਗੀਤਪੁਣ੍ਯੈਰ੍ਮਹੋਤ੍ਸਵੈਃ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨ ਦੇ ਜਨਮ ਉੱਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਨੇ ਗੀਤਾਂ ਅਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਸ਼ੁਭ ਸਮਾਰੋਹਾਂ ਨਾਲ ਮੰਗਲ ਕਰਮ ਕੀਤੇ।
ਹਰ੍षੇਣ ਨਿਰ੍ਭਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪੂਜਯਂਤੋ ਮਹੌਜਸਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਯੋ ਦੇਵਾਃ ਕਸ਼੍ਯਪੋਥ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ
ਸਭ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ; ਬ੍ਰਹਮਾ, ਹੋਰ ਦੋ ਦੇਵਤੇ, ਕਸ਼ਯਪ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਵੀ।
ਚਕ੍ਰਿਰੇ ਨਾਮਕਰ੍ਮਾਣਿ ਤਸ੍ਯੈਵ ਹਿ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਵਸੁਦਤ੍ਤੇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤੋ ਵਸੁਦੇਤਿ ਪੁਨਸ੍ਤਵ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਲਈ ਨਾਮ-ਸੰਸਕਾਰ ਕੀਤੇ ਗਏ; ਉਹ ਵਸੁਦੱਤ ਅਤੇ ਵਸੁਦ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ।
ਆਖਂਡਲੇਤਿ ਤਨ੍ਨਾਮ ਮਰੁਤ੍ਵਾਨ੍ਨਾਮ ਤੇ ਪੁਨਃ । ਮਘਵਾਂਸ਼੍ਚ ਬਿਡੌਜਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪਾਕਸ਼ਾਸਨ ਇਤ੍ਯਪਿ
ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਅਖੰਡਲ ਵੀ ਸੀ, ਫਿਰ ਮਰੁਤਵਾਨ ਵੀ; ਤੂੰ ਮਘਵਾਨ, ਬਿਡੌਜਸ ਅਤੇ ਪਾਕਸ਼ਾਸਨ ਵੀ ਕਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਕ੍ਰਸ਼੍ਚੈਵ ਹਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤ ਇਂਦ੍ਰਸ਼੍ਚੈਵੇਤਿ ਤੇ ਸੁਤਃ । ਇਤ੍ਯੇਤਾਨਿ ਚ ਨਾਮਾਨਿ ਤਸ੍ਯੈਵ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਹ ਸ਼ਕ੍ਰ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਵੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਨਾਮ ਹਨ।
ਚਕ੍ਰੁਸ਼੍ਚ ਦੇਵਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸਂਤੁष੍ਟਾ ਹृष੍ਟਮਾਨਸਾਃ । ਸ੍ਨਾਨਂ ਤੁ ਕਾਰਯਾਮਾਸੁਃ ਸਂਸ੍ਕਾਰਾਣਿ ਮਹਾਸੁਰਃ
ਸਭ ਖੁਸ਼ ਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ ਲਈ ਸਨਾਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਵਾਏ।
ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾਣਮਾਹੂਯ ਦਦੁਰਾਭਰਣਾਨਿ ਚ । ਤਾਨਿ ਪੁਣ੍ਯਾਨਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਤਸ੍ਮੈ ਤੇ ਤੁ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ
ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਤੇ ਦਿਵਯ ਗਹਣੇ ਦਿੱਤੇ।
ਜਾਤੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਮਹਾਭਾਗੇ ਦੇਵਰਾਜੇ ਮਹਾਤ੍ਮਨਿ । ਏਵਂ ਮੁਦਂ ਤਤਃ ਪ੍ਰਾਪੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਮਹੌਜਸਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਹਾਨ, ਉੱਚ-ਭਾਗ ਵਾਲਾ ਦੇਵਰਾਜ ਜਨਮਿਆ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਈ।