ਮਨਸਾ ਚੇਪ੍ਸਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤਤ੍ਤੇ ਦਦ੍ਮਿ ਸੁਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍ । ਅਦਿਤਿਰੁਵਾਚ- ਪੂਰ੍ਵਂ ਪੁਤ੍ਰਵਤੀ ਭੂਤਾ ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਤਵ ਮਾਧਵ
ਜੋ ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਚਾਹ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਹ ਪੱਕਾ ਤੈਨੂੰ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਅਦਿਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਪਹਿਲਾਂ, ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਮਾਧਵ, ਮੈਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਲੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਅਮਰਾ ਨਿਰ੍ਜਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਅਕ੍ਸ਼ਯਾਃ ਪੁਣ੍ਯਵਤ੍ਸਲਾਃ । ਅਮੀ ਪੁਤ੍ਰਾ ਮਯਾ ਲਬ੍ਧਾਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਮਧੁਸੂਦਨ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਅਮਰ, ਬਿਨਾ ਬੁਢੇ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਨੇਕ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਮੈਨੂੰ ਮਿਲੇ ਹਨ; ਸੁਣ, ਹੇ ਮਧੁਸੂਦਨ।
ਸੁਤਰਾਂ ਤ੍ਵਂ ਚ ਗੋਵਿਂਦ ਸਰ੍ਵਕਾਮਸਮृਦ੍ਧਿਦਃ । ਮਮ ਗਰ੍ਭੇ ਵਸਂਸ਼੍ਚੈਵ ਭਵਾਂਸ਼੍ਚ ਮਮ ਨਂਦਨਃ
ਹੇ ਗੋਵਿੰਦਾ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਮਨਚਾਹੇ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ। ਮੇਰੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਕੇ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣ।
ਤ੍ਵਯਾ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਨਿਤ੍ਯਂ ਚ ਯਥਾ ਨਂਦਾਮਿ ਕੇਸ਼ਵ । ਏਵਂ ਮਹੋਦਯਂ ਨਾਥ ਪੂਰਯਸ੍ਵ ਮਨੋਰਥਮ੍
ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਜਦ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇਂ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਾਂ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰੀ ਇਹ ਵੱਡੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ।
ਵਾਸੁਦੇਵ ਉਵਾਚ- ਭਵਤ੍ਯਾ ਦੇਵਕਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਗਂਤਵ੍ਯਂ ਮਾਨੁषੀਂ ਤਨੁਮ੍ । ਤਦਾਹਂ ਤਵ ਗਰ੍ਭੇ ਵੈ ਵਾਸਂ ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਤੇਰੇ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਵਾਸਤੇ, ਮੈਂ ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਲਵਾਂਗਾ। ਫਿਰ, ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਤੇਰੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਵੱਸਾਂਗਾ।
ਯੁਗੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਕੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਭੂਭਾਰਹਰਣਾਯ ਵੈ । ਜਮਦਗ੍ਨਿਸੁਤੋ ਦੇਵਿ ਰਾਮੋ ਨਾਮ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ
ਜਦੋਂ ਬਾਰ੍ਹਵਾਂ ਯੁਗ ਆਵੇਗਾ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਘਟਾਉਣ ਲਈ ਜਮਦਗਨੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਰਾਮ ਨਾਮ ਦਾ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗਾ।
ਪ੍ਰਤਾਪਤੇਜਸਾਯੁਕ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਵਧਾਯ ਚ । ਤਵ ਪੁਤ੍ਰੋ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਭृਤਾਂ ਵਰਃ
ਮੈਂ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸਾਰੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣਾਂਗਾ। ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋਵਾਂਗਾ।
ਸਪ੍ਤਵਿਂਸ਼ਤਿਕੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਤ੍ਰੇਤਾਖ੍ਯੇ ਤੁ ਤਥਾ ਯੁਗੇ । ਰਾਮੋ ਨਾਮ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪਤਿਵ੍ਰਤੇ
ਜਦੋਂ ਸਤਾਈਵਾਂ ਯੁਗ ਆਵੇ, ਜਿਸਨੂੰ ਤ੍ਰੇਤਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਫਿਰ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਨਾਮ ਦਾ, ਹੇ ਪਤਿਵਰਤਾ, ਜਨਮ ਲਵਾਂਗਾ।
ਪੁਨਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਤਵੈਵ ਸ਼ृਣੁ ਪੁਣ੍ਯਧੇਃ । ਅष੍ਟਾਵਿਂਸ਼ਤਿਕੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਦ੍ਵਾਪਰਾਂਤੇ ਯੁਗੇ ਤਦਾ
ਫਿਰ, ਸੁਣੋ ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ, ਜਦ ਅਠਾਈਵਾਂ ਯੁਗ ਆਵੇ, ਦਵਾਪਰ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣਾਂਗਾ।
ਸਰ੍ਵਦੈਤ੍ਯਵਿਨਾਸ਼ਾਰ੍ਥੇ ਭੂਭਾਰਹਰਣਾਯ ਚ । ਵਾਸੁਦੇਵਾਖ੍ਯਸ੍ਤੇ ਪੁਤ੍ਰੋ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਸਾਰੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਘਟਾਉਣ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨਾਮ ਦਾ ਬਣਾਂਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਇਦਾਨੀਂ ਕੁਰੁ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਮਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਸਂਯੁਤਮ੍ । ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਪਨ੍ਨਂ ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਹੁਣ, ਹੇ ਸੁਭਾਗੀ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਜੋ ਧਰਮ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਲਕੜਣ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਸਚ ਤੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਂ ਸਰ੍ਵਦੇ ਦੇਵਿ ਪੁਤ੍ਰਮੁਤ੍ਪਾਦ੍ਯ ਸੁਂਦਰਮ੍ । ਇਂਦ੍ਰਤ੍ਵਂ ਤਸ੍ਯ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਇਂਦ੍ਰਃ ਸੋਪਿ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਦਾ ਸਵਾਮੀ, ਸੋਹਣਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਦੇ। ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਇੰਦ੍ਰ ਦਾ ਪਦ ਦਿਆਂਗਾ, ਤੇ ਉਹ ਇੰਦ੍ਰ ਬਣੇਗਾ।
ਏਵਂ ਸਂਭਾषਿਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਹਾਹਰ੍षਸਮਨ੍ਵਿਤਾ । ਦੇਵਦੇਵਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਇਂਦ੍ਰਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਇੰਦ੍ਰ ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣੇਗਾ।
ਏਵਮਸ੍ਤੁ ਮਹਾਭਾਗ ਤਵ ਵਾਕ੍ਯਂ ਕਰੋਮ੍ਯਹਮ੍ । ਤਤਸ੍ਤਾ ਦੇਵਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਜਗ੍ਮੁਃ ਸ੍ਵਸ੍ਥਾਨਮੇਵ ਹਿ
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਉਹੀ ਕਰਾਂਗਾ। ਫਿਰ ਸਾਰੀਆਂ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲੇ ਗਏ।
ਹਰਿਣਾ ਸਹ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਨਿਰਾਤਂਕਾ ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਾਃ । ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਅਦਿਤਿਃ ਕਸ਼੍ਯਪਂ ਪ੍ਰਾਹ ऋਤੁਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮਨਸ੍ਵਿਨੀ
ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਨਿਰਭੈ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਅਦਿਤੀ, ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ ਪਾ ਕੇ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਕਸ਼ਯਪ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਭਗਵਨ੍ਦੀਯਤਾਂ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸੁਰੇਂਦ੍ਰਪਦਭੋਜਕਃ । ਚਿਂਤਯਿਤ੍ਵਾ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਤਾਮੁਵਾਚ ਮਨਸ੍ਵਿਨੀਮ੍
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਮੈਨੂੰ ਐਸਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਜੋ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਸਿੰਘਾਸਨ ਸੰਭਾਲੇ। ਥੋੜ੍ਹਾ ਸੋਚ ਕੇ, ਵਿਦਵਾਨ ਨੇ ਉਸ ਮਨ ਲਾਉਣ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਏਵਮਸ੍ਤੁ ਮਹਾਭਾਗੇ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਸ੍ਯਾਪਿ ਕਰ੍ਤਾ ਸ ਯਜ੍ਞਭੋਕ੍ਤਾ ਸ ਏਵ ਚ
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹੋਵੇਗਾ, ਤੇ ਉਹੀ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਭੋਗੀ ਹੋਵੇਗਾ।
ਤਸ੍ਯਾਃ ਸ਼ਿਰਸਿ ਸਨ੍ਯਸ੍ਯ ਸ੍ਵਹਸ੍ਤਂ ਚ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ । ਤਪਸ਼੍ਚਚਾਰ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਸਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਰੱਖ ਕੇ, ਤੇਜਸਵੀ ਵਿਦਵਾਨ, ਜੋ ਸਚ ਤੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਤਪ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਸੁਵ੍ਰਤੋ ਨਾਮ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕੇ ਵਸੇਤ੍ਸਦਾ । ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਕ੍ਸ਼ਯੇ ਜਾਤੇ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਾਦ੍ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਸੁਵ੍ਰਤ ਨਾਮ ਦਾ ਤੇਜਸਵੀ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਵੱਸੇਗਾ। ਜਦ ਉਸਦੇ ਪੁੰਨ ਦਾ ਅੰਤ ਆਵੇ, ਹੇ ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ,
ਪਤਨਂ ਕਰ੍ਮਵਸ਼ਤਸ੍ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ । ਪੁਣ੍ਯਗਰ੍ਭਂ ਗਤੋ ਵਿਪ੍ਰ ਅਦਿਤ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਮਹਾਤਪਾਃ
ਕਰਮ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਹੇ ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਲੋਕ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਜਾਵੇਗਾ। ਫਿਰ, ਅਦਿਤੀ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਤਪਸਵੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ।
ਇਂਦ੍ਰਤ੍ਵਂ ਭੋਕ੍ਤੁਕਾਮਾਰ੍ਥਂ ਸਤ੍ਯਪੁਣ੍ਯੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ । ਗਰ੍ਭਂ ਦਧਾਰ ਸਾ ਦੇਵੀ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਤਪਸਾ ਕਿਲ
ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਉੱਚੀ ਜਗ੍ਹਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੇ ਸੱਚੇ ਪੁੰਨ ਅਤੇ ਤਪ ਨਾਲ ਗਰਭ ਧਾਰਣ ਕੀਤਾ।
ਤਪਸ੍ਤੇਪੇ ਨਿਰਾਲਸ੍ਯਾ ਵਨਵਾਸਂ ਗਤਾ ਸਤੀ। ਦਿਵ੍ਯਂ ਵਰ੍षਸ਼ਤਂ ਯਾਤਂ ਤਪਂਤ੍ਯਾਂ ਦੇਵਮਾਤਰਿ
ਉਹ ਸਤੀ, ਜੋ ਕਦੇ ਆਲਸੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਚਲੀ ਗਈ ਤੇ ਸੌ ਸਾਲ ਤੱਕ ਦਿਵਿਆ ਤਪ ਕਰਦੀ ਰਹੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਂ ਸੀ।
ਤਪਂਤ੍ਯਥ ਤਪਸ੍ਤੀਵ੍ਰਂ ਦੁष੍ਕਰਂ ਦੇਵਤਾਸੁਰੈਃ । ਤਤਃ ਸਾ ਤਪਸਾ ਤੇਨ ਤੇਜਸਾ ਚ ਪ੍ਰਭਾਨ੍ਵਿਤਾ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਐਸਾ ਤੀਬਰ ਤਪ ਕੀਤਾ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਔਖਾ ਸੀ। ਉਸ ਤਪ ਅਤੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਉਹ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਗਈ।
ਸੂਰ੍ਯਤੇਜਃ ਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ਾ ਦ੍ਵਿਤੀਯ ਇਵ ਭਾਸ੍ਕਰਃ । ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਸਾ ਯਥਾ ਦੀਪ੍ਤਾ ਪਰਮਂ ਧ੍ਯਾਨਮਾਸ੍ਥਿਤਾ
ਉਹ ਸੂਰਜ ਵਰਗੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕਣ ਲੱਗ ਪਈ, ਜਿਵੇਂ ਦੂਜਾ ਸੂਰਜ ਹੋਵੇ। ਉੱਚੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਬੜੀ ਸੋਹਣੀ ਲੱਗੀ।
ਰੂਪੇਣਾਧਿਕਤਾਂ ਯਾਤਾ ਤਪਸਸ੍ਤੇਜਸਾ ਤਦਾ । ਤਪੋਧ੍ਯਾਨਪਰਾ ਸਾ ਚ ਵਾਯੁਭਕ੍ਸ਼ਾ ਤਪਸ੍ਵਿਨੀ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਤਪ ਤੇ ਤੇਜ ਦੀ ਬਰਕਤ ਨਾਲ, ਉਹ ਸੋਹਣਪ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋ ਗਈ। ਉਹ ਤਪ ਤੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹੀ ਤੇ ਸਿਰਫ ਹਵਾ ਨਾਲ ਜੀਉਂਦੀ ਰਹੀ।
ਅਧਿਕਂ ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਦੇਵੀ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਤਨਯਾ ਤਦਾ । ਸਿਦ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ऋषਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਮਹੌਜਸਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਦੱਖ ਦਾ ਧੀ ਉਹ ਦੇਵੀ ਹੋਰ ਵੀ ਚਮਕਣ ਲੱਗ ਪਈ। ਸਾਰੇ ਸਿੱਧ, ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਸ੍ਤੁਵਂਤਿ ਤਾਂ ਮਹਾਭਾਗਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਂਤਿ ਚ ਸੁਤਤ੍ਪਰਾਃ । ਪੂਰ੍ਣੇ ਵਰ੍षਸ਼ਤੇ ਤਸ੍ਯਾ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਗਤਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੰਦੇ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ। ਜਦ ਉਸ ਦੇ ਤਪ ਦੇ ਸੌ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋਏ, ਤਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਆਪ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਤਾਮੁਵਾਚ ਮਹਾਭਾਗਾਮਦਿਤਿਂ ਤਪਸਾਨ੍ਵਿਤਾਮ੍ । ਦੇਵਿ ਗਰ੍ਭਃ ਸੁਸਂਪੂਰ੍ਣਃ ਸੂਤਿਕਾਲਃ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਤੇ ਤਪਸਵੀ ਅਦਿਤੀ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਦੇਵੀ, ਤੇਰਾ ਗਰਭ ਹੁਣ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਕਸਿਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਣਮ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।"
ਤਵੈਵ ਤਪਸਾ ਪੁष੍ਟਸ੍ਤੇਜਸਾ ਚ ਪ੍ਰਵਰ੍ਦ੍ਧਿਤਃ । ਅਦ੍ਯੈਵ ਗਰ੍ਭਮੇਤਂ ਤ੍ਵਂ ਮੁਂਚ ਮੁਂਚ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਿ
"ਤੇਰੇ ਤਪ ਨਾਲ ਉਹ ਬਲਵਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਤੇ ਤੇਰੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਵਧ ਗਿਆ ਹੈ। ਹੇ ਯਸ਼ਸਵਿਨੀ, ਅੱਜ ਹੀ ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਜਣ।"
ਏਵਮਾਭਾष੍ਯ ਦੇਵੇਸ਼ਃ ਸ ਜਗਾਮ ਸ੍ਵਕਂ ਗृਹਮ੍ । ਅਸੂਤ ਪੁਤ੍ਰਂ ਸਾ ਦੇਵੀ ਕਾਲੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਮਹੋਦਯੇ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲੇ ਗਏ। ਫਿਰ, ਸਮੇਂ ਤੇ ਤੇ ਸੁਭ ਮੌਕੇ ਉੱਤੇ, ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਣਿਆ।