ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋ ਵੈष੍ਣਵਂ ਧਾਮ ਸ ਮੁਨਿਰ੍ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਪਦਮ੍ । ਨਤ੍ਵਨ੍ਯੈਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਪੁਣ੍ਯੈਸ੍ਤਪੋਭਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਿਦਂ ਪਦਮ੍
ਉਹ ਮੁਨੀ ਵੈਸ਼ਨਵ ਧਾਮ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਜੋ ਵਿਰਲੇ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਥਾਂ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਨੇਕੀਆਂ ਜਾਂ ਤਪ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਵਿष੍ਣੋਸ੍ਤੁ ਚਿਂਤਨੈਰ੍ਨ੍ਯਾਸਧ੍ਯਾਨਜ੍ਞਾਨੈਃ ਸ੍ਤਵੈਸ੍ਤਥਾ । ਨ ਦਾਨੈਸ੍ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾਭਿਰ੍ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਮਧੁਸੂਦਨਃ
ਮਧੁਸੂਦਨ ਦਾਨ, ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਜਾਂ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਦਾ; ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਚਿੰਤਾ, ਸਮਰਪਣ, ਧਿਆਨ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਹੀ ਉਹ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ।
ਸਮਾਧਿਜ੍ਞਾਨਯੋਗੇਨ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍ । ਮਹਾਯੋਗੈਰ੍ਯਥਾ ਵਿਪ੍ਰਃ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋ ਵੈष੍ਣਵੀਂ ਤਨੁਮ੍
ਸਮਾਧੀ ਵਿਚ ਗਿਆਨ ਯੋਗ ਰਾਹੀਂ ਪਰਮ ਪਦ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਮਹਾਂਯੋਗੀ, ਉਹ ਮੁਨੀ ਵੈਸ਼ਨਵੀ ਰੂਪ ਵਿਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਿਆ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਤਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਪਸ੍ਤੇਪੇ ਸੋਮਸ਼ਰ੍ਮਾ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ । ਅਸ਼੍ਮਲੋष੍ਟਸਮਂ ਮੇਨੇ ਕਾਂਚਨਂਭੂषਣਂ ਪੁਨਃ
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਫਿਰ ਸੋਮਸ਼ਰਮਾ, ਜੋ ਤਪ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਉਥੇ ਤਪ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ; ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨੂੰ ਪਥਰ ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ ਵਰਗਾ ਹੀ ਸਮਝਦਾ ਸੀ।
ਜਿਤਾਹਾਰਃ ਸ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਨਿਦ੍ਰਯਾ ਪਰਿਵਰ੍ਜਿਤਃ । ਸ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਵਿषਯਾਂਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਏਕਾਂਤਮਪਿ ਸੇਵਤੇ
ਉਹ ਧਰਮਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਭੁੱਖ ਤੇ ਕਾਬੂ ਪਾ ਲਿਆ, ਨੀਂਦ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ; ਉਹ ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਕੇ ਇਕੱਲੇ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਯੋਗਾਸਨਸਮਾਰੂਢੋ ਨਿਰਾਸ਼ੋ ਨਿਃਪਰਿਗ੍ਰਹਃ । ਤਸ੍ਯ ਵੇਲਾ ਸੁਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਮृਤ੍ਯੁਕਾਲਸ੍ਯ ਵੈ ਤਦਾ
ਯੋਗ ਆਸਨ ਵਿਚ ਬੈਠਾ, ਆਸਾ ਤੇ ਸੰਪਤੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ।
ਆਗਤਾ ਦਾਨਵਾ ਵਿਪ੍ਰਂ ਸੋਮਸ਼ਰ੍ਮਾਣਮਂਤਿਕੇ । ਮृਤ੍ਯੁਕਾਲੇ ਤੁ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਪ੍ਰਾਣਯਾਤ੍ਰਾ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਿਨਃ
ਦਾਨਵ ਸੋਮਸ਼ਰਮਾ ਮੁਨੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਏ, ਮੌਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਉਸ ਦੀ ਜਿੰਦ ਲੈਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਏ।
ਸ਼ਾਲਿਗ੍ਰਾਮੇ ਮਹਾਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ऋषੀਣਾਂ ਮਾਨਵਰ੍ਦ੍ਧਨੇ । ਕੇਚਿਦ੍ਵਦਂਤਿ ਵੈ ਦੈਤ੍ਯਾਃ ਕੇਚਿਦ੍ਵਦਂਤਿ ਦਾਨਵਾਃ
ਸ਼ਾਲਿਗ੍ਰਾਮ ਦੇ ਮਹਾਨ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਕੁਝ ਲੋਕ ਦੈਤਿਆਂ, ਕੁਝ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਹੋਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਏਵਂਵਿਧੋ ਮਹਾਸ਼ਬ੍ਦਃ ਕਰ੍ਣਰਂਧ੍ਰਂ ਗਤਸ੍ਤਦਾ । ਤਸ੍ਯੈਵ ਵਿਪ੍ਰਵਰ੍ਯਸ੍ਯ ਸੁਚਿਰਾਤ੍ਸੋਮਸ਼ਰ੍ਮਣਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੱਡਾ ਸ਼ਬਦ ਸੋਮਸ਼ਰਮਾ, ਉੱਚ ਮੁਨੀ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿਚ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਜ੍ਞਾਨਧ੍ਯਾਨਵਿਲਗ੍ਨਸ੍ਯ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਂ ਦੈਤ੍ਯਜਂ ਭਯਮ੍ । ਤੇਨ ਧ੍ਯਾਨੇਨ ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਦੈਤ੍ਯਭੀਤ੍ਯੈਵ ਵੈ ਤਦਾ
ਜੋ ਗਿਆਨ ਤੇ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲੀਨ ਸੀ, ਉਸ ਵਿਚ ਦੈਤਿਆਂ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਡਰ ਘੁਸ ਗਿਆ; ਉਸ ਧਿਆਨ ਰਾਹੀਂ, ਉਹ ਵੀ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਡਰ ਵਿਚ ਫਸ ਗਿਆ।
ਸਤ੍ਵਰਂ ਚੈਵ ਤਤ੍ਪ੍ਰਾਣਾ ਗਤਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਦੈਤ੍ਯਭਯੇਨ ਸਂਯੁਕ੍ਤਃ ਸ ਹਿ ਮृਤ੍ਯੁਵਸ਼ਂ ਗਤਃ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਜਿੰਦ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ, ਜਲਦੀ ਨਿਕਲ ਗਈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਮੌਤ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦੈਤ੍ਯਗृਹੇ ਜਾਤੋ ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੋਃ ਸੁਤਃ । ਦੇਵਾਸੁਰੇ ਮਹਾਯੁਦ੍ਧੇ ਨਿਹਤਸ਼੍ਚਕ੍ਰਪਾਣਿਨਾ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰ, ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਜਨਮਿਆ; ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ, ਚਕਰਧਾਰੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਯੁਦ੍ਧ੍ਯਮਾਨੇਨ ਤੇਨਾਪਿ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ । ਸੁਦृष੍ਟਂ ਵਾਸੁਦੇਵਤ੍ਵਂ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨਾਲ ਲੜਦਾ ਹੋਇਆ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਹਾਲਤ ਨੂੰ ਸਾਫ਼-ਸਾਫ਼ ਵੇਖਿਆ।
ਯੋਗਾਭ੍ਯਾਸੇਨ ਪੂਰ੍ਵੇਣ ਜ੍ਞਾਨਮਾਸੀਨ੍ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਸਸ੍ਮਾਰ ਪੂਰ੍ਵਕਂ ਸਰ੍ਵਂ ਚਰਿਤਂ ਸ਼ਿਵਸ਼ਰ੍ਮਣਃ
ਪਿਛਲੇ ਯੋਗ ਅਭਿਆਸ ਨਾਲ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਿਚ ਗਿਆਨ ਜਾਗਿਆ; ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਿਵਸ਼ਰਮਾ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਸਾਰੇ ਕਰਤਬ ਯਾਦ ਕਰ ਲਏ।
ਪ੍ਰਾਗਹਂ ਸੋਮਸ਼ਰ੍ਮਾਖ੍ਯਃ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋ ਦਾਨਵੀਂ ਤਨੁਮ੍ । ਅਸ੍ਮਾਤ੍ਕਾਯਾਤ੍ਕਦਾ ਪੁਣ੍ਯਂ ਕੇਵਲਂ ਧਾਮ ਉਤ੍ਤਮਮ੍
ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਸੋਮਸ਼ਰਮਾ ਨਾਂ ਸੀ, ਦਾਨਵ ਦੀ ਦੇਹ ਵਿਚ ਆਇਆ; ਇਸ ਸਰੀਰ ਤੋਂ, ਕਦੋਂ ਮੈਂ ਸਿਰਫ਼ ਉੱਚ, ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਮ ਹਾਸਲ ਕਰਾਂਗਾ?
ਪ੍ਰਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯੈਰ੍ਜ੍ਞਾਨਾਖ੍ਯੈਰ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ਦਾਯਕਮ੍ । ਸਮਰੇ ਮ੍ਰਿਯਮਾਣੇਨ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਵੱਡੀਆਂ ਨੇਕੀਆਂ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਉੱਚ ਧਾਮ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਵਾਂਗਾ, ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਮਰਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਚਿਂਤਾ ਕृਤਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ । ਏਵਂ ਤੁ ਚ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਸਰ੍ਵਸਂਦੇਹਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੋਚਿਆ ਗਿਆ ਸੀ; ਹੁਣ ਸੁਣੋ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਭ ਸੰਦੇਹਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦੇ ਨਿਹਤੇ ਸਂਖ੍ਯੇ ਦੇਵਦੇਵੇਨ ਚਕ੍ਰਿਣਾ । ਰੁਰੁਦੇ ਕਮਲਾ ਸਾ ਤੁ ਹਤਪੁਤ੍ਰਾ ਚ ਕਾਮਿਨੀ
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਚਕਰਧਾਰੀ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਕਮਲਾ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਮੌਤ ਤੇ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਰੋਈ।
ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਸ੍ਯ ਤੁ ਯਾ ਮਾਤਾ ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੋਃ ਪ੍ਰਿਯਾ । ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਸ੍ਯ ਮਹਾਸ਼ੋਕੈਰ੍ਦਿਵਾਰਾਤ੍ਰੌ ਪ੍ਰਸ਼ੋਚਤਿ
ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਦੀ ਮਾਂ, ਜੋ ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਸੀ, ਵੱਡੇ ਦੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਲਈ ਰੋਦੀ ਰਹੀ।
ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਕਮਲਾ ਨਾਮ ਤਤ੍ਪ੍ਰਿਯਾ । ਰੋਦਮਾਨਾਂ ਦਿਵਾਰਾਤ੍ਰੌ ਨਾਰਦਸ੍ਤਾਮੁਵਾਚ ਹ
ਉਹ ਪਤਿਵਰਤਾ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਕਮਲਾ ਸੀ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਰੋ ਰਹੀ ਸੀ; ਨਾਰਦ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਮਾ ਸ਼ੁਚਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮਹਾਭਾਗੇ ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥਂ ਪੁਣ੍ਯਭਾਗਿਨਿ । ਨਿਹਤੋ ਵਾਸੁਦੇਵੇਨ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸਮੇष੍ਯਤਿ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਪੁੱਤਰ ਦੀ خاطر ਤੂੰ ਦੁਖ ਨਾ ਕਰ। ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੁਆਰਾ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਮੁੜ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਵੇਗਾ।
ਭੂਯਃ ਸ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣੋਪੇਤਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਸੁਤਸ਼੍ਚ ਮਹਾਮਤਿਃ । ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦੇਤਿ ਚ ਵੈ ਨਾਮ ਪੁਨਰਸ੍ਯ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਗੁਣਾਂ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਮੁੜ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ।
ਵਿਹੀਨਸ਼੍ਚਾਸੁਰੈਰ੍ਭਾਵੈਰ੍ਦੇਵਤ੍ਵੇਨ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ । ਇਂਦ੍ਰਤ੍ਵੇ ਮੋਦਤੇ ਭਦ੍ਰੇ ਸਰ੍ਵਦੇਵੈਰ੍ਨਮਸ੍ਕृਤਃ
ਉਹ ਅਸੁਰ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਏਗਾ।
ਸੁਖੀਭਵਮਹਾਭਾਗੇਤੇਨਪੁਤ੍ਰੇਣਵੈਸਦਾ । ਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼੍ਯਾ ਤ੍ਵਯਾ ਦੇਵਿ ਸੁਵਾਰ੍ਤੇਯਂ ਚ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍
ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਖੁਸ਼ ਰਹੀ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਐਸਾ ਪੁੱਤਰ ਰਹੇਗਾ। ਪਰ, ਦੇਵੀ, ਇਹ ਚੰਗੀ ਖ਼ਬਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਨਾ ਦੱਸੀਂ।
ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਮਜ੍ਞਾਨਭਾਵੈਃ ਸੁਗੋਪ੍ਯਂ ਕੁਰੁ ਤ੍ਵਂ ਸਦਾ । ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਗਤੋ ਵਿਪ੍ਰੋ ਨਾਰਦੋ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ
ਜੋ ਅਗਿਆਨ ਵਿਚ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਇਹ ਗੱਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲੁਕਾਈ ਰੱਖ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਦ ਚਲੇ ਗਏ।
ਕਮਲਾਯਾਸ਼੍ਚੋਦਰੇ ਤੁ ਜਨ੍ਮਾ ਸ੍ਯਾਨੁਤ੍ਤਮਂ ਪੁਨਃ । ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦੇਤਿ ਚ ਵੈ ਨਾਮ ਤਸ੍ਯਾਖ੍ਯਾਨਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਕਮਲਾ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਮੁੜ ਵਧੀਆ ਜਨਮ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦਾ ਨਾਮ ਫਿਰ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ।
ਬਾਲ੍ਯਂ ਭਾਵਂ ਗਤੋ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਕृष੍ਣਮੇਵ ਵ੍ਯਚਿਂਤਯਤ੍ । ਨਰਸਿਂਹਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਦੇਵਰਾਜੋ ਭਵੇਦ੍ਦਿਵਿ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਬਚਪਨ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉਸ ਨੇ ਸਿਰਫ਼ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਕੀਤਾ। ਨਰਸਿੰਘ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ।
ਦੇਵਤ੍ਵਂ ਲਭ੍ਯ ਚੈਵਾਸਾਵੈਂਦ੍ਰਂ ਪਦਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਯਾਸ੍ਯਤਿ ਜ੍ਞਾਨਾਤ੍ਮਾ ਵੈष੍ਣਵਂ ਧਾਮ ਚੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਬਣ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਦਾ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਮੁਕਤੀ ਅਤੇ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਧਾਮ ਹਾਸਲ ਕਰੇਗਾ।
ਅਸਂਖ੍ਯਾਤਾ ਮਹਾਭਾਗਾਃ ਸृष੍ਟੇਰ੍ਭਾਵਾ ਹ੍ਯਨੇਕਸ਼ਃ । ਮੋਹ ਏਵਂ ਨ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯੋ ਜ੍ਞਾਨਵਦ੍ਭਿਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਭਿਃ
ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਅਣਗਿਣਤ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜੀਵਾਂ ਦੀਆਂ ਅਵਸਥਾਵਾਂ ਹਨ, ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਿਓ। ਇਸ ਲਈ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਏਤਦ੍ਵਃ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਯਥਾਪृष੍ਟਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ । ਅਨ੍ਯਂ ਪृਚ੍ਛ ਮਹਾਭਾਗ ਸਂਦੇਹਂ ਤੇ ਭਿਨਦ੍ਮ੍ਯਹਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ। ਹੋਰ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਪੁੱਛੋ, ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰਾਂਗਾ।