ਰਾਜਾਨੋ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਮਾਰ੍ਗਪਾਲਦ੍ਯਂ ਸਮੁਲ੍ਲਂਘ੍ਯ ਨਿਰੁਜਃ ਸੁਖਿਨੋ ਹਿ ਤੇ
ਰਾਜੇ, ਰਾਜਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਰਾਹ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਦੀ ਥਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਕृਤ੍ਵੈਤਤ੍ਸਰ੍ਵਮੇਵੇਹ ਰਾਤ੍ਰੌ ਦੈਤ੍ਯਪਤੇਰ੍ਬਲੇਃ । ਪੂਜਾਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤਤਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਭੂਮੌ ਮਂਡਲਕੇ ਕृਤੇ
ਇਹ ਸਭ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਬਲੀ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ 'ਤੇ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਮੰਡਲ ਬਣਾਕੇ ਸਿੱਧਾ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਬਲਿਮਾਲਿਖ੍ਯ ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰਂ ਵਰ੍ਣਕੈਃ ਪਂਚਰਂਗਕੈਃ । ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਸਂਪੂਰ੍ਣਂ ਵਿਂਧ੍ਯਾਵਲਿਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਹ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਬਲੀ ਨੂੰ ਪੰਜ ਰੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਚੂਣ ਨਾਲ ਬਣਾਏ, ਸਾਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਨਾਲ।
ਕੂष੍ਮਾਂਡਮਯ ਜਂਭੋਰੁ ਮਧੁਦਾਨਵਸਂਵृਤਮ੍ । ਸਂਪੂਰ੍ਣਂ ਹृष੍ਟਵਦਨਂ ਕਿਰੀਟੋਤ੍ਕਟਕੁਂਡਲਮ੍
ਕੁੱਦੂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ, ਵੱਡੀਆਂ ਰਾਂਗਾਂ ਵਾਲਾ, ਮਧੂ ਆਦਿ ਦੈਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਖੁਸ਼ ਚਿਹਰਾ, ਉੱਚਾ ਕਿਰਤ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਕੁੰਦਲ ਪਾਏ।
ਦ੍ਵਿਭੁਜਂ ਦੈਤ੍ਯਰਾਜਾਨਂ ਕਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਕੇ ਪੁਨਃ । ਗृਹਸ੍ਯ ਮਧ੍ਯੇ ਸ਼ਾਲਾਯਾਂ ਵਿਸ਼ਾਲਾਯਾਂ ਤਤੋऽਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਬਣਾਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੀ ਵੱਡੀ ਹਾਲ ਵਿਚ, ਵਿਚਕਾਰ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਮਾਤृਭ੍ਰਾਤृਜਨੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਸਂਤੁष੍ਟੋ ਬਂਧੁਭਿਃ ਸਹ । ਕਮਲੈਃ ਕੁਮੁਦੈਃ ਪੁष੍ਪੈਃ ਕਲ੍ਹਾਰੈ ਰਕ੍ਤਕੋਤ੍ਪਲੈਃ
ਮਾਂ, ਭਰਾ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਕਮਲ, ਕੁਮੁਦ, ਫੁੱਲ, ਕਲਹਾਰ ਤੇ ਲਾਲ ਕਮਲ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਗਂਧਪੁष੍ਪਾਨ੍ਨਨੈਵੇਦ੍ਯੈਃ ਸਕ੍ਸ਼ੀਰੈਰ੍ਗੁਡਪਾਯਸੈਃ । ਮਦ੍ਯਮਾਂਸਸੁਰਾਲੇਹ੍ਯ ਚੋष੍ਯ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯੋਪਹਾਰਕੈਃ 6.122.
ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲ, ਭੋਜਨ, ਦੁੱਧ-ਚਾਵਲ ਗੁੜ ਨਾਲ, ਮਦਰਾ, ਮਾਸ, ਸ਼ਰਾਬ, ਚਟਣ, ਚੂਸਣ ਅਤੇ ਖਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਵਸਤੂਆਂ ਨਾਲ।
ਮਂਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸਃ ਮਂਤ੍ਰੀ ਸਪੁਰੋਹਿਤਃ । ਪੂਜਾਂ ਕਰਿष੍ਯਤੇ ਯੋ ਵੈ ਸੌਖ੍ਯਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਵਤ੍ਸਰਮ੍
ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀ ਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਸੁਖ ਮਿਲੇ।
ਬਲਿਰਾਜ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਵਿਰੋਚਨਸੁਤ ਪ੍ਰਭੋ । ਭਵਿष੍ਯੇਂਦ੍ਰ ਸੁਰਾਰਾਤੇ ਪੂਜੇਯਂ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯਤਾਮ੍
ਬਲੀ ਰਾਜਾ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਵਿਰੋਚਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਪ੍ਰਭੂ। ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ, ਇਹ ਪੂਜਾ ਤੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।
ਏਵਂ ਪੂਜਾਵਿਧਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਰਾਤ੍ਰੌ ਜਾਗਰਣਂ ਤਤਃ । ਕਾਰਯੇਦ੍ਵੈ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਰਾਤ੍ਰੌ ਨਟਨਰ੍ਤਕਗਾਯਕੈਃ
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗਣ ਕਰੇ, ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਨਾਚਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਅਭਿਨੇਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਗਾਇਕਾਂ ਨੂੰ ਰਾਤ ਵਿੱਚ ਲਗਾਏ।
ਲੋਕੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਗृਹਸ੍ਯਾਂਤੇ ਸਪਰ੍ਯਾਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਤਂਡੁਲੈਃ । ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਬਲਿਰਾਜਾਨਂ ਫਲੈਃ ਪੁष੍ਪੈਸ਼੍ਚ ਪੂਜਯੇਤ੍
ਘਰ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ, ਚਿੱਟੇ ਚਾਵਲ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰੇ। ਬਲੀ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਫਲ ਤੇ ਫੁੱਲ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਬਲਿਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਵੈ ਤਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਂ ਚ ਪਾਵਕੇ । ਯਾਨਿ ਯਾਨ੍ਯਕ੍ਸ਼ਯਾਨ੍ਯਾਹੁ ऋषਯਸ੍ਤਤ੍ਵਦਰ੍ਸ਼ਿਨਃ
ਬਲੀ ਲਈ ਜੋ ਕੁਝ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਅੱਗ ਕੋਲ ਕਰੇ। ਜਿਵੇਂ ਤੱਤਵ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਹ ਅਟੱਲ ਕਰਮ ਦੱਸੇ ਹਨ।
ਯਦਤ੍ਰ ਦੀਯਤੇ ਦਾਨਂ ਸ੍ਵਲ੍ਪਂ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਬਹੁ । ਤਦਕ੍ਸ਼ਯਂ ਭਵੇਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪ੍ਰੀਤਿਕਰਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਇਥੇ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਦਾਨ, ਚਾਹੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਵੱਧ, ਸਾਰਾ ਅਟੱਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰਾਤ੍ਰੌ ਯੇ ਨ ਕਰਿष੍ਯਂਤਿ ਤਵ ਪੂਜਾਂ ਬਲੇਰ੍ਨਰਾਃ । ਤੇषਾਮਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯਂ ਧਰ੍ਮਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤ੍ਵਾਮੁਪਤਿष੍ਠਤੁ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਰਾਤ ਨੂੰ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਾਰਾ ਧਰਮ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਪਾਠ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਜਾਵੇ।
ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਚ ਸ੍ਵਯਂ ਵਤ੍ਸ ਤੁष੍ਟੇਨ ਬਲਯੇ ਪੁਨਃ । ਉਪਕਾਰਕਰਂ ਦਤ੍ਤਮਸੁਰਾਣਾਂ ਮਹੋਤ੍ਸਵਮ੍
ਪਿਆਰੇ, ਜਦ ਵਿਸ਼ਨੂ ਬਲੀ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਫਿਰ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਤਿਉਹਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਲਾਭਦਾਇਕ ਸੀ।
ਤਦਾ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਸੇਨਾਨੇ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਾ ਕੌਮੁਦੀ ਸਦਾ । ਸਰ੍ਵੋਪਦ੍ਰਵਵਿਦ੍ਰਾਵਾ ਸਰ੍ਵਵਿਘ੍ਨਵਿਨਾਸ਼ਿਨੀ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਹੇ ਸੈਨਾਪਤੀ, ਕੌਮੁਦੀ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਚਲ ਪਿਆ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਤੇ ਹਰ ਰੁਕਾਵਟ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਲੋਕਸ਼ੋਕਹਰਾ ਕਾਮ੍ਯਾ ਧਨਪੁष੍ਟਿਸੁਖਾਵਹਾ । ਕੁਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਮਹੀ ਜ੍ਞੇਯਾ ਮੁਦ ਹਰ੍षੇ ਤਤੋ ਦ੍ਵਯਮ੍
ਇਹ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦੀ, ਚਾਹੀਦੀ, ਧਨ, ਪੋਸ਼ਣ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਧਰਤੀ ਨੂੰ 'ਕੁਸ਼' ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਉਲਾਸ ਤੋਂ ਦੋਵੇਂ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਧਾਤੁਤ੍ਵੇ ਨਿਗਮੈਸ਼੍ਚੈਵ ਤੇਨੈषਾ ਕੌਮੁਦੀ ਸ੍ਮृਤਾ । ਕੌਮੋਦਂ ਤੇ ਜਨਾ ਯਸ੍ਮਾਨ੍ਨਾਨਾਭਾਵੈਃ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਇਸ ਦੀ ਮੂਲਤਾ ਤੇ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹ ਕੌਮੁਦੀ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਲੋਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ ਇਸ ਤੋਂ ਆਪਸੀ ਖੁਸ਼ੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਹृष੍ਟਤੁष੍ਟਾਃ ਸੁਖਾਪਨ੍ਨਾਸ੍ਤੇਨੈषਾ ਕੌਮੁਦੀ ਸ੍ਮृਤਾ । ਕੁਮੁਦਾਨਿ ਬਲੇਰ੍ਯਸ੍ਯਾਂ ਦੀਯਂਤੇ ਤੇਨ षਣ੍ਮੁਖ
ਲੋਕ ਇਸ ਤੋਂ ਖੁਸ਼, ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਤੇ ਸੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਕੌਮੁਦੀ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਤੇ, ਹੇ ਸ਼ਣਮੁਖ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਬਲੀ ਨੂੰ ਕਮਲ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਘਾਰ੍ਥਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵੈਃ ਪੁਤ੍ਰ ਤੇਨੈषਾ ਕੌਮੁਦੀ ਸ੍ਮृਤਾ । ਏਕਮੇਵਮਹੋਰਾਤ੍ਰਂ ਵਰ੍षੇਵਰ੍षੇ ਚ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ
ਪੁੱਤਰ, ਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਇਹ ਕੌਮੁਦੀ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਤੇ ਹਰ ਸਾਲ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਮਨਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਦਤ੍ਤਂ ਦਾਨਵਰਾਜਸ੍ਯ ਆਦਰ੍ਸ਼ਮਿਵ ਭੂਤਲ । ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਨृਪੋ ਰਾਜ੍ਯੇ ਤਸ੍ਯ ਵ੍ਯਾਧਿਭਯਂ ਕੁਤਃ
ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਦਾਨ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਨਮੂਨਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਗ ਦਾ ਡਰ ਕਿਉਂ ਹੋਵੇ?
ਸੁਭਿਕ੍ਸ਼ਂ ਕ੍ਸ਼ੇਮਮਾਰੋਗ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਸਂਪਦਨੁਤ੍ਤਮਾ । ਨੀਰੁਜਸ਼੍ਚ ਜਨਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਰ੍ਵੋਪਦ੍ਰਵਵਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਉਸ ਦੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਅਨਾਜ, ਸੁਖ, ਸਿਹਤ ਤੇ ਵਧੀਆ ਤਰੱਕੀ ਹੋਵੇਗੀ; ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਤੇ ਹਰ ਮੁਸੀਬਤ ਤੋਂ ਬਚੇ ਰਹਿਣਗੇ।
ਕੌਮੁਦੀ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਭਾਵਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਮਹੀਤਲੇ । ਯੋ ਯਾਦृਸ਼ੇਨ ਭਾਵੇਨ ਤਿष੍ਠਤ੍ਯਸ੍ਯਾਂ ਚ षਣ੍ਮੁਖ
ਇਸ ਲਈ ਕੌਮੁਦੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਚੰਗਾ ਹਾਲ ਕਰਨ ਲਈ ਮਨਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਤੇ, ਹੇ ਸ਼ਣਮੁਖ, ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸਾਲ ਬਿਤਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਹਰ੍षਦੁਃਖਾਦਿਭਾਵੇਨ ਤਸ੍ਯ ਵਰ੍षਂ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਹਿ । ਰੁਦਿਤੇ ਰੋਦਤੇ ਵਰ੍षਂ ਹृष੍ਟੇ ਵਰ੍षਂ ਪ੍ਰਹਰ੍षਿਤਮ੍
ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਜਾਂ ਦੁੱਖ ਆਦਿ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਲ ਲੰਘਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਕੋਈ ਰੋਵੇ, ਸਾਲ ਦੁਖੀ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਏ, ਸਾਲ ਉਲਾਸ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇਗਾ।
ਭੁਕ੍ਤੇ ਭੋਕ੍ਤਾ ਭਵੇਦ੍ਵਰ੍षਂ ਸ੍ਵਸ੍ਥੇ ਸ੍ਵਸ੍ਥਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਹृष੍ਟੈਃ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਾ ਕੌਮੁਦੀ ਚ ਸ਼ੁਭੈਰ੍ਨਰੈਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਖਾਏ, ਸਾਲ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਜੇ ਸਿਹਤਮੰਦ ਹੋਵੇ, ਸਾਲ ਵੀ ਸਿਹਤਮੰਦ ਹੋਵੇਗਾ; ਇਸ ਲਈ, ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕੌਮੁਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮਨਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵੈष੍ਣਵੀ ਦਾਨਵੀ ਚੇਯਂ ਤਿਥਿਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਚ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ
ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਇਹ ਤਿਥੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਦੀਪੋਤ੍ਸਵਂਜਨਿਤ ਸਰ੍ਵਜਨਪ੍ਰਸਾਦਂ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਯੇ ਸ਼ੁਭਤਯਾ ਬਲਿਰਾਜਪੂਜਾਮ੍ । ਦਾਨੋਪਭੋਗਸੁਖਬੁਦ੍ਧਿਮਤਾਂ ਕੁਲਾਨਾਂ ਹਰ੍षਂ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਸਕਲਂ ਪ੍ਰਭੁਦਂ ਚ ਵਰ੍षਮ੍
ਜੋ ਲੋਕ ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਦਿਓਂ ਦੀ ਤਿਉਹਾਰ 'ਤੇ ਬਲੀ ਰਾਜਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਤੇ ਸੁਖੀ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਲਈ ਪੂਰਾ ਸਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਤਰੱਕੀ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਕਂਦੈਤਾਸ੍ਤਿਥਯੋ ਨੂਨਂ ਦ੍ਵਿਤੀਯਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾਃ । ਮਾਸੈਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਤਤਃਪ੍ਰਾਵृਟ੍ਕਾਲੇ ਸ਼ੁਭਾਵਹਾਃ
ਹੇ ਸਕੰਦ, ਇਹ ਤਿਥੀਆਂ, ਦੂਜ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਤੇ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ, ਵਰਖਾ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਇਹ ਸੁਭ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪ੍ਰਥਮਾ ਸ਼੍ਰਾਵਣੇ ਮਾਸਿ ਤਥਾ ਭਾਦ੍ਰਪਦੇ ਪਰਾ । ਤृਤੀਯਾਸ਼੍ਵਯੁਜੇਮਾਸਿ ਚਤੁਰ੍ਥੀ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਭਵੇਤ੍
ਪਹਿਲੀ ਤਿਥੀ ਸਾਵਣ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਦੂਜੀ ਭਾਦੋਂ ਵਿੱਚ; ਤੀਜੀ ਆਸੂ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਤੇ ਚੌਥੀ ਕਾਰਤਿਕ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਕਲੁषਾ ਸ਼੍ਰਾਵਣੇ ਮਾਸਿ ਤਥਾ ਭਾਦ੍ਰਪਦੇਮਲਾ । ਆਸ਼੍ਵਿਨੇ ਪ੍ਰੇਤਸਂਚਾਰਾ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਯਾਮ੍ਯਕਾਮਤਾ
ਸਾਵਣ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਮੈਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਭਾਦੋਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮੈਲ ਲੱਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਆਸੂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਦੀ ਚਲ-ਫਿਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਕਾਰਤਿਕ ਵਿੱਚ ਯਮ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।