ਦਾਤੁਮੇਵਂ ਸਮਰ੍ਥੋਸਿ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਕਿਲ । ਕਿਂ ਤੇ ਬਲਂ ਮਹਾਭਾਗ ਦਰ੍ਸ਼ਯਸ੍ਵ ਤ੍ਵਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਤੁਸੀਂ ਅਜਿਹੀ ਵਸਤੂ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹੋ ਜੋ ਹੁਣ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਮਿਲਣੀ ਔਖੀ ਹੈ। ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਡੀ ਤਾਕਤ ਕੀ ਹੈ? ਆਪਣਾ ਜੋਰ ਮੈਨੂੰ ਵਿਖਾਓ।
ਵੇਦਸ਼ਰ੍ਮੋਵਾਚ- ਪਸ਼੍ਯ ਪਸ਼੍ਯ ਬਲਂ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਭਾਵਂ ਤਪਸੋ ਮਮ । ਮਯਾਹੂਤਾਃ ਸਮਾਯਾਤਾ ਇਂਦ੍ਰਾਦ੍ਯਾਃ ਸੁਰਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਵੇਦਸ਼ਰਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ— ਦੇਵੀ, ਵੇਖੋ, ਵੇਖੋ ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ, ਮੇਰੇ ਤਪ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ। ਮੇਰੇ ਬੁਲਾਣ 'ਤੇ ਇੰਦਰ ਆਦਿਕ ਸਾਰੇ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤੇ ਆ ਗਏ ਹਨ।
ਵੇਦਸ਼ਰ੍ਮਾਣਮੂਚੁਸ੍ਤੇ ਕਿਂ ਕੁਰ੍ਮੋ ਹਿ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ । ਯਮੇਵਮਿਚ੍ਛਸੇ ਵਿਪ੍ਰ ਤਂ ਦਦਾਮੋ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵੇਦਸ਼ਰਮਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ— ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਅਸੀਂ ਕੀ ਕਰੀਏ? ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਚਾਹੋ, ਉਹ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇਵਾਂਗੇ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਵੇਦਸ਼ਰ੍ਮੋਵਾਚ- ਯਦਿ ਦੇਵਾਃ ਪ੍ਰਸਾਨ੍ਨਾ ਮੇ ਪ੍ਰਸਾਦਸੁਮੁਖਾ ਯਦਿ । ਦਦਂਤੁ ਵਿਮਲਾਂ ਭਕ੍ਤਿਂ ਪਾਦਯੋਃ ਪਿਤੁਰੇਵ ਮੇ
ਵੇਦਸ਼ਰਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ— ਜੇ ਦੇਵਤੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਨ, ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਮਿੱਠੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਪਿਉ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਰਮਲ ਭਗਤੀ ਦਿਉ।
ਏਵਮਸ੍ਤੁ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯਥਾਯਾਤਾਸ੍ਤਥਾ ਗਤਾਃ । ਤਮੁਵਾਚ ਤਥਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦृष੍ਟਂ ਤੇ ਤਪਸੋ ਬਲਮ੍
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ— ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ। ਜਿਵੇਂ ਆਏ ਸਨ, ਓਹੋ ਹੀ ਚਲੇ ਗਏ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ— ਹੁਣ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਤਪ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵੇਖ ਲਈ।
ਦੇਵੈਸ੍ਤੁ ਨਾਸ੍ਤਿ ਮੇ ਕਾਰ੍ਯਂ ਯਦਿ ਦਾਤੁਮਿਹੇਚ੍ਛਸਿ । ਯਨ੍ਮਾਂ ਨਯਸਿ ਗੁਰ੍ਵਰ੍ਥਂ ਤਤ੍ਕੁਰੁष੍ਵ ਮਮ ਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਮੈਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਕੋਈ ਕੰਮ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਤੂੰ ਕੁਝ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਖਾਤਰ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ।
ਦੇਹਿ ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਵਂ ਸ਼ਿਰੋ ਵਿਪ੍ਰ ਸ੍ਵਹਸ੍ਤੇਨ ਨਿਕृਤ੍ਯ ਵੈ । ਵੇਦਸ਼ਰ੍ਮੋਵਾਚ- ਧਨ੍ਯੋਹਮਦ੍ਯ ਸਂਜਾਤੋ ਮੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚੈਵ ऋਣਤ੍ਰਯਾਤ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਕੱਟ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਦੇ। ਵੇਦਸ਼ਰਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ— ਅੱਜ ਮੈਂ ਧੰਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਕਰਜ਼ਿਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ੍ਵਸ਼ਿਰੋ ਦੇਵਿ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਗृਹ੍ਯਤਾਂ ਗृਹ੍ਯਤਾਂ ਸ਼ੁਭੇ । ਸ਼ਿਤੇਨ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਧਾਰੇਣ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਃ
ਹੇ ਸੁਭਾਗੇ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਲੈ ਲਓ, ਲੈ ਲਓ। ਵਧੀਆ ਤੇਜ਼ ਧਾਰ ਵਾਲੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਨਿਕृਤ੍ਯ ਸ੍ਵਂ ਸ਼ਿਰਸ਼੍ਚਾਥ ਦਤ੍ਤਂ ਤਸ੍ਯੈ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਚ । ਰੁਧਿਰੇਣ ਪ੍ਲੁਤਂ ਸਾ ਚ ਪਰਿਗृਹ੍ਯ ਗਤਾ ਮੁਨਿਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਕੱਟ ਕੇ, ਹੱਸ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ, ਲਹੂ ਨਾਲ ਭਿੱਜੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਸਿਰ ਲੈ ਕੇ ਮੁਨੀ ਦੇ ਕੋਲ ਚਲੀ ਗਈ।
ਸ੍ਤ੍ਰ੍ਯੁਵਾਚ- ਤਵਾਰ੍ਥੇ ਪ੍ਰੇषਿਤਂ ਵਿਪ੍ਰ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਵੇਦਸ਼ਰ੍ਮਣਾ । ਏਤਚ੍ਛਿਰਃ ਸਂਗृਹਾਣ ਨਿਕृਤ੍ਤਂ ਚਾਤ੍ਮਨਾਤ੍ਮਨਃ
ਸਤ੍ਰੀ ਨੇ ਆਖਿਆ— ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਵੇਦਸ਼ਰਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਕੱਟ ਕੇ ਭੇਜਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਸਿਰ, ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਆਪ ਕੱਟਿਆ, ਆਪਣੇ ਲਈ ਲੈ ਲਓ।
ਉਤ੍ਤਮਾਂਗਂ ਪ੍ਰਦਤ੍ਤਂ ਮੇ ਪਿਤृਭਕ੍ਤੇਨ ਤੇਨ ਤੇ । ਤਵਾਰ੍ਥੇ ਦ੍ਵਿਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਮਾਮੇਵਂ ਪਰਿਭੁਂਕ੍ਸ਼੍ਵ ਵੈ
ਉਸ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਪਿਉ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ, ਮੈਨੂੰ ਇੰਝ ਹੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।
ਤਸ੍ਯ ਤੈਰ੍ਭ੍ਰਾਤृਭਿਰ੍ਦृष੍ਟਂ ਸਾਹਸਂ ਵੇਦਸ਼ਰ੍ਮਣਃ । ਵੇਪਿਤਾਂਗਤ੍ਵਮਾਪਨ੍ਨਾਸ੍ਤੇ ਬਭੂਵੁਃ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੇ ਵੇਦਸ਼ਰਮਾ ਦੀ ਇਹ ਵੱਡੀ ਹਿੰਮਤ ਵੇਖੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਕੰਬਣ ਲੱਗ ਪਏ ਤੇ ਆਪਸ ਵਿਚ ਘਬਰਾ ਗਏ।
ਮृਤਾ ਨੋ ਧਰ੍ਮਸਾਧ੍ਵੀ ਸਾ ਮਾਤਾ ਸਤ੍ਯਸਮਾਧਿਨਾ । ਅਯਮੇਵ ਮਹਾਭਾਗਃ ਪਿਤੁਰਰ੍ਥੇ ਮृਤਃ ਸ਼ੁਭਃ
ਸਾਡੀ ਮਾਂ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਿਚ ਪੱਕੀ ਸੀ, ਸੱਚੇ ਮਨ ਨਾਲ ਮਰ ਗਈ। ਇਹ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪਿਉ ਦੀ ਖਾਤਰ ਮਰ ਗਿਆ, ਹੇ ਸੁਭਾਗੇ।
ਧਨ੍ਯੋਯਂ ਧਨ੍ਯਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਪਿਤੁਰਰ੍ਥੇ ਕृਤਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ । ਏਵਂ ਸਂਭਾषਿਤਂ ਤੈਸ੍ਤੁ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਪੁਣ੍ਯਚਾਰਿਭਿਃ
ਇਹ ਧੰਨ ਹੈ, ਧੰਨਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਆਪਣੇ ਪਿਉ ਲਈ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਇੰਝ ਹੀ ਉਸ ਦੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੇ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਆਖਿਆ।
ਸਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਭਕ੍ਤਿਪਰਾਯਣਮ੍ । ਨਿਕृਤ੍ਤਂ ਚ ਸ਼ਿਰਸ੍ਤੇਨ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਵੇਦਸ਼ਰ੍ਮਣਾ
ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣੀ, ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਤੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੇਦਸ਼ਰਮਾ ਨੇ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ ਹੈ,
ਧਰ੍ਮਸ਼ਰ੍ਮਾਣਮਾਹਾਥ ਸ਼ਿਰ ਏਤਤ੍ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯਤਾਮ੍
ਧਰਮਸ਼ਰਮਾ ਨੇ ਫਿਰ ਆਖਿਆ— ਇਹ ਸਿਰ ਚੁੱਕ ਲਵੋ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਤਦਾਦਾਯ ਮਹਾਤ੍ਮਾऽਸੌ ਨਿਰ੍ਜਗਾਮ ਤ੍ਵਰਾਨ੍ਵਿਤਃ । ਪਿਤृਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਪੋਭਿਸ਼੍ਚ ਸਤ੍ਯਾਰ੍ਜਵਬਲੇਨ ਸਃ
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ— ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਪਿਤਾ ਲਈ ਭਗਤੀ, ਤਪੱਸਿਆ, ਸੱਚਾਈ, ਸਿੱਧੇਪਣ ਅਤੇ ਬਲ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉਹ ਚੀਜ਼ ਲੈ ਕੇ ਜਲਦੀ ਨਿਕਲ ਪਿਆ।
ਧਰ੍ਮਮਾਕृष੍ਟਵਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਧਰ੍ਮਸ਼ਰ੍ਮਾ ਤਤਸ੍ਤਦਾ । ਸਮਾਕृष੍ਟਸ੍ਤੁ ਵੈ ਧਰ੍ਮਸ੍ਤਪਸਾ ਤਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਧਰਮਸ਼ਰਮਾ ਨੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਲ ਖਿੱਚ ਲਿਆ। ਤੇ ਧਰਮ ਵੀ ਉਸ ਸਮਝਦਾਰ ਦੇ ਤਪ ਨਾਲ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਧਰ੍ਮਸ਼ਰ੍ਮਾਣਮਾਯਾਤਂ ਇਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਕਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਸਮਾਹੂਤੋ ਧਰ੍ਮਸ਼ਰ੍ਮਨ੍ਸਮਾਗਤਃ
ਧਰਮ ਨੇ ਆ ਕੇ ਧਰਮਸ਼ਰਮਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਧਰਮਸ਼ਰਮਾ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਕਿਉਂ ਸੱਦਿਆ ਤੇ ਇੱਥੇ ਲਿਆਇਆ?'
ਤਨ੍ਮੇ ਕਥਯ ਕਾਰ੍ਯਂ ਤ੍ਵਂ ਤਤ੍ਕਰੋਮਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਧਰ੍ਮਸ਼ਰ੍ਮੋਵਾਚ- ਯਦ੍ਯਸ੍ਤਿ ਗੁਰੁਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਾ ਯਦਿ ਨਿष੍ਠਾऽਚਲਂ ਤਪਃ
'ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਮਕਸਦ ਦੱਸ, ਮੈਂ ਬਿਨਾਂ ਸ਼ੱਕ ਕਰਾਂਗਾ।' ਧਰਮਸ਼ਰਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਜੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਹੈ, ਜੇ ਤੇਰੀ ਤਪੱਸਿਆ ਅਟੱਲ ਹੈ—'
ਤੇਨ ਸਤ੍ਯੇਨ ਮੇ ਧਰ੍ਮ ਵੇਦਸ਼ਰ੍ਮਾ ਸ ਜੀਵਤੁ । ਧਰ੍ਮ ਉਵਾਚ- ਦਮਸ਼ੌਚੇਨ ਸਤ੍ਯੇਨ ਤਪਸਾ ਤਵ ਸੁਵ੍ਰਤ
'ਉਸ ਸੱਚ ਦੀ ਕਸਮ, ਹੇ ਧਰਮ, ਮੇਰਾ ਭਰਾ ਵੇਦਸ਼ਰਮਾ ਜੀਉਂਦਾ ਰਹੇ।' ਧਰਮ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਤੇਰੀ ਸੰਜਮ, ਸੁੱਚਤਾ, ਸੱਚਾਈ ਤੇ ਤਪ ਨਾਲ, ਹੇ ਭਲੇ ਮਨੁੱਖ—'
ਪਿਤृਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਵ ਭ੍ਰਾਤਾ ਵੇਦਸ਼ਰ੍ਮਾ ਮਹਾਭੁਜਃ । ਪੁਨਰੇਵ ਮਹਾਤ੍ਮਾਸੌ ਜੀਵਨਂ ਚ ਲਭਿष੍ਯਤਿ
'ਤੇਰੀ ਪਿਤਾ ਭਗਤੀ ਕਰਕੇ, ਤੇਰਾ ਭਰਾ ਵੇਦਸ਼ਰਮਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਬਲਵਾਨ ਹੈ, ਉਹ ਵਾਪਸ ਜੀਵਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ।'
ਤਪਸਾਨੇਨ ਤੁष੍ਟੋਸ੍ਮਿ ਪਿਤृਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮਹਾਮਤੇ । ਵਰਂ ਵਰਯ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਧਰ੍ਮਵਿਤ੍ਤਮੈਃ
'ਇਹ ਤਪ ਤੇ ਤੇਰੀ ਪਿਤਾ ਭਗਤੀ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਅਕਲ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ। ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਵਰ ਮੰਗ, ਜੋ ਧਰਮ ਜਾਣਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਔਖਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।'
ਏਵਮਾਕਰ੍ਣਿਤਂ ਤੇਨ ਸੁਵਾਕ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਸ਼ਰ੍ਮਣਾ । ਵੈਵਸ੍ਵਤਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸਮੁਵਾਚ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਧਰਮਸ਼ਰਮਾ ਦੇ ਇਹ ਸੋਹਣੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲੇ ਨੇ ਵੈਵਸਵਤ ਨੂੰ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਸੀ, ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਦੇਹਿ ਮੇ ਤ੍ਵਚਲਾਂ ਭਕ੍ਤਿਂ ਪਿਤੁਃ ਪਾਦਾਰ੍ਹਣੇ ਪੁਨਃ । ਧਰ੍ਮੇ ਰਤਿਂ ਤਥਾ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਸੁਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਯਦਾ ਮਮ
'ਮੈਨੂੰ ਫਿਰ ਪਿਤਾ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਅਟੱਲ ਭਗਤੀ, ਧਰਮ ਵਿਚ ਪ੍ਰੀਤੀ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਬਖ਼ਸ਼, ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇਂ।'
ਤਮੁਵਾਚ ਤਤੋ ਧਰ੍ਮੋ ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਦ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਏਵਮੁਕ੍ਤੇ ਮਹਾਵਾਕ੍ਯੇ ਵੇਦਸ਼ਰ੍ਮਾ ਤਦੋਤ੍ਥਿਤਃ
ਫਿਰ ਧਰਮ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ।' ਇਹ ਵੱਡੇ ਬਚਨ ਕਹਿਣ ਉੱਤੇ, ਵੇਦਸ਼ਰਮਾ ਉਸ ਵੇਲੇ ਉੱਠ ਬੈਠਿਆ।
ਪ੍ਰਸੁਪ੍ਤਵਨ੍ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਧਰ੍ਮਸ਼ਰ੍ਮਾਣਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਕ੍ਵ ਸਾ ਦੇਵੀ ਗਤਾ ਭ੍ਰਾਤਃ ਕ੍ਵ ਸ ਤਾਤੋ ਭਵੇਦਿਤਿ
ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਵੇਦਸ਼ਰਮਾ ਜਾਗਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਧਰਮਸ਼ਰਮਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਭਰਾ, ਉਹ ਮਾਤਾ ਕਿੱਥੇ ਗਈ? ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਕਿੱਥੇ ਹੈ?'
ਸਮਾਸੇਨ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਯਥਾ ਪਿਤ੍ਰਾ ਨਿਯੋਜਿਤਃ । ਸਮਾਜ੍ਞਾਯ ਤਤੋ ਹृष੍ਟੋ ਧਰ੍ਮਸ਼ਰ੍ਮਾ ਤਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਜਿਵੇਂ ਪਿਤਾ ਨੇ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਓਹੋ ਕੁਝ ਸੰਖੇਪ ਵਿਚ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਸਮਝ ਕੇ, ਧਰਮਸ਼ਰਮਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਮਮਾਦ੍ਯੈਵ ਮਹਾਭਾਗ ਸ਼ਿਰਸਾ ਜੀਵਿਤੇਨ ਚ । ਸਂਮੁਖੀ ਭਵ ਵੈ ਭ੍ਰਾਤਃ ਕੋਨ੍ਯੋ ਮੇ ਤ੍ਵਾਦृਸ਼ੋ ਭੁਵਿ
'ਅੱਜ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੇ ਸਿਰ ਤੇ ਜਾਨ ਨਾਲ, ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰਹਿ, ਭਰਾ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੌਣ ਮੇਰਾ ਹੈ?'
ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਚੈਵਮਾਭਾष੍ਯ ਉਤ੍ਸੁਕਃ ਪਿਤਰਂ ਪ੍ਰਤਿ । ਗਮਨਾਯ ਮਤਿਂ ਚਕ੍ਰੇ ਭ੍ਰਾਤ੍ਰਾ ਚ ਧਰ੍ਮਸ਼ਰ੍ਮਣਾ
ਭਰਾ ਨੂੰ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਪਿਤਾ ਵੱਲ ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਧਰਮਸ਼ਰਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਜਾਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਲਿਆ।