ਭਜ ਤ੍ਵਂ ਚਾਰੁਸਰ੍ਵਾਂਗਿ ਪਿਤਰਂ ਮਮ ਸੁਂਦਰਿ । ਏਵਮਾਕਰ੍ਣਿਤਂ ਤਸ੍ਯ ਮਾਯਯਾ ਵੇਦਸ਼ਰ੍ਮਣਃ
'ਸੋਹਣੀ ਸਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਮੇਰੇ ਪਿਉ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾ, ਸੁੰਦਰਏ।' ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਾਇਆ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਵੇਦਸ਼ਰਮ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਸ੍ਤ੍ਰ੍ਯੁਵਾਚ- ਜਰਯਾ ਪੀਡਿਤਸ੍ਯਾਪਿ ਨੈਵੇਚ੍ਛਾਮਿ ਕਦਾਚਨ । ਸਸ਼੍ਲੇष੍ਮਮੁਖਰੋਗਸ੍ਯ ਵ੍ਯਾਧਿਗ੍ਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਉਹ ਨਾਰੀ ਆਖਣ ਲੱਗੀ: 'ਚਾਹੇ ਉਹ ਬੁਢਾਪੇ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਮੈਨੂੰ ਉਹਦੇ ਨਾਲ ਕਦੇ ਵੀ ਚਾਹ ਨਹੀਂ, ਹੁਣ ਤਾਂ ਉਹ ਖੰਘ, ਗਲੇ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਤੇ ਹੋਰ ਰੋਗਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।'
ਸ਼ਿਥਿਲਸ੍ਯਾਪਿ ਚਾਰ੍ਤਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਵृਦ੍ਧਸ੍ਯ ਸਂਗਮਮ੍ । ਭਵਂਤਂ ਰਂਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਕਰਿष੍ਯੇ ਤਵ ਸੁਪ੍ਰਿਯਮ੍
'ਉਹ ਕਮਜ਼ੋਰ ਤੇ ਦੁਖੀ ਬੁੱਢੇ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਕੋਈ ਲੈਣਾ-ਦੇਣਾ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਤਾਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਰਲਣੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ, ਤੇਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀ ਗੱਲ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗੀ।'
ਭਵਂਤਂ ਰੂਪਸੌਭਾਗ੍ਯੈਰ੍ਗੁਣਰਤ੍ਨੈਰਲਂਕृਤਮ੍ । ਦਿਵ੍ਯਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਪਨ੍ਨਂ ਦਿਵ੍ਯਰੂਪਂ ਮਹੌਜਸਮ੍
'ਤੂੰ ਤਾਂ ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ, ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਿਸਮਤ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਦਿਵ੍ਯ ਲਕੜੀਆਂ ਤੇ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।'
ਕਿਂ ਕਰਿष੍ਯਸਿ ਤਾਤੇਨ ਵृਦ੍ਧੇਨ ਸ਼ृਣੁ ਮਾਨਦ । ਮਮਾਂਗਭੋਗਭਾਵੇਨ ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
'ਉਸ ਬੁੱਢੇ ਪਿਉ ਨਾਲ ਤੂੰ ਕੀ ਕਰੇਂਗਾ? ਸੁਣ, ਮਾਣਯੋਗ ਜੀ, ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਭੋਗੇਂਗਾ, ਤਾਂ ਤੈਨੂੰ ਜੋ ਕੁਝ ਦੁਲੱਭ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਮਿਲ ਜਾਏਗਾ।'
ਯਦ੍ਯਤ੍ਤ੍ਵਮਿਚ੍ਛਸੇ ਵਿਪ੍ਰ ਤਦ੍ਦਦਾਮਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਏਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਮਹਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਅਪ੍ਰਿਯਂ ਪਾਪਸਂਕੁਲਮ੍
'ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਚਾਹੇਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਮੈਂ ਦੇਵਾਂਗੀ, ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।' ਇਹ ਵੱਡੀਆਂ, ਪਰ ਅਪਰੀਤ ਤੇ ਪਾਪ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ—
ਵੇਦਸ਼ਰ੍ਮੋਵਾਚ- ਅਧਰ੍ਮਯੁਕ੍ਤਂ ਤੇ ਵਾਕ੍ਯਮਯੁਕ੍ਤਂ ਪਾਪਮਿਸ਼੍ਰਿਤਮ੍ । ਨੇਦृਸ਼ਂ ਮਾਂ ਵਦੇਰ੍ਦੇਵਿ ਪਿਤृਭਕ੍ਤਿਮਨਾਗਸਮ੍
ਵੇਦਸ਼ਰਮ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਤੇਰੀ ਗੱਲ ਅਧਰਮ ਵਾਲੀ, ਗਲਤ ਤੇ ਪਾਪ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਐਸਾ ਨਾ ਆਖ, ਮਾਤਾ, ਮੈਂ ਪਿਉ ਦਾ ਭਗਤ ਤੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹਾਂ।'
ਪਿਤੁਰਰ੍ਥਂ ਸਮਾਯਾਤਸ੍ਤ੍ਵਾਮਹਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯੇ ਸ਼ੁਭੇ । ਅਨ੍ਯਦੇਵਂ ਨ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਭਜ ਤ੍ਵਂ ਪਿਤਰਂ ਮਮ
'ਮੈਂ ਤਾਂ ਪਿਉ ਲਈ ਆਇਆ ਹਾਂ ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਸੁਭਾਗਣੇ। ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾ ਬੋਲ, ਮੇਰੇ ਪਿਉ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾ।'
ਯਦ੍ਯਤ੍ਤ੍ਵਮਿਚ੍ਛਸੇ ਦੇਵਿ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਸਚਰਾਚਰਮ੍ । ਤਤ੍ਤਦ੍ਦਦ੍ਮਿ ਨ ਸਂਦੇਹੋ ਦੇਵਰਾਜ੍ਯਾਧਿਕਂ ਸ਼ੁਭੇ
ਹੇ ਸੁਭਾਗੇ, ਤੂੰ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਚਾਹੇ ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਚਲਦਾ ਜਾਂ ਅਡੋਲ ਚੀਜ਼ ਮੰਗੇਂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹਾਂ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਰਤਾ ਭੀ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਇ enna ਤੱਕ ਕਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।
ਸ੍ਤ੍ਰ੍ਯੁਵਾਚ- ਏਵਂ ਸਮਰ੍ਥੋ ਦਾਤੁਂ ਮੇ ਪਿਤੁਰਰ੍ਥੇ ਯਦਾ ਭਵਾਨ੍ । ਤਦਾ ਮੇ ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਦ੍ਯੈਵ ਸੇਂਦ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸਮਹੇਸ਼੍ਵਰਾਨ੍
ਸਤ੍ਰੀ ਨੇ ਆਖਿਆ— ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਪਿਉ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਦੇਣ ਦੇ ਸਮਰਥ ਹੋ, ਤਾਂ ਅੱਜ ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਇੰਦਰ ਤੇ ਵੱਡੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਆਪਣੀ ਬਰਾਬਰੀ ਵਿਖਾ ਦੇਵੋ।
ਦਾਤੁਮੇਵਂ ਸਮਰ੍ਥੋਸਿ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਕਿਲ । ਕਿਂ ਤੇ ਬਲਂ ਮਹਾਭਾਗ ਦਰ੍ਸ਼ਯਸ੍ਵ ਤ੍ਵਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਤੁਸੀਂ ਅਜਿਹੀ ਵਸਤੂ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹੋ ਜੋ ਹੁਣ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਮਿਲਣੀ ਔਖੀ ਹੈ। ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਡੀ ਤਾਕਤ ਕੀ ਹੈ? ਆਪਣਾ ਜੋਰ ਮੈਨੂੰ ਵਿਖਾਓ।
ਵੇਦਸ਼ਰ੍ਮੋਵਾਚ- ਪਸ਼੍ਯ ਪਸ਼੍ਯ ਬਲਂ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਭਾਵਂ ਤਪਸੋ ਮਮ । ਮਯਾਹੂਤਾਃ ਸਮਾਯਾਤਾ ਇਂਦ੍ਰਾਦ੍ਯਾਃ ਸੁਰਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਵੇਦਸ਼ਰਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ— ਦੇਵੀ, ਵੇਖੋ, ਵੇਖੋ ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ, ਮੇਰੇ ਤਪ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ। ਮੇਰੇ ਬੁਲਾਣ 'ਤੇ ਇੰਦਰ ਆਦਿਕ ਸਾਰੇ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤੇ ਆ ਗਏ ਹਨ।
ਵੇਦਸ਼ਰ੍ਮਾਣਮੂਚੁਸ੍ਤੇ ਕਿਂ ਕੁਰ੍ਮੋ ਹਿ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ । ਯਮੇਵਮਿਚ੍ਛਸੇ ਵਿਪ੍ਰ ਤਂ ਦਦਾਮੋ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵੇਦਸ਼ਰਮਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ— ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਅਸੀਂ ਕੀ ਕਰੀਏ? ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਚਾਹੋ, ਉਹ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇਵਾਂਗੇ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਵੇਦਸ਼ਰ੍ਮੋਵਾਚ- ਯਦਿ ਦੇਵਾਃ ਪ੍ਰਸਾਨ੍ਨਾ ਮੇ ਪ੍ਰਸਾਦਸੁਮੁਖਾ ਯਦਿ । ਦਦਂਤੁ ਵਿਮਲਾਂ ਭਕ੍ਤਿਂ ਪਾਦਯੋਃ ਪਿਤੁਰੇਵ ਮੇ
ਵੇਦਸ਼ਰਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ— ਜੇ ਦੇਵਤੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਨ, ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਮਿੱਠੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਪਿਉ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਰਮਲ ਭਗਤੀ ਦਿਉ।
ਏਵਮਸ੍ਤੁ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯਥਾਯਾਤਾਸ੍ਤਥਾ ਗਤਾਃ । ਤਮੁਵਾਚ ਤਥਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦृष੍ਟਂ ਤੇ ਤਪਸੋ ਬਲਮ੍
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ— ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ। ਜਿਵੇਂ ਆਏ ਸਨ, ਓਹੋ ਹੀ ਚਲੇ ਗਏ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ— ਹੁਣ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਤਪ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵੇਖ ਲਈ।
ਦੇਵੈਸ੍ਤੁ ਨਾਸ੍ਤਿ ਮੇ ਕਾਰ੍ਯਂ ਯਦਿ ਦਾਤੁਮਿਹੇਚ੍ਛਸਿ । ਯਨ੍ਮਾਂ ਨਯਸਿ ਗੁਰ੍ਵਰ੍ਥਂ ਤਤ੍ਕੁਰੁष੍ਵ ਮਮ ਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਮੈਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਕੋਈ ਕੰਮ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਤੂੰ ਕੁਝ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਖਾਤਰ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ।
ਦੇਹਿ ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਵਂ ਸ਼ਿਰੋ ਵਿਪ੍ਰ ਸ੍ਵਹਸ੍ਤੇਨ ਨਿਕृਤ੍ਯ ਵੈ । ਵੇਦਸ਼ਰ੍ਮੋਵਾਚ- ਧਨ੍ਯੋਹਮਦ੍ਯ ਸਂਜਾਤੋ ਮੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚੈਵ ऋਣਤ੍ਰਯਾਤ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਕੱਟ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਦੇ। ਵੇਦਸ਼ਰਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ— ਅੱਜ ਮੈਂ ਧੰਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਕਰਜ਼ਿਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ੍ਵਸ਼ਿਰੋ ਦੇਵਿ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਗृਹ੍ਯਤਾਂ ਗृਹ੍ਯਤਾਂ ਸ਼ੁਭੇ । ਸ਼ਿਤੇਨ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਧਾਰੇਣ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਃ
ਹੇ ਸੁਭਾਗੇ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਲੈ ਲਓ, ਲੈ ਲਓ। ਵਧੀਆ ਤੇਜ਼ ਧਾਰ ਵਾਲੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਨਿਕृਤ੍ਯ ਸ੍ਵਂ ਸ਼ਿਰਸ਼੍ਚਾਥ ਦਤ੍ਤਂ ਤਸ੍ਯੈ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਚ । ਰੁਧਿਰੇਣ ਪ੍ਲੁਤਂ ਸਾ ਚ ਪਰਿਗृਹ੍ਯ ਗਤਾ ਮੁਨਿਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਕੱਟ ਕੇ, ਹੱਸ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ, ਲਹੂ ਨਾਲ ਭਿੱਜੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਸਿਰ ਲੈ ਕੇ ਮੁਨੀ ਦੇ ਕੋਲ ਚਲੀ ਗਈ।
ਸ੍ਤ੍ਰ੍ਯੁਵਾਚ- ਤਵਾਰ੍ਥੇ ਪ੍ਰੇषਿਤਂ ਵਿਪ੍ਰ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਵੇਦਸ਼ਰ੍ਮਣਾ । ਏਤਚ੍ਛਿਰਃ ਸਂਗृਹਾਣ ਨਿਕृਤ੍ਤਂ ਚਾਤ੍ਮਨਾਤ੍ਮਨਃ
ਸਤ੍ਰੀ ਨੇ ਆਖਿਆ— ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਵੇਦਸ਼ਰਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਕੱਟ ਕੇ ਭੇਜਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਸਿਰ, ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਆਪ ਕੱਟਿਆ, ਆਪਣੇ ਲਈ ਲੈ ਲਓ।
ਉਤ੍ਤਮਾਂਗਂ ਪ੍ਰਦਤ੍ਤਂ ਮੇ ਪਿਤृਭਕ੍ਤੇਨ ਤੇਨ ਤੇ । ਤਵਾਰ੍ਥੇ ਦ੍ਵਿਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਮਾਮੇਵਂ ਪਰਿਭੁਂਕ੍ਸ਼੍ਵ ਵੈ
ਉਸ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਪਿਉ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ, ਮੈਨੂੰ ਇੰਝ ਹੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।
ਤਸ੍ਯ ਤੈਰ੍ਭ੍ਰਾਤृਭਿਰ੍ਦृष੍ਟਂ ਸਾਹਸਂ ਵੇਦਸ਼ਰ੍ਮਣਃ । ਵੇਪਿਤਾਂਗਤ੍ਵਮਾਪਨ੍ਨਾਸ੍ਤੇ ਬਭੂਵੁਃ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੇ ਵੇਦਸ਼ਰਮਾ ਦੀ ਇਹ ਵੱਡੀ ਹਿੰਮਤ ਵੇਖੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਕੰਬਣ ਲੱਗ ਪਏ ਤੇ ਆਪਸ ਵਿਚ ਘਬਰਾ ਗਏ।
ਮृਤਾ ਨੋ ਧਰ੍ਮਸਾਧ੍ਵੀ ਸਾ ਮਾਤਾ ਸਤ੍ਯਸਮਾਧਿਨਾ । ਅਯਮੇਵ ਮਹਾਭਾਗਃ ਪਿਤੁਰਰ੍ਥੇ ਮृਤਃ ਸ਼ੁਭਃ
ਸਾਡੀ ਮਾਂ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਿਚ ਪੱਕੀ ਸੀ, ਸੱਚੇ ਮਨ ਨਾਲ ਮਰ ਗਈ। ਇਹ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪਿਉ ਦੀ ਖਾਤਰ ਮਰ ਗਿਆ, ਹੇ ਸੁਭਾਗੇ।
ਧਨ੍ਯੋਯਂ ਧਨ੍ਯਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਪਿਤੁਰਰ੍ਥੇ ਕृਤਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ । ਏਵਂ ਸਂਭਾषਿਤਂ ਤੈਸ੍ਤੁ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਪੁਣ੍ਯਚਾਰਿਭਿਃ
ਇਹ ਧੰਨ ਹੈ, ਧੰਨਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਆਪਣੇ ਪਿਉ ਲਈ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਇੰਝ ਹੀ ਉਸ ਦੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੇ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਆਖਿਆ।
ਸਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਭਕ੍ਤਿਪਰਾਯਣਮ੍ । ਨਿਕृਤ੍ਤਂ ਚ ਸ਼ਿਰਸ੍ਤੇਨ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਵੇਦਸ਼ਰ੍ਮਣਾ
ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣੀ, ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਤੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੇਦਸ਼ਰਮਾ ਨੇ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ ਹੈ,
ਧਰ੍ਮਸ਼ਰ੍ਮਾਣਮਾਹਾਥ ਸ਼ਿਰ ਏਤਤ੍ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯਤਾਮ੍
ਧਰਮਸ਼ਰਮਾ ਨੇ ਫਿਰ ਆਖਿਆ— ਇਹ ਸਿਰ ਚੁੱਕ ਲਵੋ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਤਦਾਦਾਯ ਮਹਾਤ੍ਮਾऽਸੌ ਨਿਰ੍ਜਗਾਮ ਤ੍ਵਰਾਨ੍ਵਿਤਃ । ਪਿਤृਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਪੋਭਿਸ਼੍ਚ ਸਤ੍ਯਾਰ੍ਜਵਬਲੇਨ ਸਃ
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ— ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਪਿਤਾ ਲਈ ਭਗਤੀ, ਤਪੱਸਿਆ, ਸੱਚਾਈ, ਸਿੱਧੇਪਣ ਅਤੇ ਬਲ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉਹ ਚੀਜ਼ ਲੈ ਕੇ ਜਲਦੀ ਨਿਕਲ ਪਿਆ।
ਧਰ੍ਮਮਾਕृष੍ਟਵਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਧਰ੍ਮਸ਼ਰ੍ਮਾ ਤਤਸ੍ਤਦਾ । ਸਮਾਕृष੍ਟਸ੍ਤੁ ਵੈ ਧਰ੍ਮਸ੍ਤਪਸਾ ਤਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਧਰਮਸ਼ਰਮਾ ਨੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਲ ਖਿੱਚ ਲਿਆ। ਤੇ ਧਰਮ ਵੀ ਉਸ ਸਮਝਦਾਰ ਦੇ ਤਪ ਨਾਲ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਧਰ੍ਮਸ਼ਰ੍ਮਾਣਮਾਯਾਤਂ ਇਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਕਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਸਮਾਹੂਤੋ ਧਰ੍ਮਸ਼ਰ੍ਮਨ੍ਸਮਾਗਤਃ
ਧਰਮ ਨੇ ਆ ਕੇ ਧਰਮਸ਼ਰਮਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਧਰਮਸ਼ਰਮਾ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਕਿਉਂ ਸੱਦਿਆ ਤੇ ਇੱਥੇ ਲਿਆਇਆ?'
ਤਨ੍ਮੇ ਕਥਯ ਕਾਰ੍ਯਂ ਤ੍ਵਂ ਤਤ੍ਕਰੋਮਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਧਰ੍ਮਸ਼ਰ੍ਮੋਵਾਚ- ਯਦ੍ਯਸ੍ਤਿ ਗੁਰੁਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਾ ਯਦਿ ਨਿष੍ਠਾऽਚਲਂ ਤਪਃ
'ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਮਕਸਦ ਦੱਸ, ਮੈਂ ਬਿਨਾਂ ਸ਼ੱਕ ਕਰਾਂਗਾ।' ਧਰਮਸ਼ਰਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਜੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਹੈ, ਜੇ ਤੇਰੀ ਤਪੱਸਿਆ ਅਟੱਲ ਹੈ—'