ਸ਼ਿਵਸ਼ਰ੍ਮੇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤੋ ਵੇਦਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਕੋਵਿਦਃ । ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਪਂਚਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਤੁ ਬਭੂਵੁਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਕੋਵਿਦਾਃ
ਉਹ ਓਥੇ ਸ਼ਿਵਸ਼ਰਮਨ ਨਾਂ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀ, ਜੋ ਵੇਦ ਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਅਰਥਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਵੀ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ।
ਯਜ੍ਞਸ਼ਰ੍ਮਾ ਵੇਦਸ਼ਰ੍ਮਾ ਧਰ੍ਮਸ਼ਰ੍ਮਾ ਤਥੈਵ ਚ । ਵਿष੍ਣੁਸ਼ਰ੍ਮਾ ਮਹਾਭਾਗੋ ਨੂਨਂ ਤਤ੍ਕਰ੍ਮਕੋਵਿਦਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਯਜ੍ਯਸ਼ਰਮਾ, ਵੇਦਸ਼ਰਮਾ, ਧਰਮਸ਼ਰਮਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੁਸ਼ਰਮਾ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਕਰਤਵਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ।
ਪਂਚਮਃ ਸੋਮਸ਼ਰ੍ਮੇਤਿ ਪਿਤृਭਕ੍ਤਿਪਰਾਯਣਃ । ਪਿਤृਭਕ੍ਤਿਂ ਵਿਨਾ ਚੈਵ ਧਰ੍ਮਮਨ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਪੰਜਵਾਂ ਸੀ ਸੋਮਸ਼ਰਮਾ, ਜੋ ਪਿਤਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਹੇ ਵਧੀਆ ਜਣੇਓ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਧਰਮ ਨਹੀਂ ਸੀ ਪਤਾ।
ਨ ਵਿਦਂਤਿ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਸ੍ਤਦ੍ਭਾਵੇਨ ਤੁ ਭਾਵਿਤਾਃ । ਤੇषਾਂ ਤੁ ਭਕ੍ਤਿਂ ਸਂਪਸ਼੍ਯਞ੍ਛਿਵਸ਼ਰ੍ਮਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ
ਉਹ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਉਸ ਭਾਵ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਦੇਖ ਕੇ, ਸ਼ਿਵਸ਼ਰਮਾ, ਵਧੀਆ ਜਣੇਓ, ਸੋਚ ਵਿਚ ਪੈ ਗਿਆ।
ਚਿਂਤਯਾਮਾਸ ਮੇਧਾਵੀ ਨਿष੍ਕਰ੍षਿष੍ਯੇ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮਾਨ੍ । ਪਿਤृਭਕ੍ਤੇषੁ ਯੋ ਭਾਵੋ ਨੈਤੇषਾਂ ਮਨਸਿ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਸ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, 'ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਧੀਆ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਪਰਖ ਕਰਾਂਗਾ; ਪਿਤਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਾਲਾ ਭਾਵ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।'
ਯਥਾ ਜਾਨਾਮ੍ਯਹਂ ਚਾਥ ਕਰਿष੍ਯੇ ਬੁਦ੍ਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ । ਵਿष੍ਣੋਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਸ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਰ੍ਬਭੂਵ ਹ
ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕੇ ਕਰਾਂਗਾ; ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸਾਰੀ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲ ਗਈ।
ਸਦ੍ਭਾਵਂ ਚਿਂਤਯਾਮਾਸ ਅਂਜਨਾਰ੍ਥਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ । ਉਪਾਯਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ਼੍ਰੇष੍ਠਸ੍ਤਪਸਸ੍ਤੇਜਸਃ ਕਿਲ
ਉਸ ਨੇ ਸੱਚੀ ਪਰਖ ਕਰਨ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਜਣੇਓ; ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਤਪ ਤੇ ਜੋਤ ਨਾਲ।
ਚਕਾਰ ਸੋਪ੍ਯੁਪਾਯਜ੍ਞੋ ਮਾਯਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਤ੍ਤਮਃ । ਤੇषਾਮਗ੍ਰੇ ਤਤੋ ਵ੍ਯਾਜਂ ਸ਼ਿਵਸ਼ਰ੍ਮਾ ਵ੍ਯਦਰ੍ਸ਼ਯਤ੍
ਉਹ ਉਪਾਅ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ; ਉਸ ਨੇ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਇੱਕ ਚਲ ਬਣਾਈ ਤੇ ਸ਼ਿਵਸ਼ਰਮਾ ਨੇ ਉਹ ਚਲ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।
ਮਹਤਾ ਜ੍ਵਰਰੋਗੇਣ ਮृਤਾ ਮਾਤਾ ਵਿਦਰ੍ਸ਼ਿਤਾ । ਤੈਸ੍ਤੁ ਦृष੍ਟਾ ਮृਤਾ ਮਾਤਾ ਪਿਤਰਂ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੇ ਬੁਖਾਰ ਨਾਲ ਮਾਂ ਨੂੰ ਮਰੀ ਹੋਈ ਵਿਖਾਇਆ; ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਮਾਂ ਨੂੰ ਮਰੀ ਹੋਈ ਵੇਖ ਕੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਯਯਾਵਯਂ ਮਹਾਭਾਗ ਗਰ੍ਭੋਦਰੇ ਪ੍ਰਵਰ੍ਦ੍ਧਿਤਾਃ । ਕਲੇਵਰਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਗਤਾ ਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
"ਹੇ ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਜੋ ਉਸਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਪਲੇ, ਹੁਣ ਉਹ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਚਲਾਣਾ ਹੋ ਗਈ ਹੈ।"
ਅਪਹਾਯ ਗਤਾ ਸੇਯਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਤਾਤ ਕਿਮੁਚ੍ਯਤੇ । ਸ਼ਿਵਸ਼ਰ੍ਮੋਪਰਿਭਵਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਭਕ੍ਤਿਪਰਾਯਣਮ੍
ਉਹ ਜੰਨਤ ਨੂੰ ਚਲੀ ਗਈ, ਪਿਓ ਜੀ, ਹੁਣ ਉਸ ਬਾਰੇ ਕੀ ਆਖੀਏ ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਲੀਨ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਿਵਸ਼ਰਮ ਨੂੰ ਦੁਖ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਛੱਡ ਗਿਆ?
ਯਜ੍ਞਸ਼ਰ੍ਮਾਣਮਾਹੂਯ ਇਤ੍ਯੁਵਾਚ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ । ਸ਼ਿਵਸ਼ਰ੍ਮੋਵਾਚ- ਅਨੇਨਾਪਿ ਸੁਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੇਨ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਨਿਸ਼ਿਤੇਨ ਵੈ
ਯਜ੍ਯਸ਼ਰਮਾ ਨੂੰ ਸੱਦ ਕੇ, ਉਹ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਖਣ ਲੱਗਾ। ਸ਼ਿਵਸ਼ਰਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਇਸ ਤੇਜ਼ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਵੀ, ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ...
ਵਿਚ੍ਛਿਦ੍ਯਾਂਗਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਯਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ਿਪਸ੍ਵ ਹ । ਤਤ੍ਕृਤਂ ਤੇਨ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਯਥਾਦੇਸ਼ਃ ਸ਼੍ਰੁਤਃ ਪਿਤੁਃ
ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਵੱਖ ਕਰ ਕੇ, ਜਿੱਥੇ ਚਾਹੁਂ, ਸੁੱਟ ਦੇ। ਇਹ ਕੰਮ ਉਸ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਪਿਉ ਦਾ ਹੁਕਮ ਸੁਣਿਆ ਸੀ।
ਸਮਾਯਾਤਃ ਪੁਨਃ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਪਿਤਰਂ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਯਥਾਦਿष੍ਟਂ ਤ੍ਵਯਾ ਤਾਤ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਕृਤਵਾਨਹਮ੍
ਫਿਰ ਮੁੜ ਕੇ, ਉਹ ਪਿਉ ਕੋਲ ਆਇਆ ਤੇ ਆਖਿਆ: 'ਜੋ ਕੁਝ ਤੁਸੀਂ ਆਖਿਆ ਸੀ, ਪਿਉ ਜੀ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਮੈਂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।'
ਸਮਾਦਿਸ਼ ਮਮਾਨ੍ਯਚ੍ਚ ਕਾਰ੍ਯਕਾਰਣਮਦ੍ਯ ਚ । ਤਚ੍ਚ ਸਰ੍ਵਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਦੁਰ੍ਜਯਂ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਪਿਤਃ
'ਹੁਣ ਹੋਰ ਕੋਈ ਕੰਮ ਜਾਂ ਮਕਸਦ ਦੱਸੋ, ਪਿਉ ਜੀ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਆਖੋ, ਮੈਂ ਅੱਜ ਉਹ ਵੀ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਜਿੱਤਣ ਜੋਗਾ ਨਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਔਖਾ ਹੋਵੇ।'
ਤਮਾਜ੍ਞਾਯ ਮਹਾਭਾਗਂ ਪਿਤृਭਕ੍ਤਂ ਸ ਚ ਦ੍ਵਿਜਃ । ਨਿਸ਼੍ਚਯਂ ਪਰਮਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਤੀਯਸ੍ਯ ਵਿਚਿਂਤਯਨ੍
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਪਿਉ ਲਈ ਵੱਡੀ ਭਗਤੀ ਤੇ ਪੱਕਾ ਨਿਸ਼ਚੈ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਹੁਣ ਦੂਜੇ ਪੁੱਤਰ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਵੇਦਸ਼ਰ੍ਮਾਣਮਾਹੂਯ ਗਚ੍ਛ ਤ੍ਵਂ ਮਮ ਸ਼ਾਸਨਾਤ੍ । ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾ ਵਿਨਾ ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੋਮਿ ਸ੍ਥਾਤੁਂ ਕਂਦਰ੍ਪਮੋਹਿਤਃ
ਵੇਦਸ਼ਰਮਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ ਆਖਿਆ: 'ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਤੂੰ ਚਲ। ਮੈਂ ਇਸ ਵਕਤ ਨਾਰੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦਾ, ਕਾਮ ਦੇ ਮੋਹ ਵਿਚ ਫਸ ਗਿਆ ਹਾਂ।'
ਮਾਯਯਾ ਦਰ੍ਸ਼ਿਤਾ ਨਾਰੀ ਸਰ੍ਵਸੌਭਾਗ੍ਯਸਂਪਦਾ । ਏਨਾਮਾਨਯ ਵਤ੍ਸ ਤ੍ਵਂ ਮਮਾਰ੍ਥੇ ਕृਤਨਿਸ਼੍ਚਯਃ
'ਇੱਕ ਮਾਇਆ ਦੀ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਨਾਰੀ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਸਾਰੇ ਸੁਭਾਗ ਤੇ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕismet ਹੈ, ਉਹ ਲਿਆ ਆ, ਪੁੱਤ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਪੱਕਾ ਮਨ ਕਰਕੇ।'
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਥਾ ਪ੍ਰਾਹ ਕਰਿष੍ਯੇ ਤਵ ਸੁਪ੍ਰਿਯਮ੍ । ਪਿਤਰਂ ਤਂ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਤਾਮੁਵਾਚ ਗਤਸ੍ਤਤਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਆਖਣ ਲੱਗਾ: 'ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀ ਗੱਲ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗਾ।' ਪਿਉ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਉਸ ਨਾਰੀ ਕੋਲ ਗਿਆ ਤੇ ਆਖਿਆ।
ਤ੍ਵਾਂ ਦੇਵਿ ਯਾਚਤੇ ਤਾਤਃ ਕਾਮਬਾਣਪ੍ਰਪੀਡਿਤਃ । ਅਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਜਰਯਾ ਯੁਕ੍ਤੇ ਪ੍ਰਸਾਦਸੁਮੁਖੀ ਭਵ
'ਮਾਤਾ, ਮੇਰੇ ਪਿਉ ਜੀ ਕਾਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋਏ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੰਗਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਜਿਹੜੀ ਬੁਢਾਪੇ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਹੋਈ ਹੋ, ਮਿਹਰਬਾਨੀ ਕਰਕੇ ਚੰਗਾ ਚਿਹਰਾ ਵਿਖਾਓ।'
ਭਜ ਤ੍ਵਂ ਚਾਰੁਸਰ੍ਵਾਂਗਿ ਪਿਤਰਂ ਮਮ ਸੁਂਦਰਿ । ਏਵਮਾਕਰ੍ਣਿਤਂ ਤਸ੍ਯ ਮਾਯਯਾ ਵੇਦਸ਼ਰ੍ਮਣਃ
'ਸੋਹਣੀ ਸਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਮੇਰੇ ਪਿਉ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾ, ਸੁੰਦਰਏ।' ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਾਇਆ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਵੇਦਸ਼ਰਮ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਸ੍ਤ੍ਰ੍ਯੁਵਾਚ- ਜਰਯਾ ਪੀਡਿਤਸ੍ਯਾਪਿ ਨੈਵੇਚ੍ਛਾਮਿ ਕਦਾਚਨ । ਸਸ਼੍ਲੇष੍ਮਮੁਖਰੋਗਸ੍ਯ ਵ੍ਯਾਧਿਗ੍ਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਉਹ ਨਾਰੀ ਆਖਣ ਲੱਗੀ: 'ਚਾਹੇ ਉਹ ਬੁਢਾਪੇ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਮੈਨੂੰ ਉਹਦੇ ਨਾਲ ਕਦੇ ਵੀ ਚਾਹ ਨਹੀਂ, ਹੁਣ ਤਾਂ ਉਹ ਖੰਘ, ਗਲੇ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਤੇ ਹੋਰ ਰੋਗਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।'
ਸ਼ਿਥਿਲਸ੍ਯਾਪਿ ਚਾਰ੍ਤਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਵृਦ੍ਧਸ੍ਯ ਸਂਗਮਮ੍ । ਭਵਂਤਂ ਰਂਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਕਰਿष੍ਯੇ ਤਵ ਸੁਪ੍ਰਿਯਮ੍
'ਉਹ ਕਮਜ਼ੋਰ ਤੇ ਦੁਖੀ ਬੁੱਢੇ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਕੋਈ ਲੈਣਾ-ਦੇਣਾ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਤਾਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਰਲਣੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ, ਤੇਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀ ਗੱਲ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗੀ।'
ਭਵਂਤਂ ਰੂਪਸੌਭਾਗ੍ਯੈਰ੍ਗੁਣਰਤ੍ਨੈਰਲਂਕृਤਮ੍ । ਦਿਵ੍ਯਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਪਨ੍ਨਂ ਦਿਵ੍ਯਰੂਪਂ ਮਹੌਜਸਮ੍
'ਤੂੰ ਤਾਂ ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ, ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਿਸਮਤ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਦਿਵ੍ਯ ਲਕੜੀਆਂ ਤੇ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।'
ਕਿਂ ਕਰਿष੍ਯਸਿ ਤਾਤੇਨ ਵृਦ੍ਧੇਨ ਸ਼ृਣੁ ਮਾਨਦ । ਮਮਾਂਗਭੋਗਭਾਵੇਨ ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
'ਉਸ ਬੁੱਢੇ ਪਿਉ ਨਾਲ ਤੂੰ ਕੀ ਕਰੇਂਗਾ? ਸੁਣ, ਮਾਣਯੋਗ ਜੀ, ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਭੋਗੇਂਗਾ, ਤਾਂ ਤੈਨੂੰ ਜੋ ਕੁਝ ਦੁਲੱਭ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਮਿਲ ਜਾਏਗਾ।'
ਯਦ੍ਯਤ੍ਤ੍ਵਮਿਚ੍ਛਸੇ ਵਿਪ੍ਰ ਤਦ੍ਦਦਾਮਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਏਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਮਹਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਅਪ੍ਰਿਯਂ ਪਾਪਸਂਕੁਲਮ੍
'ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਚਾਹੇਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਮੈਂ ਦੇਵਾਂਗੀ, ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।' ਇਹ ਵੱਡੀਆਂ, ਪਰ ਅਪਰੀਤ ਤੇ ਪਾਪ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ—
ਵੇਦਸ਼ਰ੍ਮੋਵਾਚ- ਅਧਰ੍ਮਯੁਕ੍ਤਂ ਤੇ ਵਾਕ੍ਯਮਯੁਕ੍ਤਂ ਪਾਪਮਿਸ਼੍ਰਿਤਮ੍ । ਨੇਦृਸ਼ਂ ਮਾਂ ਵਦੇਰ੍ਦੇਵਿ ਪਿਤृਭਕ੍ਤਿਮਨਾਗਸਮ੍
ਵੇਦਸ਼ਰਮ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਤੇਰੀ ਗੱਲ ਅਧਰਮ ਵਾਲੀ, ਗਲਤ ਤੇ ਪਾਪ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਐਸਾ ਨਾ ਆਖ, ਮਾਤਾ, ਮੈਂ ਪਿਉ ਦਾ ਭਗਤ ਤੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹਾਂ।'
ਪਿਤੁਰਰ੍ਥਂ ਸਮਾਯਾਤਸ੍ਤ੍ਵਾਮਹਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯੇ ਸ਼ੁਭੇ । ਅਨ੍ਯਦੇਵਂ ਨ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਭਜ ਤ੍ਵਂ ਪਿਤਰਂ ਮਮ
'ਮੈਂ ਤਾਂ ਪਿਉ ਲਈ ਆਇਆ ਹਾਂ ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਸੁਭਾਗਣੇ। ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾ ਬੋਲ, ਮੇਰੇ ਪਿਉ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾ।'
ਯਦ੍ਯਤ੍ਤ੍ਵਮਿਚ੍ਛਸੇ ਦੇਵਿ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਸਚਰਾਚਰਮ੍ । ਤਤ੍ਤਦ੍ਦਦ੍ਮਿ ਨ ਸਂਦੇਹੋ ਦੇਵਰਾਜ੍ਯਾਧਿਕਂ ਸ਼ੁਭੇ
ਹੇ ਸੁਭਾਗੇ, ਤੂੰ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਚਾਹੇ ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਚਲਦਾ ਜਾਂ ਅਡੋਲ ਚੀਜ਼ ਮੰਗੇਂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹਾਂ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਰਤਾ ਭੀ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਇ enna ਤੱਕ ਕਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।
ਸ੍ਤ੍ਰ੍ਯੁਵਾਚ- ਏਵਂ ਸਮਰ੍ਥੋ ਦਾਤੁਂ ਮੇ ਪਿਤੁਰਰ੍ਥੇ ਯਦਾ ਭਵਾਨ੍ । ਤਦਾ ਮੇ ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਦ੍ਯੈਵ ਸੇਂਦ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸਮਹੇਸ਼੍ਵਰਾਨ੍
ਸਤ੍ਰੀ ਨੇ ਆਖਿਆ— ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਪਿਉ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਦੇਣ ਦੇ ਸਮਰਥ ਹੋ, ਤਾਂ ਅੱਜ ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਇੰਦਰ ਤੇ ਵੱਡੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਆਪਣੀ ਬਰਾਬਰੀ ਵਿਖਾ ਦੇਵੋ।