ਦੇਵਾਸੁਰੇ ਕਥਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਹਰਿਣਾ ਸਹ ਯੁਧ੍ਯਤਿ । ਨਿਹਤੋ ਵਾਸੁਦੇਵੇਨ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋ ਵੈष੍ਣਵੀਂ ਤਨੁਮ੍
ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਵਿਚ ਜੰਗ ਹੋਈ, ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਲੜਿਆ? ਵਾਸੁਦੇਵ ਵਲੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਵੈਸ਼ਨਵ ਦੇਹ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਿਆ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਕਸ਼੍ਯਪੇਨ ਪੁਰਾ ਜ੍ਞਾਤਂ ਕृਤਂ ਵ੍ਯਾਸੇਨ ਧੀਮਤਾ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਕਥਿਤਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਵ੍ਯਾਸਸ੍ਯਾਗ੍ਰੇ ਸ੍ਵਯਂ ਪ੍ਰਭੋਃ
ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੇ ਜਾਣਿਆ ਸੀ ਤੇ ਧੀਰਜੀ ਵਿਅਾਸ ਨੇ ਲਿਖਿਆ। ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਪ ਵਿਅਾਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਸੀ।
ਤਮੇਵਂ ਹਿ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਭਵਤਾਮਗ੍ਰਤੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ । ਸਂਦੇਹਕਾਰਣਂ ਜਾਤਂ ਛਿਨ੍ਨਂ ਦੇਵੇਨ ਵੇਧਸਾ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਦੋਵੇਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਣੇਓ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਹ ਸੰਦੇਹ ਦਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਉੱਠਿਆ ਸੀ ਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ਰ, ਸਰਜਣਹਾਰ ਨੇ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚਃ- ਸ਼ृਣੁ ਸੂਤ ਮਹਾਭਾਗ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਪਰਿਭਾषਿਤਮ੍ । ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਸ੍ਯ ਯਥਾ ਜਨ੍ਮ ਪੁਰਾਣੇਪ੍ਯਨ੍ਯਥਾ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ— ਹੇ ਸੂਤ ਜੀ, ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੁਸੀਂ ਸੁਣੋ ਕਿ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਦੇ ਜਨਮ ਬਾਰੇ ਜੋ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਜੋ ਹੋਰ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜਾਤਮਾਤ੍ਰਃ ਸਰ੍ਵਸੁਖਂ ਵੈष੍ਣਵਂ ਮਾਰ੍ਗਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ । ਮਹਾਭਾਗਵਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦੋ ਦੇਵਪੂਜਿਤਃ
ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਜੀ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਵੈਸ਼ਨਵ ਮਾਰਗ ਤੇ ਚੱਲ ਪਏ, ਵੱਡੇ ਭਗਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਸਹ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਸਪੁਤ੍ਰਃ ਸਂਗਰਂਗਤਃ । ਨਿਹਤੋ ਵਾਸੁਦੇਵੇਨ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋ ਵੈष੍ਣਵੀਂ ਤਨੁਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕਰਨ ਗਏ; ਵਾਸੁਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਉਹ ਵੈਸ਼ਨਵ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਰਵਿਸ਼ ਕਰ ਗਏ।
ਸृष੍ਟਿਭਾਵਂ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਤ੍ਵਮਸ੍ਯੈਵ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਸਂਗਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਦ੍ਯੈਰ੍ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਸਹ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਹੁਣ ਤੂੰ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਤੇ ਸੁਭਾਵ ਬਾਰੇ ਸੁਣ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਆਦਿਕ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਵੱਡਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ।
ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋ ਵੈष੍ਣਵਂ ਤੇਜਃ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸ੍ਵੇਨ ਤੇਜਸਾ । ਪੁਰਾਕਲ੍ਪੇ ਮਹਾਭਾਗ ਯਥਾ ਜਾਤਃ ਸ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੀ ਤੇਜ ਨਾਲ ਵੈਸ਼ਨਵ ਜੋਤ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਗਿਆ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਵੱਡਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕਿਵੇਂ ਜਨਮਿਆ, ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ।
ਵृਤ੍ਤਾਂਤਂ ਤਸ੍ਯ ਵੀਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਮਾਸਤਃ । ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਸਾਗਰਸ੍ਯਾਂਤੇ ਦ੍ਵਾਰਕਾ ਨਾਮ ਵੈ ਪੁਰੀ
ਉਸ ਵੀਰ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਮੈਂ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਪੱਛਮੀ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਦੁਆਰਕਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵऋਦ੍ਧਿਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਸਮਨ੍ਵਿਤਾ । ਤਸ੍ਯਾਮਾਸ੍ਤੇ ਸਦਾ ਦੇਵੋ ਯੋਗਜ੍ਞੋ ਯੋਗਵਿਤ੍ਤਮਃ
ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਰੱਕੀ ਤੇ ਸਫਲਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ; ਉਥੇ ਸਦਾ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਜੋਗ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ।
ਸ਼ਿਵਸ਼ਰ੍ਮੇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤੋ ਵੇਦਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਕੋਵਿਦਃ । ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਪਂਚਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਤੁ ਬਭੂਵੁਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਕੋਵਿਦਾਃ
ਉਹ ਓਥੇ ਸ਼ਿਵਸ਼ਰਮਨ ਨਾਂ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀ, ਜੋ ਵੇਦ ਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਅਰਥਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਵੀ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ।
ਯਜ੍ਞਸ਼ਰ੍ਮਾ ਵੇਦਸ਼ਰ੍ਮਾ ਧਰ੍ਮਸ਼ਰ੍ਮਾ ਤਥੈਵ ਚ । ਵਿष੍ਣੁਸ਼ਰ੍ਮਾ ਮਹਾਭਾਗੋ ਨੂਨਂ ਤਤ੍ਕਰ੍ਮਕੋਵਿਦਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਯਜ੍ਯਸ਼ਰਮਾ, ਵੇਦਸ਼ਰਮਾ, ਧਰਮਸ਼ਰਮਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੁਸ਼ਰਮਾ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਕਰਤਵਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ।
ਪਂਚਮਃ ਸੋਮਸ਼ਰ੍ਮੇਤਿ ਪਿਤृਭਕ੍ਤਿਪਰਾਯਣਃ । ਪਿਤृਭਕ੍ਤਿਂ ਵਿਨਾ ਚੈਵ ਧਰ੍ਮਮਨ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਪੰਜਵਾਂ ਸੀ ਸੋਮਸ਼ਰਮਾ, ਜੋ ਪਿਤਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਹੇ ਵਧੀਆ ਜਣੇਓ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਧਰਮ ਨਹੀਂ ਸੀ ਪਤਾ।
ਨ ਵਿਦਂਤਿ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਸ੍ਤਦ੍ਭਾਵੇਨ ਤੁ ਭਾਵਿਤਾਃ । ਤੇषਾਂ ਤੁ ਭਕ੍ਤਿਂ ਸਂਪਸ਼੍ਯਞ੍ਛਿਵਸ਼ਰ੍ਮਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ
ਉਹ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਉਸ ਭਾਵ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਦੇਖ ਕੇ, ਸ਼ਿਵਸ਼ਰਮਾ, ਵਧੀਆ ਜਣੇਓ, ਸੋਚ ਵਿਚ ਪੈ ਗਿਆ।
ਚਿਂਤਯਾਮਾਸ ਮੇਧਾਵੀ ਨਿष੍ਕਰ੍षਿष੍ਯੇ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮਾਨ੍ । ਪਿਤृਭਕ੍ਤੇषੁ ਯੋ ਭਾਵੋ ਨੈਤੇषਾਂ ਮਨਸਿ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਸ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, 'ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਧੀਆ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਪਰਖ ਕਰਾਂਗਾ; ਪਿਤਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਾਲਾ ਭਾਵ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।'
ਯਥਾ ਜਾਨਾਮ੍ਯਹਂ ਚਾਥ ਕਰਿष੍ਯੇ ਬੁਦ੍ਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ । ਵਿष੍ਣੋਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਸ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਰ੍ਬਭੂਵ ਹ
ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕੇ ਕਰਾਂਗਾ; ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸਾਰੀ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲ ਗਈ।
ਸਦ੍ਭਾਵਂ ਚਿਂਤਯਾਮਾਸ ਅਂਜਨਾਰ੍ਥਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ । ਉਪਾਯਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ਼੍ਰੇष੍ਠਸ੍ਤਪਸਸ੍ਤੇਜਸਃ ਕਿਲ
ਉਸ ਨੇ ਸੱਚੀ ਪਰਖ ਕਰਨ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਜਣੇਓ; ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਤਪ ਤੇ ਜੋਤ ਨਾਲ।
ਚਕਾਰ ਸੋਪ੍ਯੁਪਾਯਜ੍ਞੋ ਮਾਯਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਤ੍ਤਮਃ । ਤੇषਾਮਗ੍ਰੇ ਤਤੋ ਵ੍ਯਾਜਂ ਸ਼ਿਵਸ਼ਰ੍ਮਾ ਵ੍ਯਦਰ੍ਸ਼ਯਤ੍
ਉਹ ਉਪਾਅ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ; ਉਸ ਨੇ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਇੱਕ ਚਲ ਬਣਾਈ ਤੇ ਸ਼ਿਵਸ਼ਰਮਾ ਨੇ ਉਹ ਚਲ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।
ਮਹਤਾ ਜ੍ਵਰਰੋਗੇਣ ਮृਤਾ ਮਾਤਾ ਵਿਦਰ੍ਸ਼ਿਤਾ । ਤੈਸ੍ਤੁ ਦृष੍ਟਾ ਮृਤਾ ਮਾਤਾ ਪਿਤਰਂ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੇ ਬੁਖਾਰ ਨਾਲ ਮਾਂ ਨੂੰ ਮਰੀ ਹੋਈ ਵਿਖਾਇਆ; ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਮਾਂ ਨੂੰ ਮਰੀ ਹੋਈ ਵੇਖ ਕੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਯਯਾਵਯਂ ਮਹਾਭਾਗ ਗਰ੍ਭੋਦਰੇ ਪ੍ਰਵਰ੍ਦ੍ਧਿਤਾਃ । ਕਲੇਵਰਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਗਤਾ ਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
"ਹੇ ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਜੋ ਉਸਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਪਲੇ, ਹੁਣ ਉਹ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਚਲਾਣਾ ਹੋ ਗਈ ਹੈ।"
ਅਪਹਾਯ ਗਤਾ ਸੇਯਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਤਾਤ ਕਿਮੁਚ੍ਯਤੇ । ਸ਼ਿਵਸ਼ਰ੍ਮੋਪਰਿਭਵਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਭਕ੍ਤਿਪਰਾਯਣਮ੍
ਉਹ ਜੰਨਤ ਨੂੰ ਚਲੀ ਗਈ, ਪਿਓ ਜੀ, ਹੁਣ ਉਸ ਬਾਰੇ ਕੀ ਆਖੀਏ ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਲੀਨ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਿਵਸ਼ਰਮ ਨੂੰ ਦੁਖ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਛੱਡ ਗਿਆ?
ਯਜ੍ਞਸ਼ਰ੍ਮਾਣਮਾਹੂਯ ਇਤ੍ਯੁਵਾਚ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ । ਸ਼ਿਵਸ਼ਰ੍ਮੋਵਾਚ- ਅਨੇਨਾਪਿ ਸੁਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੇਨ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਨਿਸ਼ਿਤੇਨ ਵੈ
ਯਜ੍ਯਸ਼ਰਮਾ ਨੂੰ ਸੱਦ ਕੇ, ਉਹ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਖਣ ਲੱਗਾ। ਸ਼ਿਵਸ਼ਰਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਇਸ ਤੇਜ਼ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਵੀ, ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ...
ਵਿਚ੍ਛਿਦ੍ਯਾਂਗਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਯਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ਿਪਸ੍ਵ ਹ । ਤਤ੍ਕृਤਂ ਤੇਨ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਯਥਾਦੇਸ਼ਃ ਸ਼੍ਰੁਤਃ ਪਿਤੁਃ
ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਵੱਖ ਕਰ ਕੇ, ਜਿੱਥੇ ਚਾਹੁਂ, ਸੁੱਟ ਦੇ। ਇਹ ਕੰਮ ਉਸ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਪਿਉ ਦਾ ਹੁਕਮ ਸੁਣਿਆ ਸੀ।
ਸਮਾਯਾਤਃ ਪੁਨਃ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਪਿਤਰਂ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਯਥਾਦਿष੍ਟਂ ਤ੍ਵਯਾ ਤਾਤ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਕृਤਵਾਨਹਮ੍
ਫਿਰ ਮੁੜ ਕੇ, ਉਹ ਪਿਉ ਕੋਲ ਆਇਆ ਤੇ ਆਖਿਆ: 'ਜੋ ਕੁਝ ਤੁਸੀਂ ਆਖਿਆ ਸੀ, ਪਿਉ ਜੀ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਮੈਂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।'
ਸਮਾਦਿਸ਼ ਮਮਾਨ੍ਯਚ੍ਚ ਕਾਰ੍ਯਕਾਰਣਮਦ੍ਯ ਚ । ਤਚ੍ਚ ਸਰ੍ਵਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਦੁਰ੍ਜਯਂ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਪਿਤਃ
'ਹੁਣ ਹੋਰ ਕੋਈ ਕੰਮ ਜਾਂ ਮਕਸਦ ਦੱਸੋ, ਪਿਉ ਜੀ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਆਖੋ, ਮੈਂ ਅੱਜ ਉਹ ਵੀ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਜਿੱਤਣ ਜੋਗਾ ਨਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਔਖਾ ਹੋਵੇ।'
ਤਮਾਜ੍ਞਾਯ ਮਹਾਭਾਗਂ ਪਿਤृਭਕ੍ਤਂ ਸ ਚ ਦ੍ਵਿਜਃ । ਨਿਸ਼੍ਚਯਂ ਪਰਮਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਤੀਯਸ੍ਯ ਵਿਚਿਂਤਯਨ੍
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਪਿਉ ਲਈ ਵੱਡੀ ਭਗਤੀ ਤੇ ਪੱਕਾ ਨਿਸ਼ਚੈ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਹੁਣ ਦੂਜੇ ਪੁੱਤਰ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਵੇਦਸ਼ਰ੍ਮਾਣਮਾਹੂਯ ਗਚ੍ਛ ਤ੍ਵਂ ਮਮ ਸ਼ਾਸਨਾਤ੍ । ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾ ਵਿਨਾ ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੋਮਿ ਸ੍ਥਾਤੁਂ ਕਂਦਰ੍ਪਮੋਹਿਤਃ
ਵੇਦਸ਼ਰਮਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ ਆਖਿਆ: 'ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਤੂੰ ਚਲ। ਮੈਂ ਇਸ ਵਕਤ ਨਾਰੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦਾ, ਕਾਮ ਦੇ ਮੋਹ ਵਿਚ ਫਸ ਗਿਆ ਹਾਂ।'
ਮਾਯਯਾ ਦਰ੍ਸ਼ਿਤਾ ਨਾਰੀ ਸਰ੍ਵਸੌਭਾਗ੍ਯਸਂਪਦਾ । ਏਨਾਮਾਨਯ ਵਤ੍ਸ ਤ੍ਵਂ ਮਮਾਰ੍ਥੇ ਕृਤਨਿਸ਼੍ਚਯਃ
'ਇੱਕ ਮਾਇਆ ਦੀ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਨਾਰੀ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਸਾਰੇ ਸੁਭਾਗ ਤੇ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕismet ਹੈ, ਉਹ ਲਿਆ ਆ, ਪੁੱਤ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਪੱਕਾ ਮਨ ਕਰਕੇ।'
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਥਾ ਪ੍ਰਾਹ ਕਰਿष੍ਯੇ ਤਵ ਸੁਪ੍ਰਿਯਮ੍ । ਪਿਤਰਂ ਤਂ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਤਾਮੁਵਾਚ ਗਤਸ੍ਤਤਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਆਖਣ ਲੱਗਾ: 'ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀ ਗੱਲ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗਾ।' ਪਿਉ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਉਸ ਨਾਰੀ ਕੋਲ ਗਿਆ ਤੇ ਆਖਿਆ।
ਤ੍ਵਾਂ ਦੇਵਿ ਯਾਚਤੇ ਤਾਤਃ ਕਾਮਬਾਣਪ੍ਰਪੀਡਿਤਃ । ਅਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਜਰਯਾ ਯੁਕ੍ਤੇ ਪ੍ਰਸਾਦਸੁਮੁਖੀ ਭਵ
'ਮਾਤਾ, ਮੇਰੇ ਪਿਉ ਜੀ ਕਾਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋਏ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੰਗਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਜਿਹੜੀ ਬੁਢਾਪੇ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਹੋਈ ਹੋ, ਮਿਹਰਬਾਨੀ ਕਰਕੇ ਚੰਗਾ ਚਿਹਰਾ ਵਿਖਾਓ।'