ਈਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯਾਂਤਿਕਸ੍ਥਾ ਚ ਗ੍ਰਹੀਤੁਂ ਤਾਂ ਸਸਾਰ ਸਃ। ਤਤਃ ਕਾਮਵਿਚੇਤਾਸ਼੍ਚ ਉਨ੍ਮਤ੍ਤੀਕृਤਚੇਤਨਃ
ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਕੋਲ ਖੜੀ ਸੀ, ਪਰ ਜਦ ਉਹ ਫੜਨ ਲੱਗਾ ਤਾਂ ਉਹ ਉਥੋਂ ਭੱਜ ਗਈ; ਫਿਰ ਕਾਮ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਪੈ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਪਾਗਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਨ ਜਹਾਤਿ ਸ਼ਿਵਾਂ ਧਾਤ੍ਰੀਂ ਪਾਰ੍ਵਤੀਂ ਦੈਤ੍ਯਪੁਂਗਵਃ। ਤਤੋ ਧ੍ਯਾਨਾਤ੍ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਮਿਲਿਤਃ ਪਾਰ੍ਵਤੀਂ ਧਵਃ
ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਅਸੁਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵੱਡਾ, ਪਾਰਵਤੀ, ਸ਼ੁਭ ਮਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਫਿਰ ਧਿਆਨ ਰਾਹੀਂ ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਪਾਰਵਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਂ ਚ ਸ ਦੈਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪ੍ਰਗਤਸ੍ਤੁ ਸ੍ਵਮਾਲਯਮ੍। ਸਜ੍ਜੀਕृਤ੍ਯ ਸ੍ਵਯੋਧਾਂਸ਼੍ਚ ਸ਼ਂਭੁਂ ਜੇਤੁਂ ਸਮੁਤ੍ਸੁਕਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਗਿਆ; ਆਪਣੇ ਸੈਨਿਕ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਲਈ ਉਤਾਵਲਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਗੌਰੀਮੇਵ ਸਮਾਨੇਤੁਂ ਕਾਮਮੋਹਾਦਚੇਤਨਃ। ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾ ਗਤ੍ਵਾ ਤਂ ਨਂਦਿਨੇਰਿਤਾਃ
ਕਾਮ ਤੇ ਮੋਹ ਵਿਚ ਪੈ ਕੇ, ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਗੌਰੀ ਨੂੰ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦੀ ਸੋਚਦਾ ਰਿਹਾ; ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਨੰਦੀ ਦੇ ਆਖਣ ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚੇ।
ਅਕੁਰ੍ਵਂਸ਼੍ਚ ਮਹਦ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਘੋਰਂ ਲੋਕਭਯਂਕਰਮ੍। ਦੈਤ੍ਯਾਨ੍ਰਣੇ ਮृਤਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਦੈਤ੍ਯਾਚਾਰ੍ਯੋ ਹ੍ਯਜੀਵਯਤ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਕ ਵੱਡੀ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾ ਗਈ; ਉਥੇ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਮਰੇ ਹੋਏ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜਿੰਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਏਤਦ੍ਵृਤ੍ਤਂ ਤੁ ਕੈਲਾਸੇ ਸਰ੍ਵੇ ਚੈਵ ਨ੍ਯਵੇਦਯਨ੍। ਕ੍ਰੋਧਾਚ੍ਛਂਭੁਸ੍ਤਦਾ ਵਾਕ੍ਯਂ ਨਂਦਿਨਂ ਨਿਜਗਾਦ ਹ
ਕੈਲਾਸ ਉੱਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ; ਫਿਰ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਨੰਦੀ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਗਚ੍ਛ ਦੈਤ੍ਯਾਲਯਂ ਵੀਰ ਦ੍ਰੁਤਮੇਵ ਮਮਾਜ੍ਞਯਾ। ਪਸ਼੍ਯਤਾਂ ਸਰ੍ਵਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਚ ਸਂਸਦਿ
ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਘਰ ਚਲਾ ਜਾ, ਵਿਰੋਧੀ; ਸਾਰੇ ਅਸੁਰਾਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿਚ,
ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਚਿਕੁਰੇऽਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਭਾਰ੍ਗਵਂ ਤਂ ਦੁਰਾਤ੍ਮਕਮ੍। ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਚਾਸ੍ਮਤ੍ਸਕਾਸ਼ਂ ਵੈ ਵਿਹ੍ਵਲਂ ਚਾਨਯ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਉਹ ਮਾੜੇ ਭਾਰਗਵ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਵਾਲਾਂ ਨਾਲ ਫੜ ਲੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਲਿਆ, ਬੇਹਾਲ ਤੇ ਨਿਮਾਣਾ ਕਰਕੇ।
ਤਤੋ ਨਂਦੀਸ਼੍ਵਰਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਪਾਰ੍ਵਤੀਪਤਿਨੇਰਿਤਃ। ਕਾਵ੍ਯਂ ਤਂ ਕੁਂਤਲੇ ਧृਤ੍ਵਾ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਪੁਰਤੋ ਬਲਾਤ੍
ਫਿਰ, ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਪਤੀ ਵਲੋਂ ਭੇਜੇ ਨੰਦੀਸ਼ਵਰ ਨੇ, ਕਾਵਯ ਨੂੰ ਵਾਲਾਂ ਨਾਲ ਫੜ ਕੇ, ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆਇਆ।
ਆਨਯਂਤਂ ਚ ਤਂ ਦੈਤ੍ਯਾ ਜਘ੍ਨੁਃ ਪ੍ਰਹਰਣੈਃ ਸ਼ਰੈਃ। ਨ ਸ਼ੇਕੁਸ੍ਤੇ ਰੁਜਾਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਨਂਦਿਨੋ ਬਲਸ਼ਾਲਿਨਃ
ਜਦ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਲਿਆ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕੀਤਾ; ਪਰ ਉਹ ਤਾਕਤਵਰ ਨੰਦੀ ਨੂੰ ਕੋਈ ਚੋਟ ਨਾ ਪਾ ਸਕੇ।
ਦੇਵਾਨਾਮਗ੍ਰਤੋ ਨਂਦੀ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤਂ ਚ ਕੁਂਤਲੇ। ਹਰਸ੍ਯ ਪੁਰਤੋ ਹृष੍ਟਃ ਸਹ ਤੇਨ ਸਮਾਯਯੌ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਨੰਦੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੇਸਾਂ ਵਿਚੋਂ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਹਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਭਾਰ੍ਗਵਂ ਸ਼ਂਭੁਰਸੁਰਾਣਾਂ ਗੁਰੁਂ ਰੁषਾ। ਅਗਿਲਦ੍ਰੌਦ੍ਰਮੂਰ੍ਤੋऽਸੌ ਕਾਲਾਂਤਕਸਮਃ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਭਾਰਗਵ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ, ਆਪਣਾ ਭਿਆਨਕ ਰੂਦ੍ਰ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ, ਜੋ ਮੌਤ ਵਰਗਾ ਪ੍ਰਭੂ ਸੀ।
ਤਤੋ ਦੈਤ੍ਯਪਤਿਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸਰ੍ਵਸੈਨ੍ਯਵृਤੋ ਬਲੀ। ਦੁਦ੍ਰਾਵ ਸ਼ਂਕਰਂ ਤਤ੍ਰ ਘੋਰੈਃ ਪ੍ਰਹਰਣਾਦਿਭਿਃ
ਫਿਰ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ, ਪੂਰੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਸ਼ੰਕਰ ਵੱਲ ਡਰਾਉਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹ ਦੌੜਿਆ।
ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਸ੍ਤਤੋ ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਾਦਯਃ। ਪ੍ਰਯਯੁਃ ਸਮਰਂ ਤਤ੍ਰ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਚ ਭृਸ਼ਂ ਰੁषਾ
ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਵਿਦਿਆਧਰ ਆਦਿਕ ਵੀ, ਦੈਤਿਆਂ ਉੱਤੇ ਬੜੀ ਤੀਬਰਤਾ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਲਈ ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਘੋਰਂ ਯੁਦ੍ਧਂ ਭੀष੍ਮਂ ਸਮੁਤ੍ਥਿਤਮ੍। ਦੇਵਦਾਨਵਯੋਰੇਵਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਭਯਂਕਰਮ੍
ਇਸ ਵਿਚਕਾਰ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਵਿਚ ਇਕ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਲੜਾਈ ਛਿੜ ਗਈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾ ਰਹੀ ਸੀ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਯਿਤਾਸ੍ਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਦੇਵਾ ਨਿਘ੍ਨਂਤਿ ਦਾਨਵਾਨ੍। ਦਨੁਜਾ ਨਿਰ੍ਜਰਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਿਨਿਘ੍ਨਂਤਿ ਮਹਾਹਵੇ
ਫਿਰ ਦੇਵਤੇ ਯਕੀਨੀ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਅਤੇ ਦਾਨਵ ਵੀ ਉਸ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਅਮਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸ਼ਾਤਕੁਂਭਮਯਾਙ੍ਗੈਸ੍ਤੇ ਸ਼ਰੈਰ੍ਵਜ੍ਰਸਮਾਨਕੈਃ। ਬਿਭਿਦੂ ਰਤ੍ਨਪੁਂਖੈਸ਼੍ਚ ਪਰਸ੍ਪਰਜਯੈषਿਣਃ
ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਅਤੇ ਵਜਰ ਵਰਗੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਜਿਹਨਾਂ ਦੇ ਸਿਰੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਹ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਛੇਦ ਰਹੇ ਸਨ, ਹਰ ਕੋਈ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਚਾਹ ਰੱਖਦਾ ਸੀ।
ਦੀਪਯਂਤਿ ਭृਸ਼ਂ ਕਾਂਤੈਸ੍ਤਦ੍ਗਾਤ੍ਰਾਣਿ ਨਭਾਂਸਿ ਚ। ਵੀਰ੍ਯਵਂਤੋ ਮਹਾਦੈਤ੍ਯਾ ਨ ਮੋਘੈਰਸ੍ਤ੍ਰਸਂਚਯੈਃ
ਮਹਾਨ ਦੈਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਸਰੀਰਾਂ ਨੂੰ ਬੜੀ ਤੀਬਰਤਾ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਵਾਰ ਖਾਲੀ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।
ਹਤ੍ਵਾ ਚ ਪਾਤਯਾਮਾਸੁਃ ਕਾਸ਼੍ਯਪਾਃ ਸੁਰਸਤ੍ਤਮਾਃ। ਜਗਦ੍ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਂ ਮਹਾਸੈਨ੍ਯਂ ਬਲਾਯੁਧਸੁਸਂਵृਤਮ੍
ਕਸ਼੍ਯਪ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤੇ ਸਨ, ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਜਗਤ ਨੂੰ ਭਰ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨੂੰ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ।
ਨੀਤਂ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਸੁਰੈਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੈਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਯਿਤੈਃ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍। ਸ੍ਵਯਂ ਚ ਯੁਧ੍ਯਮਾਨੇਨ ਮਹਾਦੇਵੇਨ ਯਤ੍ਨਤਃ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਯਕੀਨੀ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਇਕ ਪਲ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਦ ਮਹਾਦੇਵ ਆਪ ਵੀ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸ਼ੂਲੋਦ੍ਧृਤੋਪਿ ਸੁਚਿਰਮਵਿਨष੍ਟੋऽਥ ਨਮ੍ਰਧੀਃ। ਅਨ੍ਧਕੋ ਗਣਤਾਂ ਨੀਤ੍ਵਾ ਕृਤੋ ਭृਂਗੀਰਿਟਿਰ੍ਦ੍ਵਿਜ
ਸ਼ੂਲ ਨਾਲ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਵਾਰ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਅੰਧਕਾ ਦਾ ਅਹੰਕਾਰ ਟੁੱਟ ਗਿਆ ਪਰ ਉਹ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ; ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਗਣਾਂ ਵਿਚ ਮੁਖੀ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਹੇ ਦੁਜਾੱਤੀ।
ਤਤੋ ਦੇਵਾਨ੍ਸਮਾਭਾष੍ਯ ਸ਼ੁਕ੍ਰਮੁਦ੍ਗੀਰ੍ਣਵਾਨ੍ਸ਼ਿਵਃ। ਭੂਮੌ ਨਿਪਤਿਤੋ ਗਰ੍ਭਸ੍ਤਤੋ ਭੌਮ ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤਃ
ਫਿਰ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਆਪਣਾ ਬੀਜ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ; ਉਹ ਗਰਭ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਭੂਮਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ਼੍ਸ਼ਿਵਂ ਸਮਾਭਾष੍ਯ ਗਤੋ ਦੈਤ੍ਯਾਨ੍ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਃ। ਏਵਂ ਭੌਮਸ੍ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨੋ ਹਰਾਂਸ਼ੋ ਭੂਸਮੁਦ੍ਭਵਃ
ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਦੈਤਿਆਂ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਗਿਆ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭੂਮਾਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਹਰਾ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਹੈ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ।
ਤਸ੍ਯ ਪੂਜਾ ਚਤੁਰ੍ਥ੍ਯਾਂ ਤੁ ਭੌਮਵਾਰੇ ਚ ਸੁਵ੍ਰਤੈਃ। ਦਸ਼ਾਦ੍ਯਰਿष੍ਟੇ ਚ ਤਥਾ ਗੋਚਰੇऽਨਿष੍ਟਰਾਸ਼ਿਗੇ
ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਚੌਥੀ ਤਿੱਥ ਤੇ ਮੰਗਲਵਾਰ ਨੂੰ ਨੇਕ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲਿਆਂ ਵਲੋਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮਾੜੇ ਗ੍ਰਹਿ ਜਾਂ ਅਸ਼ੁਭ ਰਾਸ਼ੀ ਹੋਵੇ।
ਤ੍ਰਿਕੋਣੇ ਮਂਡਲੇ ਚੈਵ ਰਕ੍ਤਪੁष੍ਪਾਨੁਲੇਪਨੈਃ। ਏਵਂ ਵੈ ਪੂਜਿਤੋ ਭੌਮਃ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ ਮਤਿਂ ਧਨਮ੍
ਤ੍ਰਿਕੋਣ ਜਾਂ ਮੰਡਲ ਵਿਚ, ਲਾਲ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਲਾਲ ਚੋਣ ਨਾਲ, ਜੇ ਭੂਮਾਂ ਦੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਕਲ ਤੇ ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਸੁਖਂਯਸ਼ਸ਼੍ਚੈਵਕਿਂਭੂਯਃਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ। ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ-। ਏਤਦ੍ਵਃ ਕਥਿਤਂ ਸ਼ਿष੍ਯਾ ਧਰ੍ਮਾਖ੍ਯਾਨਂ ਸ਼ੁਭਾਵਹਮ੍
ਕੀ ਤੂੰ ਹੋਰ ਪੁੱਤਰ, ਸੁਖ ਤੇ ਯਸ਼ ਬਾਰੇ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ? ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਵਿਦਿਆਰਥਿਓ, ਇਹ ਧਰਮ ਦੀ ਕਥਾ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸੀ, ਜੋ ਸ਼ੁਭਤਾ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਯਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨ ਪੁਨਰ੍ਭੂਯੋ ਜਾਯਤੇ ਮ੍ਰਿਯਤੇਪਿ ਵਾ। ਦ੍ਵਿਜਾਤੀਨਾਂ ਪੁਣ੍ਯਦਂ ਚ ਸਂਸੇਵ੍ਯਂ ਚ ਸ਼ੁਭੇਪ੍ਸੁਭਿਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਮੁੜ ਨਾ ਜਨਮ ਹੋਂਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਮੌਤ ਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਦੁਜਾੱਤੀਆਂ ਨੂੰ ਪੁੰਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਸ਼ੁਭਤਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਵਲੋਂ ਇਸ ਦਾ ਆਚਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾਸੁਖਂ ਚ ਗਚ੍ਛਧ੍ਵਂ ਕृਤਕृਤ੍ਯਾ ਮਮਾਜ੍ਞਯਾ। ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ-। ਏਵਂ ਵਿਸ਼੍ਰਾਵ੍ਯ ਭਗਵਾਨ੍ਵ੍ਯਾਸਃ ਸਤ੍ਯਵਤੀਸੁਤਃ
ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਪੂਰੇ ਕਰਕੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਗਵਾਨ ਵਿਆਸ, ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਨੇ ਇਹ ਉਚਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਨਿਰ੍ਣੀਯ ਧਰ੍ਮਂ ਵਿਵਿਧਂ ਸ਼ਮ੍ਯਾਪ੍ਰਾਸਮਗਾਤ੍ਸੁਤ। ਤ੍ਵਮਪਿ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਵਤ੍ਸ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਯਥਾਸੁਖਮ੍
ਧਰਮ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਸਮਝ ਕੇ, ਸ਼ਮਯਾ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ। ਪੁੱਤ੍ਰਾ, ਤੂੰ ਵੀ ਪੂਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖ ਕੇ, ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਖੁਸ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰ।
ਵਿਹਰਸ੍ਵ ਯਥਾਕਾਲਂ ਗਾਯਮਾਨੋ ਹਰਿਂ ਮੁਦਾ। ਲੋਕਾਨ੍ਧਰ੍ਮਂ ਚੋਪਦਿਸ਼ਨ੍ਪ੍ਰੀਣਯਨ੍ਜਗਤਾਂ ਗੁਰੁਮ੍
ਸਹੀ ਸਮੇਂ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਹਰਿ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਦਿਆਂ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਧਰਮ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰ।