ਇਦਂ ਗੁਹ੍ਯਾਤਿਗੁਹ੍ਯਂ ਚ ਭਾਸ੍ਕਰੇਣ ਪ੍ਰਚਾਰਿਤਂ। ਇਦਂ ਯਮਾਯ ਕਥਿਤਂ ਕ੍ਸ਼ਿਤੌ ਵ੍ਯਾਸੇਨ ਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਗੁਪਤ ਗੁਪਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਨੇ ਪ੍ਰਚਾਰਿਆ; ਇਹ ਯਮ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵਿਆਸ ਨੇ ਇਸਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਾਦ੍ਮਪੁਰਾਣੇ ਪ੍ਰਥਮੇ ਸृष੍ਟਿਖਂਡੇ ਭਦ੍ਰੇਸ਼੍ਵਰਾਖ੍ਯਾਨਂ ਨਾਮੈਕੋਨਾਸ਼ੀਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਭਦ੍ਰੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਕਥਾ ਨਾਮਕ ਉਨਾਸੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਵੈਸ਼ਂਪਾਯਨ ਉਵਾਚ- ਸ਼੍ਰੁਤੋ ਗ੍ਰਹੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯੈष ਪ੍ਰਭਾਵਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ। ਰਵ੍ਯਾਦੀਨਾਂ ਗ੍ਰਹਾਣਾਂ ਚ ਸਾਧਨਂ ਨੋ ਵਦ ਦ੍ਵਿਜ
ਵੈਸ਼ੰਪਾਇਨ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਜੋ ਜੋਤ ਹੈ, ਉਹ ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸੁਣੀ; ਹੁਣ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸ, ਹੇ ਦੁਜਜਾਤੀ, ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਹੋਰ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਸਾਧਨਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰੀਏ।
ਕੇ ਤੇ ਰਵ੍ਯਾਦਯਸ੍ਤੇषਾਂ ਕਥਂ ਤੋषਃ ਕਥਂ ਪ੍ਰਿਯਮ੍। ਕਾਲੇ ਦੇਸ਼ੇ ਤੁ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਤਚ੍ਛਿਵਾਸ਼ਿਵਮ੍
ਉਹ ਕਿਹੜੇ ਹਨ ਜੋ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ? ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਰਾਜ਼ੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ? ਜਦੋਂ ਸਮਾਂ ਤੇ ਥਾਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਚੰਗਾ ਜਾਂ ਮਾੜਾ ਕਿਵੇਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ?
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ-। ਗ੍ਰਹਾਦਯੋ ਯੇ ਲੋਕੇ ਤੁ ਭੁਂਜਂਤਿ ਪੁਣ੍ਯਪਾਤਕਮ੍। ਸ਼ਿਵਾਸ਼ਿਵਂ ਚ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਵੈ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਇਹ ਗ੍ਰਹ ਤੇ ਹੋਰ ਜਿਹੜੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਉਹ ਪੁੰਨ ਤੇ ਪਾਪ ਦੋਵੇਂ ਭੋਗਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਚੰਗਾ ਤੇ ਮਾੜਾ ਦੋਵੇਂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਕਰਮ ਮੁੱਕ ਜਾਵੇ।
ਸੂਰਃ ਕਾਲੋਂਤਕੋ ਜ੍ਞੇਯੋ ਜਨੇषੁ ਚ ਗ੍ਰਹੇषੁ ਚ। ਤਿਗ੍ਮਸੌਮ੍ਯਾਚ੍ਚ ਯੋਗਾਤ੍ਸ ਨਿਗ੍ਰਹਾਨੁਗ੍ਰਹੇ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਸੂਰਜ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮਾਂ ਤੇ ਮੌਤ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਤਿੱਖੇ ਤੇ ਨਰਮ ਜੋੜਾਂ ਨਾਲ, ਦੰਡ ਤੇ ਕਿਰਪਾ ਦੋਵੇਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਗ੍ਰਹਭਾਵਾਚ੍ਚ ਤਸ੍ਯੈਵ ਸਂਤੋषਂ ਨਿਗਦਾਮ੍ਯਹਮ੍। ਉਦੁਮ੍ਬਰਪਲਾਸ਼ਾਭ੍ਯਾਂ ਪਲ੍ਲਵਾਭ੍ਯਾਂ ਜੁਹੋਤਿ ਯਃ
ਹੁਣ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਸੰਤੋਖ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ: ਜੋ ਕੋਈ ਉਡੁੰਬਰ ਅਤੇ ਪਲਾਸ਼ ਦੇ ਨਰਮ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਆਕृष੍ਣੇਨੇਤਿ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਮੂਲਕੇਨਾਥ ਸ਼ਾਂਤਯੇ। ਜੁਹੁਯਾਦਾਜ੍ਯਯੁਕ੍ਤਾਭ੍ਯਾਮਭੀष੍ਟਫਲਹੇਤਵੇ
‘ਆਕ੍ਰਿਸ਼ਨੇ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਮੂਲ ਦੇ ਨਾਲ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ, ਘਿਉਂ ਮਿਲਾ ਕੇ ਜੋ ਆਹੁਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਨਚਾਹੀ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਾਂਤਯੇ ਸਰ੍ਵਰੋਗਾਣਾਂ ਵਧਬਂਧਵਿਮੋਚਨੇ। ਏਕੈਕੇਨ ਤੁ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਹੋਤਵ੍ਯਂ ਚ ਸ਼ਤਂਸ਼ਤਮ੍
ਸਾਰੇ ਰੋਗਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਕੈਦੀਆਂ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਲਈ, ਹਰ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸੋ ਸੋ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ਼ਿਤਂ ਚਚ੍ਛਾਗਲਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸੂਰਾਯਾਦਿਤ੍ਯਵਾਸਰੇ। ਭੋਜਯੇਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਹਵ੍ਯਕਵ੍ਯੈਰ੍ਮਨੋਹਰੈਃ
ਐਤਵਾਰ ਵਾਲੇ ਦਿਨ, ਤਿੱਖੀ ਬੱਕਰੀ ਦੀ ਗਲ੍ਹ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰੱਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੁਆਦਲੇ ਪੱਕੇ ਤੇ ਕੱਚੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਕਰਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਚ ਸਿਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਪਂਚਦਸ਼੍ਯਾਂ ਤਥੈਵ ਚ। ਰੋਗਾਦ੍ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ ਰੋਗੀ ਨ ਰੋਗਾਤ੍ਕृਚ੍ਛ੍ਰਮੇष੍ਯਤਿ
ਸੁੱਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਸੱਤਵੀਂ ਅਤੇ ਪੰਦਰਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਰੋਗੀ ਰੋਗ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੁੜ ਰੋਗ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
ਪਰਮਂ ਚਾਮਰਂ ਸਤ੍ਵਮਾਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਤਂਬਮਾਤ੍ਰਕੇ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡੇ ਚਾਣੁਮਾਤ੍ਰੇ ਚ ਸੂਰਃ ਸਂਭਾਵਯਿष੍ਯਤੇ
ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਤੱਤ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਛੋਟਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ ਜਿੰਨਾ ਵੱਡਾ, ਹਰ ਥਾਂ ਤੇ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਹੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਂਹਾਰਾਂਤਂ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਮੁਤ੍ਪਤ੍ਤਿਸ੍ਥਿਤਿਕਾਰਣਾਤ੍। ਪ੍ਰਾਣਸਰ੍ਗੇ ਜਨਾਨਾਂ ਸ ਪਾਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵਚਰਸ੍ਤਨੌ
ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ, ਪਾਲਣਾ ਤੇ ਲੈਣ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮ ਕੇ ਸਭ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮृਤ੍ਯੁਕਾਲੇ ਤਨੋਰ੍ਮਧ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਾਣੇਨ ਸਹ ਗਚ੍ਛਤਿ। ਸ਼ੀਰ੍षਾਨ੍ਤਸ੍ਥਃ ਸਦਾ ਚਂਦ੍ਰੋ ਦ੍ਵਿਰष੍ਟਕਲਯਾ ਯੁਤਃ
ਮੌਤ ਵੇਲੇ, ਸਰੀਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਪ੍ਰਾਣ ਨਾਲ ਇਕੱਠਾ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸਿਰ ਦੇ ਉੱਤੇ ਚੰਨ, ਸਦਾ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਕਲਾ ਨਾਲ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਹਰ੍ਨਿਸ਼ਂ ਸੁਧਾਵृष੍ਟਿਂ ਦੇਹੇ ਵਰ੍षਤ੍ਯਧੋਮੁਖਃ। ਜਂਤਵਸ੍ਤੇਨ ਜੀਵਂਤਿ ਮਹਾਸਤ੍ਵਾਨੁਮਾਤ੍ਰਕਾਃ
ਰਾਤ ਦਿਨ, ਉਹ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਥੱਲੇ ਵੱਲ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਜੀਵ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਬਹੁਤ ਛੋਟੇ ਜੀਵ ਵੀ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ।
ਉਰ੍ਵ੍ਯਾਂ ਸਸ੍ਯਾਨਿ ਪੁष੍ਣਾਤਿ ਤਥਾ ਸ੍ਥਾਵਰਜਂਗਮਾਨ੍। ਏਤਾਭ੍ਯਾਂ ਪੁष੍ਪਵਦ੍ਭ੍ਯਾਂ ਚ ਧਾਰਿਤਂ ਜਨਿਤਂ ਜਗਤ੍
ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਫਸਲਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੜ-ਚੋਪੜ ਅਤੇ ਚਲਦੇ-ਫਿਰਦੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਵੀ; ਇਹ ਦੋ ਚਮਕਦੇ ਤੱਤਾਂ ਨਾਲ ਜਗਤ ਬਣਿਆ ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਤਯੋਰਾਰਾਧਨਾਤ੍ਪੁष੍ਟਿਃ ਸਦਾ ਪੁਣ੍ਯਾਪਰਾਰ੍ਧਿਕਾ। ਸਾਧਯੇਤ੍ਸਰ੍ਵਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਸਾਧਕਃ ਸਰ੍ਵਦਾ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਇਹਨਾਂ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਸਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਬਹੁਤ ਪੂਰਨ ਪੋਸ਼ਣ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਪਵਿੱਤਰ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਸਫਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਪੂਜਯਤਿ ਯੋ ਮੋਹਾਤ੍ਸੁਧਾਂਸ਼ੁਂ ਮਾਨਵਾਧਮਃ। ਆਯੁਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਯਾਤਿ ਨਰਕਂ ਚਾਧਿਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਮੂਰਖ ਮਨੁੱਖ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰੂਪ ਚੰਨ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪੂਜਦਾ, ਉਸ ਦੀ ਉਮਰ ਘੱਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਉਹ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿष੍ਕਲਂਕ ਕਲਾਧਾਰ ਗਂਗਾਧਰ ਸ਼ਿਰੋਮਣੇ। ਦ੍ਵਿਤੀਯਾਯਾਂ ਜਗਨ੍ਨਾਥ ਤੁਭ੍ਯਂ ਚਂਦ੍ਰ ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਹੇ ਦਾਗ ਰਹਿਤ, ਕਲਾ ਵਾਲੇ, ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਿਰ ਦੇ ਗਹਿਣੇ! ਦੂਜ ਦੇ ਦਿਨ, ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਚੰਨ ਜੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਤਿਥਿਮਨ੍ਯਾਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਨਮਸ੍ਕਾਰਂ ਵਿਧੋਰਪਿ। ਪ੍ਰਕਰੋਤਿ ਨਰੋ ਯਸ੍ਤੁ ਸੋਭੀष੍ਟਂ ਫਲਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਤਿਥਿ ਆਉਣ 'ਤੇ ਵੀ ਚੰਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਿਤ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰੋਦ੍ਭਵ ਸ਼੍ਰੀਮਨ੍ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦ ਮਥਨੋਦ੍ਭਵ। ਮਹੇਸ਼ਮੁਕਟਾਵਾਸ ਤੁਭ੍ਯਂ ਚਂਦ੍ਰ ਨਮੋਸ੍ਤੁਤੇ
ਹੇ ਤੀਜੇ ਨੇਤਰ ਤੋਂ ਜੰਮੇ, ਹੇ ਖੀਰ ਸਾਗਰ ਦੇ ਮਥਣ ਤੋਂ ਨਿਕਲੇ, ਹੇ ਮਹੇਸ਼ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਚੰਨ ਜੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਦਿਵ੍ਯਰੂਪ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਸੁਧਾਕਰ ਜਗਤ੍ਪਤੇ। ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤਥਾ ਕृष੍ਣੇ ਤ੍ਰਿਯਾਮਾਯਾਂ ਵਿਦੁਰ੍ਬੁਧਾਃ
ਹੇ ਦਿਵ੍ਯ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ! ਚਾਹੇ ਸੁੱਕਲ ਪੱਖ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ, ਗਿਆਨੀ ਤਿੰਨ ਪਹਰਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਊਁ ਹ੍ਰਾਂ ਹ੍ਰੀਂ ਸੋਮਾਯ ਨਮਃ ਇਤਿ ਜਪ੍ਯਮਂਤ੍ਰਃ। ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਜਪਨੀਯਃ-। ਏਵਂ ਯਃ ਪੂਜਯੇਤ੍ਸੋਮਂ ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਚ੍ਚ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਵਾ। ਸ ਪੀਯੂषਸਮੋ ਲੋਕੇ ਭਵੇਜ੍ਜਨ੍ਮਨਿ ਜਨ੍ਮਨਿ
‘ਊਂ ਹ੍ਰਾਂ ਹ੍ਰੀਂ ਸੋਮਾਯ ਨਮਹ’ — ਇਹ ਜਪ ਮੰਤ੍ਰ ਹੈ, ਜੋ ਸਵੇਰੇ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸੋਮ ਦੀ ਇਉਂ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ, ਜਪਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਰ ਜਨਮ ਵਿਚ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸਹਸ੍ਰਨਾਮ੍ਨਾ ਯਃ ਸ੍ਤੌਤਿ ਪੂਜਯਤੇ ਭੁਵਿ। ਸੋऽਕ੍ਸ਼ਯਂ ਲਭਤੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਪੁਨਰਾਵृਤ੍ਤਿਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਇਹ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਟੱਲ ਸੁੱਖ ਵਾਲਾ ਸਵਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲੈਣਾ ਔਖਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸੋਮਪੂਜਾ-। ਪਿਤ੍ਤਲੇ ਭਾਜਨੇ ਕਾਂਸ੍ਯੇ ਦਧਿਪੂਰ੍ਣੇ ਘृਤੇ ਸ਼ਿਵੇ। ਨ੍ਯੂਨੋऽਧਿਕਸ੍ਤੁ ਵਿਭਵਾਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕਰ੍ਮਵਿਮਤ੍ਸਰਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ, ਪਿੱਤਲ ਜਾਂ ਕਾਂਸ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਦਹੀਂ ਤੇ ਘੀ ਪਾ ਕੇ, ਜਿੰਨੀ ਕਿਸੇ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਘੱਟ ਜਾਂ ਵੱਧ, ਸੁਣ ਕੇ ਅਤੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਈਰਖਾ ਨਾ ਕਰਕੇ, ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਵਰ੍ਣੇ ਵਾ ਰਾਜਤੇ ਵਾਰੇ ਸੌਮ੍ਯੇ ਕृष੍ਣਭਵੇ ਬੁਧਮ੍। ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਸਰ੍ਵਸਂਸ੍ਥਾਨੇ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਬਹੁਸੁਤਾਯ ਚ
ਸੋਨੇ ਜਾਂ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਚੰਗੇ ਦਿਨ, ਕਾਲੀ ਪੱਖ ਦੀ ਬੁਧਵਾਰ ਨੂੰ, ਹਰ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਇਹ ਭੇਟ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦੇ ਬਹੁਤ ਪੁੱਤ ਹੋਣ।
ਪਰਂ ਭਵਤਿ ਸੌਭਾਗ੍ਯਂ ਪੀਯੂषਾਦਧਿਕਂ ਭृਸ਼ਮ੍। ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਚ ਪੁਰੁषਾਣਾਂ ਚ ਨ ਦੌਰ੍ਭਾਗ੍ਯਂ ਕਦਾਚਨ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੱਡਾ ਸੁਭਾਗ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਹੈ; ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਮਰਦਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਦੁੱਖ ਜਾਂ ਅਸੁਭਾਗ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
ਰੂਪਸੌਭਾਗ੍ਯਕਾਮੋਹਂ ਦਧਿਪੂਰ੍ਣਂ ਚ ਭਾਜਨਮ੍। ਦਦਾਮਿ ਕਾਂਸ੍ਯਪਾਤ੍ਰਸ੍ਥਂ ਦੇਹਿ ਸੌਭਾਗ੍ਯਰੂਪਕਮ੍
ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਮੈਂ ਦਹੀਂ ਭਰਿਆ ਕਾਂਸ ਦਾ ਭਾਂਡਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਸੁਭਾਗ ਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦੇ।
ਦ੍ਵਿਜਾਯ ਵਾਕ੍ਯਪੂਰ੍ਵੇਣ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਿਮਤ੍ਸਰੋ ਨਰਃ। ਸ਼ਕ੍ਤਿਤੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਦੇਯਾ ਤਥਾ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਦਿਕਂ ਨਵਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਈਰਖਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦੱਖਣਾ, ਨਵੇਂ ਕਪੜੇ ਆਦਿਕ ਵੀ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਭੋਜ੍ਯਾਨ੍ਨਂ ਸਰ੍ਵਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣਂ ਤਾਂਬੂਲਂ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍। ਪੁष੍ਪਮਾਲਾਦਿਕਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਰੂਪਸੌਭਾਗ੍ਯਹੇਤਵੇ
ਹਰ ਕਿਸਮ ਦਾ ਖਾਣ-ਪੀਣ, ਸੁਆਦਲਾ ਪਾਨ, ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਆਦਿਕ ਵੀ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਸੁਭਾਗ ਲਈ ਦਿੰਦੇ ਜਾਣ।