ਨਰਕਾਯ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯੋ ਦੀਪਃ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਦੇਵਤਾਃ । ਤਤਃ ਪ੍ਰਦੋषਸਮਯੇ ਦੀਪਾਨ੍ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਮਨੋਹਰਾਨ੍
ਨਰਕ ਦੇ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਦੀਵਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਪ੍ਰਦੋਸ਼ ਵੇਲੇ ਸੋਹਣੇ ਦੀਵੇ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਸ਼ਿਵਾਦੀਨਾਂ ਭਵਨੇषੁ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਕੂਟਾਗਾਰੇषੁ ਚੈਤ੍ਯੇषੁ ਸਭਾਸੁ ਚ ਨਦੀषੁ ਚ
ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਸ਼ਿਵ ਆਦਿ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ; ਕਿਲਿਆਂ, ਮੰਦਿਰਾਂ, ਸਭਾ ਘਰਾਂ ਤੇ ਨਦੀਆਂ ਉੱਤੇ ਵੀ।
ਪ੍ਰਾਕਾਰੋਦ੍ਯਾਨਵਾਪੀषੁ ਪ੍ਰਤੋਲੀ ਨਿष੍ਕੁਟੇषੁ ਚ । ਮਂਦੁਰਾਸੁ ਵਿਵਿਕ੍ਤਾਸੁ ਹਸ੍ਤਿਸ਼ਾਲਾਸੁ ਚੈਵ ਹਿ
ਕਿਲੇ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ, ਬਾਗਾਂ, ਕੂਆਂ, ਦਰਵਾਜਿਆਂ, ਥੜਿਆਂ, ਮੰਡੀਆਂ, ਇਕੱਲੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ ਤੇ ਹਾਥੀ ਦੇ ਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ।
ਏਵਂ ਪ੍ਰਭਾਤਸਮਯੇ ਹ੍ਯਮਾਵਾਸ੍ਯਾਂ ਤੁ ਪਾਵਕਂ । ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦੇਵਾਨ੍ਪਿਤॄਨ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਂਪੂਜ੍ਯਾਥ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਮਾਵਸ ਦੇ ਸਵੇਰੇ, ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਪਾਰ੍ਵਣਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਦਧਿਕ੍ਸ਼ੀਰਘृਤਾਦਿਭਿਃ । ਭੋਜ੍ਯੈਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧੈਰ੍ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਕ੍ਸ਼ਮਾਪਯੇਤ੍
ਦਹੀਂ, ਦੁੱਧ, ਘੀ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪਾਰਵਣ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖਵਾਉਣ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਮਾਫੀ ਮੰਗਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਤੋਪਰਾਹ੍ਣਸਮਯੇ ਪੋषਯੇਨ੍ਨਾਗਰਾਨ੍ਪ੍ਰਿਯ । ਤੇषਾਂ ਗੋष੍ਠੀਂ ਚ ਮਾਨਂ ਚ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਂਭਾषਣਂ ਨृਪਃ
ਫਿਰ ਦੁਪਹਿਰ ਵੇਲੇ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਪਿਆਰੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਤੇ ਇਜ਼ਤ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰੇ।
ਵਕ੍ਤृਣਾਂ ਵਤ੍ਸਰਂ ਯਾਵਤ੍ਪ੍ਰੀਤਿਰੁਤ੍ਪਦ੍ਯਤੇ ਗੁਹ । ਅਪ੍ਰਬੁਦ੍ਧੇ ਹਰੌ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਰ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਪ੍ਰਬੋਧਯੇਤ੍
ਜਦੋਂ ਤਕ ਵਾਚਕਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਸਾਲ ਭਰ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਹਰਿ ਦੇ ਜਾਗਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਔਰਤਾਂ ਵਲੋਂ ਜਗਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਬੋਧਸਮਯੇ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਬੋਧਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸੁਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾ । ਪੁਮਾਨ੍ਵੈ ਵਤ੍ਸਰਂ ਯਾਵਲ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ੍ਤਂ ਨੈਵ ਮੁਂਚਤਿ
ਜਾਗਣ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਚੰਗੀ ਔਰਤ ਨਾਲ ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਜਗਾ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਉਸ ਮਰਦ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਸਾਲ ਤੱਕ ਛੱਡਦੀ ਨਹੀਂ।
ਅਭਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਵਿष੍ਣੁਭੀਤਾ ਸੁਰਦ੍ਵਿषਃ । ਸੁਪ੍ਤਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦਧੌ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਪਦ੍ਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਂ ਤਥਾ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੋਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਹੋਏ, ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੁੱਧ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸੁੱਤੀ ਹੋਈ ਹੈ ਅਤੇ ਕਮਲ ਵਿੱਚ ਵੀ ਆਸਰਾ ਲੈ ਰਹੀ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਜ੍ਯੋਤਿਃ ਸ਼੍ਰੀ ਰਵਿਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰੋ ਵਿਦ੍ਯੁਤ੍ਸੌਵਰ੍ਣਤਾਰਕਃ । ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਜ੍ਯੋਤਿषਾਂ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਦੀਪਜ੍ਯੋਤਿਃ ਸ੍ਥਿਤਾ ਤੁ ਯਾ
ਤੂੰ ਚਾਨਣ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸ਼੍ਰੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸੂਰਜ, ਚੰਦ, ਬਿਜਲੀ, ਸੋਨਾ ਤੇ ਤਾਰੇ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਚਾਨਣਾਂ ਦੀ ਚਾਨਣ, ਦੀਵੇ ਦੀ ਲੋ ਹੈਂ ਜੋ ਟਿਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਯਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਦਿਵਸੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਦੀਪਾਵਲ੍ਯਾਂ ਚ ਭੂਤਲੇ । ਗਵਾਂ ਗੋष੍ਠੇ ਤੁ ਕਾਰ੍ਤਿਕ੍ਯਾਂ ਸਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਵਰਦਾ ਮਮ
ਉਹ ਲਕਸ਼ਮੀ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਵਾਲੀ ਦੇ ਦਿਨ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਢੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਲਕਸ਼ਮੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਵਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਂਕਰਸ਼੍ਚ ਭਵਾਨੀ ਚ ਕ੍ਰੀਡਯਾ ਦ੍ਯੂਤਮਾਸ੍ਥਿਤੌ । ਭਵਾਨ੍ਯਾਭ੍ਯਰ੍ਚਿਤਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਧੇਨੁਰੂਪੇਣ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ
ਸ਼ੰਕਰ ਤੇ ਭਵਾਨੀ ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ ਜੂਆ ਖੇਡ ਰਹੇ ਸਨ; ਭਵਾਨੀ ਵਲੋਂ ਪੂਜੀ ਹੋਈ ਲਕਸ਼ਮੀ ਗਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਟਿਕੀ ਰਹੀ।
ਗੌਰ੍ਯਾ ਜਿਤ੍ਵਾ ਪੁਰਾ ਸ਼ਂਭੁਰ੍ਨਗ੍ਨੋ ਦ੍ਯੂਤੇ ਵਿਸਰ੍ਜਿਤਃ । ਅਤੋऽਯਂ ਸ਼ਂਕਰੋ ਦੁਃਖੀ ਗੌਰੀ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸੁਖੇਸ੍ਥਿਤਾ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਗੌਰੀ ਨੇ ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਨੰਗਾ ਹੋ ਕੇ ਜੂਏ ਤੋਂ ਕੱਢਿਆ ਗਿਆ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੁਖੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਗੌਰੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਖ ਵਿੱਚ ਟਿਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਥਮਂ ਵਿਜਯੋ ਯਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਸੁਖਮ੍ । ਏਵਂ ਗਤੇ ਨਿਸ਼ੀਥੇ ਤੁ ਜਨੇ ਨਿਦ੍ਰਾਰ੍ਧਲੋਚਨੇ
ਜਿਸਦਾ ਪਹਿਲਾ ਜਿੱਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਸਾਲ ਭਰ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਇੰਝ, ਜਦੋਂ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਲੋਕ ਅੱਧੇ ਸੁੱਤੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਤਾਵਨ੍ਨਗਰਨਾਰੀਭਿਸ੍ਤੂਰ੍ਯ ਡਿਂਡਿਮਵਾਦਨੈਃ । ਨਿष੍ਕਾਸ੍ਯਤੇ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾਭਿਰਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ਼੍ਚ ਗृਹਾਂਗਣਾਤ੍
ਤਦੋਂ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਤੁਰੇ, ਡਿੰਡੋਰੇ ਵਜਾਉਂਦੀਆਂ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਅਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਘਰ ਦੇ ਅੰਗਣ ਤੋਂ ਕੱਢ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪਰਾਜਯੇ ਵਿਰੁਦ੍ਧਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯੁਦਿਤੇ ਰਵੌ । ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਗੋਵਰ੍ਦ੍ਧਨਃ ਪੂਜ੍ਯੋ ਦ੍ਯੂਤਂ ਰਾਤ੍ਰੌ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਹਾਰ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ 'ਤੇ ਵਿਰੋਧੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸਵੇਰੇ ਗੋਵਰਧਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜੂਆ ਖੇਡਣਾ।
ਭੂषਣੀਯਾਸ੍ਤਥਾ ਗਾਵੋ ਵਰ੍ਜ੍ਯਾ ਵਹਨਦੋਹਨਾਤ੍ । ਗੋਵਰ੍ਦ੍ਧਨਧਰਾਧਾਰ ਗੋਕੁਲਤ੍ਰਾਣਕਾਰਕ
ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਸਜਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਾਰ ਚੁਕਣ ਜਾਂ ਦੁੱਧ ਦਿਉਣ ਤੋਂ ਰੋਕਿਆ ਜਾਵੇ; ਗੋਵਰਧਨ, ਜੋ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਤੇ ਗੋਕੁਲ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਆਦਰ ਸਤਕਾਰ ਕਰੋ।
ਵਿष੍ਣੁਬਾਹੁਕृਤੋਚ੍ਛ੍ਰਾਯ ਗਵਾਂ ਕੋਟਿਪ੍ਰਦੋ ਭਵ । ਯਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਲੋਕਪਾਲਾਨਾਂ ਧੇਨੁਰੂਪੇਣ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ
ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀਆਂ ਲੱਖਾਂ ਦਾਨ ਕਰ; ਉਹ ਲਕਸ਼ਮੀ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਗਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਘृਤਂ ਵਹਤਿ ਯਜ੍ਞਾਰ੍ਥੇ ਮਮ ਪਾਪਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤੁ । ਅਗ੍ਰਤਃ ਸਂਤੁ ਮੇ ਗਾਵੋ ਗਾਵੋ ਮੇ ਸਂਤੁ ਪृष੍ਠਤਃ । ਗਾਵੋ ਮੇ ਹृਦਯੇ ਸਂਤੁ ਗਵਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਵਸਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਯਜਨ ਲਈ ਲਿਆ ਗਿਆ ਘੀ ਮੇਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰੇ; ਗਾਂਵਾਂ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੋਣ, ਗਾਂਵਾਂ ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਹੋਣ, ਗਾਂਵਾਂ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਹੋਣ, ਤੇ ਮੈਂ ਗਾਂਵਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਇਤਿਗੋਵਰ੍ਦ੍ਧਨਪੂਜਾ । ਸਦ੍ਭਾਵੇਨੈਵ ਸਂਤੋष੍ਯ ਦੇਵਾਨ੍ਸਤ੍ਪੁਰੁषਾਨ੍ਨਰਾਨ੍ । ਇਤਰੇषਾਮਨ੍ਨਪਾਨੈਰ੍ਵਾਕ੍ਯਦਾਨੇਨ ਪਂਡਿਤਾਨ੍
ਇਹ ਗੋਵਰਧਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੈ; ਸੱਚੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਆਮ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕਰੋ; ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਨਾਲ, ਤੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਬੋਲ ਨਾਲ।
ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਸ੍ਤਾਂਬੂਲਦੀਪੈਸ਼੍ਚ ਪੁष੍ਪਕਰ੍ਪੂਰਕੁਂਕੁਮੈਃ । ਭਕ੍ਸ਼੍ਯੈਰੁਚ੍ਚਾਵਚੈਰ੍ਭੋਜ੍ਯੈਰਂਤਃਪੁਰ ਨਿਵਾਸਿਨਃ
ਕਪੜਿਆਂ, ਪਾਨ, ਦੀਵੇ, ਫੁੱਲ, ਕਪੂਰ ਤੇ ਕੁੰਕਮ ਨਾਲ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਨਾਲ, ਅੰਦਰਲੇ ਘਰ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ।
ਗ੍ਰਾਮਰ੍षਭਂ ਚ ਦਾਨੈਸ਼੍ਚ ਸਾਮਂਤਾਨ੍ਨृਪਤਿਰ੍ਧਨੈਃ । ਪਦਾਤਿਜਨਸਂਘਾਂਸ਼੍ਚ ਗ੍ਰੈਵੇਯੈਃ ਕਟਕੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ
ਪਿੰਡ ਦੇ ਸਾਂਡ ਨੂੰ, ਦਾਨਾਂ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਧਨ ਨਾਲ, ਤੇ ਪੈਦਲ ਫੌਜੀਆਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀਆਂ ਗਲਿਆਂ ਤੇ ਕੰਗਣਾਂ ਨਾਲ।
ਸ੍ਵਾਨਮਾਤ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਤਾਨ੍ਰਾਜਾ ਤੋषਯੇਤ੍ਸ੍ਵਜਨਾਨ੍ਪृਥਕ੍ । ਯਥਾਰ੍ਥਂ ਤੋषਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਤੋ ਮਲ੍ਲਾਨ੍ਨਟਾਂਸ੍ਤਥਾ
ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਾਜੀ ਕਰੇ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਰਾਜੀ ਕਰ ਕੇ, ਫਿਰ ਮੱਲਾਂ ਤੇ ਨਚਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ।
ਵृषਭਾਂਸ਼੍ਚ ਮਹੋਕ੍ਸ਼ਾਂਸ਼੍ਚ ਯੁਦ੍ਧ੍ਯ੍ਮਾਨਾਨ੍ਪਰੈਃ ਸਹ । ਰਾਜਾਨ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚਾਪਿ ਯੋਧਾਂਸ਼੍ਚ ਪਦਾਤੀਨ੍ਸ ਸਮਲਂਕृਤਾਨ੍
ਸਾਂਡ ਤੇ ਵੱਡੇ ਬਲਦ ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਨਾਲ ਲੜਦੇ ਹਨ, ਰਾਜੇ ਤੇ ਯੋਧੇ, ਤੇ ਪੈਦਲ ਫੌਜੀ, ਸਭ ਸਜਾਏ ਹੋਏ।
ਮਂਚਾਰੂਢਃ ਸ੍ਵਯਂ ਪਸ਼੍ਯੇਨ੍ਨਟਨਰ੍ਤਕਚਾਰਣਾਨ੍ । ਯੋਧਯੇਦ੍ਵਾਸਯੇਚ੍ਚੈਵ ਗੋਮਹਿष੍ਯਾਦਿਕਂ ਚ ਯਤ੍
ਉਹ ਬੈਠਕ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਾਚਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਅਭਿਨੇਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਗਾਇਕਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖੇ। ਉਹ ਮੁਕਾਬਲੇ ਕਰਵਾਏ ਅਤੇ ਗਾਂ, ਭੈਸਾਂ ਆਦਿ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵੀ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਏ।
ਵਤ੍ਸਾਨਾਕਰ੍षਯੇਦ੍ਗੋਭਿਰੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਤ੍ਯੁਕ੍ਤਿ ਵਾਦਨਾਤ੍ । ਤਤੋਪਰਾਹ੍ਣਸਮਯੇ ਪੂਰ੍ਵਸ੍ਯਾਂ ਦਿਸ਼ਿ ਪਾਵਕੇ
ਉਹ ਵੱਝਿਆਂ ਨੂੰ ਗਾਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠਾ ਕਰੇ, ਸਵਾਲ-ਜਵਾਬ ਕਰਕੇ। ਫਿਰ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਅੱਗ ਕੋਲ—
ਮਾਰ੍ਗਪਾਲਦ੍ਯਂ ਪ੍ਰਬਧ੍ਨੀਯਾਦ੍ਦੁਰ੍ਗਸ੍ਤਂਭੇऽਥ ਪਾਦਪੇ । ਕੁਸ਼ਕਾਸ਼ਮਯੀਂ ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਲਂਬਕੈਰ੍ਬਹੁਭਿਰ੍ਗੁਹ
ਉਹ ਰਾਹ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਨੂੰ ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਥੰਮ੍ਹੇ ਜਾਂ ਦਰਖ਼ਤ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੇ, ਕੁਸ਼ ਜਾਂ ਕਾਸ਼ ਘਾਸ ਦੀ ਰਸੀ ਨਾਲ, ਜੋ ਕਈ ਲਟਕਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ।
ਵੀਕ੍ਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾ ਗਜਾਨਸ਼੍ਵਾਨ੍ਮਾਰ੍ਗਪਾਲ੍ਯਾਸ੍ਤਲੇ ਨਯੇਤ੍ । ਗਾਵੈਰ੍ਵृषਾਂਸ਼੍ਚਮਹਿषਾਨ੍ਮਹਿषੀਰ੍ਘਂਟਿਕੋਤ੍ਕਟਾਃ
ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਾਹ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਦੀ ਥਾਂ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਗਾਂ, ਬਲਦ, ਭੈਸਾਂ ਅਤੇ ਘੰਟੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਤਿੱਖੀਆਂ ਭੈਸਣਾਂ ਨਾਲ।
ਕृਤਹੋਮੈਰ੍ਦ੍ਵਿਜੇਂਦ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਬਧ੍ਨੀਯਾਨ੍ਮਾਰ੍ਗਪਾਲਿਕਾਮ੍ । ਨਮਸ੍ਕਾਰਂ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਮਂਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਸੁਵ੍ਰਤਃ
ਦੋਵੇਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਦੁਆਰਾ ਹੋਮ ਕਰਵਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਰਾਹ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹੇ। ਫਿਰ, ਸੁਵਰਤ, ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੇ।
ਮਾਰ੍ਗਪਾਲਿ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਸੁਖਪ੍ਰਦੇ । ਮਾਰ੍ਗਪਾਲੀਤਲੇ ਸ੍ਕਂਦ ਯਾਂਤਿ ਗਾਵੋ ਮਹਾਵृषਾਃ
ਰਾਹ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਰਾਹ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਦੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਗਾਂ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਬਲਦ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—