ਪੁਣ੍ਯਸ੍ਥਾਨੇषੁ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਪਠੇਤ੍ਕੋਟਿਗੁਣਂ ਭਵੇਤ੍। ਗ੍ਰਹੇ ਭੋਜ੍ਯੇषੁ ਪੂਜਾਯਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਭੋਜ੍ਯੇ ਦ੍ਵਿਜਾਗ੍ਰਤਃ
—ਜੇਕਰ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਤੇ, ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਪਾਠਿਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਲੱਖਾਂ ਗੁਣਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਭੋਜਨ ਵੇਲੇ, ਪੂਜਾ ਵਿਚ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਭੋਜ ਵਿਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ—
ਯ ਇਦਂ ਪਠਤੇ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਤਸ੍ਯਾਨਂਤਫਲਂ ਭਵੇਤ੍। ਤਪਸ੍ਵਿਨਾਂ ਚ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਦੇਵਾਨਾਮਗ੍ਰਤਃ ਸੁਧੀਃ
—ਜੋ ਵੀ ਇਹ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਨੰਤ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਤਪੱਸੀਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹਨ—
ਯਃ ਪਠੇਤ੍ਪਾਠਯੇਦ੍ਵਾਪਿ ਸੁਰਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
—ਜੋ ਇਹ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਸਨਮਾਨਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਾਦ੍ਮਪੁਰਾਣੇ ਪ੍ਰਥਮੇ ਸृष੍ਟਿਖਂਡੇ ਸੂਰ੍ਯਸ਼ਾਂਤਿਰ੍ਨਾਮਾष੍ਟਸਪ੍ਤਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣੇ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਖੰਡ ਵਿਚ ਇਹ ਅਠੱਤਰਵਾਂ ਅਧਿਆਇ 'ਸੂਰਜ ਸ਼ਾਂਤੀ' ਨਾਮ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ- ਮਧ੍ਯਦੇਸ਼ੇ ਸ੍ਵਰਾਟ੍ ਸਮ੍ਰਾਟ੍ ਭਦ੍ਰੇਸ਼੍ਵਰ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਃ। ਤਪੋਭਿਰ੍ਬਹੁਭਿਃ ਪੂਤੋ ਵ੍ਰਤੈਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧੈਰਪਿ
ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ— ਮੱਧ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਭਦਰੇਸ਼ਵਰ ਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜੋ ਅਨੇਕ ਤਪੱਸਿਆ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਰਤਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਦੇਵਾਂਸ੍ਤੁ ਪੂਜਯੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਸੁਭਾਵੇਨ ਸਦਾ ਖਲੁ। ਤਸ੍ਯ ਸਵ੍ਯੇऽਭਵਤ੍ਕੁष੍ਠਂ ਕਰੇ ਸ਼੍ਵੇਤਮਜਾਯਤ
ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਤੇ ਕੁਸ਼ਟ ਦੀ ਇੱਕ ਚਿੱਟੀ ਛਾਲ ਆ ਗਈ।
ਤਤੋ ਭਿषਕ੍ਪ੍ਰਯੋਗਾਚ੍ਚ ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਪੁਰਾ। ਆਹੂਯ ਦ੍ਵਿਜਮੁਖ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਮਂਤ੍ਰਿਣਃ ਸੋਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਚਃ
ਫਿਰ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਇਲਾਜ ਨਾਲ, ਉਹ ਲੱਛਣ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਨਜ਼ਰ ਆਏ। ਫਿਰ ਉਹ ਨੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ—
ਰਾਜੋਵਾਚ-। ਕਿਲ੍ਬਿषਂ ਮੇ ਕਰੇ ਵਿਪ੍ਰਾ ਦੁਃਸਹਂ ਲੋਕਗਰ੍ਹਿਤਂ। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਮਹਾਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਯਤ੍ਰ ਤ੍ਯਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਵਿਗ੍ਰਹਂ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਖਿਆ— 'ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ! ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਨਿੰਦਾ ਯੋਗ ਪਾਪ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਵੱਡੇ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਇਹ ਸਰੀਰ ਛੱਡਾਂਗਾ।'
ਆਜ੍ਞਾਪਯਤ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਾਃ ਪਰਲੋਕਹਿਤਾਯ ਵੈ। ਵਂਸ਼ਹੀਨਸ੍ਯ ਮੇ ਵੀਰਾਃ ਪ੍ਰੇਤ੍ਯਾਮੁਤ੍ਰ ਹਿਤਂ ਚ ਯਤ੍
'ਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇਓ! ਪਰਲੋਕ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੁਕਮ ਦਿਓ। ਹੇ ਵੀਰੋ! ਜੇ ਮੇਰਾ ਵੰਸ਼ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਚੰਗਾ ਹੈ?'
ਤਦ੍ਬ੍ਰੂਤ ਸੁਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਮ ਉਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਯਤ੍ਕਰੋਮ੍ਯਹਂ। ਦ੍ਵਿਜਾ ਊਚੁਃ। ਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤੇ ਤ੍ਵਯਾ ਰਾष੍ਟ੍ਰੇ ਧਰ੍ਮਸ਼ੀਲੇਨ ਧੀਮਤਾ
'ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਦੱਸੋ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।' ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ— 'ਜੇ ਤੂੰ, ਧਰਮ ਵਾਲਿਆ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ, ਰਾਜ ਛੱਡ ਦੇਵੇਂ—'
ਨष੍ਟਂ ਜਗਦਿਦਂ ਰਾਜਂਸ੍ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨੋ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ। ਅਯਮਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤੀਕਾਰੋ ਹ੍ਯਸ੍ਮਾਭਿਰਵਗਮ੍ਯਤੇ
ਮਹਾਰਾਜ, ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਖੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਕੁਝ ਨਾ ਕਹੋ। ਅਸੀਂ ਇਸ ਦਾ ਹੱਲ ਸਮਝ ਲਿਆ ਹੈ।
ਸੂਰਂ ਮਂਤ੍ਰੈਰ੍ਮਹਾਦੇਵਂ ਯਤ੍ਨਾਦਾਰਾਧਯ ਪ੍ਰਭੋ। ਰਾਜੋਵਾਚ- ਕੇਨੋਪਾਯੇਨ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰਾਸ੍ਤੋषਯਿष੍ਯਾਮਿ ਭਾਸ੍ਕਰਂ
ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਯਤਨ ਕਰਕੇ ਮਹਾਨ ਸੂਰਜ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜੋ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ— ਵਾਹਿਗੁਰੂ, ਮੈਂ ਕਿਹੜੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਭਾਸਕਰ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕਰਾਂ?
ਅਮੇਧ੍ਯੇਨਾਥ ਕੁष੍ਠੇਨ ਲੋਕਾਨਾਂ ਗਰ੍ਹਿਤੇਨ ਚ। ਅਦृਸ਼੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਗਰ੍ਹਿਤੋਸ੍ਮਿ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ
ਅਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਅਤੇ ਕੋੜ ਨਾਲ, ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਨਫਰਤ ਕੀਤੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਤੋਂ ਅਦਿੱਖਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ ਅਤੇ ਦੁਜਾਤੀਆਂ ਵਲੋਂ ਨਿੰਦਿਆ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਕਿਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਰਾਜ੍ਯਂ ਚ ਕਿਂ ਸ੍ਯਾਦਾਰਾਧਨੇਨ ਤੁ। ਦ੍ਵਿਜਾ ਊਚੁਃ-। ਅਤ੍ਰ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਰਾਜ੍ਯੇ ਤੁ ਸਮੁਪਾਸ੍ਯ ਵਿਰੋਚਨਂ
ਮੈਂ ਰਾਜ ਦੇ ਨਾਲ ਕੀ ਕਰਾਂ, ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ ਹੋਵੇਗਾ? ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ— ਇੱਥੇ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਵਿਰੋਚਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯ ਕਿਲ੍ਵਿषਾਦ੍ਘੋਰਾਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਲਪ੍ਸ੍ਯਸੇ। ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰਃ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਨ੍
ਭਿਆਨਕ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਸਵਰਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋਗੇ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਆਕਾਰ੍षੀਤ੍ਤਸ੍ਯ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਪਰਮਾਰਾਧਨਂ ਚ ਯਤ੍। ਨਿਤ੍ਯਪੂਜਾਂ ਤਥਾ ਮਂਤ੍ਰੈਰੁਪਹਾਰੈਰ੍ਵਿਲੇਪਨੈਃ
ਉਸ ਸੂਰਜ ਦੀ ਉੱਚੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਮੰਤਰਾਂ, ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਅਤੇ ਲੇਪਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਫਲੈਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧੈਰਰ੍ਘੈਰਕ੍ਸ਼ਤਾਤਪ ਤਂਡੁਲੈਃ। ਜਪਾਪੁष੍ਪਾਰ੍ਕਪਰ੍ਣੈਸ਼੍ਚ ਕਰਵੀਰਕਰਂਜਕੈਃ
ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਫਲ, ਚੜ੍ਹਾਵੇ, ਅਖੰਡ ਚਾਵਲ, ਭੁੰਨੇ ਹੋਏ ਦਾਣੇ, ਜਪਾ ਫੁੱਲ, ਅਰਕ ਪੱਤੇ, ਕਰਵੀਰਾ ਅਤੇ ਕਰੰਜਾ ਦੇ ਫੁੱਲ ਚੜ੍ਹਾਏ।
ਰਕ੍ਤਕੁਂਕੁਮਸਿਨ੍ਦੂਰੈਸ੍ਤਥਾ ਵਾਸਂਤਿਕਾਦਿਭਿਃ। ਸੁਗਂਧਕਦਲੀਪਤ੍ਰੈਸ੍ਤਤ੍ਫਲੈਃ ਸੁਮਨੋਹਰੈਃ
ਲਾਲ ਕੁੰਕਮ, ਸਿੰਦੂਰ, ਵਸੰਤ ਦੇ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਹੋਰ, ਸੁਗੰਧਤ ਕੇਲੇ ਦੇ ਪੱਤੇ ਅਤੇ ਮਨ ਭਾਉਣੇ ਫਲ ਚੜ੍ਹਾਏ।
ਅਰ੍ਘ੍ਯਮੌਦੁਂਬਰੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਦਾ ਸੂਰ੍ਯਾਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ। ਆਦਿਤ੍ਯਸਂਮੁਖੋ ਦਤ੍ਤੇ ਸਦਾ ਮਂਤ੍ਰਿਪੁਰੋਹਿਤੈਃ
ਰਾਜਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉੱਦਮਬੇਰ ਦੀ ਕਟੋਰੀ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਅਰਘ ਚੜ੍ਹਾਓਂਦਾ ਸੀ, ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਮੰਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ।
ਮਹਿषੀਭਿਸ੍ਤਥਾ ਚਾਰ੍ਘੋ ਭੋਗਿਨੀਭਿਃ ਸਮਂਤਤਃ। ਸਰ੍ਵੈਰਂਤਃਪੁਰਸ੍ਥੈਸ਼੍ਚ ਸਪਤ੍ਨੀਕੈਸ਼੍ਚ ਰਕ੍ਸ਼ਿਭਿਃ
ਮਹਿਸੀਆਂ ਅਤੇ ਰਾਜ-ਪਰਿਵਾਰ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵੀ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਅਰਘ ਚੜ੍ਹਾਏ, ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ ਅਤੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਵੀ।
ਚੇਟਵਰ੍ਗੈਸ੍ਤਥਾਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਦੀਯਤੇऽਰ੍ਘੋ ਦਿਨੇਦਿਨੇ। ਅਰ੍ਕਸ਼ਾਂਤਿਭਿਰਤ੍ਯੁਗ੍ਰੈਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮਂਤ੍ਰਾਦਿਭਿਃ ਪਰੈਃ
ਚੇਟਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਅਰਘ ਚੜ੍ਹਾਏ, ਅਰਕ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਭਿਆਨਕ ਰੀਤਾਂ, ਵਧੀਆ ਸਤੋਤ੍ਰ ਅਤੇ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ।
ਮੂਲਮਂਤ੍ਰਾਨ੍ਯਮਂਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਯਜਂਤਿ ਸ੍ਮ ਦਿਵਾਕਰਂ। ਤਥਾਰ੍ਕਾਂਗਵ੍ਰਤਂ ਚਾਨ੍ਯਤ੍ਕृਤਂ ਤੈਃ ਸੁਸਮਾਹਿਤੈਃ
ਮੂਲ ਮੰਤਰਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਸਨ; ਅਰਕ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਵਰਤ ਵੀ ਬੜੀ ਲਗਨ ਨਾਲ ਕੀਤਾ।
ਕ੍ਰਮਾਤ੍ਸਮਾਂਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਰੋਗਸ੍ਯਾਂਤਂ ਗਤੋ ਨृਪਃ। ਬਾਧਿਤੇ ਚਾਮਯੇ ਘੋਰੇ ਸ ਰਾਜਾ ਨਿਖਿਲਂ ਜਗਤ੍
ਜਦੋਂ ਸਾਲ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ, ਰਾਜੇ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਦੂਰ ਹੋ ਗਈ; ਜਦੋਂ ਭਿਆਨਕ ਰੋਗ ਦਬ ਗਿਆ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ—
ਨਿਯਮ੍ਯ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਕਲ੍ਯੇ ਚ ਯਾਜਨਵ੍ਰਤਮ੍। ਏਵਮੇਵ ਜਪਾਪੁष੍ਪਂ ਸੁਗਂਧਂ ਕਦਲੀਫਲਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਵੇਰੇ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਯਾਜਨ ਵਰਤ ਕਰਵਾਇਆ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਪਾ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਕੇਲੇ ਦੇ ਫਲ—
ਬਾਣੈਰ੍ਜਾਯਾਭਿਰਾਲਭ੍ਯਮਰ੍ਕਪਰ੍ਣਾਨ੍ਯਪੁष੍ਪਕਂ। ਏਵਮੇਵ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਜਨਪ੍ਰਿਯਂ
ਰਾਜੇ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਅਰਕ ਦੇ ਪੱਤੇ ਅਤੇ ਫੁੱਲ ਹਾਸਲ ਕੀਤੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੱਡਾ ਪੁੰਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਹਵਿष੍ਯਾਨ੍ਨੋ ਨਿਰਾਹਾਰੋ ਜਨੋ ਯਜਤਿ ਭਾਸ੍ਕਰਮ੍। ਏਵਮੇਵ ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਵਰ੍ਗੈਰਰ੍ਚਿਤਸ੍ਤੈਰ੍ਵਿਭਾਕਰਃ
ਲੋਕ ਹਵਿਸ਼ਯ ਅੰਨ ਤੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਭਾਸਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨ ਵਰਗਾਂ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਸਂਤੁष੍ਟੋ ਭੂਪਮਾਗਮ੍ਯ ਕृਪਯਾ ਚਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਚਃ। ਵਰਂ ਵਰਯ ਚਾਭੀष੍ਟਂ ਯਸ੍ਤੇ ਮਨਸਿ ਵਰ੍ਤਤੇ
ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਅਤੇ ਦਇਆ ਨਾਲ ਕਿਹਾ: 'ਜੋ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਹੈ, ਉਹ ਵਰ ਮੰਗ ਲੈ।'
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਵੋ ਹਿਤਾਰ੍ਥਾਯ ਸਾਨੁਗਃ ਪੁਰਵਾਸਿਨਾਮ੍। ਰਾਜੋਵਾਚ-। ਯਦੀਚ੍ਛਸਿ ਵਰਂ ਦਾਤੁਂ ਸਰ੍ਵਲੋਚਨਮਤ੍ਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਤੁਹਾਡੀ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਥੀਆਂ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ— ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਵਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ, ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਵਰ ਦਿਓ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਨਃ ਪਰਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਤ੍ਵਤ੍ਸਕਾਸ਼ੇ ਭਵਤ੍ਵਿਤਿ। ਸੂਰ੍ਯ ਉਵਾਚ-। ਅਮਾਤ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਦ੍ਵਿਜਾ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸਦਾਰਾਸ੍ਸਪਰਿਚ੍ਛਦਾਃ
ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸੁਖ ਤੇਰਾ ਸਾਥ ਹੋਵੇ—ਇਹੀ ਅਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ। ਸੂਰਜ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਹੇ ਦੁਜਜਾਤੀ, ਤੇਰੇ ਮੰਤਰੀ, ਪੰਡਤ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਵੌਂਹਾਂ ਤੇ ਸਾਰੇ ਸਾਥੀ—
ਨਵੀਨਯੌਵਨਾਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾ ਯਾਵਦਾਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਮ੍। ਤਿष੍ਠਂਤੁ ਮਤ੍ਪੁਰੇ ਰਮ੍ਯੇ ਸਰ੍ਵਭੋਗੈਰ੍ਨਿਰਾਮਯਾਃ
—ਜਿਹੜੇ ਨਵੇਂ ਜਵਾਨ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ, ਜਦ ਤੱਕ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਅੰਤ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਮੇਰੇ ਸੋਹਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਗੇ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੁਖ ਮਾਣਦੇ ਹੋਏ, ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ।