ਅਭਕ੍ਤੇष੍ਵਨਪਤ੍ਯੇषੁ ਪਾषਣ੍ਡਲੌਕਿਕੇषੁ ਚ। ਕਟੁਤੈਲਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਨਸ੍ਯੇ ਪਾਨੇ ਚ ਦਾਪਯੇਤ੍
ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰਹਿਤ, ਨਿਸ਼ਕੰਨ ਜਾਂ ਨਾਸਤਿਕ ਲੋਕ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਿੱਖੇ ਤੇਲ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਨੱਕ ਰਾਹੀਂ ਜਾਂ ਮੂੰਹ ਰਾਹੀਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸੂਰ੍ਯਾਵਰ੍ਤਜਲਂ ਪੁਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਰੋਗਾਦ੍ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ। ਮੂਲਮਂਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਜਪ੍ਤਵ੍ਯਃ ਸਂਧ੍ਯਾਯਾਂ ਹੋਮਕਰ੍ਮਸੁ
ਹੇ ਪੁੱਤਰ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਚੱਕਰ ਦਾ ਪਾਣੀ ਸਭ ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਮੂਲ ਮੰਤਰ ਸੰਧਿਆ ਵੇਲੇ ਤੇ ਹੋਮ ਸਮੇਂ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਜਪ੍ਯਮਾਨੇ ਤੁ ਨਸ਼੍ਯਂਤਿ ਰੋਗਾਃ ਕ੍ਰੂਰਗ੍ਰਹਾਸ੍ਤਥਾ। ਕਿਮਨ੍ਯੈਰ੍ਬਹੁਭਿਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਮਂਤ੍ਰੈਰ੍ਵਾ ਬਹੁਵਿਸ੍ਤਰੈਃ
ਜਦੋਂ ਇਹ ਪਾਠ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਰੋਗ ਤੇ ਕਠੋਰ ਪੀੜਾਵਾਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਫਿਰ ਹੋਰ ਬਹੁਤੀਆਂ ਪੁਸਤਕਾਂ ਜਾਂ ਲੰਬੇ ਮੰਤਰਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ।
ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਂਤਿਰਿਯਂ ਵਤ੍ਸ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਪ੍ਰਤਿਸਾਧਿਕਾ। ਨਾਸ੍ਤਿਕਾਯ ਨ ਦਾਤਵ੍ਯਾ ਦੇਵਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਨਿਂਦਕੇ
ਇਹ ਸਭ ਸੁਖ-ਚੈਨ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੇ ਹਰ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਇਹ ਨਾਸਤਿਕ ਜਾਂ ਜੋ ਦੇਵਤੇ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰੇ, ਉਸਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਗੁਰੁਭਕ੍ਤਾਯ ਦਾਤਵ੍ਯਾ ਨਾਨ੍ਯੇਭ੍ਯੋਪਿ ਕਦਾਚਨ। ਪ੍ਰਾਤਰੁਤ੍ਥਾਯ ਯੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕੀਰ੍ਤਯਿष੍ਯਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜੋ ਗੁਰੂ ਦੇ ਭਗਤ ਹਨ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਸਵੇਰੇ ਉੱਠ ਕੇ ਇਹ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਗੋਘ੍ਨਃ ਕृਤਘ੍ਨਕਸ਼੍ਚੈਵ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਪਾਤਕੈਃ। ਸ਼ਰੀਰਾਰੋਗ੍ਯਕृਚ੍ਚੈਵ ਧਨਵृਦ੍ਧਿਯਸ਼ਸ੍ਕਰਃ
—ਉਹ ਜੇਕਰ ਗਉ ਹਤਿਆ ਕਰਣ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਅਹਿਸਾਨ ਫਰਾਮੋਸ਼ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਤੰਦਰੁਸਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਧਨ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਇੱਜ਼ਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਜਾਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਦੇਹੋ ਯਸ੍ਯ ਤੁष੍ਯੇਦ੍ਦਿਵਾਕਰਃ। ਏਕਕਾਲਂ ਦ੍ਵਿਕਾਲਂ ਵਾ ਤ੍ਰਿਕਾਲਂ ਨਿਤ੍ਯਮੇਵ ਚ
ਇਸ ਗੱਲ 'ਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇਵਤਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜਰੂਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਰੋਜ਼ ਪਾਠ ਕਰੇ ਜਾਂ ਹਰ ਵੇਲੇ ਕਰੇ—
ਯਃ ਪਠੇਦ੍ਰਵਿਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯੇ ਸੋऽਭੀष੍ਟਂ ਫਲਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍। ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥੀ ਲਭਤੇ ਪੁਤ੍ਰਂ ਕਨ੍ਯਾਰ੍ਥੀ ਕਨ੍ਯਕਾਂ ਲਭੇਤ੍
—ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸੂਰਜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਹ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਨਚਾਹੀ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਧੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ ਧੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਦ੍ਯਾਰ੍ਥੀ ਲਭਤੇ ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਧਨਾਰ੍ਥੀ ਲਭਤੇ ਧਨਂ। ਸ਼ृਣੁਯਾਤ੍ਸਂਯੁਤੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਚਾਰਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਜੋ ਵਿਦਿਆ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਦਿਆ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਧਨ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤੇ ਸੁੱਚੇ ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ—
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਸ੍ਸੂਰ੍ਯਲੋਕਂ ਵ੍ਰਜਤ੍ਯਪਿ। ਭਾਸ੍ਕਰਸ੍ਯ ਵ੍ਰਤੇ ਯਚ੍ਚ ਵ੍ਰਤਾਚਾਰਮਖੇषੁ ਚ
—ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਭਾਸਕਰ ਦੇ ਵਰਤ ਵਿਚ, ਵਰਤਾਂ ਤੇ ਯਗਿਆਂ ਦੇ ਚਲਣ ਵਿਚ—
ਪੁਣ੍ਯਸ੍ਥਾਨੇषੁ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਪਠੇਤ੍ਕੋਟਿਗੁਣਂ ਭਵੇਤ੍। ਗ੍ਰਹੇ ਭੋਜ੍ਯੇषੁ ਪੂਜਾਯਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਭੋਜ੍ਯੇ ਦ੍ਵਿਜਾਗ੍ਰਤਃ
—ਜੇਕਰ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਤੇ, ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਪਾਠਿਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਲੱਖਾਂ ਗੁਣਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਭੋਜਨ ਵੇਲੇ, ਪੂਜਾ ਵਿਚ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਭੋਜ ਵਿਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ—
ਯ ਇਦਂ ਪਠਤੇ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਤਸ੍ਯਾਨਂਤਫਲਂ ਭਵੇਤ੍। ਤਪਸ੍ਵਿਨਾਂ ਚ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਦੇਵਾਨਾਮਗ੍ਰਤਃ ਸੁਧੀਃ
—ਜੋ ਵੀ ਇਹ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਨੰਤ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਤਪੱਸੀਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹਨ—
ਯਃ ਪਠੇਤ੍ਪਾਠਯੇਦ੍ਵਾਪਿ ਸੁਰਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
—ਜੋ ਇਹ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਸਨਮਾਨਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਾਦ੍ਮਪੁਰਾਣੇ ਪ੍ਰਥਮੇ ਸृष੍ਟਿਖਂਡੇ ਸੂਰ੍ਯਸ਼ਾਂਤਿਰ੍ਨਾਮਾष੍ਟਸਪ੍ਤਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣੇ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਖੰਡ ਵਿਚ ਇਹ ਅਠੱਤਰਵਾਂ ਅਧਿਆਇ 'ਸੂਰਜ ਸ਼ਾਂਤੀ' ਨਾਮ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ- ਮਧ੍ਯਦੇਸ਼ੇ ਸ੍ਵਰਾਟ੍ ਸਮ੍ਰਾਟ੍ ਭਦ੍ਰੇਸ਼੍ਵਰ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਃ। ਤਪੋਭਿਰ੍ਬਹੁਭਿਃ ਪੂਤੋ ਵ੍ਰਤੈਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧੈਰਪਿ
ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ— ਮੱਧ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਭਦਰੇਸ਼ਵਰ ਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜੋ ਅਨੇਕ ਤਪੱਸਿਆ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਰਤਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਦੇਵਾਂਸ੍ਤੁ ਪੂਜਯੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਸੁਭਾਵੇਨ ਸਦਾ ਖਲੁ। ਤਸ੍ਯ ਸਵ੍ਯੇऽਭਵਤ੍ਕੁष੍ਠਂ ਕਰੇ ਸ਼੍ਵੇਤਮਜਾਯਤ
ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਤੇ ਕੁਸ਼ਟ ਦੀ ਇੱਕ ਚਿੱਟੀ ਛਾਲ ਆ ਗਈ।
ਤਤੋ ਭਿषਕ੍ਪ੍ਰਯੋਗਾਚ੍ਚ ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਪੁਰਾ। ਆਹੂਯ ਦ੍ਵਿਜਮੁਖ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਮਂਤ੍ਰਿਣਃ ਸੋਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਚਃ
ਫਿਰ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਇਲਾਜ ਨਾਲ, ਉਹ ਲੱਛਣ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਨਜ਼ਰ ਆਏ। ਫਿਰ ਉਹ ਨੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ—
ਰਾਜੋਵਾਚ-। ਕਿਲ੍ਬਿषਂ ਮੇ ਕਰੇ ਵਿਪ੍ਰਾ ਦੁਃਸਹਂ ਲੋਕਗਰ੍ਹਿਤਂ। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਮਹਾਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਯਤ੍ਰ ਤ੍ਯਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਵਿਗ੍ਰਹਂ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਖਿਆ— 'ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ! ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਨਿੰਦਾ ਯੋਗ ਪਾਪ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਵੱਡੇ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਇਹ ਸਰੀਰ ਛੱਡਾਂਗਾ।'
ਆਜ੍ਞਾਪਯਤ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਾਃ ਪਰਲੋਕਹਿਤਾਯ ਵੈ। ਵਂਸ਼ਹੀਨਸ੍ਯ ਮੇ ਵੀਰਾਃ ਪ੍ਰੇਤ੍ਯਾਮੁਤ੍ਰ ਹਿਤਂ ਚ ਯਤ੍
'ਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇਓ! ਪਰਲੋਕ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੁਕਮ ਦਿਓ। ਹੇ ਵੀਰੋ! ਜੇ ਮੇਰਾ ਵੰਸ਼ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਚੰਗਾ ਹੈ?'
ਤਦ੍ਬ੍ਰੂਤ ਸੁਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਮ ਉਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਯਤ੍ਕਰੋਮ੍ਯਹਂ। ਦ੍ਵਿਜਾ ਊਚੁਃ। ਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤੇ ਤ੍ਵਯਾ ਰਾष੍ਟ੍ਰੇ ਧਰ੍ਮਸ਼ੀਲੇਨ ਧੀਮਤਾ
'ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਦੱਸੋ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।' ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ— 'ਜੇ ਤੂੰ, ਧਰਮ ਵਾਲਿਆ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ, ਰਾਜ ਛੱਡ ਦੇਵੇਂ—'
ਨष੍ਟਂ ਜਗਦਿਦਂ ਰਾਜਂਸ੍ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨੋ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ। ਅਯਮਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤੀਕਾਰੋ ਹ੍ਯਸ੍ਮਾਭਿਰਵਗਮ੍ਯਤੇ
ਮਹਾਰਾਜ, ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਖੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਕੁਝ ਨਾ ਕਹੋ। ਅਸੀਂ ਇਸ ਦਾ ਹੱਲ ਸਮਝ ਲਿਆ ਹੈ।
ਸੂਰਂ ਮਂਤ੍ਰੈਰ੍ਮਹਾਦੇਵਂ ਯਤ੍ਨਾਦਾਰਾਧਯ ਪ੍ਰਭੋ। ਰਾਜੋਵਾਚ- ਕੇਨੋਪਾਯੇਨ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰਾਸ੍ਤੋषਯਿष੍ਯਾਮਿ ਭਾਸ੍ਕਰਂ
ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਯਤਨ ਕਰਕੇ ਮਹਾਨ ਸੂਰਜ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜੋ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ— ਵਾਹਿਗੁਰੂ, ਮੈਂ ਕਿਹੜੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਭਾਸਕਰ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕਰਾਂ?
ਅਮੇਧ੍ਯੇਨਾਥ ਕੁष੍ਠੇਨ ਲੋਕਾਨਾਂ ਗਰ੍ਹਿਤੇਨ ਚ। ਅਦृਸ਼੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਗਰ੍ਹਿਤੋਸ੍ਮਿ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ
ਅਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਅਤੇ ਕੋੜ ਨਾਲ, ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਨਫਰਤ ਕੀਤੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਤੋਂ ਅਦਿੱਖਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ ਅਤੇ ਦੁਜਾਤੀਆਂ ਵਲੋਂ ਨਿੰਦਿਆ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਕਿਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਰਾਜ੍ਯਂ ਚ ਕਿਂ ਸ੍ਯਾਦਾਰਾਧਨੇਨ ਤੁ। ਦ੍ਵਿਜਾ ਊਚੁਃ-। ਅਤ੍ਰ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਰਾਜ੍ਯੇ ਤੁ ਸਮੁਪਾਸ੍ਯ ਵਿਰੋਚਨਂ
ਮੈਂ ਰਾਜ ਦੇ ਨਾਲ ਕੀ ਕਰਾਂ, ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ ਹੋਵੇਗਾ? ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ— ਇੱਥੇ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਵਿਰੋਚਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯ ਕਿਲ੍ਵਿषਾਦ੍ਘੋਰਾਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਲਪ੍ਸ੍ਯਸੇ। ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰਃ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਨ੍
ਭਿਆਨਕ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਸਵਰਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋਗੇ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਆਕਾਰ੍षੀਤ੍ਤਸ੍ਯ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਪਰਮਾਰਾਧਨਂ ਚ ਯਤ੍। ਨਿਤ੍ਯਪੂਜਾਂ ਤਥਾ ਮਂਤ੍ਰੈਰੁਪਹਾਰੈਰ੍ਵਿਲੇਪਨੈਃ
ਉਸ ਸੂਰਜ ਦੀ ਉੱਚੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਮੰਤਰਾਂ, ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਅਤੇ ਲੇਪਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਫਲੈਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧੈਰਰ੍ਘੈਰਕ੍ਸ਼ਤਾਤਪ ਤਂਡੁਲੈਃ। ਜਪਾਪੁष੍ਪਾਰ੍ਕਪਰ੍ਣੈਸ਼੍ਚ ਕਰਵੀਰਕਰਂਜਕੈਃ
ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਫਲ, ਚੜ੍ਹਾਵੇ, ਅਖੰਡ ਚਾਵਲ, ਭੁੰਨੇ ਹੋਏ ਦਾਣੇ, ਜਪਾ ਫੁੱਲ, ਅਰਕ ਪੱਤੇ, ਕਰਵੀਰਾ ਅਤੇ ਕਰੰਜਾ ਦੇ ਫੁੱਲ ਚੜ੍ਹਾਏ।
ਰਕ੍ਤਕੁਂਕੁਮਸਿਨ੍ਦੂਰੈਸ੍ਤਥਾ ਵਾਸਂਤਿਕਾਦਿਭਿਃ। ਸੁਗਂਧਕਦਲੀਪਤ੍ਰੈਸ੍ਤਤ੍ਫਲੈਃ ਸੁਮਨੋਹਰੈਃ
ਲਾਲ ਕੁੰਕਮ, ਸਿੰਦੂਰ, ਵਸੰਤ ਦੇ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਹੋਰ, ਸੁਗੰਧਤ ਕੇਲੇ ਦੇ ਪੱਤੇ ਅਤੇ ਮਨ ਭਾਉਣੇ ਫਲ ਚੜ੍ਹਾਏ।
ਅਰ੍ਘ੍ਯਮੌਦੁਂਬਰੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਦਾ ਸੂਰ੍ਯਾਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ। ਆਦਿਤ੍ਯਸਂਮੁਖੋ ਦਤ੍ਤੇ ਸਦਾ ਮਂਤ੍ਰਿਪੁਰੋਹਿਤੈਃ
ਰਾਜਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉੱਦਮਬੇਰ ਦੀ ਕਟੋਰੀ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਅਰਘ ਚੜ੍ਹਾਓਂਦਾ ਸੀ, ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਮੰਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ।
ਮਹਿषੀਭਿਸ੍ਤਥਾ ਚਾਰ੍ਘੋ ਭੋਗਿਨੀਭਿਃ ਸਮਂਤਤਃ। ਸਰ੍ਵੈਰਂਤਃਪੁਰਸ੍ਥੈਸ਼੍ਚ ਸਪਤ੍ਨੀਕੈਸ਼੍ਚ ਰਕ੍ਸ਼ਿਭਿਃ
ਮਹਿਸੀਆਂ ਅਤੇ ਰਾਜ-ਪਰਿਵਾਰ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵੀ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਅਰਘ ਚੜ੍ਹਾਏ, ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ ਅਤੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਵੀ।