ਸਰ੍ਵਗਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਨਹਿ ਕਿਂਚਿਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਨਾ। ਚਰਾਚਰੇ ਜਗਤ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਸਰ੍ਵਦੇਹੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਹੋ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੇ ਬਿਨਾ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਜਗਤ, ਚਲਦਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਅਡੋਲ, ਹਰ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਵੱਸਦੇ ਹੋ।
ਇਤਿ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਲਭੇਤ੍ਕਾਮਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਭੋਗ੍ਯਾਦਿਕਂ ਕ੍ਰਮਾਤ੍। ਆਦਿਤ੍ਯੋ ਭਾਸ੍ਕਰਃ ਸੂਰ੍ਯੋ ਅਰ੍ਕੋ ਭਾਨੁਰ੍ਦਿਵਾਕਰਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਪ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ, ਸਵਰਗ ਦੇ ਸੁੱਖ ਆਦਿਕ ਲੱਭ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਆਦਿਤ੍ਯ, ਭਾਸਕਰ, ਸੂਰਜ, ਅਰਕ, ਭਾਨੁ, ਦਿਵਾਕਰ—
ਸੁਵਰ੍ਣਰੇਤਾ ਮਿਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਪੂषਾ ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਚ ਤੇ ਦਸ਼। ਸ੍ਵਯਂਭੂਸ੍ਤਿਮਿਰਾਸ਼ਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਃ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਃ
ਸੁਵਰਨਰੇਤਾ, ਮਿਤ੍ਰ, ਪੂਸ਼ਾ, ਤਵਸ਼ਟਾ—ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਦਸ ਨਾਂ ਹਨ। ਸਵਯੰਭੂ ਤੇ ਤਿਮਿਰਾਸ਼ਾ ਗਿਆਰਵਾਂ ਤੇ ਬਾਰਵਾਂ ਨਾਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਉਚਾਰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਨਾਮਾਨ੍ਯੇਤਾਨਿ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਯਸ੍ਤੁ ਪਠੇਨ੍ਨਰਃ। ਸਰ੍ਵਪਾਪਾਚ੍ਚ ਰੋਗਾਚ੍ਚ ਮੁਕ੍ਤੋ ਯਾਤਿ ਪਰਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਇਹ ਨਾਂ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੇ ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਨਰਨ੍ਯਤ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਭਾਸ੍ਕਰਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਰਕ੍ਤਾਖ੍ਯਾਯੇ ਰਕ੍ਤਨਿਭਾਸ੍ਸਿਂਦੂਰਾਰੁਣਵਿਗ੍ਰਹਾਃ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਭੀ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਭਾਸਕਰ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਦੱਸਾਂਗਾ। 'ਰਕਤ' ਨਾਮਕ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਉਹਦਾ ਰੂਪ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦਾ, ਸਿੰਧੂਰ ਵਰਗਾ ਤੇ ਗੂੜ੍ਹਾ ਲਾਲ ਹੈ।
ਯਾਨਿ ਨਾਮਾਨਿ ਮੁਖ੍ਯਾਨਿ ਤਚ੍ਛृਣੁष੍ਵ षਡਾਨਨ। ਤਪਨਸ੍ਤਾਪਨਸ਼੍ਚੈਵ ਕਰ੍ਤ੍ਤਾ ਹਰ੍ਤ੍ਤਾ ਗ੍ਰਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਹੇ ਛੇ ਮੁੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਉਹਦੇ ਮੁੱਖ ਨਾਂ ਸੁਣ: ਤਪਨ, ਤਾਪਨ, ਕਰਤਾ, ਹਰਤਾ, ਤੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ।
ਲੋਕਸਾਕ੍ਸ਼ੀ ਤ੍ਰਿਲੋਕੇषੁ ਵ੍ਯੋਮਾਧਿਪੋ ਦਿਵਾਕਰਃ। ਅਗ੍ਨਿਗਰ੍ਭੋ ਮਹਾਵਿਪ੍ਰਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਃ ਸਪ੍ਤਾਸ਼੍ਵਵਾਹਨਃ
ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਅਕਾਸ਼ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਦਿਵਾਕਰ, ਅੱਗ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ, ਵੱਡਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸੁਰਗ, ਤੇ ਸੱਤ ਘੋੜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੈ।
ਪਦ੍ਮਹਸ੍ਤਸ੍ਤਮੋਭੇਦੀ ऋਗ੍ਵੇਦੋ ਯਜੁਸ੍ਸਾਮਗਃ। ਕਾਲਪ੍ਰਿਯਂ ਪੁਂਡਰੀਕਂ ਮੂਲਸ੍ਥਾਨਂ ਚ ਭਾਵਿਤਮ੍
ਕੰਵਲ ਫੜਨ ਵਾਲਾ, ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਰਿਗਵੇਦ, ਯਜੁਰ ਤੇ ਸਾਮ ਗਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਪੁੰਡਰੀਕ, ਮੂਲ ਥਾਂ ਤੇ ਆਦਰਯੋਗ।
ਯਃ ਸ੍ਮਰੇਚ੍ਚ ਸਦਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਸ੍ਯ ਰੋਗਭਯਂ ਕੁਤਃ। ਸ਼ृਣੁ ਕਾਰ੍ਤਿਕ ਯਤ੍ਨੇਨ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਸਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਰੋਗ ਜਾਂ ਡਰ ਕਿਉਂ ਹੋਵੇ? ਹੇ ਕਾਰਤਿਕ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਇਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੀ ਪਵਿੱਤਰ ਗੱਲ ਹੈ।
ਨ ਸਂਦੇਹੋ ਮਨਾਕ੍ਕਾਰ੍ਯ ਆਦਿਤ੍ਯਸ੍ਯ ਮਹਾਮਤੇ। ਊਁ ਇਂਦ੍ਰਾਯ ਨਮਃ ਊਁ ਵਿष੍ਣਵੇ ਨਮਃ
ਹੇ ਵੱਡੀ ਸਮਝ ਵਾਲੇ, ਆਦਿਤਯ ਬਾਰੇ ਕਦੇ ਵੀ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਾ ਕਰ। ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਏष ਜਪ੍ਯਸ਼੍ਚ ਹੋਮਸ਼੍ਚ ਸਂਧ੍ਯੋਪਾਸਨਮੇਵ ਚ। ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਂਤਿਕਰਸ਼੍ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਵਿਘ੍ਨਵਿਨਾਸ਼ਨਃ
ਇਹ ਜਪਣਾ, ਹੋਮ ਕਰਨਾ ਤੇ ਸੰਧਿਆ ਵੇਲੇ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਸਭ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਿੰਦਾ ਤੇ ਹਰ ਰੁਕਾਵਟ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਨਾਸ਼ਯੇਤ੍ਸਰ੍ਵਰੋਗਾਂਸ਼੍ਚ ਲੂਤਾਵਿਸ੍ਫੋਟਕਾਦਿਕਾਨ੍। ਕਾਮਲਾਦਿਕਰੋਗਾਂਸ਼੍ਚ ਯੇ ਰੋਗਾਸ਼੍ਚੈਵ ਦਾਰੁਣਾਃ
ਇਹ ਸਭ ਰੋਗਾਂ ਨੂੰ, ਕੀੜਿਆਂ, ਫੋੜਿਆਂ ਆਦਿਕ ਨੂੰ, ਕਾਮਲਾ ਤੇ ਹੋਰ ਭਿਆਨਕ ਰੋਗਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏਕਾਹਿਕਂ ਤ੍ਰ੍ਯਹਿਕਂ ਚ ਜ੍ਵਰਂ ਚਾਤੁਰ੍ਥਿਕਂ ਤਥਾ। ਕੁष੍ਠਂ ਰੋਗਂ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਰੋਗਂ ਕੁਕ੍ਸ਼ਿਰੋਗਂ ਜ੍ਵਰਂ ਤਥਾ
ਇੱਕ ਦਿਨ, ਤਿੰਨ ਦਿਨ, ਚਾਰ ਦਿਨ ਵਾਲਾ ਬੁਖਾਰ, ਚਮੜੀ ਦਾ ਰੋਗ, ਸੁੱਕਾ ਰੋਗ, ਪੇਟ ਦਾ ਰੋਗ ਤੇ ਹੋਰ ਬੁਖਾਰ—all ਇਹ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਸ਼੍ਮਰੀਮੂਤ੍ਰਂਕृਚ੍ਛ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਨਾਨਾਰੋਗਾਮਯਾਂਸ੍ਤਥਾ। ਯੇ ਵਾਤਪ੍ਰਭਵਾ ਰੋਗਾ ਯੇ ਰੋਗਾ ਗਰ੍ਭਸਂਭਵਾਃ
ਪੱਥਰੀ, ਪਿਸਾਬ ਦੇ ਰੋਗ ਤੇ ਹੋਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਬਿਮਾਰੀਆਂ, ਜੋ ਵਾਤ ਤੋਂ ਜਾਂ ਗਰਭ ਤੋਂ ਪੈਦਾਂ ਹੋਣ, ਉਹ ਵੀ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮਰ੍ਦਯਨ੍ਤੋ ਮਹਾਰੋਗਾ ਮਰ੍ਦਿਤਾ ਵੇਦਨਾਤ੍ਮਕਾਃ। ਵਿਲਯਂ ਯਾਂਤਿ ਤੇ ਸਰ੍ਵ ਆਦਿਤ੍ਯੋਚ੍ਚਾਰਣੇਨ ਤੁ
ਵੱਡੇ ਤੇ ਦਰਦ ਵਾਲੇ ਰੋਗਾਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਕੇ, ਆਦਿਤਯ ਦੇ ਨਾਮ ਉਚਾਰਨ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਰੇ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਰਕ੍ਸ਼ ਮਾਂ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ ਗ੍ਰਹਰੋਗਭਯੇषੁ ਚ। ਪ੍ਰਸ਼ਮਂ ਯਾਂਤਿ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਕੀਰ੍ਤਿਤੇ ਤੁ ਦਿਵਾਕਰੇ
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਮੈਨੂੰ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਰੋਗਾਂ ਦੇ ਡਰ ਵਿਚ ਬਚਾ। ਜਦੋਂ ਦਿਵਾਕਰ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਡਰ ਠੰਢੇ ਪੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮੂਲਮਂਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਰ੍ਵਕਾਮਾਰ੍ਥਸਾਧਕਮ੍। ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਭਾਸ੍ਕਰਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਮੂਲ ਮੰਤਰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਤੇ ਲਕੜੀਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਸਦਾ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਭਾਸਕਰ ਦਾ ਹੈ।
ਮਂਤ੍ਰਸ਼੍ਚਾਯਂ ੴ ਹ੍ਰਾਂ ਹ੍ਰੀਂ ਸਃ ਸੂਰ੍ਯਾਯ ਨਮਃ। ਅਨੇਨ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਸਦਾ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਰ੍ਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਂ੫੦ 1.78.
ਇਹ ਮੰਤਰ ਹੈ: 'ਓਂ ਹ੍ਰਾਂ ਹ੍ਰੀਂ ਸਹ ਸੂਰਿਆਏ ਨਮਹ'। ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਸਭ ਸਿਧੀਆਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ।
ਵ੍ਯਾਧਯੋ ਵੈ ਨ ਬਾਧਂਤੇ ਨ ਚਾਨਿष੍ਟਂ ਭਯਂ ਭਵੇਤ੍। ਸੂਰ੍ਯਾਵਰ੍ਤੋਦਕਂ ਯਸ੍ਤੁ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤੁ ਕ੍ਰਮੇਣ ਤੁ
ਰੋਗ ਪੀੜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਨਾ ਕੋਈ ਅਸ਼ੁਭ ਡਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸੂਰਜ ਦੇ ਚੱਕਰ ਦਾ ਪਾਣੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਲੈਂਦਾ ਹੈ,
ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਨਰੋ ਰੋਗਾਤ੍ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ। ਨ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਨ ਖ੍ਯਾਤਵ੍ਯਂ ਜਪ੍ਤਵ੍ਯਂ ਚ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਉਸਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਪੀਣ ਨਾਲ ਹੀ ਰੋਗ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਨਾ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦੇਣਾ, ਨਾ ਦੱਸਣਾ, ਸਿਰਫ਼ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਭਕ੍ਤੇष੍ਵਨਪਤ੍ਯੇषੁ ਪਾषਣ੍ਡਲੌਕਿਕੇषੁ ਚ। ਕਟੁਤੈਲਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਨਸ੍ਯੇ ਪਾਨੇ ਚ ਦਾਪਯੇਤ੍
ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰਹਿਤ, ਨਿਸ਼ਕੰਨ ਜਾਂ ਨਾਸਤਿਕ ਲੋਕ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਿੱਖੇ ਤੇਲ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਨੱਕ ਰਾਹੀਂ ਜਾਂ ਮੂੰਹ ਰਾਹੀਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸੂਰ੍ਯਾਵਰ੍ਤਜਲਂ ਪੁਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਰੋਗਾਦ੍ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ। ਮੂਲਮਂਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਜਪ੍ਤਵ੍ਯਃ ਸਂਧ੍ਯਾਯਾਂ ਹੋਮਕਰ੍ਮਸੁ
ਹੇ ਪੁੱਤਰ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਚੱਕਰ ਦਾ ਪਾਣੀ ਸਭ ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਮੂਲ ਮੰਤਰ ਸੰਧਿਆ ਵੇਲੇ ਤੇ ਹੋਮ ਸਮੇਂ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਜਪ੍ਯਮਾਨੇ ਤੁ ਨਸ਼੍ਯਂਤਿ ਰੋਗਾਃ ਕ੍ਰੂਰਗ੍ਰਹਾਸ੍ਤਥਾ। ਕਿਮਨ੍ਯੈਰ੍ਬਹੁਭਿਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਮਂਤ੍ਰੈਰ੍ਵਾ ਬਹੁਵਿਸ੍ਤਰੈਃ
ਜਦੋਂ ਇਹ ਪਾਠ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਰੋਗ ਤੇ ਕਠੋਰ ਪੀੜਾਵਾਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਫਿਰ ਹੋਰ ਬਹੁਤੀਆਂ ਪੁਸਤਕਾਂ ਜਾਂ ਲੰਬੇ ਮੰਤਰਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ।
ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਂਤਿਰਿਯਂ ਵਤ੍ਸ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਪ੍ਰਤਿਸਾਧਿਕਾ। ਨਾਸ੍ਤਿਕਾਯ ਨ ਦਾਤਵ੍ਯਾ ਦੇਵਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਨਿਂਦਕੇ
ਇਹ ਸਭ ਸੁਖ-ਚੈਨ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੇ ਹਰ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਇਹ ਨਾਸਤਿਕ ਜਾਂ ਜੋ ਦੇਵਤੇ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰੇ, ਉਸਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਗੁਰੁਭਕ੍ਤਾਯ ਦਾਤਵ੍ਯਾ ਨਾਨ੍ਯੇਭ੍ਯੋਪਿ ਕਦਾਚਨ। ਪ੍ਰਾਤਰੁਤ੍ਥਾਯ ਯੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕੀਰ੍ਤਯਿष੍ਯਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜੋ ਗੁਰੂ ਦੇ ਭਗਤ ਹਨ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਸਵੇਰੇ ਉੱਠ ਕੇ ਇਹ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਗੋਘ੍ਨਃ ਕृਤਘ੍ਨਕਸ਼੍ਚੈਵ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਪਾਤਕੈਃ। ਸ਼ਰੀਰਾਰੋਗ੍ਯਕृਚ੍ਚੈਵ ਧਨਵृਦ੍ਧਿਯਸ਼ਸ੍ਕਰਃ
—ਉਹ ਜੇਕਰ ਗਉ ਹਤਿਆ ਕਰਣ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਅਹਿਸਾਨ ਫਰਾਮੋਸ਼ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਤੰਦਰੁਸਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਧਨ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਇੱਜ਼ਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਜਾਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਦੇਹੋ ਯਸ੍ਯ ਤੁष੍ਯੇਦ੍ਦਿਵਾਕਰਃ। ਏਕਕਾਲਂ ਦ੍ਵਿਕਾਲਂ ਵਾ ਤ੍ਰਿਕਾਲਂ ਨਿਤ੍ਯਮੇਵ ਚ
ਇਸ ਗੱਲ 'ਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇਵਤਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜਰੂਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਰੋਜ਼ ਪਾਠ ਕਰੇ ਜਾਂ ਹਰ ਵੇਲੇ ਕਰੇ—
ਯਃ ਪਠੇਦ੍ਰਵਿਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯੇ ਸੋऽਭੀष੍ਟਂ ਫਲਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍। ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥੀ ਲਭਤੇ ਪੁਤ੍ਰਂ ਕਨ੍ਯਾਰ੍ਥੀ ਕਨ੍ਯਕਾਂ ਲਭੇਤ੍
—ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸੂਰਜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਹ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਨਚਾਹੀ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਧੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ ਧੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਦ੍ਯਾਰ੍ਥੀ ਲਭਤੇ ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਧਨਾਰ੍ਥੀ ਲਭਤੇ ਧਨਂ। ਸ਼ृਣੁਯਾਤ੍ਸਂਯੁਤੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਚਾਰਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਜੋ ਵਿਦਿਆ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਦਿਆ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਧਨ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤੇ ਸੁੱਚੇ ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ—
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਸ੍ਸੂਰ੍ਯਲੋਕਂ ਵ੍ਰਜਤ੍ਯਪਿ। ਭਾਸ੍ਕਰਸ੍ਯ ਵ੍ਰਤੇ ਯਚ੍ਚ ਵ੍ਰਤਾਚਾਰਮਖੇषੁ ਚ
—ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਭਾਸਕਰ ਦੇ ਵਰਤ ਵਿਚ, ਵਰਤਾਂ ਤੇ ਯਗਿਆਂ ਦੇ ਚਲਣ ਵਿਚ—