ਸ਼੍ਰੀਸ਼ਿਵ ਉਵਾਚ। ਕਾਰ੍ਤਿਕਸ੍ਯਾਸਿਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼੍ਯਾਂ ਤੁ ਪਾਵਕੇ । ਯਮਦੀਪਂ ਬਹਿਰ੍ਦਦ੍ਯਾਦਪਮृਤ੍ਯੁਰ੍ਵਿਨਸ਼੍ਯਤਿ
ਸ਼੍ਰੀ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਕਾਰਤਿਕ ਦੇ ਕਾਲੇ ਪੱਖ ਦੀ ਤੇਰਵੀਂ ਨੂੰ, ਬਾਹਰ ਯਮ ਦੇ ਲਈ ਦੀਵਾ ਰੱਖੋ; ਇਸ ਨਾਲ ਅਕਾਲ ਮੌਤ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮृਤ੍ਯੁਨਾ ਪਾਸ਼ਹਸ੍ਤੇਨ ਕਾਲੇਨ ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਸਹ । ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੀਦੀਪਦਾਨਾਤ੍ਸੂਰ੍ਯਜਃ ਪ੍ਰੀਯਤਾਮਿਤਿ
ਮੌਤ ਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਫੰਦੇ ਵਿੱਚ ਪਏ, ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਜਦ ਤੇਰਵੀਂ ਨੂੰ ਦੀਵਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਸੂਰਜ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਯਮ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਕृष੍ਣਪਕ੍ਸ਼ੇ ਚ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਵਿਧੂਦਯੇ । ਅਵਸ਼੍ਯਮੇਵ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਚ ਪਾਪਭੀਰੁਭਿਃ
ਕਾਰਤਿਕ ਦੇ ਕਾਲੇ ਪੱਖ ਦੀ ਚੌਦਵੀਂ ਨੂੰ, ਚੰਦ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ, ਪਾਪ ਤੋਂ ਡਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਜਰੂਰ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਵਵਿਦ੍ਧਾ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾ ਕਾਰ੍ਤਿਕਸ੍ਯ ਸਿਤੇਤਰੇ । ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯੂषਸਮਯੇ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦਤਂਦ੍ਰਿਤਃ
ਜੇ ਚੌਦਵੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆ ਜਾਵੇ, ਚਾਹੇ ਕਾਰਤਿਕ ਦੇ ਚਿੱਟੇ ਜਾਂ ਕਾਲੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ, ਤਾਂ ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਬਿਨਾ ਆਲਸ ਦੇ।
ਤੈਲੇ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਜਲੇ ਗਂਗਾ ਦੀਪਾਵਲ੍ਯਾਂ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੀਮ੍ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਹਿ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਯਮਲੋਕਂ ਨ ਪਸ਼੍ਯਤਿ
ਦੀਪਾਵਲੀ ਦੀ ਚੌਦਵੀਂ ਨੂੰ, ਤੇਲ ਵਿੱਚ ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਗੰਗਾ ਵੱਸਦੀ ਹੈ; ਜੋ ਇਸ ਵੇਲੇ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਯਮ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ।
ਅਪਾਮਾਰ੍ਗਸ੍ਤਥਾ ਤੁਂਬੀ ਪ੍ਰਪੁਨ੍ਨਾਟਂ ਚ ਵਾਹ੍ਵਲਮ੍ । ਭ੍ਰਾਮਯੇਤ੍ਸ੍ਨਾਨਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਨਰਕਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਵੈ
ਅਪਾਮਾਰਗ, ਤੂੰਬਾ, ਪ੍ਰਪੁੰਨਾਟ ਤੇ ਵਾਹਵਲ — ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾਉਣ ਵੇਲੇ ਘੁੰਮਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਨਰਕ ਦਾ ਨਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸੀਤਾਲੋष੍ਟਸਮਾਯੁਕ੍ਤ ਸਕਂਟਕ ਦਲਾਨ੍ਵਿਤ । ਹਰ ਪਾਪਮਪਾਮਾਰ੍ਗ ਭ੍ਰਾਮ੍ਯਮਾਣਃ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਡੱਲੀ ਤੇ ਕੰਟਿਆਂ ਨਾਲ, ਅਪਾਮਾਰਗ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਅਪਾਮਾਰਗ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਘੁੰਮਾਉ ਕੇ, ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰ।
ਅਪਾਮਾਰ੍ਗਂ ਪ੍ਰਪੁਨ੍ਨਾਟਂ ਭ੍ਰਾਮਯੇਚ੍ਛਿਰਸੋਪਰਿ । ਤਤਸ਼੍ਚ ਤਰ੍ਪਣਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਯਮਰਾਜਸ੍ਯ ਨਾਮਭਿਃ
ਅਪਾਮਾਰਗ ਤੇ ਪ੍ਰਪੁੰਨਾਟ ਨੂੰ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਘੁੰਮਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਯਮਰਾਜ ਦੇ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਮਾਯ ਧਰ੍ਮਰਾਜਾਯ ਮृਤ੍ਯਵੇ ਚਾਂਤਕਾਯ ਚ । ਵੈਵਸ੍ਤਾਯ ਕਾਲਾਯ ਸਰ੍ਵਭੂਤਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਚ
ਯਮ, ਧਰਮਰਾਜ, ਮੌਤ, ਅੰਤਕ, ਵੈਵਸਤ, ਕਾਲ ਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ—
ਔਦੁਂਬਰਾਯ ਦਧ੍ਨਾਯ ਨੀਲਾਯ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨੇ । ਵृਕੋਦਰਾਯ ਚਿਤ੍ਰਾਯ ਚਿਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤਾਯ ਵੈ ਨਮਃ
ਔਦੁੰਬਰ, ਦਧਨ, ਨੀਲ, ਪਰਮੇਸ਼ਠੀ, ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ, ਚਿਤ੍ਰਾ ਤੇ ਚਿਤ੍ਰਗੁਪਤ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਰਕਾਯ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯੋ ਦੀਪਃ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਦੇਵਤਾਃ । ਤਤਃ ਪ੍ਰਦੋषਸਮਯੇ ਦੀਪਾਨ੍ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਮਨੋਹਰਾਨ੍
ਨਰਕ ਦੇ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਦੀਵਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਪ੍ਰਦੋਸ਼ ਵੇਲੇ ਸੋਹਣੇ ਦੀਵੇ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਸ਼ਿਵਾਦੀਨਾਂ ਭਵਨੇषੁ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਕੂਟਾਗਾਰੇषੁ ਚੈਤ੍ਯੇषੁ ਸਭਾਸੁ ਚ ਨਦੀषੁ ਚ
ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਸ਼ਿਵ ਆਦਿ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ; ਕਿਲਿਆਂ, ਮੰਦਿਰਾਂ, ਸਭਾ ਘਰਾਂ ਤੇ ਨਦੀਆਂ ਉੱਤੇ ਵੀ।
ਪ੍ਰਾਕਾਰੋਦ੍ਯਾਨਵਾਪੀषੁ ਪ੍ਰਤੋਲੀ ਨਿष੍ਕੁਟੇषੁ ਚ । ਮਂਦੁਰਾਸੁ ਵਿਵਿਕ੍ਤਾਸੁ ਹਸ੍ਤਿਸ਼ਾਲਾਸੁ ਚੈਵ ਹਿ
ਕਿਲੇ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ, ਬਾਗਾਂ, ਕੂਆਂ, ਦਰਵਾਜਿਆਂ, ਥੜਿਆਂ, ਮੰਡੀਆਂ, ਇਕੱਲੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ ਤੇ ਹਾਥੀ ਦੇ ਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ।
ਏਵਂ ਪ੍ਰਭਾਤਸਮਯੇ ਹ੍ਯਮਾਵਾਸ੍ਯਾਂ ਤੁ ਪਾਵਕਂ । ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦੇਵਾਨ੍ਪਿਤॄਨ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਂਪੂਜ੍ਯਾਥ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਮਾਵਸ ਦੇ ਸਵੇਰੇ, ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਪਾਰ੍ਵਣਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਦਧਿਕ੍ਸ਼ੀਰਘृਤਾਦਿਭਿਃ । ਭੋਜ੍ਯੈਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧੈਰ੍ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਕ੍ਸ਼ਮਾਪਯੇਤ੍
ਦਹੀਂ, ਦੁੱਧ, ਘੀ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪਾਰਵਣ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖਵਾਉਣ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਮਾਫੀ ਮੰਗਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਤੋਪਰਾਹ੍ਣਸਮਯੇ ਪੋषਯੇਨ੍ਨਾਗਰਾਨ੍ਪ੍ਰਿਯ । ਤੇषਾਂ ਗੋष੍ਠੀਂ ਚ ਮਾਨਂ ਚ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਂਭਾषਣਂ ਨृਪਃ
ਫਿਰ ਦੁਪਹਿਰ ਵੇਲੇ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਪਿਆਰੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਤੇ ਇਜ਼ਤ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰੇ।
ਵਕ੍ਤृਣਾਂ ਵਤ੍ਸਰਂ ਯਾਵਤ੍ਪ੍ਰੀਤਿਰੁਤ੍ਪਦ੍ਯਤੇ ਗੁਹ । ਅਪ੍ਰਬੁਦ੍ਧੇ ਹਰੌ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਰ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਪ੍ਰਬੋਧਯੇਤ੍
ਜਦੋਂ ਤਕ ਵਾਚਕਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਸਾਲ ਭਰ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਹਰਿ ਦੇ ਜਾਗਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਔਰਤਾਂ ਵਲੋਂ ਜਗਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਬੋਧਸਮਯੇ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਬੋਧਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸੁਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾ । ਪੁਮਾਨ੍ਵੈ ਵਤ੍ਸਰਂ ਯਾਵਲ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ੍ਤਂ ਨੈਵ ਮੁਂਚਤਿ
ਜਾਗਣ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਚੰਗੀ ਔਰਤ ਨਾਲ ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਜਗਾ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਉਸ ਮਰਦ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਸਾਲ ਤੱਕ ਛੱਡਦੀ ਨਹੀਂ।
ਅਭਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਵਿष੍ਣੁਭੀਤਾ ਸੁਰਦ੍ਵਿषਃ । ਸੁਪ੍ਤਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦਧੌ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਪਦ੍ਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਂ ਤਥਾ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੋਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਹੋਏ, ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੁੱਧ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸੁੱਤੀ ਹੋਈ ਹੈ ਅਤੇ ਕਮਲ ਵਿੱਚ ਵੀ ਆਸਰਾ ਲੈ ਰਹੀ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਜ੍ਯੋਤਿਃ ਸ਼੍ਰੀ ਰਵਿਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰੋ ਵਿਦ੍ਯੁਤ੍ਸੌਵਰ੍ਣਤਾਰਕਃ । ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਜ੍ਯੋਤਿषਾਂ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਦੀਪਜ੍ਯੋਤਿਃ ਸ੍ਥਿਤਾ ਤੁ ਯਾ
ਤੂੰ ਚਾਨਣ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸ਼੍ਰੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸੂਰਜ, ਚੰਦ, ਬਿਜਲੀ, ਸੋਨਾ ਤੇ ਤਾਰੇ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਚਾਨਣਾਂ ਦੀ ਚਾਨਣ, ਦੀਵੇ ਦੀ ਲੋ ਹੈਂ ਜੋ ਟਿਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਯਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਦਿਵਸੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਦੀਪਾਵਲ੍ਯਾਂ ਚ ਭੂਤਲੇ । ਗਵਾਂ ਗੋष੍ਠੇ ਤੁ ਕਾਰ੍ਤਿਕ੍ਯਾਂ ਸਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਵਰਦਾ ਮਮ
ਉਹ ਲਕਸ਼ਮੀ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਵਾਲੀ ਦੇ ਦਿਨ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਢੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਲਕਸ਼ਮੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਵਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਂਕਰਸ਼੍ਚ ਭਵਾਨੀ ਚ ਕ੍ਰੀਡਯਾ ਦ੍ਯੂਤਮਾਸ੍ਥਿਤੌ । ਭਵਾਨ੍ਯਾਭ੍ਯਰ੍ਚਿਤਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਧੇਨੁਰੂਪੇਣ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ
ਸ਼ੰਕਰ ਤੇ ਭਵਾਨੀ ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ ਜੂਆ ਖੇਡ ਰਹੇ ਸਨ; ਭਵਾਨੀ ਵਲੋਂ ਪੂਜੀ ਹੋਈ ਲਕਸ਼ਮੀ ਗਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਟਿਕੀ ਰਹੀ।
ਗੌਰ੍ਯਾ ਜਿਤ੍ਵਾ ਪੁਰਾ ਸ਼ਂਭੁਰ੍ਨਗ੍ਨੋ ਦ੍ਯੂਤੇ ਵਿਸਰ੍ਜਿਤਃ । ਅਤੋऽਯਂ ਸ਼ਂਕਰੋ ਦੁਃਖੀ ਗੌਰੀ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸੁਖੇਸ੍ਥਿਤਾ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਗੌਰੀ ਨੇ ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਨੰਗਾ ਹੋ ਕੇ ਜੂਏ ਤੋਂ ਕੱਢਿਆ ਗਿਆ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੁਖੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਗੌਰੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਖ ਵਿੱਚ ਟਿਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਥਮਂ ਵਿਜਯੋ ਯਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਸੁਖਮ੍ । ਏਵਂ ਗਤੇ ਨਿਸ਼ੀਥੇ ਤੁ ਜਨੇ ਨਿਦ੍ਰਾਰ੍ਧਲੋਚਨੇ
ਜਿਸਦਾ ਪਹਿਲਾ ਜਿੱਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਸਾਲ ਭਰ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਇੰਝ, ਜਦੋਂ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਲੋਕ ਅੱਧੇ ਸੁੱਤੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਤਾਵਨ੍ਨਗਰਨਾਰੀਭਿਸ੍ਤੂਰ੍ਯ ਡਿਂਡਿਮਵਾਦਨੈਃ । ਨਿष੍ਕਾਸ੍ਯਤੇ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾਭਿਰਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ਼੍ਚ ਗृਹਾਂਗਣਾਤ੍
ਤਦੋਂ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਤੁਰੇ, ਡਿੰਡੋਰੇ ਵਜਾਉਂਦੀਆਂ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਅਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਘਰ ਦੇ ਅੰਗਣ ਤੋਂ ਕੱਢ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪਰਾਜਯੇ ਵਿਰੁਦ੍ਧਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯੁਦਿਤੇ ਰਵੌ । ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਗੋਵਰ੍ਦ੍ਧਨਃ ਪੂਜ੍ਯੋ ਦ੍ਯੂਤਂ ਰਾਤ੍ਰੌ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਹਾਰ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ 'ਤੇ ਵਿਰੋਧੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸਵੇਰੇ ਗੋਵਰਧਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜੂਆ ਖੇਡਣਾ।
ਭੂषਣੀਯਾਸ੍ਤਥਾ ਗਾਵੋ ਵਰ੍ਜ੍ਯਾ ਵਹਨਦੋਹਨਾਤ੍ । ਗੋਵਰ੍ਦ੍ਧਨਧਰਾਧਾਰ ਗੋਕੁਲਤ੍ਰਾਣਕਾਰਕ
ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਸਜਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਾਰ ਚੁਕਣ ਜਾਂ ਦੁੱਧ ਦਿਉਣ ਤੋਂ ਰੋਕਿਆ ਜਾਵੇ; ਗੋਵਰਧਨ, ਜੋ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਤੇ ਗੋਕੁਲ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਆਦਰ ਸਤਕਾਰ ਕਰੋ।
ਵਿष੍ਣੁਬਾਹੁਕृਤੋਚ੍ਛ੍ਰਾਯ ਗਵਾਂ ਕੋਟਿਪ੍ਰਦੋ ਭਵ । ਯਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਲੋਕਪਾਲਾਨਾਂ ਧੇਨੁਰੂਪੇਣ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ
ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀਆਂ ਲੱਖਾਂ ਦਾਨ ਕਰ; ਉਹ ਲਕਸ਼ਮੀ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਗਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਘृਤਂ ਵਹਤਿ ਯਜ੍ਞਾਰ੍ਥੇ ਮਮ ਪਾਪਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤੁ । ਅਗ੍ਰਤਃ ਸਂਤੁ ਮੇ ਗਾਵੋ ਗਾਵੋ ਮੇ ਸਂਤੁ ਪृष੍ਠਤਃ । ਗਾਵੋ ਮੇ ਹृਦਯੇ ਸਂਤੁ ਗਵਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਵਸਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਯਜਨ ਲਈ ਲਿਆ ਗਿਆ ਘੀ ਮੇਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰੇ; ਗਾਂਵਾਂ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੋਣ, ਗਾਂਵਾਂ ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਹੋਣ, ਗਾਂਵਾਂ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਹੋਣ, ਤੇ ਮੈਂ ਗਾਂਵਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਇਤਿਗੋਵਰ੍ਦ੍ਧਨਪੂਜਾ । ਸਦ੍ਭਾਵੇਨੈਵ ਸਂਤੋष੍ਯ ਦੇਵਾਨ੍ਸਤ੍ਪੁਰੁषਾਨ੍ਨਰਾਨ੍ । ਇਤਰੇषਾਮਨ੍ਨਪਾਨੈਰ੍ਵਾਕ੍ਯਦਾਨੇਨ ਪਂਡਿਤਾਨ੍
ਇਹ ਗੋਵਰਧਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੈ; ਸੱਚੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਆਮ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕਰੋ; ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਨਾਲ, ਤੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਬੋਲ ਨਾਲ।