ਜਪ੍ਯ ਏष ਪਰਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਃਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਵਿਜਯਾਵਹਃ। ਕਰਵੀਰੈਃ ਕਰਂਜੈਸ਼੍ਚ ਰਕ੍ਤਕੁਂਕੁਮਸਨ੍ਨਿਭੈਃ
ਇਹ ਜਪ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਸਪਤਮੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਕਰਵੀਰ ਤੇ ਕਰੰਜ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਜੋ ਲਾਲ ਕੁੰਕੁਮ ਵਰਗੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਚੜ੍ਹਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਪਸ਼੍ਚਾਚ੍ਚ ਪਾਰਣਾ ਕਾਰ੍ਯਾ ਤਥਾष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ। ਅष੍ਟਮ੍ਯਾਮੇਵ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਨਵਮ੍ਯਾਂ ਨੈਵ ਪਾਰਣਂ
ਫਿਰ ਪਾਠ ਪੂਰਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਅੱਠਵੀਂ ਤੀਥ ਨੂੰ ਵਰਤ ਖੋਲ੍ਹਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਕੰਮ ਅੱਠਵੀਂ ਨੂੰ ਹੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਨੌਵੀਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ।
ਵ੍ਰਤੇ ਫਲਂ ਨ ਚਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨਵਮ੍ਯਾਂ ਪਾਰਣੇ ਕृਤੇ। ਪਾਰਣਂ ਤ੍ਵਪਰਾਹ੍ਣੇ ਤੁ ਕਟੁਤਿਕ੍ਤਾਮ੍ਲਵਰ੍ਜਿਤਂ
ਜੇ ਕੋਈ ਨੌਵੀਂ ਨੂੰ ਵਰਤ ਖੋਲ੍ਹੇ, ਤਾਂ ਵਰਤ ਦਾ ਫਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ; ਵਰਤ ਖੋਲ੍ਹਣਾ ਦੁਪਹਿਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤਿੱਖੇ, ਕਰਵੇ ਜਾਂ ਖੱਟੇ ਪਦਾਰਥ ਛੱਡਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਤਂਡੁਲਂ ਸ਼ੋਧਯੇਦ੍ਯਤ੍ਨਾਤ੍ਤृਣਬੀਜਾਦਿਕਂ ਤ੍ਯਜੇਤ੍। ਮੁਦ੍ਗ ਮਾष ਤਿਲਾਦੀਨਿ ਘृਤਂ ਚ ਪਰਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍੧੦੦ 1.77.100 ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਭੋਜਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼ਕ੍ਤਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰਾਦਿਹਵ੍ਯਕੈਃ। ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਨ੍ਨਪਾਨੈਸ਼੍ਚ ਵ੍ਯਂਜਨੈਸ਼੍ਚ ਨਿਰਾਮਿषੈਃ
ਚੌਲ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਚੁੱਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਘਾਹ ਜਾਂ ਬੀਜ ਆਦਿਕ ਹਟਾ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਮੂੰਗ, ਮਾਸ, ਤਿਲ ਅਤੇ ਘਿਉ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਦੁੱਧ ਆਦਿ ਭੋਜਨ, ਅਨਾਜ, ਪਾਣੀ ਤੇ ਮਾਸ ਰਹਿਤ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਖਵਾਉਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਿਭਜ੍ਯ ਚਾਨੁਰੂਪਤਃ। ਇਮਾਮਨਂਤਫਲਦਾਂ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸਪ੍ਤਮੀਂ ਨਰਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵੰਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਅਨੰਤ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਸਪਤਮੀ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਸ਼ਮਨੀਂ ਧਨਪੁਤ੍ਰਵਿਵਰ੍ਧਨੀਮ੍। ਮਾਸਿ ਮਾਸਿ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਵ੍ਰਤਂ ਕृਤ੍ਵਾਰ੍ਕਤੁष੍ਟਯੇ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਧਨ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ; ਹਰੇਕ ਮਹੀਨੇ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਲਈ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪਾਰਣਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸੂਰ੍ਯਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ। ਕਲ੍ਪਕੋਟਿਂ ਵਸੇਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਤਤੋ ਯਾਤਿ ਪਰਾਂ ਗਤਿਂ
ਜੋ ਭੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਵਰਤ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਕਲਪਾਂ-ਕੋਟੀਆਂ ਤੱਕ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਦਮੇਵ ਪਰਂ ਗੁਹ੍ਯਂ ਭਾषਿਤਂ ਸ਼ਂਭੁਨਾ ਪੁਰਾ। ਸ਼੍ਰਵਣਾਤ੍ਸਤਤਂ ਤਸ੍ਯ ਵ੍ਰਤਸ੍ਯ ਪਰਿਪਾਲਨਾਤ੍। ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਦ੍ਵਾਪਿ ਲੋਕਸ੍ਯ ਫਲਂ ਤੁਲ੍ਯਂ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਂ
ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਾਜ਼ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਸੀ; ਜੇ ਕੋਈ ਇਹ ਵਰਤ ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਸਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਵੀ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਵੈਸ਼ਮ੍ਪਾਯਨ ਉਵਾਚ- ਭਗਵਂਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਚ੍ਚ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਮੇ ਪਾਵਨਂ ਵ੍ਰਤਂ। ਅਪਰਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਬ੍ਰਧ੍ਨਸ੍ਯ ਚ ਪ੍ਰਿਯਂ ਚ ਯਤ੍
ਵੈਸ਼ੰਪਾਯਨ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਭਗਵਾਨ ਜੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਵਰਤ ਸੁਣ ਲਿਆ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਹੋਰ ਵੀ ਕੁਝ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਬ੍ਰਧਨ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ- ਕੈਲਾਸਸ਼ਿਖਰੇ ਰਮ੍ਯੇ ਸੁਖਾਸੀਨਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਂ। ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸ਼ਿਰਸਾ ਭੂਮੌ ਸ੍ਕਂਦੋ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਵਿਆਸ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਕੈਲਾਸ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ, ਜਦੋਂ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਸਕੰਦ ਨੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮੱਥਾ ਟੇਕ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਅਰ੍ਕਾਙ੍ਗਾਖ੍ਯਵਿਧਿਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ਮਯੈਵਂ ਵਿਸ੍ਤਰਾਚ੍ਛ੍ਰੁਤਃ। ਵਾਰਾਦੇਰ੍ਯਤ੍ਫਲਂ ਨਾਥ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ
ਸੂਰਜ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਜੋ ਵਿਧਾਨ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਲਿਆ ਹੈ। ਹੇ ਨਾਥ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਹ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਵਾਰ ਆਦਿਕ ਵਰਤ ਰੱਖਣ ਨਾਲ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਈਸ਼੍ਵਰ ਉਵਾਚ- ਰਕ੍ਤਪੁष੍ਪੈ ਰਵੇਰ੍ਵਾਰੇ ਤ੍ਵਰ੍ਘ੍ਯਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵ੍ਰਤੀ ਨਰਃ। ਨਕ੍ਤਾਹਾਰਂ ਹਵਿष੍ਯਾਨ੍ਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਨ੍ਨ ਹੀਯਤੇ
ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਵਰਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਦਿਨ ਲਾਲ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਅਰਘ ਚੜ੍ਹਾਵੇ। ਜੇਕਰ ਉਹ ਰਾਤ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਹਵਿਸ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਡਿੱਗਦਾ।
ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਦਾਚਾਰਂ ਸਰ੍ਵਮੇਵਾਰ੍ਕਵਾਸਰੇ। ਕੁਰ੍ਵਤਃ ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸਗਣਃ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਸੱਤਮੀ ਅਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਦਿਨ, ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਗਣਾਂ ਸਮੇਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੂਰਸ੍ਯ ਸਦृਸ਼ਂ ਯਾਤਿ ਤਿਥਿਵਾਰਸ੍ਯ ਪਾਲਨਾਤ੍। ਏਕੇਨ ਗਾਣਪਤ੍ਯਸ੍ਯ ਯਾਵਤ੍ਸੂਰੋ ਨਭਸ੍ਤਲੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਤਿਥੀ ਤੇ ਵਾਰ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਵਰਗਾ ਮਾਣ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਤੱਕ ਗਣਪਤਿ ਸ਼ੂਰ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਉਹ ਮਾਣ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਕਾਮਪ੍ਰਦਂ ਪੁਣ੍ਯਮੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਰੋਗਨਾਸ਼ਨਮ੍। ਸ੍ਵਰ੍ਗਦਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਦਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਰਵੇਰ੍ਵਾਰੇ ਵ੍ਰਤਂ ਹਿਤਮ੍
ਸੂਰਜ ਦੇ ਦਿਨ ਵਰਤ ਰੱਖਣ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ, ਪੁੰਨ, ਰੌਣਕ, ਤੇ ਰੋਗਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਰਤ ਸਵਰਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈ।
ਰਵਿਵਾਰੇਣ ਸਂਕ੍ਰਾਂਤ੍ਯਾ ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾ ਤਦ੍ਦਿਨੇ ਸ਼ਿਵੇ। ਵ੍ਰਤਪੂਜਾਦਿਕਂ ਚਾਪ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਂ ਚਾਕ੍ਸ਼ਯਤਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਜਦੋਂ ਸੱਤਮੀ ਦਾ ਦਿਨ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਆ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਮੰਗਲਮਈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦਿਨ ਜਿਤਨੇ ਵੀ ਵਰਤ, ਪੂਜਾ ਆਦਿਕ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਅਖੁੱਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਆਦਿਤ੍ਯਵਾਸਰੇ ਸ਼ੁਭ੍ਰੇ ਗ੍ਰਹਾਧਿਪਪ੍ਰਪੂਜਨਮ੍। ਪ੍ਰਾਣਾਦਹਤਵਕ੍ਤ੍ਰੇਣ ਨਿਃਸਾਰ੍ਯ ਮਂਡਲੇ ਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਸੂਰਜ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਨ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਮੂੰਹ ਰਾਹੀਂ ਸਾਹ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਭੁਜਂ ਰਕ੍ਤਪਦ੍ਮਸ੍ਥਂ ਸੁਗਲਂ ਰਕ੍ਤਵਾਸਸਂ। ਸਰ੍ਵਰਕ੍ਤਾਭਰਣਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਹਸ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਪੁष੍ਪਂ ਵਿਧृਤਸਂਘ੍ਰਾਯੈਸ਼ਾਨ੍ਯਾਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍
ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਲਾਲ ਕਮਲ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ, ਸੋਹਣੇ ਗਲ ਵਾਲੇ, ਲਾਲ ਵਸਤ੍ਰ ਪਾਏ, ਸਾਰੇ ਲਾਲ ਗਹਣੇ ਪਾਏ ਹੋਏ, ਦੋਵੇਂ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਫੁੱਲ ਫੜੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਫੁੱਲ ਉੱਤਰੀ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਸੁੱਟਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਆਦਿਤ੍ਯਾਯ ਵਿਦ੍ਮਹੇ ਭਾਸ੍ਕਰਾਯ ਧੀਮਹਿ। ਤਨ੍ਨੋ ਭਾਨੁਃ ਪ੍ਰਚੋਦਯਾਤ੍
ਅਸੀਂ ਆਦਿਤਿਆ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੀਏ, ਭਾਸਕਰ ਨੂੰ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵਸਾਈਏ; ਭਾਨੁ ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇਵੇ।
ਤਤੋ ਗੁਰੂਪਦਿष੍ਟੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਚ ਵਿਲੇਪਨਮ੍। ਵਿਲੇਪਨਾਂਤੇ ਸਦ੍ਧੂਪਂ ਧੂਪਾਂਤੇ ਚ ਪ੍ਰਦੀਪਕਮ੍
ਫਿਰ, ਗੁਰੂ ਨੇ ਸਿਖਾਈ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਲੇਪ ਲਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਲੇਪ ਮਗਰੋਂ ਧੂਪ, ਤੇ ਧੂਪ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੀਵਾ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਦੀਪਾਂਤੇ ਚ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਤਤੋ ਵਾਰਿ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍। ਤਤੋ ਜਪ੍ਯਂ ਸ੍ਤੁਤਿਂ ਮੁਦ੍ਰਾਂ ਨਮਸ੍ਕਾਰਂ ਤੁ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਦੀਵੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਭੋਜਨ ਭੇਟ ਕਰਨਾ, ਫਿਰ ਪਾਣੀ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਪ, ਸਤੁਤੀ, ਮੂਦਰਾ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਅਂਜਲਿ ਪ੍ਰਥਮਾ ਮੁਦ੍ਰਾ ਦ੍ਵਿਤੀਯਾ ਧੇਨੁਕਾ ਸ੍ਮृਤਾ। ਏਵਂ ਯਃ ਪੂਜਯੇਦਰ੍ਕਂ ਰਵਿਸਾਯੁਜ੍ਯਮਾਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਪਹਿਲੀ ਮੂਦਰਾ ਅੰਜਲੀ ਹੈ, ਦੂਜੀ ਨੂੰ ਧੇਨੁਕਾ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਅਰਕ ਦੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮਮ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਧਂ ਘੋਰਂ ਕਪਾਲਂ ਕਰਲਗ੍ਨਕਮ੍। ਰਵੇਸ੍ਤਸ੍ਯਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਤੁ ਮੁਕ੍ਤਂ ਵਾਰਾਣਸੀਤਟੇ
ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਭਿਆਨਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਵਾਰਾਣਸੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲਿਆ।
ਰਵੇਃ ਪਰਤਰਂ ਦੈਵਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਤੁ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ। ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਦਤੋ ਘੋਰਾਨ੍ਮੁਕ੍ਤੋਹਂ ਗੁਰੁਕਿਲ੍ਬਿषਾਤ੍
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੋਈ ਹੋਰ ਦੇਵਤਾ ਨਹੀਂ। ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ੍ਕਂਦ ਉਵਾਚ-। ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ਗਿਰਂ ਨਾਥ ਵਿਸ੍ਮਯੋ ਮੇऽਭਵਤ੍ਪ੍ਰਭੋ। ਤ੍ਵਦਨ੍ਯੋਸ੍ਤਿ ਨ ਕੋ ਦੇਵਃ ਕਥਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਧਂ ਤ੍ਵਯਿ
ਸਕੰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਮੈਂ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਨਹੀਂ। ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਤ੍ਵਂ ਚ ਜ੍ਞਾਨੀਸ਼੍ਵਰੋ ਯੋਗੀ ਲੋਕੇ ਭੋਕ੍ਤਾऽਕ੍ਸ਼ਰੋऽਵ੍ਯਯਃ। ਦੇਵਾਨਾਂ ਗੁਰੁਰੇਕਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਰੂਪੀ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਤੁਸੀਂ ਗਿਆਨ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਯੋਗੀ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਭੋਗੀ, ਅਟੱਲ ਤੇ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਹੋ, ਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਰੂਪ ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਹੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ।
ਸਰ੍ਵਜ੍ਞੋ ਵਰਦੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਂ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਦੁष੍ਕृਤਂ ਤੇ ਕੁਤੋ ਨਾਥ ਤਥਾ ਕ੍ਰੋਧੋ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਸਦਾ ਦਾਤਾ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹੋ। ਹੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਲੋਂ ਕੋਈ ਬੁਰਾ ਕੰਮ ਜਾਂ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਗੁੱਸਾ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਸ਼ਿਵ ਉਵਾਚ- ਲੋਕਾਨਾਂ ਚ ਹਿਤਾਰ੍ਥਾਯ ਪृਥਗ੍ਭੂਤਾ ਯੁਗੇ ਯੁਗੇ। ਸਰ੍ਵਂ ਕੁਰ੍ਮੋ ਵਯਂ ਪੁਤ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਮਹੇਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ فرمایا: ਪੁੱਤ੍ਰ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹਰ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ—ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਤੇ ਮਹੇਸ਼—ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਨਾਸ੍ਮਾਕਂ ਬਂਧਮੋਕ੍ਸ਼ੌ ਚ ਨਾਕਾਰ੍ਯਂ ਕਾਰ੍ਯਮੇਵ ਵਾ। ਤਥਾ ਲੋਕਸ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਚਰਾਮੋ ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਸਾਡੇ ਲਈ ਨਾ ਬੰਧਨ ਹੈ, ਨਾ ਮੁਕਤੀ, ਨਾ ਕੋਈ ਕਰਨਾ ਜਾਂ ਨਾ ਕਰਨਾ ਵਾਲਾ ਕੰਮ। ਫਿਰ ਵੀ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਅਸੀਂ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਸਰ੍ਵਂ ਚ ਪਰਮਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਵਿਘ੍ਨਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍। ਸਰ੍ਵਰੋਗਪ੍ਰਸ਼ਮਨਂ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਪ੍ਰਤਿਸਾਧਕਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਹਰ ਰੁਕਾਵਟ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੇ ਰੋਗਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਹਰ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।