ਮਾਨੁष੍ਯਂ ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਪਰਾਂ ਗਤਿਮਵਾਪ ਸਾ । ਲੁਬ੍ਧਕੋऽਪਿ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਮਾਨਵ ਜਨਮ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਪਾ ਕੇ ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਗਈ। ਚੌਦ੍ਹਵੀਂ ਨੂੰ ਇਕ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਨੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ।
ਨਿਰ੍ਭਕ੍ਸ਼ਃ ਪਰਮਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਜਗਾਮ ਸਃ । ਸ਼੍ਵਪਾਕਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਯਾਦ੍ਵੈਸ਼੍ਯਾ ਦੀਪਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਰੈਃ ਕृਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਵਧੀਆ ਅਵਸਥਾ ਪਾਈ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਲੋਕ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਇਕ ਔਰਤ ਨੇ, ਕੁੱਤੇ ਦੇ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਆਸਰੇ, ਹੋਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਦੀਵਾ ਚੜ੍ਹਾਇਆ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧਾ ਲੀਲਾਵਤੀ ਭੂਤ੍ਵਾ ਜਗਾਮ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਕ੍ਸ਼ਯਮ੍ । ਗੋਪਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦਮਾਵਸ੍ਯਾਂ ਪੂਜਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁ ਸ਼ਾਰ੍ਙ੍ਗਿਣਃ
ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ ਲੀਲਾਵਤੀ ਨਾਮ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ ਉਹ ਅਟੱਲ ਸੁਰਗ ਨੂੰ ਚਲੀ ਗਈ। ਇਕ ਗੋਪ ਨੇ, ਅਮਾਵਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਰੰਗਧਾਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੇਖੀ।
ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਰ੍ਜਯੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਰਾਜਰਾਜੇਸ਼੍ਵਰੋऽਭਵਤ੍ । ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦੀਪਾਃ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯਾ ਰਾਤ੍ਰਾਵਸ੍ਤਮਤੇ ਰਵੌ
ਬਾਰ-ਬਾਰ 'ਜੈ' ਕਹਿ ਕੇ ਉਹ ਰਾਜਾ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਗਿਆ। ਇਸ ਲਈ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਣ ਤਕ ਦੀਵੇ ਚੜ੍ਹਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਗृਹੇषੁ ਸਰ੍ਵਗੋष੍ਠੇषੁ ਸਰ੍ਵੇष੍ਵਾਯਤਨੇषੁ ਚ । ਦੇਵਾਲਯੇषੁ ਦੇਵਾਨਾਂ ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨੇषੁ ਸਰਸ੍ਸੁ ਚ
ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਗੋਸ਼ਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਆਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਮਸ਼ਾਨਾਂ ਅਤੇ ਸਰੋਵਰਾਂ ਵਿੱਚ।
ਘृਤਾਦਿਨਾ ਸ਼ੁਭਾਰ੍ਥਾਯ ਯਾਵਤ੍ਪਂਚਦਿਨਾਨਿ ਚ । ਪਾਪਿਨਃ ਪਿਤਰੋ ਯੇ ਚ ਲੁਪ੍ਤਪਿਂਡੋਦਕਕ੍ਰਿਯਾਃ । ਤੇਪਿ ਯਾਂਤਿ ਪਰਾਂ ਮੁਕ੍ਤਿਂ ਦੀਪਦਾਨਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਤਃ
ਘੀ ਆਦਿ ਸ਼ੁਭ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਪੰਜ ਦਿਨਾਂ ਲਈ। ਪਾਪੀ ਪਿਤਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਿੰਡ-ਉਦਕ ਦੀ ਰੀਤ ਮੁੱਕ ਗਈ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਦੀਵਾ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਉੱਚੀ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਾਦ੍ਮੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪਂਚਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਸਹਸ੍ਰਸਂਹਿਤਾਯਾਮੁਤ੍ਤਰਖਂਡੇ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਦੀਪ ਗਂਧ ਧਾਤ੍ਰੀ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਵਰ੍ਣਨੋ ਨਾਮ ਏਕਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪਚਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੇ ਉੱਤਰ ਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਕਰਤਿਕ ਮਹਾਤਮ ਦੇ 'ਦੀਵਾ, ਸੁਗੰਧ ਅਤੇ ਧਾਤ੍ਰੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ' ਨਾਮਕ ਇਕ-ਇਕ-ਵਿੰਸ਼-ਅਧਿਕ-ਸ਼ਤ-ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕੇਯ ਉਵਾਚ। ਦੀਪਾਵਲਿਫਲਂ ਨਾਥ ਵਿਸ਼ੇषਾਦ੍ਬ੍ਰੂਹਿ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍ । ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਸਾ ਤੁ ਤਸ੍ਯਾਃ ਕਾ ਦੇਵਤਾ ਭਵੇਤ੍
ਕਰਤਿਕੇਯ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਨਾਥ, ਹੁਣ ਦਿਪਾਵਲੀ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਦੱਸੋ। ਇਹ ਕਿਉਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਮੁੱਖ ਦੇਵੀ ਕੌਣ ਹੈ?
ਕਿਂ ਚ ਤਤ੍ਰ ਭਵੇਦ੍ਦੇਯਂ ਕਿਂ ਨ ਦੇਯਂ ਵਦ ਪ੍ਰਭੋ । ਪ੍ਰਹਰ੍षਃ ਕੋऽਤ੍ਰ ਨਿਰ੍ਦਿष੍ਟਃ ਕ੍ਰੀਡਾ ਕਾਤ੍ਰ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਦੱਸੋ ਕਿ ਉਥੇ ਕੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕੀ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਇੱਥੇ ਕਿਹੜੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਕਿਹੜਾ ਖੇਡ ਦਾ ਰਿਵਾਜ ਹੈ?
ਸੂਤ ਉਵਾਚ। ਇਤਿ ਸ੍ਕਂਦਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭਗਵਾਨ੍ਕਾਮਸ਼ੋषਣਃ । ਸਾਧੂਕ੍ਤ੍ਵਾ ਕਾਰ੍ਤਿਕਂ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਨਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸਕੰਦ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਾਮ-ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਵੱਡੇ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ, 'ਵਧੀਆ ਕਿਹਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ,' ਆਖ ਕੇ, ਇਹ ਬਚਨ ਕਿਹਾ।
ਸ਼੍ਰੀਸ਼ਿਵ ਉਵਾਚ। ਕਾਰ੍ਤਿਕਸ੍ਯਾਸਿਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼੍ਯਾਂ ਤੁ ਪਾਵਕੇ । ਯਮਦੀਪਂ ਬਹਿਰ੍ਦਦ੍ਯਾਦਪਮृਤ੍ਯੁਰ੍ਵਿਨਸ਼੍ਯਤਿ
ਸ਼੍ਰੀ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਕਾਰਤਿਕ ਦੇ ਕਾਲੇ ਪੱਖ ਦੀ ਤੇਰਵੀਂ ਨੂੰ, ਬਾਹਰ ਯਮ ਦੇ ਲਈ ਦੀਵਾ ਰੱਖੋ; ਇਸ ਨਾਲ ਅਕਾਲ ਮੌਤ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮृਤ੍ਯੁਨਾ ਪਾਸ਼ਹਸ੍ਤੇਨ ਕਾਲੇਨ ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਸਹ । ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੀਦੀਪਦਾਨਾਤ੍ਸੂਰ੍ਯਜਃ ਪ੍ਰੀਯਤਾਮਿਤਿ
ਮੌਤ ਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਫੰਦੇ ਵਿੱਚ ਪਏ, ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਜਦ ਤੇਰਵੀਂ ਨੂੰ ਦੀਵਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਸੂਰਜ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਯਮ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਕृष੍ਣਪਕ੍ਸ਼ੇ ਚ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਵਿਧੂਦਯੇ । ਅਵਸ਼੍ਯਮੇਵ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਚ ਪਾਪਭੀਰੁਭਿਃ
ਕਾਰਤਿਕ ਦੇ ਕਾਲੇ ਪੱਖ ਦੀ ਚੌਦਵੀਂ ਨੂੰ, ਚੰਦ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ, ਪਾਪ ਤੋਂ ਡਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਜਰੂਰ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਵਵਿਦ੍ਧਾ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾ ਕਾਰ੍ਤਿਕਸ੍ਯ ਸਿਤੇਤਰੇ । ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯੂषਸਮਯੇ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦਤਂਦ੍ਰਿਤਃ
ਜੇ ਚੌਦਵੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆ ਜਾਵੇ, ਚਾਹੇ ਕਾਰਤਿਕ ਦੇ ਚਿੱਟੇ ਜਾਂ ਕਾਲੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ, ਤਾਂ ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਬਿਨਾ ਆਲਸ ਦੇ।
ਤੈਲੇ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਜਲੇ ਗਂਗਾ ਦੀਪਾਵਲ੍ਯਾਂ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੀਮ੍ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਹਿ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਯਮਲੋਕਂ ਨ ਪਸ਼੍ਯਤਿ
ਦੀਪਾਵਲੀ ਦੀ ਚੌਦਵੀਂ ਨੂੰ, ਤੇਲ ਵਿੱਚ ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਗੰਗਾ ਵੱਸਦੀ ਹੈ; ਜੋ ਇਸ ਵੇਲੇ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਯਮ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ।
ਅਪਾਮਾਰ੍ਗਸ੍ਤਥਾ ਤੁਂਬੀ ਪ੍ਰਪੁਨ੍ਨਾਟਂ ਚ ਵਾਹ੍ਵਲਮ੍ । ਭ੍ਰਾਮਯੇਤ੍ਸ੍ਨਾਨਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਨਰਕਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਵੈ
ਅਪਾਮਾਰਗ, ਤੂੰਬਾ, ਪ੍ਰਪੁੰਨਾਟ ਤੇ ਵਾਹਵਲ — ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾਉਣ ਵੇਲੇ ਘੁੰਮਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਨਰਕ ਦਾ ਨਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸੀਤਾਲੋष੍ਟਸਮਾਯੁਕ੍ਤ ਸਕਂਟਕ ਦਲਾਨ੍ਵਿਤ । ਹਰ ਪਾਪਮਪਾਮਾਰ੍ਗ ਭ੍ਰਾਮ੍ਯਮਾਣਃ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਡੱਲੀ ਤੇ ਕੰਟਿਆਂ ਨਾਲ, ਅਪਾਮਾਰਗ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਅਪਾਮਾਰਗ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਘੁੰਮਾਉ ਕੇ, ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰ।
ਅਪਾਮਾਰ੍ਗਂ ਪ੍ਰਪੁਨ੍ਨਾਟਂ ਭ੍ਰਾਮਯੇਚ੍ਛਿਰਸੋਪਰਿ । ਤਤਸ਼੍ਚ ਤਰ੍ਪਣਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਯਮਰਾਜਸ੍ਯ ਨਾਮਭਿਃ
ਅਪਾਮਾਰਗ ਤੇ ਪ੍ਰਪੁੰਨਾਟ ਨੂੰ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਘੁੰਮਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਯਮਰਾਜ ਦੇ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਮਾਯ ਧਰ੍ਮਰਾਜਾਯ ਮृਤ੍ਯਵੇ ਚਾਂਤਕਾਯ ਚ । ਵੈਵਸ੍ਤਾਯ ਕਾਲਾਯ ਸਰ੍ਵਭੂਤਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਚ
ਯਮ, ਧਰਮਰਾਜ, ਮੌਤ, ਅੰਤਕ, ਵੈਵਸਤ, ਕਾਲ ਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ—
ਔਦੁਂਬਰਾਯ ਦਧ੍ਨਾਯ ਨੀਲਾਯ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨੇ । ਵृਕੋਦਰਾਯ ਚਿਤ੍ਰਾਯ ਚਿਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤਾਯ ਵੈ ਨਮਃ
ਔਦੁੰਬਰ, ਦਧਨ, ਨੀਲ, ਪਰਮੇਸ਼ਠੀ, ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ, ਚਿਤ੍ਰਾ ਤੇ ਚਿਤ੍ਰਗੁਪਤ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਰਕਾਯ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯੋ ਦੀਪਃ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਦੇਵਤਾਃ । ਤਤਃ ਪ੍ਰਦੋषਸਮਯੇ ਦੀਪਾਨ੍ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਮਨੋਹਰਾਨ੍
ਨਰਕ ਦੇ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਦੀਵਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਪ੍ਰਦੋਸ਼ ਵੇਲੇ ਸੋਹਣੇ ਦੀਵੇ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਸ਼ਿਵਾਦੀਨਾਂ ਭਵਨੇषੁ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਕੂਟਾਗਾਰੇषੁ ਚੈਤ੍ਯੇषੁ ਸਭਾਸੁ ਚ ਨਦੀषੁ ਚ
ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਸ਼ਿਵ ਆਦਿ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ; ਕਿਲਿਆਂ, ਮੰਦਿਰਾਂ, ਸਭਾ ਘਰਾਂ ਤੇ ਨਦੀਆਂ ਉੱਤੇ ਵੀ।
ਪ੍ਰਾਕਾਰੋਦ੍ਯਾਨਵਾਪੀषੁ ਪ੍ਰਤੋਲੀ ਨਿष੍ਕੁਟੇषੁ ਚ । ਮਂਦੁਰਾਸੁ ਵਿਵਿਕ੍ਤਾਸੁ ਹਸ੍ਤਿਸ਼ਾਲਾਸੁ ਚੈਵ ਹਿ
ਕਿਲੇ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ, ਬਾਗਾਂ, ਕੂਆਂ, ਦਰਵਾਜਿਆਂ, ਥੜਿਆਂ, ਮੰਡੀਆਂ, ਇਕੱਲੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ ਤੇ ਹਾਥੀ ਦੇ ਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ।
ਏਵਂ ਪ੍ਰਭਾਤਸਮਯੇ ਹ੍ਯਮਾਵਾਸ੍ਯਾਂ ਤੁ ਪਾਵਕਂ । ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦੇਵਾਨ੍ਪਿਤॄਨ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਂਪੂਜ੍ਯਾਥ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਮਾਵਸ ਦੇ ਸਵੇਰੇ, ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਪਾਰ੍ਵਣਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਦਧਿਕ੍ਸ਼ੀਰਘृਤਾਦਿਭਿਃ । ਭੋਜ੍ਯੈਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧੈਰ੍ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਕ੍ਸ਼ਮਾਪਯੇਤ੍
ਦਹੀਂ, ਦੁੱਧ, ਘੀ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪਾਰਵਣ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖਵਾਉਣ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਮਾਫੀ ਮੰਗਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਤੋਪਰਾਹ੍ਣਸਮਯੇ ਪੋषਯੇਨ੍ਨਾਗਰਾਨ੍ਪ੍ਰਿਯ । ਤੇषਾਂ ਗੋष੍ਠੀਂ ਚ ਮਾਨਂ ਚ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਂਭਾषਣਂ ਨृਪਃ
ਫਿਰ ਦੁਪਹਿਰ ਵੇਲੇ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਪਿਆਰੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਤੇ ਇਜ਼ਤ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰੇ।
ਵਕ੍ਤृਣਾਂ ਵਤ੍ਸਰਂ ਯਾਵਤ੍ਪ੍ਰੀਤਿਰੁਤ੍ਪਦ੍ਯਤੇ ਗੁਹ । ਅਪ੍ਰਬੁਦ੍ਧੇ ਹਰੌ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਰ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਪ੍ਰਬੋਧਯੇਤ੍
ਜਦੋਂ ਤਕ ਵਾਚਕਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਸਾਲ ਭਰ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਹਰਿ ਦੇ ਜਾਗਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਔਰਤਾਂ ਵਲੋਂ ਜਗਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਬੋਧਸਮਯੇ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਬੋਧਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸੁਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾ । ਪੁਮਾਨ੍ਵੈ ਵਤ੍ਸਰਂ ਯਾਵਲ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ੍ਤਂ ਨੈਵ ਮੁਂਚਤਿ
ਜਾਗਣ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਚੰਗੀ ਔਰਤ ਨਾਲ ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਜਗਾ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਉਸ ਮਰਦ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਸਾਲ ਤੱਕ ਛੱਡਦੀ ਨਹੀਂ।
ਅਭਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਵਿष੍ਣੁਭੀਤਾ ਸੁਰਦ੍ਵਿषਃ । ਸੁਪ੍ਤਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦਧੌ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਪਦ੍ਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਂ ਤਥਾ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੋਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਹੋਏ, ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੁੱਧ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸੁੱਤੀ ਹੋਈ ਹੈ ਅਤੇ ਕਮਲ ਵਿੱਚ ਵੀ ਆਸਰਾ ਲੈ ਰਹੀ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਜ੍ਯੋਤਿਃ ਸ਼੍ਰੀ ਰਵਿਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰੋ ਵਿਦ੍ਯੁਤ੍ਸੌਵਰ੍ਣਤਾਰਕਃ । ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਜ੍ਯੋਤਿषਾਂ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਦੀਪਜ੍ਯੋਤਿਃ ਸ੍ਥਿਤਾ ਤੁ ਯਾ
ਤੂੰ ਚਾਨਣ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸ਼੍ਰੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸੂਰਜ, ਚੰਦ, ਬਿਜਲੀ, ਸੋਨਾ ਤੇ ਤਾਰੇ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਚਾਨਣਾਂ ਦੀ ਚਾਨਣ, ਦੀਵੇ ਦੀ ਲੋ ਹੈਂ ਜੋ ਟਿਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।