ਮਿਥੁਨੇ ਕਲਹੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਰ੍ਤ੍ਯਸ੍ਤੁ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਃ। ਪ੍ਰਕृਤ੍ਯਾ ਚਪਲੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਦਾ ਭੋਜਨਚਂਚਲਃ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਸਾਥੀ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਝਗੜਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕੁਦਰਤ ਤੋਂ ਚੰਚਲ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖਾਣ ਲਈ ਬੇਚੈਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਲਵਗਃ ਕਾਨਨਪ੍ਰੀਤੋ ਨਰਃ ਸ਼ਾਖਾਮृਗੋ ਭੁਵਿ। ਸੂਚਕੋ ਭਾषਯਾ ਬੁਧ੍ਯਾ ਸ੍ਵਜਨੇऽਨ੍ਯਜਨੇषੁ ਚ
ਜੋ ਬਾਂਦਰ ਜੰਗਲ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਟਾਹਣੀਆਂ ਉੱਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹਿਰਣ ਵਰਗਾ ਮਨੁੱਖ ਹੈ; ਜੋ ਆਪਣੀ ਤੇ ਪਰਾਈਆਂ ਵਿਚ ਬੋਲ ਕੇ ਤੇ ਅਕਲ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ।
ਉਦ੍ਵੇਗਜਨਕਤ੍ਵਾਚ੍ਚ ਸ ਪੁਮਾਨੁਰਗਃ ਸ੍ਮृਤਃ। ਬਲਵਾਨ੍ਕ੍ਰਾਂਤਸ਼ੀਲਸ਼੍ਚ ਸਤਤਂ ਚਾਨਪਤ੍ਰਪਃ੧੦੦ 1.76.
ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਚਿੰਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰੇਮੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਾਕਤਵਰ, ਹੱਦਾਂ ਤੋਂ ਲੰਘਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਬੇਸ਼ਰਮ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪੂਤਿਮਾਂਸਪ੍ਰਿਯੋ ਭੋਗੀ ਨृਸਿਂਹਸ੍ਸਮੁਦਾਹृਤਃ। ਤਤ੍ਸ੍ਵਨਾਦੇਵ ਸੀਦਂਤਿ ਭੀਤਾ ਅਨ੍ਯੇ ਵृਕਾਦਯਃ
ਜੋ ਸੜਿਆ ਮਾਸ ਖਾਣਾ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭੋਗੀ ਤੇ ਮਨੁੱਖ-ਸ਼ੇਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਗੱਜ ਨਾਲ ਹੀ ਹੋਰ ਡਰੇ ਹੋਏ ਭੇੜ ਤੇ ਹੋਰ ਜਾਨਵਰ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦ੍ਵਿਰਦਾਦਿ ਨਰਾ ਯੇ ਚ ਜ੍ਞਾਯਂਤੇ ਦੂਰਦਰ੍ਸ਼ਿਨਃ। ਏਵਮਾਦਿ ਕ੍ਰਮੇਣੈਵ ਵਿਜਾਨੀਯਾਨ੍ਨਰੇषੁ ਚ
ਜਿਵੇਂ ਹਾਥੀ ਆਦਿਕ ਦੂਰੋਂ ਹੀ ਪਛਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਪਛਾਣ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸੁਰਾਣਾਂ ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਬ੍ਰੂਮੋ ਨਰਰੂਪਂ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਦ੍ਵਿਜਦੇਵਾਤਿਥੀਨਾਂ ਚ ਗੁਰੁਸਾਧੁਤਪਸ੍ਵਿਨਾਮ੍
ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਦੱਸਾਂਗੇ ਕਿ ਦੇਵਤੇ ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਖਾਸੀਅਤਾਂ ਕੀ ਹਨ, ਅਤੇ ਦੁਜਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਦੇਵਤਾ, ਮਹਿਮਾਨ, ਅਧਿਆਪਕ, ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਤੇ ਤਪੱਸੀਆਂ ਦੀਆਂ ਵੀ।
ਪੂਜਾਤਪੋਰਤੋਨਿਤ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਨੀਤਿषੁ। ਕ੍ਸ਼ਮਾਸ਼ੀਲੋ ਜਿਤਕ੍ਰੋਧਃ ਸਤ੍ਯਵਾਦੀ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਂਯਃ
ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਜਾ, ਤਪ, ਤੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਧਰਮ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਤੇ ਨੀਤੀ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ, ਸਬਰ ਵਾਲੇ, ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਦਯਾਲੁਰ੍ਦਯਿਤੋ ਲੋਕੇ ਰੂਪਵਾਨ੍ਮਧੁਰਸ੍ਵਰਃ। ਵਾਗੀਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਕਾਰ੍ਯੇषੁ ਗੁਣੀ ਦਕ੍ਸ਼ੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਉੱਤੇ ਦਇਆਲੂ ਤੇ ਮਿਹਰਬਾਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ, ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲੇ, ਹਰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਬੋਲੀ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ, ਗੁਣੀ, ਹੁਨਰਮੰਦ ਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਸਾਕ੍ਸ਼ਰਸ਼੍ਚਾਪਿ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸ਼੍ਚ ਗੀਤਨृਤ੍ਯਾਰ੍ਥਤਤ੍ਤ੍ਵਵਿਤ੍। ਆਤ੍ਮਵਿਦ੍ਯਾਦਿਕਾਰ੍ਯੇषੁ ਸਰ੍ਵਤਂਤ੍ਰੀਸ੍ਵਰੇषੁ ਚ
ਜੋ ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ ਤੇ ਗਿਆਨੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਗੀਤ-ਨਾਚ ਦੀ ਸਮਝ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਹੋਰ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਤਾਜ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਹਵਿष੍ਯੇषੁ ਚ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਗਵ੍ਯੇषੁ ਚ ਨਿਰਾਮਿषੇ। ਸਦ੍ਯੋਗਾਸ੍ਵਾਦਦ੍ਰਵ੍ਯੇ ਚ ਪ੍ਰਤ੍ਯਗ੍ਰੇ ਚਾਤਿਸ਼ੋਭਨੇ
ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਹਵਿਸ਼ਾਂ, ਦੁੱਧ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਜੋ ਮਾਸ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਨਵੇਂ ਬਣੇ ਹੋਏ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਗਂਧਮਾਲ੍ਯੇषੁ ਵਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇष੍ਵਾਭਰਣੇषੁ ਚ। ਸਂਪ੍ਰੀਤਸ਼੍ਚਾਤਿਥੌ ਦਾਨੇ ਪਾਰ੍ਵਣਾਦਿषੁ ਕਰ੍ਮਸੁ
ਜੋ ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਕੱਪੜਿਆਂ, ਗ੍ਰੰਥਾਂ, ਗਹਿਣਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਦਾਨ ਦੇਣ, ਤੇ ਤਿਉਹਾਰ ਆਦਿਕ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਨਾਨਦਾਨਾਦਿਭਿਃ ਕਾਰ੍ਯੇ ਵ੍ਰਤੈਰ੍ਯਜ੍ਞੈਃ ਸੁਰਾਰ੍ਚਨੈਃ। ਕਾਲੋ ਗਚ੍ਛਤਿ ਪਾਠੈਸ਼੍ਚ ਨ ਕ੍ਲੀਬਂ ਵਾਸਰਂ ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਨ੍ਹਾਉਣ, ਦਾਨ ਦੇਣ ਤੇ ਹੋਰ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ, ਵਰਤਾਂ, ਯਗਿਆਂ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਾਲ, ਪਾਠ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ ਲੰਘਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦਿਨ ਕਦੇ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।
ਅਯਮੇਵ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਸਦਾਚਾਰੋ ਨਿਰਂਤਰਮ੍। ਦੇਵਵਨ੍ਮਾਨਵਾਚਾਰੋ ਗੀਯਤੇ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮੈਃ
ਇਹੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਸਦਾ ਦੀ ਚੰਗੀ ਚਾਲ ਹੈ; ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਚਲਣ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਵੀ ਸਲਾਹੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਿਂਤੁ ਸਤ੍ਤ੍ਵਾਧਿਕੋ ਦੇਵੋ ਮਨੁष੍ਯੋ ਭੀਤ ਏਵ ਚ। ਗਂਭੀਰਃ ਸਰ੍ਵਦਾ ਦੇਵਃ ਸਦੈਵ ਮਾਨਵੋ ਮृਦੁਃ
ਪਰ ਦੇਵਤਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਲਵਾਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਡਰਪੋਕ; ਦੇਵਤਾ ਗੰਭੀਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਰਮ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਦ੍ਵਯੋਸ੍ਤੁਤ੍ਯਾ ਚ ਸਂਪ੍ਰੀਤਿਰ੍ਨ ਦੈਤ੍ਯਾਦੌ ਭਵੇਤ੍ਕਿਲ। ਪ੍ਰੀਤਿਭਾਵਂ ਪਰਂ ਸੌਖ੍ਯਂ ਸੌਹृਦਂ ਸੁਕृਤਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਪਰਸਪਰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤ ਆਦਿਕ ਵਿਚ ਪਿਆਰ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ; ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੁਖ, ਦੋਸਤੀ, ਚੰਗਾ ਕਰਮ ਤੇ ਭਲਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਦੈਵਮਾਨੁषਯੋਰੇਵ ਦੈਤ੍ਯਰਾਕ੍ਸ਼ਸਯੋਸ੍ਤਥਾ। ਪ੍ਰੇਤਾਦੀਨਾਂ ਚ ਪ੍ਰੇਤੇषੁ ਪਸ਼ੌ ਪ੍ਰੀਤਿਃ ਪਸ਼ੋਰਪਿ
ਇਹ ਪਿਆਰ ਸਿਰਫ਼ ਦੇਵਤੇ-ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ, ਦੈਤ-ਰਾਖਸਾਂ ਵਿਚ, ਮਰੇ ਹੋਏਆਂ ਵਿਚ ਆਪਸ ਵਿਚ, ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਹੀ ਜਾਤ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਕਾਕਾਦਯਃ ਸ੍ਵਜਾਤੌ ਚ ਤਥਾਨ੍ਯੇ ਚ ਸ੍ਵਜਾਤਿषੁ। ਪ੍ਰੀਤਾ ਭਵਂਤਿ ਚਾਪ੍ਰੀਤਾ ਵਿਦ੍ਯਾ ਤੇषਾਂ ਚ ਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਕਾਂ ਆਦਿਕ ਆਪਣੇ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੋਰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਜਾਤ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਹੀ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਪਿਆਰ ਤੇ ਨਾ-ਪਿਆਰ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਹੈ।
ਏਵਂ ਪੁਣ੍ਯਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਸਵਿਸ਼ੇषਾ ਸੁਜਾਤਿषੁ। ਪ੍ਰਿਯਾਪ੍ਰਿਯਂ ਵਿਜਾਨੀਯਾਤ੍ਪੁਣ੍ਯਾਪੁਣ੍ਯਂ ਗੁਣਾਗੁਣਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਚੰਗੀ ਜਾਤ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰ-ਨਫ਼ਰਤ, ਪੁੰਨ-ਪਾਪ, ਗੁਣ ਤੇ ਅਵਗੁਣ ਨੂੰ ਪਛਾਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦਂਪਤ੍ਯੋਰ੍ਨ ਸੁਖਂ ਕਿਂਚਿਜ੍ਜਾਤਿਭੇਦਾਨ੍ਨृਣਾਂ ਭੁਵਿ। ਸ੍ਵਜਾਤਿषੁ ਭਵੇਤ੍ਪ੍ਰੀਤਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਵਾ ਨਿਰਯੇਪਿ ਵਾ
ਇਸ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਦੋਂ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਜਾਤ ਵੱਖਰੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਕੋਈ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ; ਆਪਣੇ ਜਾਤ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਪਿਆਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਮੁਕਤ ਹੋਣ ਜਾਂ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਵੀ।
ਅਤਿਪੁਣ੍ਯਾਲ੍ਲਭੇਦਾਯੁਃ ਸ਼ੋਭਨਾਃ ਪੁਣ੍ਯਕਾਰਿਣਃ। ਪਾਪਾਤ੍ਮਾਨੋ ਲਭਂਤੇऽਨ੍ਤਂ ਯੇ ਚ ਦੈਤ੍ਯਾਦਯੋ ਨਰਾਃ
ਵੱਡੇ ਪੁੰਨ ਨਾਲ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸੋਹਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਪਾਪੀ, ਜਿਵੇਂ ਦੈਤ ਆਦਿਕ ਮਨੁੱਖ, ਅਖੀਰ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕृਤੇ ਜਾਤਾਃ ਸੁਰਾ ਭੂਮੌ ਨ ਦੈਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਜਾਤਯਃ। ਤ੍ਰੇਤਾਯਾਮੇਕਪਾਦਂ ਚ ਦ੍ਵਿਪਦਂ ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਯੁਗੇ
ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਦੇਵਤੇ ਹੀ ਜੰਮੇ, ਨਾ ਦੈਤ ਤੇ ਨਾ ਹੋਰ ਜਾਤਾਂ; ਤ੍ਰੇਤਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੈਰ, ਦੁਆਪਰ ਵਿੱਚ ਦੋ ਪੈਰ—
ਸਂਧ੍ਯਾਯਾਂ ਚ ਕਲੇਰੇਵ ਸਰ੍ਵਪਾਦਂ ਚ ਸਂਕੁਲਮ੍। ਦੇਵਾਦੀਨਾਂ ਭਵੇਜ੍ਜਾਤਂ ਭਾਰਤਂ ਯਤ੍ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਸੰਧਿਆ ਤੇ ਕਲਿਜੁਗ ਵਿੱਚ ਚਾਰੇ ਪੈਰ, ਸਭ ਕੁਝ ਗਡ਼ਮਡ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਦੇਵਤੇ ਆਦਿਕਾਂ ਦਾ ਜਨਮ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਜਿਵੇਂ ਨਿਯਮ ਬਣਿਆ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਯੇ ਤੇ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਯੈਵ ਯੋਧਾਃ ਸੈਨ੍ਯਾਦਯਸ੍ਤਥਾ। ਤੇ ਚ ਦੈਤ੍ਯਾਦਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯੇ ਚ ਕਰ੍ਣਾਦਯੋ ਭੁਵਿ
ਜੋ ਯੋਧੇ ਅਤੇ ਫੌਜਾਂ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀਆਂ ਸਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੈਤ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕਰਣ ਵਰਗੇ ਸਨ—
ਗਾਂਗੇਯੋ ਵਸੁਮੁਖ੍ਯਸ਼੍ਚ ਦ੍ਰੋਣੋ ਦੇਵਮੁਨਿਃ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮਾ ਹਰਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਧਰਿਰ੍ਨਂਦਕੁਲੋਦ੍ਭਵਃ
ਗੰਗਾ ਪੁੱਤਰ, ਵਸੁਮੁਖ, ਦ੍ਰੋਣ ਜੋ ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹਨ, ਅਸ਼ਵਥਾਮਾ ਜੋ ਸਿੱਧਾ ਮਹਾਦੇਵ ਹਨ, ਅਤੇ ਹਰੀ ਜੋ ਨੰਦ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜੰਮੇ—
ਪਂਚੇਂਦ੍ਰਾਃ ਪਾਂਡਵਾ ਜਾਤਾ ਵਿਦੁਰੋ ਧਰ੍ਮ ਏਵ ਚ। ਗਾਂਧਾਰੀ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਕੁਂਤੀ ਚੈਤਾ ਦੇਵ੍ਯੋ ਧਰਾਤਲੇ
ਪੰਜ ਇੰਦਰ ਜੋ ਪਾਂਡਵ ਬਣ ਕੇ ਆਏ, ਵਿਦੁਰ ਜੋ ਧਰਮ ਰੂਪ ਹਨ, ਗਾਂਧਾਰੀ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਅਤੇ ਕੁੰਤੀ—ਇਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਈਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਹਨ—
ਦੇਵਦੈਤ੍ਯਾਃ ਕਲੇਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਦੈਤ੍ਯਾਸ਼੍ਸ਼ੇषੇ ਚ ਮਾਨਵਾਃ। ਉਤ੍ਪਤ੍ਸ੍ਯਂਤੇ ਸਦਾ ਪ੍ਰੇਤਾਃ ਕ੍ਰਵ੍ਯਾਦਾਃ ਪਸ਼ੁਪਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਦੇਵ ਤੇ ਦੈਤ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਦੈਤ ਤੇ ਮਨੁੱਖ, ਸਦਾ ਹੀ ਪ੍ਰੇਤ, ਮਾਸਖੌਰ, ਪਸ਼ੂ ਤੇ ਪੰਛੀ ਜੰਮਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ—
ਤੇषਾਂ ਚ ਕੁਲਟਾ ਦਾਸੀ ਨਿਤ੍ਯਕष੍ਟਾ ਯਵੀਯਸੀ। ਨਿਤ੍ਯਂ ਦ੍ਵਂਦ੍ਵੇषੁ ਸਂਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਤੇषਾਮਾਚਾਰਭਾषਿਣੀ
ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਲਟਾ ਔਰਤਾਂ, ਦਾਸੀਆਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੁੱਖੀ ਤੇ ਨੌਜਵਾਨ, ਸਦਾ ਝਗੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਆਪਣੇ ਰਿਵਾਜਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ—
ਕਿਲ੍ਬਿषੇषੁ ਚ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਕਲਹੇऽਨ੍ਯਾਯਕਰ੍ਮਣਿ। ਰਤਾ ਦੈਤ੍ਯਾਦਯੋ ਯੇ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਨਿਰਯਗਾਮਿਨਃ
ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ, ਝਗੜਿਆਂ ਤੇ ਅਨਿਆਇਕ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਦੈਤ ਆਦਿਕ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਨਰਕ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—
ਵੈਸ਼ਂਪਾਯਨ ਉਵਾਚ-। ਦੈਤ੍ਯਾਦੀਨਾਂ ਮृषਾਭਾਵਾਤ੍ਸੁਰਤ੍ਵਂ ਨ ਸੁਰਾਲਯਮ੍। ਕਥਂ ਭੋਗ੍ਯਂ ਕਥਂ ਸੌਖ੍ਯਮਾਰੋਗ੍ਯਂ ਬਲਸਂਚਯਮ੍
ਵੈਸ਼ੰਪਾਇਨ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਦੈਤ ਆਦਿਕ ਦੀ ਝੂਠੀ ਸੁਭਾ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਦੇਵਤਾ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਉਹ ਸੁਰਲੋਕ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦੇ; ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਖ, ਆਨੰਦ, ਚੰਗੀ ਸਿਹਤ ਜਾਂ ਤਾਕਤ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਹੈ?
ਰਾਜ੍ਯਮਾਯੁਸ੍ਤਥਾ ਕੀਰ੍ਤਿਰਭੀष੍ਟਂ ਦਯਿਤਂ ਬਲਮ੍। ਨੀਤਿਵਿਦ੍ਯਾਦਿਕਂ ਭਾਵ੍ਯਂ ਜਨ੍ਮਵृਦ੍ਧਂ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਰਾਜ, ਉਮਰ, ਇੱਜ਼ਤ, ਮਨਪਸੰਦ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਪਿਆਰ, ਬਲ, ਨੀਤੀ, ਗਿਆਨ, ਜਨਮ ਤੇ ਵਾਧਾ, ਤੇ ਜੋ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ—