ਨ ਮਂਤ੍ਰੇषੁ ਨ ਦੇਵੇषੁ ਕਲ੍ਪਂਤੇ ਤੇ ਸੁਰਦ੍ਵਿषਃ। ਅਗ੍ਰਜਃ ਸਹਜਸ੍ਤੇषਾਂ ਸਦृਙ੍ਨੋ ਗ੍ਰਾਮ੍ਯਵृਤ੍ਤਯਃ
ਉਹ ਮੰਤਰਾਂ ਜਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਕੋਈ ਲੈਣਾ-ਦੇਣਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਉਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰਿਵਾਜ ਆਮ ਪਿੰਡਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵਰਗੇ ਹਨ।
ਲੋਮਕੇਸ਼ਪ੍ਰਣੇਤਾਰਃ ਕ੍ਰਵ੍ਯਭਕ੍ਸ਼ਰਤਾ ਭੁਵਿ। ਸਾਹਸਂ ਚ ਵ੍ਰਤਂ ਦਾਨਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਯਜ੍ਞਾਦਿਕਂ ਚ ਯਤ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਵਾਲ ਹੀ ਵਾਲ ਹਨ, ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਿੱਚ ਮਾਣ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਹ ਵਰਤ, ਦਾਨ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਜਾਂ ਯੱਗ ਆਦਿਕ ਨੂੰ ਕੋਈ ਮਤਲਬ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ।
ਮਤ੍ਸ੍ਯਮਾਂਸਾਦਿषੁ ਪ੍ਰੀਤਾ ਮृषਾਵਚਨਭਾषਿਣਃ। ਸਦਾਕਾਮਾਸ੍ਸਦਾ ਲੋਭਾਸ੍ਸਦਾ ਕ੍ਰੋਧਮਦਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਉਹ ਮੱਛੀ, ਮਾਸ ਆਦਿਕ ਖਾਣ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਝੂਠ ਬੋਲਦੇ ਹਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਾਮੀ, ਲੋਭੀ, ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਅਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਵਧਬਂਧਰਤੋਦ੍ਵੇਗਾ ਦ੍ਯੂਤਸਂਗੀਤਸਂਪ੍ਰਿਯਾਃ। ਕੁਭृਤ੍ਯਾਃ ਕੁਜਨਪ੍ਰੀਤਾਃ ਪੂਤਿਗਂਧਰਤਾ ਨਰਾਃ
ਉਹ ਮਾਰਨ, ਬੰਨਣ ਤੇ ਦੁੱਖ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਜੂਆ ਤੇ ਗੀਤ-ਸੰਗੀਤ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮੰਦੇ ਨੌਕਰ ਹਨ, ਮੰਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਗੰਦੇ ਸੁਆਦਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਨ ਦੇਵੇषੁ ਨ ਵਿਜ੍ਞੇषੁ ਨ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਰਵਣੇषੁ ਚ। ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮਂਤ੍ਰਾਦਿਕੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਯਥਾਕਾਰ੍ਯੇष੍ਵਨਿਸ਼੍ਚਯਾਃ
ਉਹ ਨਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਨਾ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਧਰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣਨ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਤਿਕਾਰ, ਮੰਤਰ ਜਾਂ ਹੋਰ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਬਹੁਰੋਗਾਧਿਰੋषਾਸ਼੍ਚ ਬਹੁਰੂਪਪਰਿਚ੍ਛਦਾਃ। ਨਰਜਾਤਿषੁ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਚਿਹ੍ਨਾਨ੍ਯੇਤਾਨਿ ਭੂਤਲੇ
ਉਹ ਬਹੁਤ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਹਨ।
ਨ ਜਾਨਂਤਿ ਪਰਂ ਲੋਕਂ ਨ ਗੁਰੁਂ ਸ੍ਵਂ ਨ ਚਾਪਰਂ। ਗਰ੍ਭਪੂਰਣਮਿਚ੍ਛਂਤਿ ਨਾਤਿਥਿਂ ਨ ਗੁਰੂਨ੍ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍
ਉਹ ਨਾ ਉੱਚੀ ਜਗ੍ਹਾ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਨਾ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ। ਉਹ ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਨਾ ਹੀ ਮਹਿਮਾਨ, ਅਧਿਆਪਕ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨ ਦੇਵਂ ਨ ਸੁਤਂ ਗੋਤ੍ਰਂ ਨ ਮਿਤ੍ਰਂ ਨ ਚ ਬਾਨ੍ਧਵਂ। ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਦਾਨਂ ਨ ਜਾਨਂਤਿ ਭਕ੍ਸ਼ਣਾਨ੍ਨ ਪਰਿਚ੍ਛਦਂ
ਉਹ ਨਾ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਨਾ ਪੁੱਤਰ, ਨਾ ਵੰਸ਼, ਨਾ ਮਿੱਤਰ ਤੇ ਨਾ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦਾਨ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਜਾਂ ਸਾਮਾਨ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਗੋਪਾਯਂਤਿ ਧਨਂ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤੇ ਯਕ੍ਸ਼ਾ ਨਰਰੂਪਿਣਃ। ਪ੍ਰਾਣਾਂਤੇਪਿ ਧਨਂ ਕਿਚਿਨ੍ਨ ਦਿਸ਼ਂਤਿ ਚ ਰਾਜਨਿ
ਉਹ ਆਪਣਾ ਧਨ ਬੜੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਯਕਸ਼ ਹਨ। ਮੌਤ ਵੇਲੇ ਵੀ ਉਹ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ।
ਤੇ ਯਕ੍ਸ਼ਾ ਦੁਰ੍ਗਤਿਸ੍ਥਾਸ਼੍ਚ ਪਰਾਰ੍ਥੇ ਭਾਰਵਾਹਕਾਃ। ਪ੍ਰੇਤਾਨਾਂ ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਯਦ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਲੋਕਵਿਗਰ੍ਹਿਤਂ
ਉਹ ਯਕਸ਼ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਾੜੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਭਾਰ ਢੋਹਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸਭ ਲੋਕ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਦੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਹਨ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਚ ਪੁਰੁषਾਣਾਂ ਚ ਸ਼ृਣੁष੍ਵੈਕਮਨਾ ਮਮ। ਮਲਪਂਕਧਰਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਸ਼ੌਚਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਮਰਦਾਂ ਬਾਰੇ ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੰਦ ਤੇ ਮੈਲ ਨਾਲ ਲਿਪਟੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸੱਚ ਤੇ ਸੁੱਚਤਾ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹਨ।
ਦਂਤਕੁਂਤਲਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਵਪੁषੋ ਮਲਸਂਚਯਾਃ। ਗृਹਪੀਠਾਦਿਪਾਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸਕृਚ੍ਛੌਚਂ ਨ ਰੋਚਤੇ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦੰਦ, ਵਾਲ ਤੇ ਕੱਪੜੇ ਮੈਲ ਨਾਲ ਭਰੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ, ਬੈਠਣ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਜਾਂ ਭਾਂਡਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਸਾਫ ਕਰਨਾ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਨ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਸੁਖਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਵਿਸ਼ਂਤਿ ਕਾਨਨੇ ਦ੍ਰੁਤਂ। ਵਿਘਸੋਚ੍ਛਿष੍ਟਪੂਤੀਨਾਂ ਭਕ੍ਸ਼ਣੇਭਿਰਤਾ ਭੁਵਿ
ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੀਆਂ, ਜਲਦੀ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲ ਪੈਂਦੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੜਿਆ ਤੇ ਅਸ਼ੁੱਧ ਖਾਣਾ ਖਾਣ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲੱਗੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਨ੍ਨਪਾਨਂ ਚ ਸ਼ਯਨਮਨ੍ਧਕਾਰੇषੁ ਰੋਚਤੇ। ਕਦਾਚਿਤ੍ਸ੍ਵਸ੍ਥਤਾ ਨਾਸ੍ਤਿ ਕ੍ਵਚਿਦ੍ਵਾ ਸ਼ੁਚਿਤਾਤਨੌ
ਅੰਨ-ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸੁੱਤਣਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ; ਕਦੇ-ਕਦੇ ਕੋਈ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ, ਤੇ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਰੀਰ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਨਰਲੋਕੇषੁ ਪ੍ਰੇਤਾਨਾਮੀਦृਸ਼ਂ ਕਿਲ। ਹਿਤਾਹਿਤਂ ਨ ਜਾਨਂਤਿ ਮਿਤ੍ਰਾਮਿਤ੍ਰਂ ਗੁਣਾਗੁਣਮ੍
ਇਹੀ ਲਕੜ ਹੈ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਮਰੇ ਹੋਇਆਂ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ: ਉਹ ਚੰਗਾ-ਮੰਦਾ, ਮਿੱਤਰ-ਵੈਰੀ ਜਾਂ ਗੁਣ-ਅਵਗੁਣ ਨਹੀਂ ਸਮਝ ਸਕਦੇ।
ਪਾਪਪੁਣ੍ਯਾਦਿਕਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਦੇਵਦ੍ਵਿਜਾਰ੍ਚਨਂ। ਅਰਿਮਿਤ੍ਰਮੁਦਾਸੀਨਂ ਨ ਵਿਂਦਂਤਿ ਸ੍ਵਭਾਵਤਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਵ ਅਨੁਸਾਰ ਪਾਪ-ਪੁੰਨ ਵਾਲੀ ਥਾਂ, ਨ੍ਹਾਉਣਾ, ਦੇਵਤੇ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਵੈਰੀ, ਮਿੱਤਰ ਜਾਂ ਅਣਪਛਾਤੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।
ਮਰ੍ਤ੍ਯਸ੍ਥਾਃ ਪਸ਼ਵਸ੍ਤੇ ਚ ਜ੍ਞਾਯਂਤੇ ਬੁਦ੍ਧਿਸਂਮਤੈਃ। ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਨਾਨਾਤ੍ਵਭਾਵਾਸ਼੍ਚ ਭ੍ਰਮਂਤਿ ਚ ਮृषਾ ਭੁਵਿ
ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸਿਆਣੇ ਲੋਕ ਪਛਾਣ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਬੁੱਧੀ ਰਾਹੀਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭੇਦ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਝੂਠੇ ਹੀ ਫਿਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਯਕ੍ਸ਼ਰੂਪਾ ਨਰਾਸ੍ਤੇ ਚ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਬਹਿष੍ਕृਤਾਃ। ਏषਾਂ ਭੇਦਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਧਰਣੀਤਲੇ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਯਕਸ਼ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭੇਦ ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਵਿਜਾਤਾ ਮਰ੍ਤ੍ਯਲੋਕੇषੁ ਪਾਪਸ੍ਯੈਵਾਨੁਰੂਪਤਃ। ਮਲੀਮਸ ਭੁਵਿਪ੍ਰਸ੍ਥਂ ਨਾਗਰਂ ਛਦ੍ਮਰੂਪਿਣਂ
ਜੋ ਪਾਪ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਜੰਮੇ, ਗੰਦੇ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੇ, ਸ਼ਹਿਰੀ ਤੇ ਝੂਠੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਵਿਘਸਾਦਿਪ੍ਰਭੋਕ੍ਤਾਰਂ ਕਾਕਮਾਹੁਰ੍ਮਨੀषਿਣਃ। ਅਭਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਨਿਰਤਃ ਪਾਪਃ ਕੁਕੁਰਃ ਪੂਤਿਸਂਪ੍ਰਿਯਃ
ਜੋ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਆਦਿ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿਆਣੇ ਕਾਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਮੰਨ੍ਹਾ ਹੋਇਆ ਖਾਂਦੇ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਕੁੱਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਗੰਦੇ ਚੀਜ਼ਾਂ ਚੰਗੀਆਂ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਸ੍ਸਰ੍ਵਗृਹ੍ਯੇषੁ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਾਭਕ੍ਸ਼੍ਯਸਜੀਵਨਃ। ਭੂਮ੍ਯਾਂ ਪਸ਼੍ਵਾਦਿਯੋਨੀਨਾਂ ਕੁਲੇषੁ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸਂਭਵਾਃ
ਜੋ ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰੁੱਝੇ ਰਹਿੰਦੇ, ਖਾਣ ਯੋਗ ਤੇ ਨਾ-ਖਾਣ ਯੋਗ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੇ ਜੀਉਂਦੇ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਸ਼ੂ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜੰਮਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੁਨੋ ਵਿਗृਹ੍ਯ ਹਸ੍ਤੇਨ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਾਨਾਂ ਭਕ੍ਸ਼ਣਪ੍ਰਿਯਾਃ। ਵਿਸ਼ੇषਾਤ੍ਸੂਕਰਾਣਾਂ ਚ ਤਥਾ ਚ ਰਣਯੋਧਿਨਾਂ
ਕੁੱਤਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਫੜਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਉਹ ਵਿਦੇਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚ ਖਾਣਾ ਖਾਣਾ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਸੂਰਾਂ ਅਤੇ ਯੋਧਿਆਂ ਵਿਚ।
ਪੋषਣੇ ਭਕ੍ਸ਼ਣੇ ਪ੍ਰੀਤਾਃ ਪੂਤਿਗਰ੍ਹ੍ਯੇष੍ਵਸਾਧੁषੁ। ਪਰ੍ਵਤੇਕਰਣਾਦ੍ਵਹ੍ਨੇਃ ਕਾष੍ਠਸਂਚਯਸਂਗ੍ਰਹੇ
ਉਹ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਤੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ, ਗੰਦੇ ਤੇ ਨਫ਼ਰਤਯੋਗ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਿਚ, ਤੇ ਪਹਾੜੀ ਅੱਗ ਲਈ ਲੱਕੜ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ।
ਵਿਜ੍ਞੇਯਾਸ੍ਤੇ ਸਦਾ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਭਯਾਕੁਲਾਃ। ਲੋਕਾਨਾਂ ਨष੍ਟਧਰ੍ਮੇ ਚ ਸਦਾ ਸ਼ੌਚਵਿਵਰ੍ਜਿਤੇ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਹੀ ਸਮਝੋ, ਜੋ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਧਰਮ ਮੁੱਕ ਗਿਆ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਰਹੀ।
ਕੁਲੀਨਾਨਾਂ ਤਦਾ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਾ ਭਵਿष੍ਯਂਤਿ ਚ ਦਸ੍ਯਵਃ। ਤੇषਾਂ ਸਂਸਰ੍ਗਤੋਨ੍ਯੇ ਚ ਸਂਬਂਧਾਦਨ੍ਨਭੋਜਨਾਤ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਚੰਗੀ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਵੀ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਲੋਕ ਲੁੱਟੇਰੇ ਬਣ ਜਾਣਗੇ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਣ, ਰਿਸ਼ਤਾ ਜੋੜਨ ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਖਾਣ ਨਾਲ ਹੋਰ ਲੋਕ ਵੀ ਉਹੋ ਜਿਹੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਮੈਥੁਨਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਯੋषਾਸੁ ਤਦ੍ਭਾਵਂ ਤੁ ਵ੍ਰਜਂਤਿ ਤੇ। ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕਾਲੇ ਜਨਾਸ੍ਸਰ੍ਵੇ ਦੁਃਖਰੋਗਪ੍ਰਤਾਪਿਤਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧ ਬਣਾਉਣ ਨਾਲ ਉਹੀ ਸੁਭਾਵ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਸਮੇਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਦੁੱਖ ਤੇ ਰੋਗਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਦੁਰ੍ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਨ ਪਰਾਮੂਢਾਃ ਸਦਾ ਰਾਜਪ੍ਰਪੀਡਿਤਾਃ। ਤਤ੍ਰਾਸਤ੍ਯੇਰਤਾ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ੌਚਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਅਨਾਜ ਦੀ ਕਮੀ ਤੇ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਮੂਰਖ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਾਜਿਆਂ ਵਲੋਂ ਤੰਗ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਥੇ ਲੋਕ ਝੂਠ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ, ਸਾਰੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਤੋਂ ਖਾਲੀ।
ਨ ਸ਼੍ਰੂਯਂਤੇ ਜਨੈਰੇਵ ਪੁਰਾਣਾਗਮਸਂਹਿਤਾਃ। ਮਦ੍ਯਮਾਂਸਪ੍ਰਿਯਾਃ ਪਾਪਾਸ੍ਸਰ੍ਵਭਕ੍ਸ਼ਾਸ੍ਸੁਦਾਰੁਣਾਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਲੋਕ ਪੁਰਾਣੇ ਤੇ ਆਗਮ ਗ੍ਰੰਥ ਨਹੀਂ ਸੁਣਦੇ; ਪਾਪੀ, ਸ਼ਰਾਬ ਤੇ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ, ਹਰ ਚੀਜ਼ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਕਠੋਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦਾਰੁਣਾਚਾਰਨਿਰਤਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਛਲਪਰਾਯਣਾਃ। ਨ ਪੁष੍ਣਂਤਿ ਸੁਤਾਸ੍ਤਾਤਂ ਪ੍ਰਸੁਵਂ ਚ ਗੁਰੂਨਪਿ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਾੜੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ, ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਜੀਉਂਦੇ; ਉਹ ਪੁੱਤਰ, ਪਿਉ, ਮਾਂ ਜਾਂ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਨ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਂਤਿ ਵੈ ਭृਤ੍ਯਾਃ ਸ੍ਵਾਮਿਨਂ ਗੁਣਸ਼ਾਲਿਨਮ੍। ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਨ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਕਾਸ਼੍ਚਿਚ੍ਛ੍ਵਸ਼ੁਰੌ ਚ ਸ੍ਵਮਾਤਰਃ
ਨੌਕਰ ਆਪਣੇ ਚੰਗੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ; ਕੁਝ ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ, ਸੱਸਰੇ ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀ ਵੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀਆਂ।