ਆਦਿਤ੍ਯਰਥਸਂਕਾਸ਼ਂ ਰਥਰਤ੍ਨਵਿਭੂषਿਤਮ੍। ਸ਼ਾਤਕੁਂਭਮਯਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਘਂਟਾਚਾਮਰਭੂषਿਤਮ੍
ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਣੇ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਘੰਟੀਆਂ ਤੇ ਚਾਮਰਾਂ ਨਾਲ ਰੰਗੀਨ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਰਥ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦਾਰ ਦਿਵ੍ਯ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ।
ਪਤਾਕਾਧ੍ਵਜਸਂਪੂਰ੍ਣਂ ਰਮ੍ਯਂ ਸ਼ਕ੍ਰਰਥੋਪਮਮ੍। ਸਮਾਰੁਹ੍ਯ ਮਹਾਵੀਰੋ ਹਿਰਣ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ੋऽਸੁਰਾਧਿਪਃ
ਝੰਡਿਆਂ ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਰਥ ਵਰਗਾ, ਉਹ ਮਹਾਂਵੀਰ ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼, ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਜਘਾਨ ਸ਼ਰਜਾਲੈਸ਼੍ਚ ਦੁਰ੍ਨਿਵਾਰ੍ਯਃ ਸੁਰਾਸੁਰੈਃ। ਸਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਗਜਾਨ੍ਵੀਰੋ ਰਥਾਂਸ਼੍ਚ ਸਹ ਸੈਂਧਵਾਨ੍
ਉਹ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਵਲੋਂ ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਫੌਜਾਂ, ਹਾਥੀ, ਰਥ ਤੇ ਸਿੰਧੂ ਦੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ।
ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਭੂਮੌ ਚ ਸ਼ਤਸ਼ੋਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ। ਏਵਂ ਚਰਨ੍ਸ ਵृਂਦੇषੁ ਨਿਖਿਲੇषੁ ਦਿਵੌਕਸਾਮ੍
ਉਹ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਯੋਧਿਆਂ ਤੇ ਰਥਾਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਾਹ ਲੈ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਟੋਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ।
ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰਃ ਸ਼ਰੌਘਾਨ੍ਮृਤ੍ਯੁਸਨ੍ਨਿਭਾਨ੍। ਕ੍ਰਮੇਣ ਸਮਰੇ ਚਾਥ ਦੇਵਸੈਨ੍ਯਾਨ੍ਯਮਂਥਤ
ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਮੌਤ ਵਰਗੀਆਂ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਡਾਹ ਲਿਆ। ਫਿਰ, ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਇਕ ਇਕ ਕਰਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ।
ਯਥਾ ਪੁष੍ਕਰਿਣੀਵृਂਦੇ ਗਜਃ ਕਂਜਵਨਂ ਸ਼ਿਤੈਃ। ਸ਼ਰਪਾਤੈਰਥੋ ਵੇਗਾਤ੍ਸਿਂਹਨਾਦੈਃ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਜਿਵੇਂ ਹਾਥੀ ਕਮਲ ਦੇ ਪੋਖਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਕਮਲਾਂ ਦੇ ਬਾਗ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਨੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ, ਤੇਜ਼ ਹਮਲਿਆਂ ਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਸਿੰਘਾਂ ਵਾਂਗੂਂ ਗੱਜ ਕੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਧਰਣ੍ਯਾਂ ਪਤਿਤਾ ਵੇਗਾਤ੍ਤਦਾ ਦੈਤ੍ਯੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਚ। ਦਸ਼ਭਿਸ਼੍ਚ ਸੁਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਾਗ੍ਰੈਰ੍ਜਯਂਤਂ ਸ ਜਘਾਨ ਹ
ਉਸ ਦੀ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਲੋਕ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ, ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਦਸ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜਯੰਤ ਨੂੰ ਵੱਜ ਮਾਰਿਆ।
ਰੇਮਂਤਂ ਪਂਚਭਿਰ੍ਬਾਣੈਃ ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਪਂਚਦਸ਼ੇਨ ਤੁ। ਚਿਤ੍ਰਰਥਂ ਵਿਂਸ਼ਤਿਭਿਃਪਂਚਵਿਂਸ਼ਤਿਭਿਰ੍ਗੁਹਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਰੇਮੰਤ ਨੂੰ ਪੰਜ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਪੰਦਰਾਂ ਨਾਲ, ਚਿਤ੍ਰਰਥ ਨੂੰ ਵੀਹ ਨਾਲ ਤੇ ਗੁਹਾ ਨੂੰ ਪੱਚੀ ਨਾਲ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਕੀਤਾ।
ਹੇਰਂਬਂ ਤ੍ਰਿਸ਼ਰੇਣੈਵ ਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਚ੍ਛਰੈਰ੍ਯਮਮ੍। ਤਥੈਵ ਕਾਲਂ ਮृਤ੍ਯੁਂ ਚ ਪਾਣਿਨਾ ਦ੍ਵਿਗੁਣੇਨ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਹੇਰੰਬ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਯਮ ਨੂੰ ਚਾਲੀ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਕਾਲ ਤੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਵੀ ਦੋਹਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜ ਮਾਰਿਆ।
ਗੁਹ੍ਯਕੇਸ਼ਂ ਜਗਤ੍ਪ੍ਰਾਣਂ ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਦਸ਼ਭਿਃ ਸ਼ਰੈਃ। षਡਿਭਸ਼੍ਚ ਸਪ੍ਤਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਰੁਦ੍ਰਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍
ਉਸ ਨੇ ਗੁਹ੍ਯਕੇਸ਼, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਜਾਨ ਹੈ, ਨੂੰ ਦਸ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਰੁਦਰਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਵੱਖ ਛੇ ਤੇ ਸੱਤ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜ ਮਾਰਿਆ।
ਵਸੂਨ੍ਸਰ੍ਵਾਂਸ਼੍ਚ ਸਸ਼ਰੈਃ ਸਿਦ੍ਧਗਂਧਰ੍ਵਪਨ੍ਨਗਾਨ੍। ਦਸ਼ਾष੍ਟਦਸ਼ਭਿਃ षਡਿਭਰ੍ਯੁਦ੍ਧੇ ਦੇਵਾਨ੍ਭਿਨਤ੍ਤ੍ਯਸੌ
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਵਸੂਆਂ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਸਿੱਧ, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦਸ, ਅਠਾਰਾਂ ਤੇ ਛੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਕੀਤਾ।
ਓਜੌਘਾਦਤਿਵੀਰ੍ਯਾਤ੍ਤੁ ਸ਼ੀਘ੍ਰਲਾਘਵਰ੍ਦਸ਼ਨਾਨ੍। ਆਪਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਸੁਰਾ ਭੀਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਤਿਕਰ੍ਤੁਂ ਨ ਚੇਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਹਮਲਿਆਂ ਕਰਕੇ, ਚੁਸਤ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਦੇਵਤੇ ਡਰ ਗਏ ਤੇ ਵਾਪਸ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੇ।
ਮਹੇਸ਼ਸ਼ੂਲਸਂਕਾਸ਼ੈਃ ਸ਼ਰੈਰ੍ਮਰ੍ਮਵਿਭੇਦਿਭਿਃ। ਤਾਡਿਤਾ ਨਿਰ੍ਜਰਾ ਯੁਦ੍ਧੇ ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤਾ ਧਰਣੀਂ ਯਯੁਃ
ਮਹਾਦੇਵ ਦੇ ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਵਰਗੀਆਂ ਤੇ ਜਿੰਦ ਵਿੱਛੋੜਨ ਵਾਲੀਆਂ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿਚ ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਤਸ੍ਯੈਵ ਸਂਮੁਖੇ ਸ੍ਥਾਤੁਂ ਨ ਸ਼ੇਕੁਃ ਪ੍ਰਵਰਾਸ੍ਸੁਰਾਃ। ਤਤੋ ਦੇਵਾ ਵਿਨਿਰ੍ਧੂਤਾਸ੍ਤ੍ਰਿਦਿਵੇਸ਼ੇਨ ਸਂਯੁਤਾਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕੇ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਵਲੋਂ ਹਾਰ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਉਥੋਂ ਭੱਜ ਗਏ।
ਸ਼ਰਣ੍ਯਂ ਤੇ ਹਰਿਂ ਤਤ੍ਰ ਸ਼ਰਣਂ ਤਾਡਿਤਾ ਯਯੁਃ। ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਵਿष੍ਣੁਃ ਪ੍ਰਾਹ ਜਿष੍ਣੁਂ ਖਗੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਹ ਓਥੇ ਜਖਮੀ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਖਾ ਵਾਲੇ ਹਰੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਹਾਰਾ ਲੈਣ ਆ ਗਏ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਪਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਖਗਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਜੀਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਅਧੁਨਾ ਗਚ੍ਛ ਦੈਤ੍ਯਸ੍ਯ ਸਂਮੁਖਂ ਰਣਮੂਰ੍ਧਨਿ। ਨਾਸ਼ਾਯ ਸਤਤਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਗਤਸ੍ਤਸ੍ਯਾਂਤਿਕਂ ਜਵਾਤ੍
ਹੁਣ ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਜਾ ਕੇ, ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਦੈਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋ। ਉਸਦੀ ਨਾਸ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੁਰੰਤ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ।
ਸਰਥਂ ਮਾਰ੍ਗਣੈਰ੍ਭਿਤ੍ਵਾ ਵਿष੍ਣੁਮਾਰੋਧਯਜ੍ਜਵਮ੍। ਰਥਸ੍ਯ ਸਂਮੁਖੇ ਦੈਤ੍ਯ ਉਵਾਚ ਵਿष੍ਣੁਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਉਸਦਾ ਰਥ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਤੋੜ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਉਸਦੀ ਚਾਲ ਰੋਕ ਲਈ। ਫਿਰ ਰਥ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਦੈਤ ਨੇ ਅਟੱਲ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਅਨ੍ਯ ਸृष੍ਟਿਂ ਕਰੋਮ੍ਯਦ੍ਯ ਹਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਾਂ ਚ ਸਨਿਰ੍ਜ੍ਜਰਮ੍। ਤਤੋ ਵਿष੍ਣੁਰੁਵਾਚੇਦਂ ਗਰ੍ਜਂਤਂ ਦੈਤ੍ਯਪੁਂਗਵਮ੍
ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਨਵੀਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਬਣਾਵਾਂਗਾ। ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਗੱਜਦੇ ਹੋਏ ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ਕ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਪਰ੍ਦ੍ਧਨੇ ਪਾਪ ਯਦਿ ਯੁਦ੍ਧੇ ਸ੍ਥਿਰੋ ਭਵ। ਤਤਃ ਸ਼ਰਸ਼ਤੈਰੇਵ ਜਘਾਨ ਵਿष੍ਣੁਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਜੇ ਤੂੰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਸਮਰਥ ਹੈਂ, ਦੁਸ਼ਟ, ਤਾਂ ਜੰਗ ਵਿਚ ਡਿੱਠਾ ਰਹਿ। ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਉੱਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਅਸਂਭ੍ਰਾਂਤਃ ਸ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਯਮਦਂਡਨਿਭਾਨ੍ਸ਼ਰਾਨ੍। ਪੁਨਃ ਸ਼ਰਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਪ੍ਰੇਰਯਾਮਾਸ ਤਂ ਰਣੇ
ਉਹ ਬਿਲਕੁਲ ਨਿੜਰ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਯਮਰਾਜ ਦੀ ਲਾਠੀ ਵਰਗੇ ਤੀਰ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ। ਫਿਰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਉਸ ਉੱਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੀਰ ਵਾਪਸ ਚਲਾਏ।
ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਛਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ਰੈਃ ਸ਼ੌਰਿਸ੍ਤਂ ਚ ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਮਾਰ੍ਗਣੈਃ। ਪ੍ਰਗੌਰਵਾਦਹਾਰ੍ਯਾਭੈਃ ਸਂਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਦ੍ਬਾਡਵਾਨਲੈਃ
ਉਹ ਬਹਾਦੁਰ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਤੀਰਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਭਾਰੀ ਤੇ ਰੋਕਣ ਯੋਗ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕਰਦਾ ਗਿਆ, ਜੋ ਛੂਹਣ ਨਾਲ ਹੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੜਦੇ ਸਨ।
ਸ਼ਰੈਸ਼੍ਚ ਭੇਦਕੈਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਃ ਖਗਮੈਸ਼੍ਚ ਮਨੋਜਵੈਃ। ਲਾਘਵਾਤ੍ਕੇਸ਼ਵਾਸ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਤੂਲਸ਼ੁष੍ਕਤृਣੋਪਮੈਃ
ਤੇਜ਼ ਤੇ ਚੀਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਤੇ ਮਨ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਕੇਸ਼ਵ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਫੁਰਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਸੂਕੇ ਘਾਹ ਜਾਂ ਰੂਈ ਵਾਂਗ ਨਾਸ ਹੋ ਗਏ।
ਹੈਮੈਃ ਸ਼ਰਸਹਸ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਤਾਡਿਤੋ ਦੈਤ੍ਯਪੁਂਗਵਃ। ਬਾਧਯਾਭ੍ਯਰ੍ਦਿਤਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਧृਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਖਰਿਣਂ ਰਣੇ
ਸੋਨੇ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜ ਕੇ, ਦੈਤਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਦੁੱਖੀ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਇੱਕ ਪਹਾੜ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਜਘਾਨ ਮਾਧਵਂ ਵੇਗਾਦ੍ਧਿਰਣ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ੋ ਮਹਾਬਲਃ। ਤਂ ਚ ਸਂਚੂਰ੍ਣਯਾਮਾਸ ਗਦਯਾ ਲੀਲਯਾ ਹਰਿਃ
ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮਾਧਵ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕੀਤਾ। ਪਰ ਹਰੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗਦਾ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ।
ਏਵਂ ਪਰ੍ਵਤਸਾਹਸ੍ਰਂ ਪਾਤਿਤਂ ਤੁ ਕ੍ਰਮੇਣ ਹਿ। ਤਥੈਵ ਲਾਘਵਾਚ੍ਚੂਰ੍ਣਂ ਹਰਿਣਾ ਦਾਨਵਾਰਿਣਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪਹਾੜ ਇਕ-ਇਕ ਕਰਕੇ ਸੁੱਟੇ ਗਏ, ਤੇ ਹਰੀ ਦੀ ਫੁਰਤੀ ਨਾਲ, ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰੇਤ ਵਾਂਗ ਪੀਸ ਦਿੱਤਾ।
ਪੁਨਰ੍ਬਾਹੁਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਕृਤ੍ਵਾਸੌ ਦਾਨਵੋਤ੍ਤਮਃ। ਸ਼ਰੈਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਭਿਰਤ੍ਯੁਗ੍ਰੈਃ ਸ਼ੂਲੈਃ ਪਰਸ਼ੁਕਾਦਿਭਿਃ
ਫਿਰ, ਉਹ ਦਾਨਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਬਣਾਕੇ, ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ, ਭਾਲਿਆਂ, ਤ੍ਰਿਸੂਲਾਂ, ਕੁਹਾੜੀਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਵਵਰ੍ष ਬਹੁਭਿਰ੍ਵਿष੍ਣੁਂ ਕ੍ਰੋਧਾਵਿष੍ਟੇਨ ਚੇਤਸਾ। ਤਾਂਸ੍ਤੁ ਤੇਨੈਵ ਪ੍ਰਹਿਤਾਂਸ਼੍ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਸੁਰਸਤ੍ਤਮਃ
ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਉੱਤੇ ਬੇਅੰਤ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਪਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ।
ਸ਼ਰੈਰ੍ਦੀਪ੍ਤੈਰ੍ਮਹਾਘੋਰੈਰਸੁਰਾਣਾਂ ਭਯਂਕਰੈਃ। ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਸਰ੍ਵਗਾਤ੍ਰੇषੁ ਸ਼ਂਭੁਸ਼ੂਲੋਪਮੈਸ਼੍ਸ਼ਰੈਃ
ਉਹਨੇ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੜਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਦੈਤਾਂ ਲਈ ਡਰਾਉਣੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿਚ, ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਵਰਗੇ ਤੀਰ ਚੁਭਾ ਦਿੱਤੇ।
ਦਾਨਵਾਧਿਪਤਿਃ ਸਂਖ੍ਯੇ ਹ੍ਯਵ੍ਯਯੋ ਹਰਿਰੀਸ਼੍ਵਰਃ। ਸ ਚ ਕਸ਼੍ਮਲਤਾਂ ਗਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਿਮਨੁਤ੍ਤਮਾਮ੍
ਜੰਗ ਵਿਚ, ਅਟੱਲ ਹਰੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਹੈ, ਨੇ ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਬੇਹੋਸ਼ੀ ਵਿਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ।
ਕਾਲਜਿਹ੍ਵੋਪਮਾਂ ਘੋਰਾਮष੍ਟਘਂਟਾਸਮਨ੍ਵਿਤਾਮ੍। ਹਰੇਰੁਰਸਿ ਪੀਨੇ ਚ ਵਿਦ੍ਰੁਤ੍ਯਾ ਪਾਤਯਦ੍ਦ੍ਰੁਤਮ੍
ਉਸਨੇ ਕਾਲ ਦੀ ਜੀਭ ਵਾਂਗ, ਅੱਠ ਘੰਟੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਇਕ ਭਿਆਨਕ ਅਸਤਰ, ਹਰੀ ਦੀ ਚੌੜੀ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੀ।