ਨਿਪਾਤਿਤਾ ਰਣੇ ਦੈਤ੍ਯਾਃ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ਬਲਸ਼ਾਲਿਨਃ। ਕੁਬੇਰਸ੍ਯ ਗਦਾਪਾਤੈਰ੍ਨਿਪਤਂਤਿ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਸੈਂਕੜੇ ਤਾਕਤਵਰ ਦੈਤ ਜੰਗ ਵਿਚ ਡਿੱਗ ਪਏ। ਕੁਬੇਰ ਦੀ ਗਦਾ ਦੇ ਵੱਜਣ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਭਿਦੁਰੇਣੈਵ ਭੇਦਿਤਾ ਦੈਤ੍ਯਪੁਂਗਵਾਃ। ਅਸਂਖ੍ਯਾਤਾਃ ਪਤਂਤ੍ਯੁਰ੍ਵ੍ਯਾਂ ਸ੍ਕਂਦਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਥਾ ਹਤਾਃ
ਇੰਦਰ ਦੇ ਵਜਰ ਨਾਲ ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਟੁੱਟ ਗਏ। ਅਣਗਿਣਤ ਜਣੇ ਸਕੰਦ ਦੀ ਭਾਲਾ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਜਾ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਗਣੇਸ਼ਪਰ੍ਸ਼ੁਪਾਤੇਨ ਪਤਂਤਿ ਮੁਖ੍ਯਮੁਖ੍ਯਕਾਃ। ਵੈਕੁਂਠਕਰਮੁਕ੍ਤੇਨ ਚਕ੍ਰੇਣ ਤੀਵ੍ਰਕਰ੍ਮਣਾ
ਗਣੇਸ਼ ਦੀ ਕੁਹਾੜੀ ਦੇ ਵੱਜਣ ਨਾਲ ਮੁੱਖ ਅੱਗੂ ਡਿੱਗ ਪਏ। ਵੈਕੁੰਠ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਛੱਡੇ ਚੱਕਰ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਮਾਰ ਨਾਲ —
ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਪ੍ਰਵਰਾਣਾਂ ਚ ਸ਼ਿਰਾਂਸਿ ਨਿਪਤਂਤਿ ਕੌ। ਸ਼ਮਨੋ ਯਮਦਂਡੇਨ ਕੋਟਿਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਵੱਡਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ। ਯਮ ਦੇ ਦੰਡ ਨਾਲ ਕਰੋੜਾਂ ਲੱਖਾਂ ਜਣੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਕਰ ਲਏ ਗਏ।
ਅਪਾਤਯਤ੍ਤਦਾ ਭੂਮ੍ਯਾਂ ਕਾਲਃ ਖਡ੍ਗੇਨ ਦਾਨਵਾਨ੍। ਮृਤ੍ਯੁਸ਼੍ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਥਾ ਦੈਤ੍ਯਾਨ੍ਪਾਸ਼ੀ ਪਾਸ਼ੇਨ ਚਾਪਰਾਨ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਕਾਲ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ। ਮੌਤ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭਾਲ ਨਾਲ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਫਾਹਾ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਫਾਹੇ ਨਾਲ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵੱਸ ਕਰ ਲਿਆ।
ਪਾਤੇਨ ਤਕ੍ਸ਼ਕਾਦੀਨਾਂ ਸੁਧਾਂਸ਼ੋਃ ਸ਼ਿਸ਼ਿਰੇਣ ਚ। ਅਸ਼੍ਵਾਰੋਹੀ ਖਰੋਮਨ੍ਯੋਹਨਿਪਾਸ਼ਸ੍ਤਥਾ ਗਜਾਨ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਡਿੱਗਣ ਨਾਲ ਤਕਸ਼ਕ ਆਦਿਕ ਵੀ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਠੰਢ ਨਾਲ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਘੋੜਸਵਾਰ, ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਖੋਤਾ ਤੇ ਫਾਹਾ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਵੀ ਹਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਡਾਹ ਲੈ ਗਏ।
ਪਰਿਘੇਣ ਗਜਂ ਕੁਂਭੇ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਨਾਸ਼ਯਤ੍ਤਤਃ। ਏਵਮਸ਼੍ਵਾਨ੍ਗਜਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਲਾਘਵਾਤ੍ਸ ਨ੍ਯਪਾਤਯਤ੍
ਲੋਹੇ ਦੀ ਗਦ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਹਾਥੀ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਵੱਜ ਕੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਲਦੀ ਡਾਹ ਲੈ ਗਿਆ।
ਏਵਂ ਸਿਦ੍ਧੈਸ਼੍ਚ ਗਂਧਰ੍ਵੈਰਪ੍ਸਰੋਭਿਰ੍ਮਹਾਬਲੈਃ। ਅਨ੍ਯਾਭਿਰ੍ਦੇਵਤਾਭਿਸ਼੍ਚ ਸਮਾਤृਗਣਨਾਯਕੈਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਿੱਧ, ਗੰਧਰਵ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੀਆਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਮਾਤਾ ਦੇਵੀਆਂ ਦੇ ਅਗੂਆਂ ਨੇ ਵੀ,
ਨਿਪਾਤਿਤਾ ਮਹੋਘੋਰਾ ਯੇ ਤੇ ਪ੍ਰਲਯਦਾਨਵਾਃ। ਸ਼ਰੈਸ਼੍ਚ ਖਡ੍ਗਪਾਤੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ੂਲਸ਼ਕ੍ਤਿਪਰਸ਼੍ਵਧੈਃ
ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਵੱਡੇ ਪ੍ਰਲੈ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ, ਤਲਵਾਰਾਂ, ਭਾਲਿਆਂ, ਸੂਲਾਂ ਤੇ ਕੁਹਾੜੀਆਂ ਨਾਲ ਡਾਹ ਲਿਆ।
ਯष੍ਟਿਪਰਿਘਕੁਂਤੈਸ਼੍ਚ ਪਾਤਯਂਤ੍ਯਸੁਰਾਨ੍ਸੁਰਾਃ। ਏਵਂ ਸਂਕ੍ਸ਼ੀਯਮਾਣੇषੁ ਦੈਤ੍ਯਰਾਟ੍ਸਮਪਦ੍ਯਤ
ਲਾਠੀਆਂ, ਗਦਾਂ ਤੇ ਮੁਗਦਰਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਡਾਹ ਲਿਆ। ਜਦ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਘੱਟ ਹੋਣ ਲੱਗੀ, ਤਾਂ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਉੱਠ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਆਦਿਤ੍ਯਰਥਸਂਕਾਸ਼ਂ ਰਥਰਤ੍ਨਵਿਭੂषਿਤਮ੍। ਸ਼ਾਤਕੁਂਭਮਯਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਘਂਟਾਚਾਮਰਭੂषਿਤਮ੍
ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਣੇ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਘੰਟੀਆਂ ਤੇ ਚਾਮਰਾਂ ਨਾਲ ਰੰਗੀਨ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਰਥ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦਾਰ ਦਿਵ੍ਯ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ।
ਪਤਾਕਾਧ੍ਵਜਸਂਪੂਰ੍ਣਂ ਰਮ੍ਯਂ ਸ਼ਕ੍ਰਰਥੋਪਮਮ੍। ਸਮਾਰੁਹ੍ਯ ਮਹਾਵੀਰੋ ਹਿਰਣ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ੋऽਸੁਰਾਧਿਪਃ
ਝੰਡਿਆਂ ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਰਥ ਵਰਗਾ, ਉਹ ਮਹਾਂਵੀਰ ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼, ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਜਘਾਨ ਸ਼ਰਜਾਲੈਸ਼੍ਚ ਦੁਰ੍ਨਿਵਾਰ੍ਯਃ ਸੁਰਾਸੁਰੈਃ। ਸਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਗਜਾਨ੍ਵੀਰੋ ਰਥਾਂਸ਼੍ਚ ਸਹ ਸੈਂਧਵਾਨ੍
ਉਹ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਵਲੋਂ ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਫੌਜਾਂ, ਹਾਥੀ, ਰਥ ਤੇ ਸਿੰਧੂ ਦੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ।
ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਭੂਮੌ ਚ ਸ਼ਤਸ਼ੋਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ। ਏਵਂ ਚਰਨ੍ਸ ਵृਂਦੇषੁ ਨਿਖਿਲੇषੁ ਦਿਵੌਕਸਾਮ੍
ਉਹ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਯੋਧਿਆਂ ਤੇ ਰਥਾਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਾਹ ਲੈ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਟੋਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ।
ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰਃ ਸ਼ਰੌਘਾਨ੍ਮृਤ੍ਯੁਸਨ੍ਨਿਭਾਨ੍। ਕ੍ਰਮੇਣ ਸਮਰੇ ਚਾਥ ਦੇਵਸੈਨ੍ਯਾਨ੍ਯਮਂਥਤ
ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਮੌਤ ਵਰਗੀਆਂ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਡਾਹ ਲਿਆ। ਫਿਰ, ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਇਕ ਇਕ ਕਰਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ।
ਯਥਾ ਪੁष੍ਕਰਿਣੀਵृਂਦੇ ਗਜਃ ਕਂਜਵਨਂ ਸ਼ਿਤੈਃ। ਸ਼ਰਪਾਤੈਰਥੋ ਵੇਗਾਤ੍ਸਿਂਹਨਾਦੈਃ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਜਿਵੇਂ ਹਾਥੀ ਕਮਲ ਦੇ ਪੋਖਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਕਮਲਾਂ ਦੇ ਬਾਗ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਨੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ, ਤੇਜ਼ ਹਮਲਿਆਂ ਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਸਿੰਘਾਂ ਵਾਂਗੂਂ ਗੱਜ ਕੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਧਰਣ੍ਯਾਂ ਪਤਿਤਾ ਵੇਗਾਤ੍ਤਦਾ ਦੈਤ੍ਯੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਚ। ਦਸ਼ਭਿਸ਼੍ਚ ਸੁਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਾਗ੍ਰੈਰ੍ਜਯਂਤਂ ਸ ਜਘਾਨ ਹ
ਉਸ ਦੀ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਲੋਕ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ, ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਦਸ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜਯੰਤ ਨੂੰ ਵੱਜ ਮਾਰਿਆ।
ਰੇਮਂਤਂ ਪਂਚਭਿਰ੍ਬਾਣੈਃ ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਪਂਚਦਸ਼ੇਨ ਤੁ। ਚਿਤ੍ਰਰਥਂ ਵਿਂਸ਼ਤਿਭਿਃਪਂਚਵਿਂਸ਼ਤਿਭਿਰ੍ਗੁਹਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਰੇਮੰਤ ਨੂੰ ਪੰਜ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਪੰਦਰਾਂ ਨਾਲ, ਚਿਤ੍ਰਰਥ ਨੂੰ ਵੀਹ ਨਾਲ ਤੇ ਗੁਹਾ ਨੂੰ ਪੱਚੀ ਨਾਲ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਕੀਤਾ।
ਹੇਰਂਬਂ ਤ੍ਰਿਸ਼ਰੇਣੈਵ ਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਚ੍ਛਰੈਰ੍ਯਮਮ੍। ਤਥੈਵ ਕਾਲਂ ਮृਤ੍ਯੁਂ ਚ ਪਾਣਿਨਾ ਦ੍ਵਿਗੁਣੇਨ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਹੇਰੰਬ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਯਮ ਨੂੰ ਚਾਲੀ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਕਾਲ ਤੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਵੀ ਦੋਹਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜ ਮਾਰਿਆ।
ਗੁਹ੍ਯਕੇਸ਼ਂ ਜਗਤ੍ਪ੍ਰਾਣਂ ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਦਸ਼ਭਿਃ ਸ਼ਰੈਃ। षਡਿਭਸ਼੍ਚ ਸਪ੍ਤਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਰੁਦ੍ਰਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍
ਉਸ ਨੇ ਗੁਹ੍ਯਕੇਸ਼, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਜਾਨ ਹੈ, ਨੂੰ ਦਸ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਰੁਦਰਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਵੱਖ ਛੇ ਤੇ ਸੱਤ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜ ਮਾਰਿਆ।
ਵਸੂਨ੍ਸਰ੍ਵਾਂਸ਼੍ਚ ਸਸ਼ਰੈਃ ਸਿਦ੍ਧਗਂਧਰ੍ਵਪਨ੍ਨਗਾਨ੍। ਦਸ਼ਾष੍ਟਦਸ਼ਭਿਃ षਡਿਭਰ੍ਯੁਦ੍ਧੇ ਦੇਵਾਨ੍ਭਿਨਤ੍ਤ੍ਯਸੌ
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਵਸੂਆਂ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਸਿੱਧ, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦਸ, ਅਠਾਰਾਂ ਤੇ ਛੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਕੀਤਾ।
ਓਜੌਘਾਦਤਿਵੀਰ੍ਯਾਤ੍ਤੁ ਸ਼ੀਘ੍ਰਲਾਘਵਰ੍ਦਸ਼ਨਾਨ੍। ਆਪਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਸੁਰਾ ਭੀਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਤਿਕਰ੍ਤੁਂ ਨ ਚੇਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਹਮਲਿਆਂ ਕਰਕੇ, ਚੁਸਤ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਦੇਵਤੇ ਡਰ ਗਏ ਤੇ ਵਾਪਸ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੇ।
ਮਹੇਸ਼ਸ਼ੂਲਸਂਕਾਸ਼ੈਃ ਸ਼ਰੈਰ੍ਮਰ੍ਮਵਿਭੇਦਿਭਿਃ। ਤਾਡਿਤਾ ਨਿਰ੍ਜਰਾ ਯੁਦ੍ਧੇ ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤਾ ਧਰਣੀਂ ਯਯੁਃ
ਮਹਾਦੇਵ ਦੇ ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਵਰਗੀਆਂ ਤੇ ਜਿੰਦ ਵਿੱਛੋੜਨ ਵਾਲੀਆਂ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿਚ ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਤਸ੍ਯੈਵ ਸਂਮੁਖੇ ਸ੍ਥਾਤੁਂ ਨ ਸ਼ੇਕੁਃ ਪ੍ਰਵਰਾਸ੍ਸੁਰਾਃ। ਤਤੋ ਦੇਵਾ ਵਿਨਿਰ੍ਧੂਤਾਸ੍ਤ੍ਰਿਦਿਵੇਸ਼ੇਨ ਸਂਯੁਤਾਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕੇ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਵਲੋਂ ਹਾਰ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਉਥੋਂ ਭੱਜ ਗਏ।
ਸ਼ਰਣ੍ਯਂ ਤੇ ਹਰਿਂ ਤਤ੍ਰ ਸ਼ਰਣਂ ਤਾਡਿਤਾ ਯਯੁਃ। ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਵਿष੍ਣੁਃ ਪ੍ਰਾਹ ਜਿष੍ਣੁਂ ਖਗੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਹ ਓਥੇ ਜਖਮੀ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਖਾ ਵਾਲੇ ਹਰੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਹਾਰਾ ਲੈਣ ਆ ਗਏ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਪਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਖਗਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਜੀਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਅਧੁਨਾ ਗਚ੍ਛ ਦੈਤ੍ਯਸ੍ਯ ਸਂਮੁਖਂ ਰਣਮੂਰ੍ਧਨਿ। ਨਾਸ਼ਾਯ ਸਤਤਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਗਤਸ੍ਤਸ੍ਯਾਂਤਿਕਂ ਜਵਾਤ੍
ਹੁਣ ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਜਾ ਕੇ, ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਦੈਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋ। ਉਸਦੀ ਨਾਸ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੁਰੰਤ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ।
ਸਰਥਂ ਮਾਰ੍ਗਣੈਰ੍ਭਿਤ੍ਵਾ ਵਿष੍ਣੁਮਾਰੋਧਯਜ੍ਜਵਮ੍। ਰਥਸ੍ਯ ਸਂਮੁਖੇ ਦੈਤ੍ਯ ਉਵਾਚ ਵਿष੍ਣੁਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਉਸਦਾ ਰਥ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਤੋੜ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਉਸਦੀ ਚਾਲ ਰੋਕ ਲਈ। ਫਿਰ ਰਥ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਦੈਤ ਨੇ ਅਟੱਲ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਅਨ੍ਯ ਸृष੍ਟਿਂ ਕਰੋਮ੍ਯਦ੍ਯ ਹਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਾਂ ਚ ਸਨਿਰ੍ਜ੍ਜਰਮ੍। ਤਤੋ ਵਿष੍ਣੁਰੁਵਾਚੇਦਂ ਗਰ੍ਜਂਤਂ ਦੈਤ੍ਯਪੁਂਗਵਮ੍
ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਨਵੀਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਬਣਾਵਾਂਗਾ। ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਗੱਜਦੇ ਹੋਏ ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ਕ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਪਰ੍ਦ੍ਧਨੇ ਪਾਪ ਯਦਿ ਯੁਦ੍ਧੇ ਸ੍ਥਿਰੋ ਭਵ। ਤਤਃ ਸ਼ਰਸ਼ਤੈਰੇਵ ਜਘਾਨ ਵਿष੍ਣੁਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਜੇ ਤੂੰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਸਮਰਥ ਹੈਂ, ਦੁਸ਼ਟ, ਤਾਂ ਜੰਗ ਵਿਚ ਡਿੱਠਾ ਰਹਿ। ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਉੱਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਅਸਂਭ੍ਰਾਂਤਃ ਸ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਯਮਦਂਡਨਿਭਾਨ੍ਸ਼ਰਾਨ੍। ਪੁਨਃ ਸ਼ਰਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਪ੍ਰੇਰਯਾਮਾਸ ਤਂ ਰਣੇ
ਉਹ ਬਿਲਕੁਲ ਨਿੜਰ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਯਮਰਾਜ ਦੀ ਲਾਠੀ ਵਰਗੇ ਤੀਰ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ। ਫਿਰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਉਸ ਉੱਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੀਰ ਵਾਪਸ ਚਲਾਏ।