ਸੌਰਭਂ ਸ਼ਰਸਂਘੈਸ਼੍ਚ ਜਯਂਤੋ ਵਸ਼ਮਾਨਯਤ੍। ਸ਼ਕ੍ਤਿਹਸ੍ਤਂ ਚ ਸਂਹ੍ਰਾਦਂ ਯਮਦਂਡਂ ਨਰਾਂਤਕਮ੍
ਜਯੰਤ ਨੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਨਾਲ ਸੌਰਭ ਨੂੰ ਵੱਸ ਵਿਚ ਕਰ ਲਿਆ। ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਭਾਲਾ ਫੜ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸੰਹ੍ਰਾਦ, ਯਮਦੰਡ ਤੇ ਨਰਾਂਤਕ ਨੂੰ ਵੀ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ।
ਹਤ੍ਵਾ ਚ ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਸ ਭਸ੍ਮੀਕृਤਵਿਗ੍ਰਹਃ। ਕਾਲਸ਼੍ਚ ਖਡ੍ਗਪਾਤੇਨ ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਬਾਭ੍ਰਵਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਰਾਖ ਬਣ ਗਏ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ। ਕਾਲ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਬਭਰਵ ਨੂੰ ਵੀ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ਬਿਭੇਦਾਸ਼੍ਵਂ ਤਥਾ ਨਿਰ੍ਘृਣਕਂ ਰਣੇ। ਅਗ੍ਨਿਨਾ ਦਹ੍ਯਮਾਨਾਸ਼੍ਚ ਸਪ੍ਤੈਤੇ ਚ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਮੌਤ ਨੇ ਭਾਲਾ ਮਾਰ ਕੇ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਤੇ ਨਿਰਘ੍ਰਿਣਕ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਵੱਜਿਆ। ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੜ ਕੇ, ਇਹ ਸੱਤੋਂ ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਭਦ੍ਰਬਾਹੁਰ੍ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਸੁਗਂਧੋ ਗਂਧ ਏਵ ਚ। ਭੌਰਿਕੋ ਵਲ੍ਲਿਕੋ ਭੀਮ ਏਤੇ ਸੇਨਾਗ੍ਰਗਾਮਿਨਃ
ਭਦ੍ਰਬਾਹੁ, ਵੱਡੇ ਬਾਂਹ ਵਾਲਾ, ਸੁਗੰਧ, ਗੰਧ, ਭੌਰਿਕ, ਵੱਲਿਕ ਤੇ ਭੀਮ — ਇਹ ਸਾਰੇ ਫੌਜ ਦੇ ਅੱਗੂ ਸਨ।
ਰਣੇ ਸਂਦਗ੍ਧਦੇਹਾਸ਼੍ਚ ਪੇਤੁਰੁਰ੍ਵ੍ਯਾਂ ਗਤਾਸਵਃ। ਪਾਸ਼ਬਦ੍ਧਾ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਾ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਜੰਗ ਵਿਚ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਸੜ ਗਏ ਤੇ ਉਹ ਜਾਨ ਗਵਾ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ। ਵੜੂਣ ਦੇ ਪਾਸ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ, ਇਹ ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ ਆਪਣਾ ਅੰਤ ਵੇਖ ਗਏ।
ਪੇਤੁਰੁਰ੍ਵ੍ਯਾਂ ਮਹਾਸਤ੍ਵਾਃ ਸ਼ੂਰਾਃ ਸ਼ੂਰਭਯਾਨਕਾਃ। ਸ਼ੂਰਸ੍ਯ ਰਸ਼੍ਮਿਜਾਲੇਨ ਨਿਹਤਾਃ ਪਞ੍ਚਦਾਨਵਾਃ
ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ, ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਵੀਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ। ਪੰਜ ਦਾਨਵ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਤੁਰੁਤੁਂਬੁਰੁਦੁਰ੍ਮੇਧਸ੍ਸਾਧਕਾ ਸਾਧਕਾਭਿਧਾਃ। ਕ੍ਰੂਰ ਕ੍ਰੌਂਚ ਰਣੇਸ਼ਾਨ ਮੋਦਸਂਮੋਦ षਣ੍ਮੁਖਾਃ
ਤੁਰੁਤੁ, ਤੁੰਬੁਰੂ, ਦੁਰਮੇਧ, ਸਾਧਕ, ਸਾਧਕ ਨਾਂ ਵਾਲਾ, ਕ੍ਰੂਰ, ਕ੍ਰੌਂਚ, ਰਣੇਸ਼, ਮੋਦ, ਸੰਮੋਦ ਤੇ ਛਣਮੁਖ —
ਸ਼ਰੈਰ੍ਨਿਪਾਤਿਤਾ ਦੈਤ੍ਯਾਃ ਸਂਯੁਗੇ ਮਾਤਰਿਸ਼੍ਵਨਾ। ਨੈਰ੍ऋਤੋ ਗਦਯਾ ਭੀਮਂ ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਭੂਤਲੇ
ਇਹ ਦੈਤ ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਾਨ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿਚ ਡਿੱਗ ਪਏ। ਨੈਰਿਤ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗਦਾ ਨਾਲ ਭੀਮ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ੂਲਪਾਤੈਸ਼੍ਚ ਰੁਦ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ਦੈਤ੍ਯਦਾਨਵਾਃ। ਨਿਪੇਤੁਃ ਸਂਯੁਗੇ ਭੀਤਾਃ ਸਂਮੁਖਾ ਰਣਪਂਡਿਤਾਃ
ਰੁਦਰਾਂ ਦੇ ਸ਼ੂਲਾਂ ਦੇ ਵੱਜਣ ਨਾਲ ਸੈਂਕੜੇ ਦੈਤ ਤੇ ਦਾਨਵ ਜੰਗ ਵਿਚ ਡਰ ਕੇ ਡਿੱਗ ਪਏ, ਜੰਗ ਦੇ ਮਾਹਿਰਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ।
ਵਸੂਨਾਂ ਸ਼ਰਪਾਤੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ੂਰਾਣਾਂ ਰਸ਼੍ਮਿਮਾਲਿਨਾਮ੍। ਮੇਘਾਨਾਂ ਕਰਕਾਭਿਸ਼੍ਚ ਵਜ੍ਰਪਾਤੈਸ੍ਸੁਦਾਰੁਣੈਃ
ਵਸੂਆਂ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ, ਵੱਡੇ ਯੋਧਿਆਂ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ, ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਓਲੇ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਵਜਰਾਂ ਦੇ ਵੱਜਣ ਨਾਲ —
ਨਿਪਾਤਿਤਾ ਰਣੇ ਦੈਤ੍ਯਾਃ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ਬਲਸ਼ਾਲਿਨਃ। ਕੁਬੇਰਸ੍ਯ ਗਦਾਪਾਤੈਰ੍ਨਿਪਤਂਤਿ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਸੈਂਕੜੇ ਤਾਕਤਵਰ ਦੈਤ ਜੰਗ ਵਿਚ ਡਿੱਗ ਪਏ। ਕੁਬੇਰ ਦੀ ਗਦਾ ਦੇ ਵੱਜਣ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਭਿਦੁਰੇਣੈਵ ਭੇਦਿਤਾ ਦੈਤ੍ਯਪੁਂਗਵਾਃ। ਅਸਂਖ੍ਯਾਤਾਃ ਪਤਂਤ੍ਯੁਰ੍ਵ੍ਯਾਂ ਸ੍ਕਂਦਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਥਾ ਹਤਾਃ
ਇੰਦਰ ਦੇ ਵਜਰ ਨਾਲ ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਟੁੱਟ ਗਏ। ਅਣਗਿਣਤ ਜਣੇ ਸਕੰਦ ਦੀ ਭਾਲਾ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਜਾ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਗਣੇਸ਼ਪਰ੍ਸ਼ੁਪਾਤੇਨ ਪਤਂਤਿ ਮੁਖ੍ਯਮੁਖ੍ਯਕਾਃ। ਵੈਕੁਂਠਕਰਮੁਕ੍ਤੇਨ ਚਕ੍ਰੇਣ ਤੀਵ੍ਰਕਰ੍ਮਣਾ
ਗਣੇਸ਼ ਦੀ ਕੁਹਾੜੀ ਦੇ ਵੱਜਣ ਨਾਲ ਮੁੱਖ ਅੱਗੂ ਡਿੱਗ ਪਏ। ਵੈਕੁੰਠ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਛੱਡੇ ਚੱਕਰ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਮਾਰ ਨਾਲ —
ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਪ੍ਰਵਰਾਣਾਂ ਚ ਸ਼ਿਰਾਂਸਿ ਨਿਪਤਂਤਿ ਕੌ। ਸ਼ਮਨੋ ਯਮਦਂਡੇਨ ਕੋਟਿਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਵੱਡਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ। ਯਮ ਦੇ ਦੰਡ ਨਾਲ ਕਰੋੜਾਂ ਲੱਖਾਂ ਜਣੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਕਰ ਲਏ ਗਏ।
ਅਪਾਤਯਤ੍ਤਦਾ ਭੂਮ੍ਯਾਂ ਕਾਲਃ ਖਡ੍ਗੇਨ ਦਾਨਵਾਨ੍। ਮृਤ੍ਯੁਸ਼੍ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਥਾ ਦੈਤ੍ਯਾਨ੍ਪਾਸ਼ੀ ਪਾਸ਼ੇਨ ਚਾਪਰਾਨ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਕਾਲ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ। ਮੌਤ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭਾਲ ਨਾਲ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਫਾਹਾ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਫਾਹੇ ਨਾਲ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵੱਸ ਕਰ ਲਿਆ।
ਪਾਤੇਨ ਤਕ੍ਸ਼ਕਾਦੀਨਾਂ ਸੁਧਾਂਸ਼ੋਃ ਸ਼ਿਸ਼ਿਰੇਣ ਚ। ਅਸ਼੍ਵਾਰੋਹੀ ਖਰੋਮਨ੍ਯੋਹਨਿਪਾਸ਼ਸ੍ਤਥਾ ਗਜਾਨ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਡਿੱਗਣ ਨਾਲ ਤਕਸ਼ਕ ਆਦਿਕ ਵੀ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਠੰਢ ਨਾਲ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਘੋੜਸਵਾਰ, ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਖੋਤਾ ਤੇ ਫਾਹਾ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਵੀ ਹਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਡਾਹ ਲੈ ਗਏ।
ਪਰਿਘੇਣ ਗਜਂ ਕੁਂਭੇ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਨਾਸ਼ਯਤ੍ਤਤਃ। ਏਵਮਸ਼੍ਵਾਨ੍ਗਜਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਲਾਘਵਾਤ੍ਸ ਨ੍ਯਪਾਤਯਤ੍
ਲੋਹੇ ਦੀ ਗਦ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਹਾਥੀ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਵੱਜ ਕੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਲਦੀ ਡਾਹ ਲੈ ਗਿਆ।
ਏਵਂ ਸਿਦ੍ਧੈਸ਼੍ਚ ਗਂਧਰ੍ਵੈਰਪ੍ਸਰੋਭਿਰ੍ਮਹਾਬਲੈਃ। ਅਨ੍ਯਾਭਿਰ੍ਦੇਵਤਾਭਿਸ਼੍ਚ ਸਮਾਤृਗਣਨਾਯਕੈਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਿੱਧ, ਗੰਧਰਵ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੀਆਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਮਾਤਾ ਦੇਵੀਆਂ ਦੇ ਅਗੂਆਂ ਨੇ ਵੀ,
ਨਿਪਾਤਿਤਾ ਮਹੋਘੋਰਾ ਯੇ ਤੇ ਪ੍ਰਲਯਦਾਨਵਾਃ। ਸ਼ਰੈਸ਼੍ਚ ਖਡ੍ਗਪਾਤੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ੂਲਸ਼ਕ੍ਤਿਪਰਸ਼੍ਵਧੈਃ
ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਵੱਡੇ ਪ੍ਰਲੈ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ, ਤਲਵਾਰਾਂ, ਭਾਲਿਆਂ, ਸੂਲਾਂ ਤੇ ਕੁਹਾੜੀਆਂ ਨਾਲ ਡਾਹ ਲਿਆ।
ਯष੍ਟਿਪਰਿਘਕੁਂਤੈਸ਼੍ਚ ਪਾਤਯਂਤ੍ਯਸੁਰਾਨ੍ਸੁਰਾਃ। ਏਵਂ ਸਂਕ੍ਸ਼ੀਯਮਾਣੇषੁ ਦੈਤ੍ਯਰਾਟ੍ਸਮਪਦ੍ਯਤ
ਲਾਠੀਆਂ, ਗਦਾਂ ਤੇ ਮੁਗਦਰਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਡਾਹ ਲਿਆ। ਜਦ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਘੱਟ ਹੋਣ ਲੱਗੀ, ਤਾਂ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਉੱਠ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਆਦਿਤ੍ਯਰਥਸਂਕਾਸ਼ਂ ਰਥਰਤ੍ਨਵਿਭੂषਿਤਮ੍। ਸ਼ਾਤਕੁਂਭਮਯਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਘਂਟਾਚਾਮਰਭੂषਿਤਮ੍
ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਣੇ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਘੰਟੀਆਂ ਤੇ ਚਾਮਰਾਂ ਨਾਲ ਰੰਗੀਨ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਰਥ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦਾਰ ਦਿਵ੍ਯ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ।
ਪਤਾਕਾਧ੍ਵਜਸਂਪੂਰ੍ਣਂ ਰਮ੍ਯਂ ਸ਼ਕ੍ਰਰਥੋਪਮਮ੍। ਸਮਾਰੁਹ੍ਯ ਮਹਾਵੀਰੋ ਹਿਰਣ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ੋऽਸੁਰਾਧਿਪਃ
ਝੰਡਿਆਂ ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਰਥ ਵਰਗਾ, ਉਹ ਮਹਾਂਵੀਰ ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼, ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਜਘਾਨ ਸ਼ਰਜਾਲੈਸ਼੍ਚ ਦੁਰ੍ਨਿਵਾਰ੍ਯਃ ਸੁਰਾਸੁਰੈਃ। ਸਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਗਜਾਨ੍ਵੀਰੋ ਰਥਾਂਸ਼੍ਚ ਸਹ ਸੈਂਧਵਾਨ੍
ਉਹ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਵਲੋਂ ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਫੌਜਾਂ, ਹਾਥੀ, ਰਥ ਤੇ ਸਿੰਧੂ ਦੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ।
ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਭੂਮੌ ਚ ਸ਼ਤਸ਼ੋਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ। ਏਵਂ ਚਰਨ੍ਸ ਵृਂਦੇषੁ ਨਿਖਿਲੇषੁ ਦਿਵੌਕਸਾਮ੍
ਉਹ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਯੋਧਿਆਂ ਤੇ ਰਥਾਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਾਹ ਲੈ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਟੋਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ।
ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰਃ ਸ਼ਰੌਘਾਨ੍ਮृਤ੍ਯੁਸਨ੍ਨਿਭਾਨ੍। ਕ੍ਰਮੇਣ ਸਮਰੇ ਚਾਥ ਦੇਵਸੈਨ੍ਯਾਨ੍ਯਮਂਥਤ
ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਮੌਤ ਵਰਗੀਆਂ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਡਾਹ ਲਿਆ। ਫਿਰ, ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਇਕ ਇਕ ਕਰਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ।
ਯਥਾ ਪੁष੍ਕਰਿਣੀਵृਂਦੇ ਗਜਃ ਕਂਜਵਨਂ ਸ਼ਿਤੈਃ। ਸ਼ਰਪਾਤੈਰਥੋ ਵੇਗਾਤ੍ਸਿਂਹਨਾਦੈਃ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਜਿਵੇਂ ਹਾਥੀ ਕਮਲ ਦੇ ਪੋਖਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਕਮਲਾਂ ਦੇ ਬਾਗ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਨੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ, ਤੇਜ਼ ਹਮਲਿਆਂ ਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਸਿੰਘਾਂ ਵਾਂਗੂਂ ਗੱਜ ਕੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਧਰਣ੍ਯਾਂ ਪਤਿਤਾ ਵੇਗਾਤ੍ਤਦਾ ਦੈਤ੍ਯੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਚ। ਦਸ਼ਭਿਸ਼੍ਚ ਸੁਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਾਗ੍ਰੈਰ੍ਜਯਂਤਂ ਸ ਜਘਾਨ ਹ
ਉਸ ਦੀ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਲੋਕ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ, ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਦਸ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜਯੰਤ ਨੂੰ ਵੱਜ ਮਾਰਿਆ।
ਰੇਮਂਤਂ ਪਂਚਭਿਰ੍ਬਾਣੈਃ ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਪਂਚਦਸ਼ੇਨ ਤੁ। ਚਿਤ੍ਰਰਥਂ ਵਿਂਸ਼ਤਿਭਿਃਪਂਚਵਿਂਸ਼ਤਿਭਿਰ੍ਗੁਹਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਰੇਮੰਤ ਨੂੰ ਪੰਜ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਪੰਦਰਾਂ ਨਾਲ, ਚਿਤ੍ਰਰਥ ਨੂੰ ਵੀਹ ਨਾਲ ਤੇ ਗੁਹਾ ਨੂੰ ਪੱਚੀ ਨਾਲ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਕੀਤਾ।
ਹੇਰਂਬਂ ਤ੍ਰਿਸ਼ਰੇਣੈਵ ਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਚ੍ਛਰੈਰ੍ਯਮਮ੍। ਤਥੈਵ ਕਾਲਂ ਮृਤ੍ਯੁਂ ਚ ਪਾਣਿਨਾ ਦ੍ਵਿਗੁਣੇਨ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਹੇਰੰਬ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਯਮ ਨੂੰ ਚਾਲੀ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਕਾਲ ਤੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਵੀ ਦੋਹਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜ ਮਾਰਿਆ।
ਗੁਹ੍ਯਕੇਸ਼ਂ ਜਗਤ੍ਪ੍ਰਾਣਂ ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਦਸ਼ਭਿਃ ਸ਼ਰੈਃ। षਡਿਭਸ਼੍ਚ ਸਪ੍ਤਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਰੁਦ੍ਰਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍
ਉਸ ਨੇ ਗੁਹ੍ਯਕੇਸ਼, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਜਾਨ ਹੈ, ਨੂੰ ਦਸ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਰੁਦਰਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਵੱਖ ਛੇ ਤੇ ਸੱਤ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜ ਮਾਰਿਆ।