ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਾਦ੍ਮਪੁਰਾਣੇ ਪ੍ਰਥਮੇ ਸृष੍ਟਿਖਂਡੇ ਤ੍ਰੈਪੁਰਿਵਿਮਰ੍ਦੋਨਾਮ ਚਤੁਸ੍ਸਪ੍ਤਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣੇ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਭਾਗ ਵਿਚ, 'ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦਾ ਨਾਸ' ਨਾਮਕ ਚੌਹੱਤਰਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ-। ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਾਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਦੇਵਾਃ ਸ਼ਕ੍ਰਪੁਰੋਗਮਾਃ। ਦੁਦ੍ਰੁਵੁਰ੍ਦੈਤ੍ਯਸਂਘਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵੇ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਸਮਂਤਤਃ
ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ— ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਟੋਲਿਆਂ ਵੱਲ ਹਰ ਪਾਸੇ ਦੌੜ ਪਏ।
ਆਜਗਾਮ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਕੁਂਭੋ ਨਾਮ ਮਹਾਸੁਰਃ। ਨੈਰ੍ऋਤੋ ਯਕ੍ਸ਼ਰਾਜਾਨਂ ਗਦਯਾ ਚਾਹਨਦ੍ਭृਸ਼ਮ੍
ਫਿਰ ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਕੁੰਭ ਨਾਮ ਦਾ ਮਹਾਨ ਦਾਨਵ ਆਇਆ। ਨੈਰਿਤ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਯਕਸ਼ਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਗਦਾ ਨਾਲ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ।
ਗੁਹ੍ਯਕੇਸ਼ੋ ਗਦਾਪਾਤੈਰ੍ਜਘਾਨ ਭृਸ਼ਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਤਤੋਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਗਦਾਯੁਦ੍ਧਮਭਵਦ੍ਭੀषਣਂ ਤਯੋਃ
ਗੁਹ੍ਯਕ ਨੇ ਵੀ ਗਦੇ ਦੇ ਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਮਾਰਿਆ। ਫਿਰ ਦੋਹਾਂ ਵਿਚ ਡਰਾਉਣੀ ਗਦਾ-ਜੰਗ ਹੋਈ।
ਚਕ੍ਰਬਂਧਂ ਮਹਾਬਂਧਂ ਪੁਰੋਵਧ੍ਯਨਿਬਂਧਨਮ੍। ਪ੍ਰਾਚੁਰਂ ਭੀषਣਂ ਯਾਨਂ ਸ੍ਫੋਟਤੈਲਾਭਿਵਾਸ੍ਤਿਕਮ੍
ਉੱਥੇ ਚੱਕਰਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਬਣਾਵਟ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਰੋਕ, ਅੱਗੇ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਬੰਧ, ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਘਣੀ ਲੜਾਈ ਦੀ ਕਤਾਰ, ਤੇ ਤੇਲ ਨਾਲ ਲਿਪੇ ਵਾਹਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਗਏ।
ਤੇਨ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਹਾਯੁਦ੍ਧਮਵਸਾਨੇ ਧਨੇਸ਼੍ਵਰਃ। ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਤਂ ਸ੍ਫੋਟਂ ਤਸ੍ਯ ਕੁਂਭਸ੍ਯ ਚੋਰਸਿ
ਉਸ ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਧਨ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਖ਼ਰ ਵਿਚ ਉਹ ਫਟਣ ਵਾਲਾ ਵਾਹਨ ਕੁੰਭ ਦੇ ਸੀਨੇ ਉੱਤੇ ਵੱਜਾ ਦਿੱਤਾ।
ਭਗ੍ਨਦਂष੍ਟ੍ਰਸ੍ਤਤਃ ਕੁਂਭੋ ਨਿਪਪਾਤ ਮਹੀਤਲੇ। ਸ੍ਯਂਦਨਸ੍ਥੋ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੋ ਜਂਭੋ ਹਰਿਹਯਂ ਤਦਾ
ਫਿਰ ਕੁੰਭ ਦੇ ਦੰਦ ਟੁੱਟ ਗਏ ਤੇ ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਜੰਭਾ ਆਪਣੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਹਰਿਹਯਾ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਜਘਾਨਸ਼ਰਸਂਘੈਸ਼੍ਚ ਤਥੈਵੈਰਾਵਣਂ ਭृਸ਼ਮ੍। ਵਾਸਵੋ ਭਿਦੁਰੇਣੈਵ ਸਂਬਿਭੇਦਾਸੁਰੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਨਾਲ ਏਰਾਵਣ ਉੱਤੇ ਭਿਆਨਕ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਜਰ ਨਾਲ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਪਪਾਤ ਧਰਾਪृष੍ਠੇ ਗਤਾਸੁਰ੍ਲੋਹਿਤੋਕ੍ਸ਼ਿਤਃ। ਤਥਾਰਣ੍ਯਂ ਸੁਘੋਰਂ ਚ ਅਘੋਰਂ ਘੋਰਮੇਵ ਚ
ਉਹ ਲਹੂ ਨਾਲ ਭਿੱਜਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਜਾਨ ਛੱਡ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੰਗਲ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਡਰਾਉਣਾ ਤੇ ਸੁੰਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਸੀ।
ਚਤੁਰੋ ਗਣਮੁਖ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਬਿਭੇਦ ਸਂਯੁਗੇ। ਸੇਨਾਨ੍ਯਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਂ ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਲਾਘਵਾਤ੍
ਜੰਗ ਵਿਚ ਉਸ ਨੇ ਚਾਰ ਮੁੱਖ ਸੈਨਾਪਤੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਭਾਲਾ ਨਾਲ ਵੱਜ ਕੇ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ। ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਹਰ ਇੱਕ ਸੈਨਾਪਤੀ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸੌਰਭਂ ਸ਼ਰਸਂਘੈਸ਼੍ਚ ਜਯਂਤੋ ਵਸ਼ਮਾਨਯਤ੍। ਸ਼ਕ੍ਤਿਹਸ੍ਤਂ ਚ ਸਂਹ੍ਰਾਦਂ ਯਮਦਂਡਂ ਨਰਾਂਤਕਮ੍
ਜਯੰਤ ਨੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਨਾਲ ਸੌਰਭ ਨੂੰ ਵੱਸ ਵਿਚ ਕਰ ਲਿਆ। ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਭਾਲਾ ਫੜ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸੰਹ੍ਰਾਦ, ਯਮਦੰਡ ਤੇ ਨਰਾਂਤਕ ਨੂੰ ਵੀ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ।
ਹਤ੍ਵਾ ਚ ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਸ ਭਸ੍ਮੀਕृਤਵਿਗ੍ਰਹਃ। ਕਾਲਸ਼੍ਚ ਖਡ੍ਗਪਾਤੇਨ ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਬਾਭ੍ਰਵਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਰਾਖ ਬਣ ਗਏ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ। ਕਾਲ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਬਭਰਵ ਨੂੰ ਵੀ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ਬਿਭੇਦਾਸ਼੍ਵਂ ਤਥਾ ਨਿਰ੍ਘृਣਕਂ ਰਣੇ। ਅਗ੍ਨਿਨਾ ਦਹ੍ਯਮਾਨਾਸ਼੍ਚ ਸਪ੍ਤੈਤੇ ਚ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਮੌਤ ਨੇ ਭਾਲਾ ਮਾਰ ਕੇ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਤੇ ਨਿਰਘ੍ਰਿਣਕ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਵੱਜਿਆ। ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੜ ਕੇ, ਇਹ ਸੱਤੋਂ ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਭਦ੍ਰਬਾਹੁਰ੍ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਸੁਗਂਧੋ ਗਂਧ ਏਵ ਚ। ਭੌਰਿਕੋ ਵਲ੍ਲਿਕੋ ਭੀਮ ਏਤੇ ਸੇਨਾਗ੍ਰਗਾਮਿਨਃ
ਭਦ੍ਰਬਾਹੁ, ਵੱਡੇ ਬਾਂਹ ਵਾਲਾ, ਸੁਗੰਧ, ਗੰਧ, ਭੌਰਿਕ, ਵੱਲਿਕ ਤੇ ਭੀਮ — ਇਹ ਸਾਰੇ ਫੌਜ ਦੇ ਅੱਗੂ ਸਨ।
ਰਣੇ ਸਂਦਗ੍ਧਦੇਹਾਸ਼੍ਚ ਪੇਤੁਰੁਰ੍ਵ੍ਯਾਂ ਗਤਾਸਵਃ। ਪਾਸ਼ਬਦ੍ਧਾ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਾ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਜੰਗ ਵਿਚ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਸੜ ਗਏ ਤੇ ਉਹ ਜਾਨ ਗਵਾ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ। ਵੜੂਣ ਦੇ ਪਾਸ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ, ਇਹ ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ ਆਪਣਾ ਅੰਤ ਵੇਖ ਗਏ।
ਪੇਤੁਰੁਰ੍ਵ੍ਯਾਂ ਮਹਾਸਤ੍ਵਾਃ ਸ਼ੂਰਾਃ ਸ਼ੂਰਭਯਾਨਕਾਃ। ਸ਼ੂਰਸ੍ਯ ਰਸ਼੍ਮਿਜਾਲੇਨ ਨਿਹਤਾਃ ਪਞ੍ਚਦਾਨਵਾਃ
ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ, ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਵੀਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ। ਪੰਜ ਦਾਨਵ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਤੁਰੁਤੁਂਬੁਰੁਦੁਰ੍ਮੇਧਸ੍ਸਾਧਕਾ ਸਾਧਕਾਭਿਧਾਃ। ਕ੍ਰੂਰ ਕ੍ਰੌਂਚ ਰਣੇਸ਼ਾਨ ਮੋਦਸਂਮੋਦ षਣ੍ਮੁਖਾਃ
ਤੁਰੁਤੁ, ਤੁੰਬੁਰੂ, ਦੁਰਮੇਧ, ਸਾਧਕ, ਸਾਧਕ ਨਾਂ ਵਾਲਾ, ਕ੍ਰੂਰ, ਕ੍ਰੌਂਚ, ਰਣੇਸ਼, ਮੋਦ, ਸੰਮੋਦ ਤੇ ਛਣਮੁਖ —
ਸ਼ਰੈਰ੍ਨਿਪਾਤਿਤਾ ਦੈਤ੍ਯਾਃ ਸਂਯੁਗੇ ਮਾਤਰਿਸ਼੍ਵਨਾ। ਨੈਰ੍ऋਤੋ ਗਦਯਾ ਭੀਮਂ ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਭੂਤਲੇ
ਇਹ ਦੈਤ ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਾਨ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿਚ ਡਿੱਗ ਪਏ। ਨੈਰਿਤ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗਦਾ ਨਾਲ ਭੀਮ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ੂਲਪਾਤੈਸ਼੍ਚ ਰੁਦ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ਦੈਤ੍ਯਦਾਨਵਾਃ। ਨਿਪੇਤੁਃ ਸਂਯੁਗੇ ਭੀਤਾਃ ਸਂਮੁਖਾ ਰਣਪਂਡਿਤਾਃ
ਰੁਦਰਾਂ ਦੇ ਸ਼ੂਲਾਂ ਦੇ ਵੱਜਣ ਨਾਲ ਸੈਂਕੜੇ ਦੈਤ ਤੇ ਦਾਨਵ ਜੰਗ ਵਿਚ ਡਰ ਕੇ ਡਿੱਗ ਪਏ, ਜੰਗ ਦੇ ਮਾਹਿਰਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ।
ਵਸੂਨਾਂ ਸ਼ਰਪਾਤੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ੂਰਾਣਾਂ ਰਸ਼੍ਮਿਮਾਲਿਨਾਮ੍। ਮੇਘਾਨਾਂ ਕਰਕਾਭਿਸ਼੍ਚ ਵਜ੍ਰਪਾਤੈਸ੍ਸੁਦਾਰੁਣੈਃ
ਵਸੂਆਂ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ, ਵੱਡੇ ਯੋਧਿਆਂ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ, ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਓਲੇ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਵਜਰਾਂ ਦੇ ਵੱਜਣ ਨਾਲ —
ਨਿਪਾਤਿਤਾ ਰਣੇ ਦੈਤ੍ਯਾਃ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ਬਲਸ਼ਾਲਿਨਃ। ਕੁਬੇਰਸ੍ਯ ਗਦਾਪਾਤੈਰ੍ਨਿਪਤਂਤਿ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਸੈਂਕੜੇ ਤਾਕਤਵਰ ਦੈਤ ਜੰਗ ਵਿਚ ਡਿੱਗ ਪਏ। ਕੁਬੇਰ ਦੀ ਗਦਾ ਦੇ ਵੱਜਣ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਭਿਦੁਰੇਣੈਵ ਭੇਦਿਤਾ ਦੈਤ੍ਯਪੁਂਗਵਾਃ। ਅਸਂਖ੍ਯਾਤਾਃ ਪਤਂਤ੍ਯੁਰ੍ਵ੍ਯਾਂ ਸ੍ਕਂਦਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਥਾ ਹਤਾਃ
ਇੰਦਰ ਦੇ ਵਜਰ ਨਾਲ ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਟੁੱਟ ਗਏ। ਅਣਗਿਣਤ ਜਣੇ ਸਕੰਦ ਦੀ ਭਾਲਾ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਜਾ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਗਣੇਸ਼ਪਰ੍ਸ਼ੁਪਾਤੇਨ ਪਤਂਤਿ ਮੁਖ੍ਯਮੁਖ੍ਯਕਾਃ। ਵੈਕੁਂਠਕਰਮੁਕ੍ਤੇਨ ਚਕ੍ਰੇਣ ਤੀਵ੍ਰਕਰ੍ਮਣਾ
ਗਣੇਸ਼ ਦੀ ਕੁਹਾੜੀ ਦੇ ਵੱਜਣ ਨਾਲ ਮੁੱਖ ਅੱਗੂ ਡਿੱਗ ਪਏ। ਵੈਕੁੰਠ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਛੱਡੇ ਚੱਕਰ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਮਾਰ ਨਾਲ —
ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਪ੍ਰਵਰਾਣਾਂ ਚ ਸ਼ਿਰਾਂਸਿ ਨਿਪਤਂਤਿ ਕੌ। ਸ਼ਮਨੋ ਯਮਦਂਡੇਨ ਕੋਟਿਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਵੱਡਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ। ਯਮ ਦੇ ਦੰਡ ਨਾਲ ਕਰੋੜਾਂ ਲੱਖਾਂ ਜਣੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਕਰ ਲਏ ਗਏ।
ਅਪਾਤਯਤ੍ਤਦਾ ਭੂਮ੍ਯਾਂ ਕਾਲਃ ਖਡ੍ਗੇਨ ਦਾਨਵਾਨ੍। ਮृਤ੍ਯੁਸ਼੍ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਥਾ ਦੈਤ੍ਯਾਨ੍ਪਾਸ਼ੀ ਪਾਸ਼ੇਨ ਚਾਪਰਾਨ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਕਾਲ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ। ਮੌਤ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭਾਲ ਨਾਲ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਫਾਹਾ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਫਾਹੇ ਨਾਲ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵੱਸ ਕਰ ਲਿਆ।
ਪਾਤੇਨ ਤਕ੍ਸ਼ਕਾਦੀਨਾਂ ਸੁਧਾਂਸ਼ੋਃ ਸ਼ਿਸ਼ਿਰੇਣ ਚ। ਅਸ਼੍ਵਾਰੋਹੀ ਖਰੋਮਨ੍ਯੋਹਨਿਪਾਸ਼ਸ੍ਤਥਾ ਗਜਾਨ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਡਿੱਗਣ ਨਾਲ ਤਕਸ਼ਕ ਆਦਿਕ ਵੀ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਠੰਢ ਨਾਲ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਘੋੜਸਵਾਰ, ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਖੋਤਾ ਤੇ ਫਾਹਾ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਵੀ ਹਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਡਾਹ ਲੈ ਗਏ।
ਪਰਿਘੇਣ ਗਜਂ ਕੁਂਭੇ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਨਾਸ਼ਯਤ੍ਤਤਃ। ਏਵਮਸ਼੍ਵਾਨ੍ਗਜਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਲਾਘਵਾਤ੍ਸ ਨ੍ਯਪਾਤਯਤ੍
ਲੋਹੇ ਦੀ ਗਦ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਹਾਥੀ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਵੱਜ ਕੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਲਦੀ ਡਾਹ ਲੈ ਗਿਆ।
ਏਵਂ ਸਿਦ੍ਧੈਸ਼੍ਚ ਗਂਧਰ੍ਵੈਰਪ੍ਸਰੋਭਿਰ੍ਮਹਾਬਲੈਃ। ਅਨ੍ਯਾਭਿਰ੍ਦੇਵਤਾਭਿਸ਼੍ਚ ਸਮਾਤृਗਣਨਾਯਕੈਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਿੱਧ, ਗੰਧਰਵ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੀਆਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਮਾਤਾ ਦੇਵੀਆਂ ਦੇ ਅਗੂਆਂ ਨੇ ਵੀ,
ਨਿਪਾਤਿਤਾ ਮਹੋਘੋਰਾ ਯੇ ਤੇ ਪ੍ਰਲਯਦਾਨਵਾਃ। ਸ਼ਰੈਸ਼੍ਚ ਖਡ੍ਗਪਾਤੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ੂਲਸ਼ਕ੍ਤਿਪਰਸ਼੍ਵਧੈਃ
ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਵੱਡੇ ਪ੍ਰਲੈ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ, ਤਲਵਾਰਾਂ, ਭਾਲਿਆਂ, ਸੂਲਾਂ ਤੇ ਕੁਹਾੜੀਆਂ ਨਾਲ ਡਾਹ ਲਿਆ।
ਯष੍ਟਿਪਰਿਘਕੁਂਤੈਸ਼੍ਚ ਪਾਤਯਂਤ੍ਯਸੁਰਾਨ੍ਸੁਰਾਃ। ਏਵਂ ਸਂਕ੍ਸ਼ੀਯਮਾਣੇषੁ ਦੈਤ੍ਯਰਾਟ੍ਸਮਪਦ੍ਯਤ
ਲਾਠੀਆਂ, ਗਦਾਂ ਤੇ ਮੁਗਦਰਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਡਾਹ ਲਿਆ। ਜਦ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਘੱਟ ਹੋਣ ਲੱਗੀ, ਤਾਂ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਉੱਠ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।