ਤ੍ਵਾਂ ਚਾਹਂ ਤਤ੍ਪਥਂ ਦੈਤ੍ਯ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਿ ਕ੍ਸ਼ਣਾਦਿਹ। ਉਕ੍ਤਵਂਤਂ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਂ ਸੁਰਾਣਾਂ ਚ ਗਣਾਧਿਪਂ
"ਹੁਣ, ਦੈਤਿਆ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵੀ ਓਸੇ ਰਾਹੇ ਤੁਰਾ ਦੇਵਾਂਗਾ," ਐਸਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਗਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਦਸ਼ਭਿਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਃ ਕਾਲਾਨਲਸਮਪ੍ਰਭੈਃ। ਤਤਃ ਸ਼ਰਸਹਸ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਦੈਤ੍ਯਂ ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਸਾਹਸਾਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਦੱਸ ਤੀਖੇ ਤੇ ਕਾਲ ਅੱਗ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ ਤੀਰ ਮਾਰੇ। ਫਿਰ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਦੈਤ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਘਾਇਲ ਕੀਤਾ।
ਯਮਦਂਡਸਮੈਰ੍ਬਾਣੈਃ ਕ੍ਸ਼ੁਰਪ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਲੀਮੁਖੈਃ। ਕਂਕਪਤ੍ਰੈਰ੍ਮਹਾਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਰ੍ਵਜ੍ਰਾਨਲਸਮਪ੍ਰਭੈਃ
ਯਮ ਦੇ ਦੰਡ ਵਰਗੇ ਤੀਖੇ ਤੀਰ, ਕਟਾਰੀਆਂ, ਲੋਹੇ ਵਾਲੇ ਤੇ ਕਾਂਟੇਦਾਰ ਤੀਰ, ਜੋ ਵਜਰ ਤੇ ਅੱਗ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ ਸਨ, ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ।
ਵਿਚਕਰ੍ਤ ਸ਼ਰਾਂਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯ ਲਂਬੋਦਰਃ ਸੁਰਾਰ੍ਚਿਤਃ। ਪੁਨਰ੍ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਵਿਸ਼ਿਖੈਃ ਸਹਸਾਭਿ ਦੁਰੋਪਮੈਃ
ਲੰਬੋਦਰ, ਜਿਸ ਦੀ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਦੇ ਤੀਰ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ। ਫਿਰ, ਫੌਰਨ ਹੀ, ਵੱਡੇ ਜ਼ੋਰ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰਿਆ।
ਸ਼ਰੈਰਰ੍ਦਿਤਸਰ੍ਵਾਂਗੋ ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤਸ੍ਤ੍ਵਪਤਦ੍ਭੁਵਿ। ਤਤੋ ਭਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸੌਭਦ੍ਰੋ ਭੀषਣੋ ਨਿਰ੍ਜਰਾਂਤਕਃ
ਜਦ ਉਸ ਦਾ ਸਾਰਾ ਸਰੀਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛਿੱਣ ਗਿਆ, ਉਹ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਫਿਰ ਭਦਰ, ਸੌਭਦਰ, ਭੀਸ਼ਣ ਤੇ ਨਿਰਜਰਾਂਤਕ ਆਏ।
ਸ੍ਵਾਂ ਸ੍ਵਾਂ ਗਦਾਂ ਸਮਾਦਾਯ ਦੁਦ੍ਰੁਵੁਸ੍ਤਂ ਵਿਨਾਯਕਮ੍। ਯੁਗਪਤ੍ਤੇ ਗਦਾਪਾਤੈਰ੍ਨਿਜਘ੍ਨੁਰ੍ਗਣਨਾਯਕਮ੍
ਹਰ ਇੱਕ ਨੇ ਆਪਣੀ ਆਪਣੀ ਗਦਾ ਚੁੱਕੀ ਤੇ ਵਿਨਾਇਕ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਏ। ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਗਦਾਵਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਗਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ।
ਲਾਘਵਾਤ੍ਤੁ ਵृਥਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਗਦਾਸ੍ਤੇषਾਂ ਮਹਾਬਲਃ। ਭਦ੍ਰਕਸ੍ਯ ਤੁ ਸ਼ੀਰ੍षੇ ਚਾਹਨਤ੍ਪਰਸ਼ੁਨਾ ਤਦਾ
ਪਰ ਆਪਣੀ ਫੁਰਤੀ ਨਾਲ, ਮਹਾਂਬਲੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗਦਾਵਾਂ ਬੇਅਸਰ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਭਦਰ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਕੁਹਾੜੀ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।
ਸੌਭਦ੍ਰਸ੍ਯੋਤ੍ਤਮਾਂਗਂ ਚ ਅਸਿਨਾਗ੍ਰੇ ਨਿਪਾਤਿਤਮ੍। ਭੀषਣਸ੍ਯ ਕੁਠਾਰੇਣ ਖਡ੍ਗੇਨ ਨਿਰ੍ਜਰਾਂਤਕਮ੍
ਸੌਭਦਰ ਦਾ ਸਿਰ ਤਲਵਾਰ ਦੇ ਨੋਕ ਨਾਲ ਵੱਢ ਦਿੱਤਾ। ਭੀਸ਼ਣ ਨੂੰ ਕੁਹਾੜੀ ਨਾਲ ਤੇ ਨਿਰਜਰਾਂਤਕ ਨੂੰ ਵੀ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ।
ਪਾਤਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਹੇਰਮ੍ਬੋ ਮਹਾਗਿਰਿਸਮਾਂਸ੍ਤਦਾ। ਚਤੁਰੋ ਗਣਮੁਖ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਅਨ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚਾਪਾਤਯਦ੍ਦ੍ਵਿषਃ
ਫਿਰ, ਹੇਰੰਬ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ। ਚਾਰ ਮੁੱਖ ਗਣਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਃ ਸਂਜ੍ਞਾਂ ਸਮਾਲਭ੍ਯ ਤ੍ਰੈਪੁਰਿਸ਼੍ਚਾਸੁਰੋਤ੍ਤਮਃ। ਸਮਾਰੁਹ੍ਯ ਰਥਂ ਸ੍ਵਂ ਚ ਜਘਾਨ ਸੁਰਸਤ੍ਤਮਮ੍
ਫਿਰ, ਹੋਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਤ੍ਰੈਪੁਰੀ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੈਤ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।
ਵਿਸ਼ਿਖੈਰਰ੍ਧਚਂਦ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਕ੍ਸ਼ੁਰਪ੍ਰੈਰ੍ਭਲ੍ਲਕੈਸ੍ਤਥਾ। ਤਾਂਸ੍ਤੁ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਪੁਨਰ੍ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਤਂ ਸ਼ਰੈਃ
ਉਹ ਧਰਮਵਾਨ ਨੇ ਅਰਧਚੰਦ ਆਕਾਰ ਦੇ ਤੀਰਾਂ, ਉੱਕਲੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਨੁਕੀਲੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਮੁੜ ਉਸ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛੇਦ ਦਿੱਤਾ।
ਚਤੁਰ੍ਭਿਃ ਸੈਂਧਵਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼ਰੈਕੇਨ ਚ ਸਾਰਥਿਮ੍। ਸ਼ਰੈਃ ਸਂਪਾਤਯਾਮਾਸ ਧਰਣ੍ਯਾਂ ਗਣਨਾਯਕਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਚਾਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸਿੰਧੂ ਦੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਤੇ ਇਕ ਤੀਰ ਨਾਲ ਰਥ ਦੇ ਸਾਰਥੀ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ; ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਸੈਨਾ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਲਾਘਵਾਤ੍ਤੁ ਰਥਂ ਚਾਨ੍ਯਂ ਗਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰਿਪੁਰਨਂਦਨਃ। ਵਿਸ਼ਿਖੈਰ੍ਵਜ੍ਰਸਂਕਾਸ਼ੈਃ ਸਂਬਿਭੇਦ ਗਣਾਧਿਪਮ੍
ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੂਜੇ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਗਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਛੇਦ ਦਿੱਤਾ।
ਰੁਧਿਰੇਣਾਵਸਿਕ੍ਤਾਂਗੋ ਰੁषਾ ਘੋਰ ਯਮਪ੍ਰਭਃ। ਲਲਾਟੇ ਚ ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਬਾਣੈਸ੍ਸਪ੍ਤਭਿਸ਼੍ਚ ਸ੍ਤਨਾਂਤਰੇ
ਉਹ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਯਮ ਵਾਂਗ ਭਿਆਨਕ ਹੋ ਗਿਆ, ਸਰੀਰ ਲਹੂ ਨਾਲ ਭਿੱਜ ਗਿਆ; ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮੱਥੇ ਤੇ ਤੇ ਸੱਤ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛਾਤੀ ਵਿਚ ਵੱਜਿਆ।
ਚਤੁਰ੍ਭਿਰ੍ਨਾਭਿਦੇਸ਼ੇ ਚ ਪਂਚਭਿਰ੍ਮੁष੍ਟਿਮਸ੍ਤਕੇ। ਸਂਬਿਭੇਦ ਮਹਾਕ੍ਰੋਧੋ ਬਲਿਨਂ ਸ਼ਂਭੁਨਂਦਨਃ
ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੇ ਵੱਡੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਚਾਰ ਤੀਰ ਨਾਭੀ ਵਿਚ, ਪੰਜ ਤੀਰ ਮੁੱਠ ਤੇ ਸਿਰ ਤੇ ਵੱਜ ਕੇ, ਉਸ ਬਲਵਾਨ ਨੂੰ ਛੇਦ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ਰੈਰਰ੍ਦਿਤਸਰ੍ਵਾਂਗਃ ਸ ਦੈਤ੍ਯੋ ਰਣਮੂਰ੍ਧਨਿ। ਕਸ਼੍ਮਲਂ ਪਰਮਂ ਗਤ੍ਵਾ ਸਂਪਪਾਤ ਰਥੋਪਰਿ
ਉਹ ਦੈਤ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਾਰਾ ਸਰੀਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਸੀ, ਜੰਗ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਗਹਿਰੀ ਬੇਹੋਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ ਤੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਤਤਃ ਸੂਤੇਨ ਧੀਰੇਣ ਅਪਨੀਤੋ ਰਣਾਜਿਰਾਤ੍। ਵਿਮੁਖਂ ਨਾਹਨਚ੍ਛੂਰੋ ਵਿਨਾਯਕਃ ਸੁਰਾਰ੍ਚਿਤਃ
ਫਿਰ ਉਸ ਦੇ ਡਿੱਗਣ ਉਪਰੰਤ, ਉਸ ਦੇ ਸੱਚੇ ਸਾਰਥੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਤੋਂ ਹਟਾ ਲਿਆ; ਸੁਰਿਆਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ ਵਿਨਾਇਕ ਵਿਰੋਧੀ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਨਾ ਕਰ ਸਕਿਆ।
ਚਿਰਾਤ੍ਸਂਜ੍ਞਾਂ ਸਮਾਲਭ੍ਯ ਯਂਤਾਰਂ ਚਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਚਃ। ਗਚ੍ਛ ਸੂਤ ਰਣੇ ਭੀਰੁਂ ਵਿਨਾਯਕਂ ਹਰਾਤ੍ਮਜਮ੍
ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਹੋਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰਥੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਸਾਰਥੀ, ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਚੱਲ, ਹਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤ ਵਿਨਾਇਕ ਕੋਲ, ਜੋ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।'
ਤਤੋ ਯਂਤਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਂ ਪਥ੍ਯਂ ਚ ਕੋਮਲਮ੍। ਹਰਾਤ੍ਮਜਸ਼ਰਾਨ੍ਸੋਢੁਂ ਕਸ੍ਸਮਰ੍ਥੋ ਰਣਾਜਿਰੇ
ਤਦ ਸਾਰਥੀ ਨੇ ਨਰਮ, ਸੱਚੇ ਤੇ ਭਲੇ ਬਚਨ ਆਖੇ: 'ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਹਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨੂੰ ਕੌਣ ਸਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ?'
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮੋਹਗਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਚ ਮਯਾਨੀਤਃ ਪ੍ਰਭਾਸੁਤ। ਏਤਜ੍ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਿਦਾਨੀਂ ਭੋ ਯਦ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਤਦ੍ਵਿਧੀਯਤਾਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜਦ ਤੂੰ ਮੋਹ ਵਿਚ ਸੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਇਆ, ਪ੍ਰਭਾ ਦੇ ਪੁੱਤ; ਹੁਣ ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਜੋ ਠੀਕ ਹੈ, ਉਹੀ ਕਰ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਰਾਜ੍ਞਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤਃ ਕਵਿਸਤ੍ਤਮਃ। ਔषਧਾਦਿਪ੍ਰਯੋਗੇਣ ਗਜਃ ਸਂਜ੍ਞਾਮਬੋਧਯਤ੍
ਇਸ ਵੇਲੇ, ਰਾਜੇ ਵਲੋਂ ਭੇਜੇ ਗਏ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕਵੀ ਨੇ, ਦਵਾਈਆਂ ਆਦਿ ਨਾਲ ਗਜਾ ਦੀ ਸੂਝ ਮੁੜ ਵਾਪਸ ਲਿਆਈ।
ਅਕਾਰਯਚ੍ਛਤਗੁਣ ਪ੍ਰਾਣਂ ਚ ਜਯਮਾਦਿਸ਼ਤ੍। ਪ੍ਰਾਗ੍ਜਲਂ ਮਂਤ੍ਰਿਤਂ ਦਤ੍ਵਾ ਰੁਰੋਧਾਸ੍ਯਾਙ੍ਗਕਵ੍ਰਣਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵਧਾ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਜਿੱਤਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ; ਮੰਤਰਿਤ ਪਾਣੀ ਪਿਲਾ ਕੇ, ਮੂੰਹ ਤੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਜ਼ਖ਼ਮਾਂ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕੀਤਾ।
ਸ ਗਜੋ ਦਸ਼ਨੈਰੇਵ ਸ੍ਫੋਟਯਾਮਾਸ ਵੈ ਗਿਰਿਮ੍। ਏਵਂ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਸੈਨ੍ਯਪਾਲਕਾਨ੍
ਉਹ ਗਜ ਆਪਣੀਆਂ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਤੋੜਣ ਲੱਗ ਪਿਆ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਨੇ ਲੱਖਾਂ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਤੇ ਸੈਨਾ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਡਾਇਆ।
ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਸਮਿਤੌ ਗਜਃ ਪਰਮਦੁਰ੍ਜਯਃ। ਸ ਦੈਤ੍ਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪृष੍ਠਸ੍ਥਃ ਸ਼ਰੈਃ ਕਾਲਾਨਲਪ੍ਰਭੈਃ
ਉਹ ਬੜਾ ਅਜਿੱਤ ਗਜ ਜੰਗ ਵਿਚ ਫੌਜਾਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਰਿਹਾ; ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਦੈਤ ਮੌਤ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਤੀਰ ਵਰਸਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਹਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਪਾਤਯਚ੍ਚੋਰ੍ਵ੍ਯਾਂ ਮੁਖ੍ਯਮੁਖ੍ਯਾਨ੍ਸੁਰਾਧਿਪਾਨ੍। ਸ਼ਰੈਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤਦਾ ਦੇਵਾ ਯਮਦਂਡਸਮਪ੍ਰਭੈਃ
ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਯਮ ਦੇ ਡੰਡੇ ਵਰਗੇ ਤੀਰ ਵੱਜਾਏ।
ਨਿਪਤਂਤਿ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਾ ਰੁਧਿਰੌਘਪਰਿਪ੍ਲੁਤਾਃ। ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਯਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚ ਮਾਰ੍ਗੇ ਤੁ ਸ ਦੈਤ੍ਯਃ ਸਗਜੋ ਗਤਃ
ਜਿੱਥੇ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਦੈਤ ਤੇ ਗਜ ਜਾਂਦੇ, ਉਥੇ ਉਥੇ ਵੱਡੇ ਬਲਵਾਨ, ਲਹੂ ਦੇ ਧਾਰਾਂ ਵਿਚ ਡੁੱਬੇ, ਡਿੱਗਦੇ ਜਾਂਦੇ।
ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਚਕਾਰਾਸ਼ੁ ਭੀषਣਂ ਸਂਚਿਤਂ ਸ਼ਰੈਃ। ਗਜੇਨ ਪਾਤਿਤਾਃ ਕੇਚਿਦ੍ਗਜਾਰੋਹੇਣ ਚਾਪਰੇ
ਉਹ ਹਰ ਥਾਂ ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵੱਧੀ ਬਰਸਾਤ ਨਾਲ ਭਿਆਨਕਤਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ; ਕੁਝ ਲੋਕ ਗਜ ਦੇ ਹੱਥੋਂ, ਕੁਝ ਗਜ-ਸਵਾਰ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਡਿੱਗਦੇ।
ਵੇਗੇਨ ਭ੍ਰਮਣੇਨੈਵ ਸੁਰਾਃ ਕੇਚਿਤ੍ਪ੍ਰਤਾਪਿਤਾਃ। ਏਵਂ ਸੁਰਗਣਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਾਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਸ਼੍ਚ ਤਮ੍
ਕੁਝ ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਦੀ ਤੇਜ਼ ਘੁੰਮਣ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋਏ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੇ ਅਸਤਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਸਗਜਂ ਯੁਦ੍ਧਨਿਰ੍ਭੀਤਾ ਨਿਜਘ੍ਨੁਰ੍ਬਹੁਭਿਃ ਸ਼ਰੈਃ। ਤਥਾਪਿ ਤਦ੍ਗਜਂ ਯੋਦ੍ਧੁਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਜੰਗ ਵਿਚ ਡਰ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਤੀਰ ਮਾਰੇ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕੇ।
ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਤਾਂਸ੍ਤੁ ਗਜੋ ਦਂਤੈਸ੍ਤ੍ਰੈਪੁਰੋऽਪਾਤਯਚ੍ਛਰੈਃ। ਨ ਗਤਾ ਯੇ ਧਰਣ੍ਯਾਂ ਚ ਦੇਵਾ ਜਰ੍ਜਰਵਿਗ੍ਰਹਾਃ
ਉਹ ਹਾਥੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੰਦਾਂ ਅਤੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਢਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਚੱਕਣ ਹੋ ਗਏ, ਉਹ ਦੇਵਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚੇ।