ਤਤਸ੍ਤਯੋਰ੍ਗਦਾਯੁਦ੍ਧਮਵਰ੍ਤਤ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ। ਤਯੋਃ ਪ੍ਰਹਰਤੋਃ ਸ਼ਬ੍ਦੋ ਗਦਾਪਾਤੋਦ੍ਭਵੋ ਧ੍ਰੁਵਂ
ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚ ਮੁੜ ਮੁੜ ਗਦੇ ਨਾਲ ਜੰਗ ਹੋਈ; ਦੋਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵੱਜਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗਦਾਂ ਦੀਆਂ ਟੱਕਰਾਂ ਨਾਲ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਲਗਾਤਾਰ ਆਉਂਦੀ ਰਹੀ।
ਆਵਰ੍ਤਂ ਪਰਿਵਰ੍ਤਂ ਚ ਚਕ੍ਰਤੁਸ੍ਤੌ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ। ਅਧ ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਪ੍ਰਹਾਰਂ ਚ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਯੋਰਤਿਭੀषਣਂ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਗੇਰੇ ਚੱਕਰ ਲਾਉਂਦੇ, ਉੱਤੇ, ਹੇਠਾਂ ਤੇ ਪਾਸਿਆਂ ਉੱਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਵੱਜ ਮਾਰਦੇ।
ਬਭੂਵੈਵਂ ਤਯੋਰ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਲੋਕਾਲੋਕਭਯਂਕਰਂ। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੇਵਗਣਾਃ ਸਿਦ੍ਧਾ ਦਾਨਵਾ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਗਤਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਇੰਨੀ ਭਿਆਨਕ ਹੋ ਗਈ ਕਿ ਜੀਵਤ ਤੇ ਅਜੀਵਤ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਡਰ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ ਦੇਵਤੇ, ਸਿੱਧ ਤੇ ਦਾਨਵ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਏ।
ਯੁਦ੍ਧ੍ਯਮਾਨੌ ਤੁ ਤੌ ਵੀਰੌ ਮृਤ੍ਯੁਸਂਸ਼ਯਮਾਗਤੌ। ਦੇਵਦਾਨਵਵੀਰਾਸ਼੍ਚ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਨੈਵ ਤਦੀਸ਼ਿਰੇ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਵੀਰ ਜੰਗ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਮੌਤ ਦੇ ਬਹੁਤ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ; ਨਾ ਤਾਂ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਵੀਰ ਉਹ ਮੰਜ਼ਰ ਦੇਖ ਸਕੇ।
ਈਸ਼ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਯਃ ਖੇ ਤੁ ਸ੍ਥਿਤਾ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਤਦਦ੍ਭੁਤਂ। ਤਯੋਰ੍ਹੁਂਕਾਰਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਗਦਾਪਾਤਸ੍ਵਨੇਨ ਚ
ਪਰ ਈਸ਼, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਖੜੇ ਉਹ ਅਚੰਭਾ ਵੇਖ ਰਹੇ ਸਨ; ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਜਣ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਤੇ ਗਦਾਂ ਦੀਆਂ ਟੱਕਰਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵੋਰ੍ਧ੍ਵਮਗਮਚ੍ਛਬ੍ਦੋ ਹ੍ਯਸ਼ਨੇਸ਼੍ਚੋਪਜਾਯਤੇ। ਭਗ੍ਨੇ ਗਦੇ ਦ੍ਵਯੋਰੇਵ ਕਰਃ ਸਂਪੁਟਿਤਸ੍ਤਯੋਃ
ਉਹ ਆਵਾਜ਼ ਵਧਦੀ ਗਈ, ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜੀ; ਜਦ ਦੋਵਾਂ ਦੀਆਂ ਗਦਾਂ ਟੁੱਟ ਗਈਆਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਇੱਕਠੇ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ।
ਏਵਂ ਚੈਵਾਰ੍ਧਯਾਮੇਨ ਤਯੋਰਸ੍ਤ੍ਰੇ ਨਿਪੇਤਤੁਃ। ਏਤਸ੍ਮਿਂਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਵੀਰੌ ਖਡ੍ਗਚਰ੍ਮਧਰੌ ਤਦਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੰਗ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ; ਉਸ ਵੇਲੇ, ਦੋਵੇਂ ਵੀਰ ਤਲਵਾਰਾਂ ਤੇ ਢਾਲਾਂ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਤਿਯੋਦ੍ਧੁਂ ਮਹਾਘੋਰਮਾਹਵੇ ਸਂਪ੍ਰਚੇਰਤੁਃ। ਨਿਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ੌ ਵਿਦ੍ਯੁਦੁਲ੍ਕਾਭੌ ਤਯੋਰ੍ਗਾਤ੍ਰੇ ਚ ਚਰ੍ਮਣੀ
ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣ ਲਈ, ਉਹ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਵੱਲ ਵਧੇ; ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਤਲਵਾਰਾਂ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ, ਤੇ ਢਾਲਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲੈਂਦੀਆਂ।
ਦृਸ਼੍ਯੇਤੇ ਸਰ੍ਵਲੋਕੈਸ਼੍ਚ ਲਾਘਵਂ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਗਤੈਃ। ਚਿਚ੍ਛਿਦਾਤੇ ਤਯੋਰੇਵ ਚਰ੍ਮਣੀ ਬਹੁਵਰ੍ਣਕੇ
ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਫੁਰਤੀ ਵੇਖ ਰਹੇ ਸਨ; ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੀਆਂ ਰੰਗ-ਬਰੰਗੀਆਂ ਢਾਲਾਂ ਕੱਟ ਰਹੇ ਸਨ।
ਭੀष੍ਮਕਂ ਬਲਯੁਦ੍ਧਂ ਚ ਤਯੋਰੇਵਂ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ। ਮਂਡਲਂ ਚਕ੍ਰਧਨ੍ਵਂ ਚ ਲਾਘਵਂ ਚ ਪਰਿਪ੍ਲੁਤਂ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ ਡਰਾਉਣੀ ਤਾਕਤ ਦੀ ਲੜਾਈ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਚੱਕਰ ਲਾਉਣ, ਹਥਿਆਰ ਘੁੰਮਾਉਣ ਤੇ ਚੁਸਤੀਆਂ ਵਿਖਾਉਣ ਨਾਲ।
ਵृਤ੍ਰਵਾਸਵਯੋਰ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਵृਤ੍ਰਵਾਸਵਯੋਰਿਵ। ਕੇਸ਼ਾਨ੍ਵृਤ੍ਰਸ੍ਯ ਉਤ੍ਪ੍ਲੁਤ੍ਯ ਸਂਪ੍ਰਧृਤ੍ਯਾਸਿਨਾ ਦ੍ਰੁਤਂ
ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਾਸਵ ਦੀ ਲੜਾਈ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਵਾਪਰ ਰਹੀ ਸੀ; ਉਸ ਨੇ ਛਲਾਂਗ ਲਾ ਕੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜੇ ਤੇ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਖਿੱਚ ਲਿਆ।
ਸ਼ਿਰਸ਼੍ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਸਹਸਾ ਮਘਵਾ ਰਣਮੂਰ੍ਧਨਿ। ਜਯਸ਼ਬ੍ਦਸ੍ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਾਸੀਦ੍ਦੇਵਾਨਾਂ ਚ ਸਮਂਤਤਃ
ਮਘਵਾਨ ਨੇ ਜੰਗ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਅਚਾਨਕ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਵੱਢ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਦੇਵਤੇ ਜੈਕਾਰਾ ਪਾਉਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਪ੍ਰੋਤ੍ਫੁਲ੍ਲਹृਦਯਾ ਦੇਵਾ ਮਘਵਂਤਮਪੂਜਯਨ੍। ਦੇਵਦੁਂਦੁਭਯੋ ਨੇਦੁਰ੍ਨਨृਤੁਸ਼੍ਚਾਪ੍ਸਰੋਗਣਾਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦਿਲ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਖਿੜ ਉਠੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਘਵੰਤ ਦੀ ਵੱਡੀ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਦਿਵਿਆ ਢੋਲ ਵੱਜਣ ਲੱਗ ਪਏ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਟੋਲੀਆਂ ਨੇ ਨੱਚਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਗੀਤਂ ਗਾਯਂਤਿ ਗਂਧਰ੍ਵਾ ਮੁਨਯਃ ਸ੍ਤੁਤਿਪਾਠਕਾਃ। ਭੀਤਾਃ ਪਲਾਯਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੈਤ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤਾਯੁਧਾ ਦਿਸ਼ਃ
ਗੰਧਰਵ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੇ ਰਹੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਸਤਿਕਾਰ ਭਰੇ ਭਜਨ ਉਚਾਰੇ। ਸਾਰੇ ਦੈਤ, ਡਰ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਛੱਡ ਕੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਭੱਜ ਪਏ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਾਦ੍ਮਪੁਰਾਣੇ ਪ੍ਰਥਮੇ ਸृष੍ਟਿਖਂਡੇ ਵृਤ੍ਰਾਸੁਰਵਧੋਨਾਮ ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਤਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਖੰਡ ਵਿੱਚ 'ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾਸੁਰ ਵਧ' ਨਾਮਕ ਤਹਿਤ ਤਿਹੱਤਰਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ- ਚਤੁਰ੍ਭਿਸ੍ਤੁਰਗੈਰ੍ਜੁष੍ਟਂ ਰਥਂ ਸੂਰ੍ਯਸਮਪ੍ਰਭਂ। ਤ੍ਰੈਪੁਰਿਃ ਸਂਰੁਰੋਹਾਥਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਗਣਾਧਿਪਂ
ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ— ਚਾਰ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੂਰਜ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਰਥ ਲੈ ਕੇ ਤ੍ਰੈਪੁਰੀ ਆਇਆ ਤੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਬੋਲੇ।
ਪਿਤਾ ਮੇ ਨਿਹਤਃ ਪਿਤ੍ਰਾ ਤਵ ਯਸ੍ਮਾਦ੍ਗਣਾਧਿਪ। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਾਮਦ੍ਯ ਵਿਸ਼ਿਖੈਰ੍ਨਯਾਮਿ ਯਮਸਾਦਨਂ
"ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਮਾਰਿਆ ਸੀ, ਗਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਘਾਇਲ ਕਰਕੇ, ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਭੇਜਾਂਗਾ।"
ਤਤਸ੍ਤਮਬ੍ਰਵੀਦ੍ਦੇਵੋ ਗਣੇਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਤ੍ਮਜਂ। ਤਵ ਤਾਤੇਨ ਦੁष੍ਟੇਨ ਸੁਰਾਣਾਮਹਿਤਂ ਪੁਰਾ
ਫਿਰ ਦੇਵਤਾ ਗਣੇਸ਼ ਨੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਤੇਰਾ ਪਿਓ ਬੜਾ ਦੁਸ਼ਟ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਸੀ।"
ਕृਤਂ ਕਰ੍ਮਮਹਤ੍ਪਾਪਂ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਨੋ ਜਨਕੇਨ ਹਿ। ਪਾਪਕਰ੍ਮਰਤਂ ਦੁष੍ਟਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਜ੍ਞਾਨਬਲੇਨ ਚ
"ਸਾਨੂੰ ਤੇਰੇ ਪਿਓ ਵਲੋਂ ਕੀਤਾ ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ ਕੰਮ ਸੁਣਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੰਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਇਹ ਗੱਲ ਗਿਆਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜਾਣ ਲਈ।"
ਅਵਧੀਤ੍ਤਂ ਸ਼ਰੈਕੇਨ ਪਿਤਰਂ ਤੇ ਬਲੇਨ ਚ। ਪਂਕਾਤ੍ਪ੍ਰਤਾਰਿਤੋ ਮੋਹਾਤ੍ਪ੍ਰੇषਿਤੋ ਯਮਮਂਦਿਰਂ
"ਉਹ ਇਕ ਹੀ ਤੀਰ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ, ਤੇ ਮੋਹ ਵਿਚ ਪੈ ਕੇ, ਚੱਕਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਢ ਕੇ, ਯਮ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।"
ਤ੍ਵਾਂ ਚਾਹਂ ਤਤ੍ਪਥਂ ਦੈਤ੍ਯ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਿ ਕ੍ਸ਼ਣਾਦਿਹ। ਉਕ੍ਤਵਂਤਂ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਂ ਸੁਰਾਣਾਂ ਚ ਗਣਾਧਿਪਂ
"ਹੁਣ, ਦੈਤਿਆ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵੀ ਓਸੇ ਰਾਹੇ ਤੁਰਾ ਦੇਵਾਂਗਾ," ਐਸਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਗਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਦਸ਼ਭਿਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਃ ਕਾਲਾਨਲਸਮਪ੍ਰਭੈਃ। ਤਤਃ ਸ਼ਰਸਹਸ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਦੈਤ੍ਯਂ ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਸਾਹਸਾਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਦੱਸ ਤੀਖੇ ਤੇ ਕਾਲ ਅੱਗ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ ਤੀਰ ਮਾਰੇ। ਫਿਰ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਦੈਤ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਘਾਇਲ ਕੀਤਾ।
ਯਮਦਂਡਸਮੈਰ੍ਬਾਣੈਃ ਕ੍ਸ਼ੁਰਪ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਲੀਮੁਖੈਃ। ਕਂਕਪਤ੍ਰੈਰ੍ਮਹਾਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਰ੍ਵਜ੍ਰਾਨਲਸਮਪ੍ਰਭੈਃ
ਯਮ ਦੇ ਦੰਡ ਵਰਗੇ ਤੀਖੇ ਤੀਰ, ਕਟਾਰੀਆਂ, ਲੋਹੇ ਵਾਲੇ ਤੇ ਕਾਂਟੇਦਾਰ ਤੀਰ, ਜੋ ਵਜਰ ਤੇ ਅੱਗ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ ਸਨ, ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ।
ਵਿਚਕਰ੍ਤ ਸ਼ਰਾਂਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯ ਲਂਬੋਦਰਃ ਸੁਰਾਰ੍ਚਿਤਃ। ਪੁਨਰ੍ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਵਿਸ਼ਿਖੈਃ ਸਹਸਾਭਿ ਦੁਰੋਪਮੈਃ
ਲੰਬੋਦਰ, ਜਿਸ ਦੀ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਦੇ ਤੀਰ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ। ਫਿਰ, ਫੌਰਨ ਹੀ, ਵੱਡੇ ਜ਼ੋਰ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰਿਆ।
ਸ਼ਰੈਰਰ੍ਦਿਤਸਰ੍ਵਾਂਗੋ ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤਸ੍ਤ੍ਵਪਤਦ੍ਭੁਵਿ। ਤਤੋ ਭਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸੌਭਦ੍ਰੋ ਭੀषਣੋ ਨਿਰ੍ਜਰਾਂਤਕਃ
ਜਦ ਉਸ ਦਾ ਸਾਰਾ ਸਰੀਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛਿੱਣ ਗਿਆ, ਉਹ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਫਿਰ ਭਦਰ, ਸੌਭਦਰ, ਭੀਸ਼ਣ ਤੇ ਨਿਰਜਰਾਂਤਕ ਆਏ।
ਸ੍ਵਾਂ ਸ੍ਵਾਂ ਗਦਾਂ ਸਮਾਦਾਯ ਦੁਦ੍ਰੁਵੁਸ੍ਤਂ ਵਿਨਾਯਕਮ੍। ਯੁਗਪਤ੍ਤੇ ਗਦਾਪਾਤੈਰ੍ਨਿਜਘ੍ਨੁਰ੍ਗਣਨਾਯਕਮ੍
ਹਰ ਇੱਕ ਨੇ ਆਪਣੀ ਆਪਣੀ ਗਦਾ ਚੁੱਕੀ ਤੇ ਵਿਨਾਇਕ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਏ। ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਗਦਾਵਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਗਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ।
ਲਾਘਵਾਤ੍ਤੁ ਵृਥਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਗਦਾਸ੍ਤੇषਾਂ ਮਹਾਬਲਃ। ਭਦ੍ਰਕਸ੍ਯ ਤੁ ਸ਼ੀਰ੍षੇ ਚਾਹਨਤ੍ਪਰਸ਼ੁਨਾ ਤਦਾ
ਪਰ ਆਪਣੀ ਫੁਰਤੀ ਨਾਲ, ਮਹਾਂਬਲੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗਦਾਵਾਂ ਬੇਅਸਰ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਭਦਰ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਕੁਹਾੜੀ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।
ਸੌਭਦ੍ਰਸ੍ਯੋਤ੍ਤਮਾਂਗਂ ਚ ਅਸਿਨਾਗ੍ਰੇ ਨਿਪਾਤਿਤਮ੍। ਭੀषਣਸ੍ਯ ਕੁਠਾਰੇਣ ਖਡ੍ਗੇਨ ਨਿਰ੍ਜਰਾਂਤਕਮ੍
ਸੌਭਦਰ ਦਾ ਸਿਰ ਤਲਵਾਰ ਦੇ ਨੋਕ ਨਾਲ ਵੱਢ ਦਿੱਤਾ। ਭੀਸ਼ਣ ਨੂੰ ਕੁਹਾੜੀ ਨਾਲ ਤੇ ਨਿਰਜਰਾਂਤਕ ਨੂੰ ਵੀ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ।
ਪਾਤਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਹੇਰਮ੍ਬੋ ਮਹਾਗਿਰਿਸਮਾਂਸ੍ਤਦਾ। ਚਤੁਰੋ ਗਣਮੁਖ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਅਨ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚਾਪਾਤਯਦ੍ਦ੍ਵਿषਃ
ਫਿਰ, ਹੇਰੰਬ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ। ਚਾਰ ਮੁੱਖ ਗਣਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਃ ਸਂਜ੍ਞਾਂ ਸਮਾਲਭ੍ਯ ਤ੍ਰੈਪੁਰਿਸ਼੍ਚਾਸੁਰੋਤ੍ਤਮਃ। ਸਮਾਰੁਹ੍ਯ ਰਥਂ ਸ੍ਵਂ ਚ ਜਘਾਨ ਸੁਰਸਤ੍ਤਮਮ੍
ਫਿਰ, ਹੋਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਤ੍ਰੈਪੁਰੀ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੈਤ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।