ਏਵਂ ਸ਼ਰਸਹਸ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਬਿਭਿਦਾਤੇ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍। ਮਨੋਜਵਸਮਾਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਾ ਗਾਢਾਃ ਸ਼ਿਖਰਿਣੋ ਯਥਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਛੇਦਦੇ ਰਹੇ, ਤੇ ਉਹ ਤੀਰ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਗਾਢੇ ਸਨ।
ਬਡਵਾਨਲਸਂਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਃ ਖਗਾ ਵਜ੍ਰਾਰਭੇਦਕਾਃ। ਤਯੋਰ੍ਧਨੁष੍ਮਤੋਰ੍ਯੁਦ੍ਧੇ ਸ਼ਰਾਸ੍ਤੁਲ੍ਯਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਧਨੁਸ਼ਧਾਰੀਆਂ ਦੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ, ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਛੁੱਟੀ ਅੱਗ ਦੇ ਛੂਹੇ ਵਾਂਗ, ਵਜਰ ਵਾਂਗ ਤਿੱਖੀ, ਤੇ ਦੋਵਾਂ ਪਾਸੋਂ ਇਕੋ ਜਿਹੀ ਸੀ।
ਏਵਂ ਕ੍ਰਮੇਣ ਯੁਦ੍ਧੇ ਚ ਅਹੋਰਾਤ੍ਰਮਵਰ੍ਤਤ। ਮਹੇਂਦ੍ਰੋ ਦ੍ਵਿਰਦਂ ਤਸ੍ਯ ਸ਼ੂਲੇਨੈਵ ਜਘਾਨ ਹ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯੁੱਧ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਚਲਦਾ ਰਿਹਾ; ਫਿਰ ਮਹੇਂਦਰ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਭਾਲਾ ਮਾਰ ਕੇ ਘਾਇਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਨਿਪਤ੍ਯ ਮਹੀਪृष੍ਠੇ ਲਾਘਵਾਤ੍ਸ੍ਵਰਥਂ ਯਯੌ। ਰਥਸ੍ਥਸ੍ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚੈਰਾਵਣਂ ਦृਢਮ੍
ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਕੇ, ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ; ਰਥ 'ਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵ ਨੇ ਐਰਾਵਤ ਨੂੰ ਭਾਲਾ ਮਾਰ ਕੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਬਿਭੇਦ ਲਾਘਵੇਨਾਸ਼ੁ ਵਜ੍ਰੇਣੇਵ ਮਹਾਗਿਰਿਂ। ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਕਂਪਮਾਨਸ੍ਤੁ ਸੇਂਦ੍ਰਃ ਸ ਚ ਮਹਾਗਜਃ
ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਜਰ ਵਾਂਗ ਵਾਰ ਕਰਕੇ, ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ; ਕੰਪਦੇ ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਮਹਾਂ ਹਾਥੀ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਤਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਸਮਾਦਾਯ ਆਵਿਧ੍ਯ ਮਘਵਾऽਸੁਰਮ੍। ਬਿਭੇਦੋਰਸਿ ਦੈਤ੍ਯਸ੍ਯ ਸ ਪਪਾਤ ਰਥੋਪਰਿ
ਫਿਰ ਮਘਵਾਨ ਨੇ ਭਾਲਾ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਦੈਤ 'ਤੇ ਸੁੱਟਿਆ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸੀਨੇ ਨੂੰ ਛੇਦ ਦਿੱਤਾ; ਉਹ ਰਥ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ਸਂਜ੍ਞਾਂ ਸਮਾਲਂਬ੍ਯ ਸ ਵਿਨਦ੍ਯ ਪਤਤ੍ਤ੍ਰਿਣਾ। ਬਿਭੇਦ ਸਮਰੇ ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਸ ਤਤਃ ਕਸ਼੍ਮਲਂ ਗਤਃ
ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਹੋਸ਼ ਮੁੜ ਆ ਕੇ, ਪੰਛੀ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਰ ਨੂੰ ਵਾਰਿਆ, ਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਇਂਦ੍ਰਃ ਸਂਜ੍ਞਾਂ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਜਘਾਨ ਵਿਸ਼ਿਖੈਃ ਸ਼ਿਤੈਃ। ਸ਼ਤਕੋਟਿਸਮੈਰ੍ਬਾਣੈਰਰ੍ਦਿਤੋ ਵ੍ਯਥਯਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਹੋਸ਼ ਮੁੜ ਹਾਸਿਲ ਕਰਕੇ, ਤਿੱਖੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ; ਲੱਖਾਂ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਮਾਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਦਰਦ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਵृਤ੍ਰੋ ਮਹਾਸ਼ੂਲਂ ਪ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਿਪਨ੍ਨਿਰ੍ਜਰੇਸ਼੍ਵਰੇ। ਸ਼ਾਂਭਵਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਦੇਵੇਸ਼ੋ ਵੈष੍ਣਵਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਮੁਮੋਚ ਹ
ਫਿਰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੇ ਵੱਡਾ ਭਾਲਾ ਅਮਰਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ 'ਤੇ ਸੁੱਟਿਆ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸ਼ੰਭਵ ਅਸਤਰ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਣੁ ਅਸਤਰ ਛੱਡਿਆ।
ਉਭਯੋਰਂਬਰੇ ਚਾਸ੍ਤ੍ਰੇ ਵਹ੍ਨਿਕੂਟਸਮਪ੍ਰਭੇ। ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਜਘ੍ਨਤੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਫੁਲਿਗਾਨਿ ਵਿਮੁਂਚਤੀ
ਆਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਦੋਵਾਂ ਅਸਤਰ, ਅੱਗ ਦੇ ਚੋਟੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵੱਜੇ, ਤੇ ਚਿੰਗਾਰੀਆਂ ਨਿਕਲੀਆਂ।
ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨੇ ਚ ਸ੍ਫੁਲਿਂਗਾਨਾਮੁਭਯੋਃ ਸੇਨਯੋਰ੍ਭਟਾਃ। ਨ ਸ਼ਕ੍ਤਾਃ ਸਂਮੁਖੇ ਸ੍ਥਾਤੁਂ ਸ਼ਲਭਾ ਜ੍ਵਲਨੇ ਯਥਾ
ਉਹ ਚਿੰਗਾਰੀਆਂ ਦੇ ਛੂਹੇ ਨਾਲ, ਦੋਵਾਂ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਯੋਧੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹ ਨਹੀਂ ਸਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਪਤੰਗੇ ਅੱਗ ਅੱਗੇ।
ਦਗ੍ਧਾਃ ਪੇਤੁਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਚ ਦਿਸ਼ਸ੍ਸਰ੍ਵਾਃ ਪ੍ਰਦੁਦ੍ਰੁਵੁਃ। ਦੇਵਦਾਨਵਯੋਰ੍ਵੀਰਾਃ ਸ਼ੂਨ੍ਯਸ੍ਤਤ੍ਰਾਭਵਦ੍ਰਣਃ
ਸੜ ਕੇ, ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ, ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਭੱਜ ਗਈਆਂ; ਦੇਵ ਤੇ ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਭੂਮੀ ਖਾਲੀ ਹੋ ਗਈ।
ਅਸ੍ਤ੍ਰਂ ਨਿਰਸ੍ਤਕਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ ਦੈਤ੍ਯਃ ਕ੍ਰੋਧਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤਃ। ਮਾਯਯਾ ਸ਼ੈਲਸਂਦੋਹਮਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸ਼ਕ੍ਰੇ ਮੁਮੋਚ ਹ
ਆਪਣਾ ਅਸਤਰ ਨਿਸ਼ਫਲ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੈਤ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਪਾਗਲ ਹੋ ਕੇ, ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਸ਼ਕਰ 'ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦਾ ਅਸਤਰ ਸੁੱਟਿਆ।
ਬਾਣੌਘੈਃ ਸ਼ੈਲਸਂਘਾਤਂ ਪ੍ਰਚਿਚ੍ਛੇਦ ਰਣੇ ਹਰਿਃ। ਅਘੋਰਂ ਪ੍ਰਾਸृਜਦ੍ਦੈਤ੍ਯਃ ਪੁਰੁਹੂਤੇ ਮਹਾਬਲੇ
ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਖਾ ਨਾਲ, ਹਰੀ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ; ਭਿਆਨਕ ਦੈਤ ਨੇ ਮਹਾਂਬਲੀ ਪੁਰੁਹੂਤ 'ਤੇ ਹੋਰ ਡਰਾਉਣਾ ਅਸਤਰ ਸੁੱਟਿਆ।
ਕੋਟਿਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਜਂਤੂਨਾਂ ਪ੍ਰਵਰਾਣਿ ਚ। ਸਿਂਹਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਭਲ੍ਲੂਕ ਵृਕ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਮਹਾਗਜਾਃ
ਕੋਟੀਆਂ ਤੇ ਲੱਖਾਂ ਜਾਨਵਰ, ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ—ਸ਼ੇਰ, ਚੀਤੇ, ਰੀਛ, ਭੇੜੀਏ, ਬੱਘ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਹਾਥੀ—
ਦਂਦਸ਼ੂਕਾਦਯਃ ਸਤ੍ਵਾਃ ਪ੍ਰਧਾਵਂਤਿ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਂ। ਕ੍ਸ਼ੁਰਪ੍ਰੈਰਰ੍ਧਚਂਦ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਭਲ੍ਲੈਃ ਸ਼ਿਲੀਮੁਖੈਸ੍ਤਥਾ
ਸੰਪ ਤੇ ਹੋਰ ਜੀਵ, ਤੇਜ਼ ਹਥਿਆਰਾਂ, ਅਰਧ ਚੰਦ ਵਾਂਗ ਤੀਰਾਂ, ਤੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਨੁੱਕ ਵਾਲੇ ਬਾਣ ਲੈ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਏ।
ਅਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਨ੍ਪ੍ਰਚਿਚ੍ਛੇਦ ਮਘਵਾ ਪਰਵੀਰਹਾ। ਤਤੋ ਵृਤ੍ਰੋ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਧਨੁਰੁਦ੍ਯਮ੍ਯ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਮਘਵਾਨ, ਜੋ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰਾਹ ਵਿਚ ਹੀ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ ਵੱਡੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਬਿਭੇਦ ਸ਼ਰਸਾਹਸ੍ਰੈਰ੍ਵਜ੍ਰਕਲ੍ਪੈਃ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਂ। ਛਿਤ੍ਵਾ ਕ੍ਸ਼ੁਰਪ੍ਰੈਸ਼੍ਸ਼ਕ੍ਰਸ਼੍ਚ ਧਨੁਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚਕਰ੍ਤ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਸਤਕ੍ਰਤੂ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਿਜਲੀ ਵਰਗੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛੇਦ ਦਿੱਤਾ; ਪਰ ਸ਼ਕਰ ਨੇ ਤੇਜ਼ ਧਾਰ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਸੂਤਂ ਚਾਸ਼੍ਵਾਨ੍ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਚ ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍। ਸਕਂਟਕਾਂਗਦਾਂ ਭੀਮਾਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯਾਸੁਰਸਤ੍ਤਮਃ
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੀ ਰਥ ਦੇ ਸਾਰਥੀ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ; ਕਾਂਟਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਬਾਂਹਬੰਦਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਡਰਾਉਣਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਸੁਰ ਸਨਮਾਨਤ ਹੋਇਆ।
ਜਘਾਨ ਪਦ੍ਮਿਨਃ ਸ਼ੀਰ੍षੇ ਮੋਹਾਦ੍ਦਂਤੀ ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਂ ਯਯੌ। ਸਗਦਃ ਸਰ੍ਵਦੇਵੇਸ਼ੋ ਧਰਣੀਂ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਃ
ਭੁਲੇਖੇ ਵਿਚ, ਉਸ ਨੇ ਪਦਮਿਨ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਦੰਦ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਹਾਥੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਗਦਾ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਸੀ।
ਤਤਸ੍ਤਯੋਰ੍ਗਦਾਯੁਦ੍ਧਮਵਰ੍ਤਤ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ। ਤਯੋਃ ਪ੍ਰਹਰਤੋਃ ਸ਼ਬ੍ਦੋ ਗਦਾਪਾਤੋਦ੍ਭਵੋ ਧ੍ਰੁਵਂ
ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚ ਮੁੜ ਮੁੜ ਗਦੇ ਨਾਲ ਜੰਗ ਹੋਈ; ਦੋਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵੱਜਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗਦਾਂ ਦੀਆਂ ਟੱਕਰਾਂ ਨਾਲ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਲਗਾਤਾਰ ਆਉਂਦੀ ਰਹੀ।
ਆਵਰ੍ਤਂ ਪਰਿਵਰ੍ਤਂ ਚ ਚਕ੍ਰਤੁਸ੍ਤੌ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ। ਅਧ ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਪ੍ਰਹਾਰਂ ਚ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਯੋਰਤਿਭੀषਣਂ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਗੇਰੇ ਚੱਕਰ ਲਾਉਂਦੇ, ਉੱਤੇ, ਹੇਠਾਂ ਤੇ ਪਾਸਿਆਂ ਉੱਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਵੱਜ ਮਾਰਦੇ।
ਬਭੂਵੈਵਂ ਤਯੋਰ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਲੋਕਾਲੋਕਭਯਂਕਰਂ। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੇਵਗਣਾਃ ਸਿਦ੍ਧਾ ਦਾਨਵਾ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਗਤਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਇੰਨੀ ਭਿਆਨਕ ਹੋ ਗਈ ਕਿ ਜੀਵਤ ਤੇ ਅਜੀਵਤ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਡਰ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ ਦੇਵਤੇ, ਸਿੱਧ ਤੇ ਦਾਨਵ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਏ।
ਯੁਦ੍ਧ੍ਯਮਾਨੌ ਤੁ ਤੌ ਵੀਰੌ ਮृਤ੍ਯੁਸਂਸ਼ਯਮਾਗਤੌ। ਦੇਵਦਾਨਵਵੀਰਾਸ਼੍ਚ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਨੈਵ ਤਦੀਸ਼ਿਰੇ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਵੀਰ ਜੰਗ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਮੌਤ ਦੇ ਬਹੁਤ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ; ਨਾ ਤਾਂ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਵੀਰ ਉਹ ਮੰਜ਼ਰ ਦੇਖ ਸਕੇ।
ਈਸ਼ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਯਃ ਖੇ ਤੁ ਸ੍ਥਿਤਾ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਤਦਦ੍ਭੁਤਂ। ਤਯੋਰ੍ਹੁਂਕਾਰਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਗਦਾਪਾਤਸ੍ਵਨੇਨ ਚ
ਪਰ ਈਸ਼, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਖੜੇ ਉਹ ਅਚੰਭਾ ਵੇਖ ਰਹੇ ਸਨ; ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਜਣ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਤੇ ਗਦਾਂ ਦੀਆਂ ਟੱਕਰਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵੋਰ੍ਧ੍ਵਮਗਮਚ੍ਛਬ੍ਦੋ ਹ੍ਯਸ਼ਨੇਸ਼੍ਚੋਪਜਾਯਤੇ। ਭਗ੍ਨੇ ਗਦੇ ਦ੍ਵਯੋਰੇਵ ਕਰਃ ਸਂਪੁਟਿਤਸ੍ਤਯੋਃ
ਉਹ ਆਵਾਜ਼ ਵਧਦੀ ਗਈ, ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜੀ; ਜਦ ਦੋਵਾਂ ਦੀਆਂ ਗਦਾਂ ਟੁੱਟ ਗਈਆਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਇੱਕਠੇ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ।
ਏਵਂ ਚੈਵਾਰ੍ਧਯਾਮੇਨ ਤਯੋਰਸ੍ਤ੍ਰੇ ਨਿਪੇਤਤੁਃ। ਏਤਸ੍ਮਿਂਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਵੀਰੌ ਖਡ੍ਗਚਰ੍ਮਧਰੌ ਤਦਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੰਗ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ; ਉਸ ਵੇਲੇ, ਦੋਵੇਂ ਵੀਰ ਤਲਵਾਰਾਂ ਤੇ ਢਾਲਾਂ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਤਿਯੋਦ੍ਧੁਂ ਮਹਾਘੋਰਮਾਹਵੇ ਸਂਪ੍ਰਚੇਰਤੁਃ। ਨਿਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ੌ ਵਿਦ੍ਯੁਦੁਲ੍ਕਾਭੌ ਤਯੋਰ੍ਗਾਤ੍ਰੇ ਚ ਚਰ੍ਮਣੀ
ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣ ਲਈ, ਉਹ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਵੱਲ ਵਧੇ; ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਤਲਵਾਰਾਂ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ, ਤੇ ਢਾਲਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲੈਂਦੀਆਂ।
ਦृਸ਼੍ਯੇਤੇ ਸਰ੍ਵਲੋਕੈਸ਼੍ਚ ਲਾਘਵਂ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਗਤੈਃ। ਚਿਚ੍ਛਿਦਾਤੇ ਤਯੋਰੇਵ ਚਰ੍ਮਣੀ ਬਹੁਵਰ੍ਣਕੇ
ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਫੁਰਤੀ ਵੇਖ ਰਹੇ ਸਨ; ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੀਆਂ ਰੰਗ-ਬਰੰਗੀਆਂ ਢਾਲਾਂ ਕੱਟ ਰਹੇ ਸਨ।
ਭੀष੍ਮਕਂ ਬਲਯੁਦ੍ਧਂ ਚ ਤਯੋਰੇਵਂ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ। ਮਂਡਲਂ ਚਕ੍ਰਧਨ੍ਵਂ ਚ ਲਾਘਵਂ ਚ ਪਰਿਪ੍ਲੁਤਂ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ ਡਰਾਉਣੀ ਤਾਕਤ ਦੀ ਲੜਾਈ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਚੱਕਰ ਲਾਉਣ, ਹਥਿਆਰ ਘੁੰਮਾਉਣ ਤੇ ਚੁਸਤੀਆਂ ਵਿਖਾਉਣ ਨਾਲ।