ਤਸ੍ਯ ਦੇਹਾਤ੍ਤਤਸ਼੍ਚੈਵ ਬਹੁ ਸੁਸ੍ਰਾਵ ਸ਼ੋਣਿਤਂ। ਯਥਾ ਚ ਮਾਧਵੇ ਮਾਸਿ ਪੁਰੁਪੁष੍ਪਸ਼੍ਸ਼ਮੀ ਤਰੁਃ
ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚੋਂ ਫਿਰ ਬਹੁਤ ਲਹੂ ਵਗਣ ਲੱਗ ਪਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਮੀ ਰੁੱਖ ਵਿੱਚੋਂ ਰਸ ਵਗਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਯਂਦਨਾਧਸ਼੍ਚਰਾਸ਼੍ਵਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਸ਼੍ਯਿਰੇ ਭੂਮਿਲਗ੍ਨਕਾਃ। ਅਥ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਮਹਾਦੈਤ੍ਯਃ ਸ਼ੂਲਂ ਭੀਮਂ ਚ ਦਾਰੁਣਂ
ਰਥ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਪਏ ਘੋੜੇ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਸੁੱਤੇ ਰਹਿ ਗਏ। ਫਿਰ ਵੱਡਾ ਦੈਤਿਆ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਡਰਾਉਣਾ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਭਾਲਾ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਧृਤ੍ਵਾ ਤਂ ਪ੍ਰਤਿਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਕਾਲਮृਤ੍ਯੁਸਮਪ੍ਰਭਂ। ਪਾਰ੍ਵਤੀਨਂਦਨੇਨਾਪਿ ਸ਼ੂਲਂ ਪਾਸ਼ੁਪਤੇਨ ਹ
ਉਹ ਭਾਲਾ ਫੜ ਕੇ, ਕਾਲ ਮੌਤ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ ਸੁੱਟਿਆ। ਪਰ ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਭਾਲੇ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕੀਤਾ।
ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਂ ਤੇਨ ਕृਤਂ ਦਗ੍ਧਂ ਮੁਹੂਰ੍ਤੇਨ ਰਣਾਜਿਰੇ। ਪੁਨਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਮੁਮੋਚਾਥ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦਤ੍ਤਾਨ੍ਤੁ ਦਾਨਵਃ
ਉਸ ਵਲੋਂ ਸੁੱਟਿਆ ਭਾਲਾ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਪਲ ਵਿੱਚ ਸੜ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਦਾਨਵ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਲੋਂ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਭਾਲਾ ਸੁੱਟਿਆ।
ਸ਼ੂਲਂ ਪ੍ਰਤਿਜਘਾਨਾਥ ਸ਼ਤਕੂਟਸਮਪ੍ਰਭਮ੍। ਤਤੋऽਸ੍ਤ੍ਰੇ ਵਜ੍ਰਸਂਕਾਸ਼ੇ ਜਘਟਾਤੇ ਵਿਯਤ੍ਯਪਿ
ਉਸ ਨੇ ਸੌ ਚੋਟੀਆਂ ਵਾਲੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਭਾਲੇ ਨੂੰ ਵੱਜ ਕੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਹਥਿਆਰ ਵੱਜਰ ਵਾਂਗ ਟਕਰਾਏ।
ਤਯੋਸ੍ਸਵੀਰ੍ਯਯੋਰਸ੍ਤ੍ਰੇ ਧਰਣ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਣਿਪੇਤਤੁਃ। ਤਤੋ ਦੈਤ੍ਯਪਤਿਃ ਸ੍ਕਂਦਂ ਸ਼ਰੈਰਗ੍ਨਿਸ਼ਿਖੋਪਮੈਃ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਥਿਆਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਕੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਵਿਖਾ ਗਏ। ਫਿਰ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸਕੰਦੇ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ।
ਅਰ੍ਦਯਾਮਾਸ ਸਹਸਾ ਘਨਧਾਰੇਵ ਪਰ੍ਵਤਂ। ਤਾਂਸ੍ਤੁ ਚ੍ਛਿਤ੍ਵਾ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਸੇਨਾਨੀਸ਼੍ਚਾਪਮਸ੍ਯ ਵੈ
ਉਸ ਨੇ ਅਚਾਨਕ ਉਸ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਮੀਂਹ ਦੀ ਧਾਰ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਵੱਜਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਵੱਡੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਸੈਨਾਪਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਧਨੁਸ਼ ਨਾਲ ਉਹ ਤੀਰ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ।
ਵਿਚਕਰ੍ਤਾਰ੍ਧਚਂਦ੍ਰੇਣ ਤਥਾ ਯਂਤੁਃ ਸ਼ਿਰੋਮਹਤ੍। ਤਥਾਸ਼੍ਵਾਨ੍ਬਹੁਭਿਰ੍ਬਾਣੈਃ ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਭੂਤਲੇ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਅਰਧਚੰਦ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਰਥ ਦੇ ਸਾਰਥੀ ਦਾ ਵੱਡਾ ਸਿਰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਕਈ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਮੁਸਲਂ ਵੇਗਾਤ੍ਸ ਦੁਦ੍ਰਾਵ ਸ੍ਥਲੇ ਗੁਹਂ। ਜਘਾਨ ਤੇਨ ਦੈਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸ਼ਿਖਿਨਂ ਸ਼ਿਖਿਵਾਹਨਂ
ਫੁਰਤੀ ਨਾਲ ਮੁਸਲ ਫੜ ਕੇ, ਦੈਤਿਆ ਗੁਹਾ ਵੱਲ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਦੌੜਿਆ। ਉਸ ਮੁਸਲ ਨਾਲ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਮੋਰ, ਜੋ ਸਕੰਦੇ ਦਾ ਵਾਹਨ ਸੀ, ਨੂੰ ਵੱਜ ਮਾਰਿਆ।
ਤਤੋ ਮੋਹਂ ਗਤੋ ਬਰ੍ਹੀ ਪ੍ਰਚਕਂਪੇ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ। ਤਤਃ ਸ੍ਕਂਦਃ ਪੁਨਸ੍ਤਂ ਚ ਜਘਾਨਾਸੁਰਪੁਂਗਵਂ
ਫਿਰ ਮੋਰ ਭੁੱਲਣ ਵਿਚ ਪੈ ਗਿਆ ਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਕੰਬਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਪਰ ਸਕੰਦੇ ਨੇ ਮੁੜ ਉਸ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਚਿਚ੍ਛੇਦਾਸਿਨਾ ਵੇਗਾਨ੍ਮੁਸਲਂ ਚਾਤਿਦਾਰੁਣਂ। ਤਾਰੇਯਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਮਾਦਾਯ ਜਘਾਨ ਕ੍ਰੌਂਚਦਾਰਣਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਤੇਜ਼ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਡਰਾਉਣੇ ਮੁਸਲ ਨੂੰ ਕੱਟ ਕੇ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਤਾਰਕਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਭਾਲਾ ਚੁੱਕ ਕੇ ਕ੍ਰੌਂਚ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਚੀਰਨ ਵਾਲੇ ਉੱਤੇ ਵੱਜ ਮਾਰਿਆ।
ਸੋਪਿ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਮੁਮੋਚਾਥ ਅਮੋਘਾਂ ਦੁष੍ਟਘਾਤਿਨੀਮ੍। ਤਤਃ ਸਂਦਹ੍ਯ ਸਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਪ੍ਰਲਯਕਾਰਿਣੀ
ਉਸ ਨੇ ਵੀ ਅਜਿਹੀ ਭਾਲਾ ਸੁੱਟੀ ਜੋ ਕਦੇ ਨਾਂ ਫੇਲਦੀ ਤੇ ਬੁਰਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੀ। ਉਹ ਭਾਲਾ ਭਿਆਨਕ ਤਪਦੀ ਹੋਈ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸੀ।
ਯਮਦਂਡਸਮਾਨਂ ਚ ਭਿਤ੍ਵਾ ਪੁਨਰ੍ਗੁਹਂ ਗਤਾ। ਸ ਗਤਾਸੁਃ ਪਪਾਤੋਰ੍ਵ੍ਯਾਂ ਚਾਲਯਂਸ਼੍ਚ ਵਸੁਂਧਰਾਂ
ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਦੰਡ ਵਰਗੀ ਭਾਲਾ ਉਸ ਨੂੰ ਛੇਦ ਕੇ ਮੁੜ ਗੁਹਾ ਕੋਲ ਆ ਗਈ। ਉਹ ਜਦੋਂ ਜਾਨ ਛੱਡ ਗਿਆ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਤੇ ਧਰਤੀ ਕੰਬਣ ਲੱਗ ਪਈ।
ਪੁष੍ਪਧੂਪਾਦਿਭਿਃ ਸ੍ਕਂਦਃ ਸਰ੍ਵਦੇਵੈਃ ਪ੍ਰਪੂਜਿਤਃ
ਫੁੱਲਾਂ, ਧੂਪ ਤੇ ਹੋਰ ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਨਾਲ ਸਕੰਦੇ ਦੀ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵੱਡੀ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਾਦ੍ਮਪੁਰਾਣੇ ਪ੍ਰਥਮੇ ਸृष੍ਟਿਖਂਡੇ ਤਾਰੇਯਵਧੋਨਾਮੈਕੋਨਸਪ੍ਤਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣੇ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਖੰਡ ਵਿੱਚ 'ਤਾਰੇਯ ਦੇ ਵਧ' ਨਾਮਕ ਉਨਹੱਤਰਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ- ਤਤੋ ਦੇਵਾਂਤਕੋ ਦੈਤ੍ਯੋ ਵ੍ਯਨਦਤ੍ਸਮਰਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਰਣਂ ਚਕਾਰ ਧਰ੍ਮੇਣ ਸਂਦष੍ਟੌष੍ਠਪੁਟੋ ਬਲੀ
ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ— ਫਿਰ ਦੇਵਾਂਤਕ ਨਾਮ ਦਾ ਦੈਤਿਆ ਜੰਗ ਵੱਲ ਗੱਜਦਾ ਹੋਇਆ ਵਧ ਚੜ੍ਹ ਆਇਆ। ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਹੇਠਲਾ ਹੋਠ ਦਬਾ ਕੇ, ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਜੰਗ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਸ ਗਤ੍ਵਾ ਚਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਵਿਗਰ੍ਹਿਤਂ। ਨ ਜਾਨਾਸਿ ਮਹਦ੍ਧਰ੍ਮਂ ਦੁष੍ਟ ਮੋਹਾਦ੍ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਉਹ ਉੱਥੇ ਗਿਆ ਤੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਨਿੰਦਾ ਜੋਗ ਗੱਲ ਆਖੀ, "ਤੈਨੂੰ ਵੱਡਾ ਧਰਮ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਤੂੰ ਮੋਹ ਵਿਚ ਪੈ ਕੇ ਬੁਰਾ ਹੋ ਗਿਆ।"
ਪਾਪਪੁਣ੍ਯਪ੍ਰਯੋਗੇਣ ਨਿਗ੍ਰਹਾਨੁਗ੍ਰਹੇ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਅਹਂ ਚ ਨਿਰ੍ਮਿਤੋ ਧਾਤ੍ਰਾ ਕਰੋਮਿ ਤਵ ਸ਼ਾਸਨਮ੍
ਪੁੰਨ ਤੇ ਪਾਪ ਦੇ ਅਸਰ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਭੂ ਹੀ ਦੰਡ ਦੇਂਦਾ ਤੇ ਮਿਹਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਵੀ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਵਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ।
ਨ ਜਾਨਾਸਿ ਯਤੋ ਧਰ੍ਮਂ ਕਾਲਮृਤ੍ਯੁ ਪੁਰਃਸਰਃ। ਨ ਰੋਗੋ ਨ ਜਰਾ ਕਾਲੋ ਨ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ਨ ਚ ਕਿਂਕਰਃ
ਤੂੰ ਧਰਮ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਇਸ ਲਈ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਕਾਲ ਤੇ ਮੌਤ ਖੜੇ ਹਨ। ਨਾ ਰੋਗ ਹੈ, ਨਾ ਬੁੱਢਾਪਾ, ਨਾ ਕਾਲ, ਨਾ ਮੌਤ, ਨਾ ਕੋਈ ਨੌਕਰ।
ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਚਲਿਤਃ ਕਰ੍ਮੀ ਕष੍ਟਂ ਯਾਤਿ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍। ਉਕ੍ਤਂ ਵਸੁਂ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਂ ਯਮਂ ਧਰ੍ਮੈਕਸਾਕ੍ਸ਼ਿਕਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਧਰਮ ਤੋਂ ਹਟ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਮਾੜਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਦਿਨ ਰਾਤ ਦੁੱਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ। ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਵੱਡੇ ਵਾਸੂ ਤੇ ਯਮ ਹੀ ਧਰਮ ਦੇ ਸੱਚੇ ਗਵਾਹ ਹਨ।
ਸ ਜਘਾਨ ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਬਾਣੈਃ ਕਾਲਮृਤ੍ਯੁਸਮਪ੍ਰਭੈਃ। ਪ੍ਰਚਿਚ੍ਛੇਦ ਸ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਤੇ ਤ੍ਵਨ੍ਯੈਰ੍ਵਿਸ਼ਿਖੈਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ
ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਤੀਰ ਮਾਰੇ, ਜੋ ਕਾਲ ਤੇ ਮੌਤ ਵਰਗੇ ਤਾਕਤਵਰ ਸਨ। ਪਰ ਉਹ ਧਰਮੀ ਨੇ ਤਿੰਨ ਹੋਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਸ੍ਤੂਚ੍ਚੈਃ ਸ਼ਰੈਃ ਪ੍ਰਾਜ੍ਯੈਰ੍ਯੁਗਾਂਤਾਨਲਸਪ੍ਰਭੈਃ। ਨਿਜਘਾਨ ਯਮਂ ਸਂਖ੍ਯੇ ਸ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਸ਼ਰੈਃ ਸ਼ਰਾਨ੍
ਫਿਰ ਉੱਚੀਆਂ ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਗ ਵਰਗੀਆਂ ਲਪਕਦੀਆਂ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਯਮ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਵੱਡੀ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ। ਯਮ ਨੇ ਵੀ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਤੀਰ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੌ ਪਰਸ੍ਪਰਜਯੈषਿਣੌ। ਜਘ੍ਨਤੁਃ ਸਮਰੇਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਮਹਾਬਲਪਰਾਕ੍ਰਮੌ
ਇਸ ਵੇਲੇ ਦੋਵੇਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਤੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਲੈਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਹਿੰਮਤ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਅਹੋਰਾਤ੍ਰਂ ਤਯੋਰ੍ਯੁਦ੍ਧਮਵਰ੍ਤ੍ਤਤ ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍। ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਸ਼ਮਨਂ ਰੁषਾ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਲੜਾਈ ਦਿਨ ਰਾਤ ਚੱਲਦੀ ਰਹੀ। ਇਸ ਵਿਚ ਹੀ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਭਾਲਾ ਚੁੱਕ ਕੇ ਰੋਸ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।
ਬਿਭੇਦ ਦੈਤ੍ਯਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲੋ ਹ੍ਯਹਂਕਾਰਯੁਤੋ ਬਲੀ। ਤਾਮੇਵਾਥ ਰੁषਾ ਧਰ੍ਮੋ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਕਾਂ ਦ੍ਰੁਤਂ
ਦੈਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਭਾਲੇ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਧਰਮ ਨੇ ਵੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਓਹੀ ਭਾਲਾ ਫੁਰਤੀ ਨਾਲ ਫੜ ਲਿਆ।
ਨਿਜਘਾਨ ਤਯੈਵਾਮੁਂਸ੍ਤਨਯੋਰਂਤਰੇ ਭृਸ਼ਮ੍। ਸ ਵਿਹ੍ਵਲਿਤ ਸਰ੍ਵਾਂਗੋ ਮੁਖਾਦਾਗਤਸ਼ੋਣਿਤਃ
ਉਸੇ ਭਾਲੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ। ਉਸ ਦਾ ਸਾਰਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬ ਗਿਆ ਤੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚੋਂ ਲਹੂ ਵਗ ਪਿਆ।
ਤਤਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਮਹਾਤੇਜਾ ਧृਤ੍ਵਾ ਦਂਡਂ ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍। ਅਮੋਘਂ ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਤਸ੍ਯ ਦੈਤ੍ਯਸ੍ਯ ਵਿਗ੍ਰਹੇ
ਫਿਰ, ਵੱਡੀ ਜੋਤ ਵਾਲਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਡਰਾਉਣਾ ਦੰਡ ਚੁੱਕਿਆ ਤੇ ਉਹ ਦੰਡ ਉਸ ਦੈਤ ਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਪੱਕੇ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਨਾਲ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਸਾਸ਼੍ਵਂ ਰਥਂ ਤਥਾ ਸੂਤਂ ਯੋਦ੍ਧਾਰਂ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਸਂਚਯਮ੍। ਚਕਾਰ ਭਸ੍ਮਸਾਤ੍ਤਂ ਚ ਸ਼ਮਨਃ ਕ੍ਰੋਧਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤਃ
ਉਸ ਦੇ ਘੋੜੇ, ਰਥ, ਸਾਰਥੀ, ਯੋਧਾ ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਢੇਰ—all ਕੁਝ, ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਸੁੱਟ ਕੇ ਰਾਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪਤਿਤੇ ਚ ਤਥਾ ਦੈਤ੍ਯੇ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षੋ ਨਾਮ ਦਾਨਵਃ। ਸ਼ਮਨਂ ਸ਼ੂਲਹਸ੍ਤਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਦੁਦ੍ਰਾਵ ਜਿਘਾਂਸਯਾ
ਜਦੋਂ ਦੈਤ ਪੈ ਗਿਆ, ਤਦ ਦੁਰਧਰਸ਼ ਨਾਂ ਦਾ ਦਾਨਵ, ਹੱਥ ਵਿਚ ਭਾਲਾ ਫੜ ਕੇ, ਮਾਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਿਆ।
ਸ਼ੂਲਹਸ੍ਤਂ ਸਮਾਯਾਂਤਂ ਬਡਵਾਨਲਸਨ੍ਨਿਭਮ੍। ਆਸਸਾਦ ਰਣੇ ਮृਤ੍ਯੁਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਹਸ੍ਤੋਤਿਨਿਰ੍ਭਯਃ
ਜਦ ਉਹ ਭਾਲਾ ਲੈ ਕੇ, ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮੌਤ ਵੀ ਭਾਲਾ ਹੱਥ ਵਿਚ ਲੈ ਕੇ, ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਈ।