ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੈਃ ਸ਼ਰੈਰਸृਕ੍ਪਾਤੈਃ ਕਂਕਵਾਯਸਜਂਬੁਕੈਃ। ਯਥਾ ਮੁਸਲਧਾਰਾਭਿਰ੍ਘਨਾ ਵਰ੍षਂਤਿ ਲੋਹਿਤਮ੍
ਹਥਿਆਰਾਂ, ਤੀਰਾਂ, ਲਹੂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ, ਗਿੱਧਾਂ, ਕਾਂਵਾਂ ਤੇ ਗਿੱਦੜਾਂ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਬਦਲ ਲਾਲ ਲਹੂ ਵਰਸਾਉਂਦੇ ਹੋਣ।
ਤਥੈਵ ਕ੍ਸ਼ਤਜੈਃ ਸ੍ਰਸ੍ਤੈਃ ਸ੍ਵਾਙ੍ਗਾਚ੍ਚ ਦੇਵਦਾਨਵਾਃ। ਕੇਚਿਤ੍ਪਤਂਤਿ ਮੁਹ੍ਯਂਤਿ ਸ੍ਖਲਂਤਿ ਚ ਹਸਂਤਿ ਚ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰਾਂ ਤੋਂ ਲਹੂ ਵਗਦਾ ਹੋਇਆ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਡਿੱਗ ਪਏ, ਕੁਝ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ, ਕੁਝ ਥੱਬਰਾਏ, ਤੇ ਕੁਝ ਹੱਸ ਪਏ।
ਮੁਂਚਂਤਿ ਚਾਰ੍ਤਨਾਦਾਂਸ਼੍ਚ ਸਿਂਹਨਾਦਂ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ। ਕੇषਾਂਚਿਦ੍ਬਾਹਵਸ਼੍ਛਿਨ੍ਨਾਸ਼੍ਛਿਨ੍ਨਪਾਦਾਸ੍ਤਥਾਪਰੇ
ਉਹ ਦੁੱਖ ਦੇ ਚੀਕਾਂ ਤੇ ਸਿੰਘ ਵਾਂਗ ਗੱਜਣ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਕਰਦੇ। ਕੁਝ ਦੇ ਬਾਂਹ ਕੱਟ ਗਏ, ਕੁਝ ਦੇ ਪੈਰ ਵੱਖ ਹੋ ਗਏ।
ਛਿਨ੍ਨਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੋਦਰਾਃ ਕੇਚਿਨ੍ਨਿਪੇਤੁਃ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ਭੁਵਿ। ਕੋਟਿਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਗਜਵਾਜ੍ਯਸੁਰਾਣਿ ਚ
ਕੁਝ ਦੇ ਪਾਸੇ ਤੇ ਪੇਟ ਕੱਟੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਹ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ। ਕਰੋੜਾਂ ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਦੈਤਿਆ ਵੀ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਅਪਤਨ੍ਧਰਣੀਪृष੍ਠੇ ਰਕ੍ਤੌਘੇ ਬਹੁਧਾ ਭੁਵਿ। ਤਤਸ੍ਤੁ ਧਰਣੀਪृष੍ਠੇ ਤ੍ਵਭਵਲ੍ਲੋਹਿਤਾਰ੍ਣਵਃ
ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਤ੍ਹਾ ਉੱਤੇ ਲਹੂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਧਾਰਾਂ ਵਗਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ। ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਲਹੂ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਹੀ ਬਣ ਗਿਆ।
ਵਿਪਰੀਤਾਸ੍ਤਤੋ ਨਦ੍ਯਃ ਸਦ੍ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਿਸੁਸ੍ਰੁਵੁਃ। ਤृਣਕਾष੍ਠਪਰਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸ਼ਕ੍ਤਯੋ ਦਾਰੁਸਂਚਯਾਃ
ਉਥੇ ਨਦੀਆਂ ਉਲਟ ਵਹਿਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਘਾਹ ਤੇ ਲੱਕੜ ਦੇ ਢੇਰ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੇ ਲੱਕੜੀਆਂ ਦੇ ਗੱਡੇ ਪਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਮੁਦ੍ਗਰਾ ਮੁਸਲਾਃ ਸ਼ੂਲਾ ਮਕਰਾਦ੍ਯਾ ਭਵਂਤਿ ਚ। ਜਯਂਤਿਕਾ ਧ੍ਵਜਾ ਮੀਨਾਃ ਕਮਠਾਸ਼੍ਚਰ੍ਮਕਾਯਕਾਃ
ਉਥੇ ਗਦਿਆਂ, ਮੁਸਲਾਂ, ਭਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਮੱਛੀ ਵਰਗੇ ਜਲਜੀਵ, ਝੰਡੇ, ਨਿਸ਼ਾਨ, ਮੱਛੀਆਂ, ਕੱਛੂਏ ਤੇ ਚਮੜੇ ਦੇ ਢਾਲਾਂ ਵੀ ਨਜ਼ਰ ਆਉਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਸ਼ਰਾਦਿਭਿਰ੍ਮਹੋष੍ਟ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਨਿਰੁਦ੍ਧਾਃ ਪ੍ਰਚੁਰੈਸ੍ਤਥਾ। ਕੇਸ਼ਚਾਮਰਸ਼ੈਵਾਲਾਃ ਸਂਪੂਰ੍ਣਾਸ੍ਤਾਸ੍ਤਤਃਸ੍ਤਤਃ
ਨਦੀਆਂ ਅਣਗਿਣਤ ਤੀਰਾਂ ਤੇ ਵੱਡੇ ਊਠਾਂ ਨਾਲ ਰੁਕ ਗਈਆਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵਾਲ, ਚਮਰੇ ਦੇ ਪੱਖੇ ਤੇ ਜਲਪੌਦਿਆਂ ਦੀ ਭਰਮਾਰ ਹੋ ਗਈ।
ਪਤਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਤਥਾਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧੈਃ ਕ੍ਸ਼ਤਜਾਰ੍ਣਵਃ। ਤਦਾ ਵਸੁਂਧਰਾ ਸਰ੍ਵਾ ਸਸ਼ੈਲਵਨਕਾਨਨਾ
ਹੋਰ ਵੀ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਡਿੱਗਣ ਨਾਲ ਲਹੂ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਬਣ ਗਿਆ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ, ਪਹਾੜਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਤੇ ਵਣਾਂ ਸਮੇਤ—
ਰੁਧਿਰੌਘਾ ਮਹਾਘੋਰਾ ਸਰ੍ਵਲੋਕਭਯਂਕਰਾ। ਸ੍ਕਂਦਸ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਤਿਪਾਤੇਨ ਗਤਾ ਦੈਤ੍ਯਾ ਯਮਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
—ਭਿਆਨਕ ਲਹੂ ਦੇ ਵਗਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਗਈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਸਕੰਦ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਡਿੱਗਣ ਨਾਲ, ਦੈਤ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਚਲੇ ਗਏ।
ਪਰ੍ਸ਼ੁਨਾ ਪਰਮੇਣੈਵ ਅਗ੍ਨਿਨਾਗ੍ਨਿਸ਼ਿਖੈਃ ਸ਼ਰੈਃ। ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਚ ਪਾਸ਼ੇਨ ਬਦ੍ਧਾ ਮਗ੍ਨਾ ਯਮਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਚੀ ਕੁਹਾੜੀ, ਅੱਗ, ਅੱਗ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਫਾਹੇ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਯੇषਾਂ ਪੁਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਪੌਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਪੁਰੋਗੈਃ ਸਚਿਵੈਸ੍ਤਥਾ। ਨਿਪਾਤਿਤਾਸ਼੍ਚ ਦੈਤੇਯਾਃ ਸ਼ਰਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯृष੍ਟਿਵृष੍ਟਿਭਿਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਪੋਤਿਆਂ, ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੇ, ਤੀਰਾਂ, ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਤੇ ਭਾਲਿਆਂ ਦੀ ਮੀਂਹ ਨਾਲ, ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸੁੱਟਿਆ।
ਗ੍ਰਹੈਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਵਸਨੈਰੇਵ ਯਕ੍ਸ਼ਗਂਧਰ੍ਵਕਿਨ੍ਨਰੈਃ। ਮਹਤ੍ਯਾ ਗਦਯਾ ਚੈਵ ਕੁਬੇਰੇਣ ਚ ਧੀਮਤਾ
ਗ੍ਰਹਾਂ, ਹਵਾਵਾਂ, ਯਕਸ਼ਾਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ, ਕਿੰਨਰਾਂ ਅਤੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਕੁਬੇਰ ਦੀ ਵੱਡੀ ਗਦਾ ਨਾਲ ਵੀ, ਉਹ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਘਨਾਨਾਂ ਨਿਕਰੈਰ੍ਵਜ੍ਰੈਸ੍ਤੁषਾਰੈਰ੍ਵਿਧੁਨੇਰਿਤੈਃ। ਪਨ੍ਨਗਾਨਾਂ ਵਿषੈਰ੍ਘੋਰੈਰ੍ਦੈਤ੍ਯਾਃ ਪੇਤੁਰ੍ਧਰਾਤਲੇ
ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ, ਵਜਰਾਂ, ਚੰਦਰਮਾ ਵਲੋਂ ਸੁੱਟੇ ਗੋਲੇ ਤੇ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਡਰਾਉਣੇ ਵਿਸ਼ ਨਾਲ, ਦੈਤ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਅਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਦੇਵੈਃ ਕੋਟਿਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ। ਪਾਤਿਤਾਃ ਪ੍ਰਯਯੁਸ੍ਸਰ੍ਵੇ ਧਰਣ੍ਯਾਂ ਤੁ ਗਤਾਸਵਃ
ਹੋਰ ਅਨੇਕਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ, ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸੁੱਟਿਆ। ਸਾਰੇ ਦੇ ਸਾਰੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮੁਰਦੇ ਪਏ ਰਹਿ ਗਏ।
ਦੇਹਾਂਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦਿਵਂ ਯਾਂਤਿ ਕੇਚਿਚ੍ਚ ਯਮਮਂਦਿਰਮ੍। ਕੇਚਿਦ੍ਗਚ੍ਛਂਤਿ ਪਾਤਾਲਂ ਪੁਣ੍ਯਾਪੁਣ੍ਯਪ੍ਰਯੋਗਤਃ
ਕੁਝ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ ਸਵਰਗ ਚਲੇ ਗਏ, ਕੁਝ ਯਮ ਦੇ ਘਰ, ਤੇ ਕੁਝ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਪਾਤਾਲ ਵਿਚ ਚਲੇ ਗਏ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਵੇਦਾਞ੍ਜਜਲ੍ਪੁਃ ਪਰਮਰ੍षਯਃ। ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਤੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਗੋਭ੍ਯਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭ੍ਯਸ੍ਤਪਸ੍ਵਿषੁ
ਇਸੇ ਸਮੇਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ ਆਖਿਆ, 'ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਗਾਵਾਂ, ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਲਈ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਵੇ।'
ਪ੍ਰਯੁਧ੍ਯਮਾਨੇष੍ਵਨ੍ਯੇषੁ ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਸਰ੍ਵਜਂਤੁषੁ। ਵਿਬੁਧੈਰਰ੍ਦਿਤਾ ਦੈਤ੍ਯਾਃ ਸ਼ੇषਾਃ ਪਰ੍ਵਤਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ
ਜਦ ਹੋਰ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਲੜਾਈ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਬਾਕੀ ਦੈਤ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਪੀੜਤ ਹੋਏ, ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਜਾ ਲੁਕ ਗਏ।
ਪ੍ਰਜਗ੍ਮੁਸ਼੍ਚ ਦਿਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਕਾਤਰਾ ਰਣਭੀਰਵਃ। ਦੈਤ੍ਯਵ੍ਯੂਹੇ ਪ੍ਰਭਗ੍ਨੇ ਚ ਬਲੋ ਨਾਮ ਮਹਾਬਲਃ
ਜੰਗ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ ਤੇ ਘਬਰਾਏ ਹੋਏ, ਉਹ ਹਰ ਪਾਸੇ ਭੱਜ ਪਏ। ਜਦ ਦੈਤਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦੀ ਲਾਈਨ ਟੁੱਟ ਗਈ, ਤਾਂ ਬਲ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਦੈਤ—
ਅਰ੍ਦਯਾਮਾਸ ਦੇਵਾਂਸ਼੍ਚ ਸਂਯਮ੍ਯਾਗ੍ਨਿਸਮੈਃ ਸ਼ਰੈਃ। ਤਸ੍ਯ ਬਾਣਾਰ੍ਦਿਤਾ ਦੇਵਾ ਬਹਵੋ ਬਲਦਰ੍ਪਿਤਾਃ
—ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਰਗੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਰੋਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ, ਆਪਣੇ ਬਲ ਉੱਤੇ ਮਾਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ ਵੀ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਪਤਿਤਾ ਧਰਣੀਪृष੍ਠੇ ਕੇਚਿਦ੍ਭਗ੍ਨਾ ਰਣਾਜਿਰੇ। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯ ਮਹਤ੍ਕਰ੍ਮ ਦਾਰੁਣਂ ਲੋਕਭੀषਣਮ੍
ਕੁਝ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਡਿੱਗ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਏ ਰਹਿ ਗਏ। ਜਦ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣ ਵਾਲਾ ਉਸ ਦਾ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਦੇਖਿਆ—
ਸ਼ਸ਼ਂਸੁਰ੍ऋषਯੋ ਦੇਵਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸ਼ਿष੍ਟਾਃ ਪ੍ਰਚੁਕ੍ਰੁਸ਼ੁਃ। ਅਥ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਮਹਾਤੇਜਾਸ਼੍ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਰਰਿਂਦਮਃ
—ਤਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਦੱਸੀ, ਤੇ ਬਾਕੀ ਦੇਵਤੇ ਚੀਕ ਪਏ। ਫਿਰ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਂ ਤੇਜੀਲਾ ਇੰਦਰ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਜਘਾਨ ਸ਼ਰਸਂਦੋਹੈਰ੍ਬਲਂ ਬਲਵਤਾਂ ਵਰਮ੍। ਸੋਪਿ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਬਲੋ ਯੁਦ੍ਧੇ ਤਥਾ ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਸਸਂਭ੍ਰਮਃ
ਉਸ ਨੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਰਿਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਬਲ ਦੇ لشਕਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਡਿੱਠਾ। ਪਰ ਉਹ ਬਲਾ ਵੀ ਗੁੱਸੇ ਚ ਆ ਕੇ ਇੰਦਰ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿਚ ਉਤਰ ਪਿਆ।
ਰੁਧਿਰੇਣਾਵਸਿਕ੍ਤਾਂਗੌ ਪ੍ਰਸृਤੇਨ ਮਹਾਬਲੌ। ਤੌ ਯਥਾ ਮਾਧਵੇ ਮਾਸਿ ਪੁष੍ਪਿਤੌ ਕਿਂਸ਼ੁਕਦ੍ਰੁਮੌ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਗਦੇ ਖੂਨ ਨਾਲ ਭਿੱਜ ਗਏ ਸਨ, ਬਸੰਤ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਕਿੰਸੁਕ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਵਾਂਗ ਲੱਗ ਰਹੇ ਸਨ।
ਚਕ੍ਰਾਣਿ ਚ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ੂਲਾਨਿ ਮੁਸਲਾਨਿ ਚ। ਨਿਚਖਾਨ ਰਣੇ ਸ਼ਕ੍ਰੇ ਚਪਲੇ ਚਾਸੁਰੋਤ੍ਤਮਃ
ਉਹ ਅਸੁਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨੇ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਇੰਦਰ ਉੱਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਚੱਕਰ, ਭਾਲੇ ਤੇ ਗਦਾਂ ਸੁੱਟੀਆਂ।
ਤਾਨਿ ਚਕ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ੂਲਾਨਿ ਨਿਚਕਰ੍ਤ੍ਤ ਸ਼ਰੋਤ੍ਤਮੈਃ। ਸੁਰਰਾਟ੍ਸਹਸਾ ਭ੍ਰਾਂਤੋ ਲੀਲਯਾ ਸਮਰੇ ਬਲੀ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ, ਜੋ ਸ਼ਕਤਿਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਹੈਰਾਨ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਚੱਕਰਾਂ ਤੇ ਭਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਧੀਆ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿਚ ਚੁਸਤਾਈ ਨਾਲ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿਚ।
ਸ ਚ ਦੈਤ੍ਯੋ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚੈਵ ਪੁਰਂਦਰਮ੍। ਨਿਜਘਾਨ ਤਦਾ ਤੂਰ੍ਣਂ ਗਜਸ੍ਥਂ ਚ ਸ੍ਤਨਾਂਤਰੇ
ਫਿਰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਦੈਤ, ਇੱਕ ਭਾਰੀ ਭਾਲ ਨਾਲ ਪੁਰੰਦਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਸੀ, ਛਾਤੀ ਵਿਚ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਵੱਧ ਮਾਰਿਆ।
ਤਯਾ ਵਿਨਿਹਤਃ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਪ੍ਰਚਚਾਲ ਗਜੋਪਰਿ। ਲਬ੍ਧਸਂਜ੍ਞੋ ਬਲਂ ਜਿष੍ਣੁਰ੍ਬਿਭੇਦ ਦਨੁਜਂ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਉਸ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਵੱਜ ਕੇ ਇੰਦਰ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਲੜਖੜਾ ਗਿਆ। ਜਦ ਹੋਸ਼ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਜਿੱਤੂ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਦੈਤ ਨੂੰ ਤੀਰ ਨਾਲ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ।
ਰਥਸਂਸ੍ਥਸ੍ਯ ਹਸ੍ਤੌ ਚ ਧਨੁਸ਼੍ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਚੇषੁਣਾ। ਚਰ੍ਮਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਂ ਧ੍ਵਜਂ ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਰੇਣੈਕੇਨ ਵੀਰਹਾ
ਰਥ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਦੈਤ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥ ਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਤੀਰ ਨਾਲ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਇੱਕ ਤੇਜ਼ ਤੀਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਢਾਲ ਤੇ ਝੰਡਾ ਵੀ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਚਤੁਰ੍ਭਿਰ੍ਨਿਸ਼ਿਤੈਰ੍ਬਾਣੈਰ੍ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਚਤੁਰੋ ਹਯਾਨ੍। ਸ਼ਰੇਣੈਕੇਨ ਸੂਤਸ੍ਯ ਸ਼ਿਰਸ਼੍ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਚਾਰ ਨੁਕੀਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਚਾਰ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਧ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਇੱਕ ਹੀ ਤੀਰ ਨਾਲ ਰਥ ਦੇ ਸਾਰਥੀ ਦਾ ਸਿਰ ਤੁਰੰਤ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।