ਅष੍ਟਾਭਿਰ੍ਨਿਸ਼ਿਤੈਰ੍ਬਾਣੈਸ਼੍ਚਤੁਰੋਸ਼੍ਵਾਨਪਾਤਯਾਤ੍। ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਸਂਗृਹ੍ਯ ਭੂਮਿष੍ਠਃ ਕੁਮਾਰਂ ਚ ਜਘਾਨ ਹ
ਅੱਠ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਚਾਰ ਘੋੜੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੇ; ਫਿਰ ਭੂਮੀ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ਕਤੀ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਵਾਰਿਆ।
ਗਦਯਾ ਪੀਡਿਤਂ ਸਾਸ਼੍ਵਂ ਸਵਰੂਥਂ ਸਕੂਬਰਮ੍। ਪਾਤਯਿਤ੍ਵਾ ਧਰਣ੍ਯਾਂ ਚ ਸਿਂਹਨਾਦਂ ਨਨਾਦ ਹ
ਗਦਾ ਨਾਲ ਮਾਰ ਕੇ, ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥ ਤੇ ਝੰਡੇ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਉਹ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਗੱਜ ਉਠਿਆ।
ਲਾਘਵਾਤ੍ਸ ਧਰਾਂ ਗਤ੍ਵਾ ਗਦਾਪਾਣਿਰੁਪਸ੍ਥਿਤਃ। ਵਜ੍ਰਪਾਤਾਦ੍ਯਥਾ ਸ਼ਬ੍ਦੋ ਲੋਕਾਨਾਂ ਦੁਃਸਹੋ ਭਵੇਤ੍
ਫੁਰਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਗਦਾ ਹੱਥ ਵਿਚ ਲੈ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆ ਗਿਆ; ਉਸਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਇੰਨੀ ਭਾਰੀ ਸੀ ਕਿ ਜਿਵੇਂ ਵਜਰ ਦੀ ਚੋਟ ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਅਸਹਿਣਯ ਹੋਵੇ।
ਤਥਾ ਤਯੋਰ੍ਗਦਾਪਾਤੇ ਸ਼ਬ੍ਦਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤੁ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ। ਏਵਂ ਤਯੋਰ੍ਗਦਾਯੁਦ੍ਧਂ ਯਾਵਦਬ੍ਦਚਤੁष੍ਟਯਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੋਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗਦਾਵਾਂ ਦੇ ਵੱਜਣ ਦੀ ਧੁਨ ਵਾਰ ਵਾਰ ਗੂੰਜੀ; ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗਦਾ-ਲੜਾਈ ਚਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਚੱਲੀ।
ਪ੍ਰਭਗ੍ਨੇ ਤੇ ਗਦੇ ਖਸ੍ਥੌ ਖਡ੍ਗਚਰ੍ਮਧਰਾਵੁਭੌ। ਤਦਾ ਪਦਾਤਿਨੋਰ੍ਯੁਦ੍ਧਮਦ੍ਭੁਤਂ ਲੋਮਹਰ੍षਣਂ
ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਗਦਾਵਾਂ ਟੁੱਟ ਗਈਆਂ, ਦੋਵੇਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ ਤਲਵਾਰ ਤੇ ਢਾਲ ਫੜ ਲਏ; ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਅਜੀਬ ਤੇ ਰੋਮਾਂਚਕ ਹੋ ਗਈ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਦੇਵਾਸੁਰਮਹੋਰਗਾਃ। ਖਡ੍ਗਪਾਤੈਰ੍ਮੁਹੂਰ੍ਤਾਂਤੇ ਤਯੋਸ਼੍ਛਿਨ੍ਨੇ ਤੁ ਵਰ੍ਮਣੀ
ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ, ਦੈਤ ਤੇ ਮਹਾਨ ਸੱਪ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਏ; ਥੋੜੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਤਲਵਾਰਾਂ ਦੇ ਵੱਜਣ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਜੰਗੀਆਂ ਕੱਟ ਗਈਆਂ।
ਅਭਵਤ੍ਖਡ੍ਗਯੁਦ੍ਧਂ ਚ ਤਯੋਰ੍ਯੁਦ੍ਧਾਤਿਸ਼ੀਲਿਨੋਃ। ਦਧਾਰ ਚਿਕੁਰੇ ਤਸ੍ਯ ਜਯਂਤੋ ਭੀਮਵਿਕ੍ਰਮਃ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਜੰਗ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਭਿਆਨਕ ਲੜਾਈ ਹੋਈ। ਭੀਮ ਬਲ ਵਾਲਾ ਜਯੰਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵੱਲੋਂ ਵਾਲ ਫੜ ਲਿਆ।
ਸ਼ਿਰਸ਼੍ਛਿਤ੍ਵਾਸ੍ਯ ਖਡ੍ਗੇਨ ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਭੂਤਲੇ। ਤਤਸ੍ਤੁ ਜਯਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਦੇਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਨਨਂਦਿਰੇ
ਉਸਨੇ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਉਸਦਾ ਸਿਰ ਕੱਟ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਜਿੱਤ ਦੇ ਨਾਲ਼ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਪ੍ਰਭਗ੍ਨਾ ਦੈਤ੍ਯਸਂਘਾਸ਼੍ਚ ਦਿਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪ੍ਰਦੁਦ੍ਰੁਵੁਃ
ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਟੁੱਟ ਗਈ ਤੇ ਸਭ ਪਾਸਿਆਂ ਭੱਜ ਪਈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਾਦ੍ਮਪੁਰਾਣੇ ਪ੍ਰਥਮੇ ਸृष੍ਟਿਖਂਡੇ ਕਾਲੇਯਵਧੋਨਾਮ षਟ੍षष੍ਟਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣੇ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਭਾਗ ਵਿੱਚ 'ਕਾਲੇਯਾ ਦਾ ਵਧ' ਨਾਮਕ ਛਿਆਠਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕਿਆ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ- ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰੋ ਹਿਰਣ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ੋ ਮਹਾਬਲਃ। ਸਰੋषਸ਼੍ਚਾਤਿਤਾਮ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੋ ਹ੍ਯਸੁਰਾਨਾਦਿਦੇਸ਼ ਹ
ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ— ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਸ੍ਵਯਂ ਗਚ੍ਛਾਮਿ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਦੇਵਾਨਾਂ ਵਿਜਿਘਾਂਸਯਾ। ਨਾਗਚ੍ਛਂਤਿ ਨ ਯੁਦ੍ਧ੍ਯਂਤੇ ਤੇਨ ਮਾਰ੍ਗਾਦ੍ਵਿਸ਼ਨ੍ਤ੍ਵਿਤਃ
"ਮੈਂ ਆਪ ਹੀ ਜਾ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਲੜਾਂਗਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਉਂਦੇ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਲੜਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਸ ਰਾਹੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲਿਆਉਣਾ ਪਵੇਗਾ।"
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਚਨਂ ਸ਼ੇषਾ ਦੈਤ੍ਯਗਣਾਧਿਪਾਃ। ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਪ੍ਰਯਯੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ੂਲਪਾਸ਼ਾਤਿਪਂਡਿਤਾਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਜੋ ਭਾਲੇ ਤੇ ਫਾਹੇ ਚਲਾਉਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ, ਜੰਗ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਏ।
ਅਧਿਕਂ ਪੂਰ੍ਵਸੈਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਸ਼ਤਗੁਣੈਰਪਿ। ਨਿਰਂਤਰਂ ਤਥਾਕਾਸ਼ਂ ਪ੍ਰਯਯੁਰ੍ਯੁਦ੍ਧਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਉਹ ਫੌਜਾਂ, ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਤੇ ਸੌ ਗੁਣਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਬਿਨਾਂ ਰੁਕਾਵਟ ਦੇ ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਜੰਗ ਲਈ ਚਲ ਪਈਆਂ।
ਤਤੋ ਰੁਦ੍ਰਾਸ੍ਸ ਸਾਧ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਚ ਵਸਵਸ੍ਤਥਾ। ਸ੍ਕਂਦਸ਼੍ਚ ਗਣਪਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿष੍ਣੁਜਿष੍ਣੁਪੁਰੋਗਮਾਃ
ਫਿਰ ਰੁਦ੍ਰ, ਸਾਧਿਆ, ਵਿਸ਼ਵੇਦੇਵ, ਵਸੂ, ਸਕੰਦ, ਗਣਪਤੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਤੇ ਜਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਵੀ ਜੰਗ ਵੱਲ ਚਲੇ।
ਸਰ੍ਵੇ ਯੋਦ੍ਧੁਂ ਗਤਾਸ੍ਤੇ ਚ ਹृष੍ਟਾ ਰਣਸਮੁਤ੍ਸੁਕਾਃ। ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਯੁਦ੍ਧਂ ਦੇਵਦਾਨਵਯੋਰਪਿ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਜੰਗ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਕੇ ਲੜਨ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਏ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਵਿਚ ਜੰਗ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ।
ਨ ਭੂਤਂ ਨ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਭਯਂਕਰਮ੍। ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰੈਬਰ੍ਹੁਧਾ ਯੁਕ੍ਤਂ ਸ਼ਿਸ਼ਿਰੇਣੇਵ ਕਾਨਨਮ੍
ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਜੰਗ ਨਾ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਨਾ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ— ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਅਣਗਿਣਤ ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੇ ਅਸਤਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਜਿਵੇਂ ਸਰਦੀ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਥਰਥਰਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਧਰਾਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗੌਕ ਆਕਾਸ਼ਂ ਸਂਰੁਧ੍ਯ ਯੁਦ੍ਧਮਾਬਭੌ। ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਜਘ੍ਨੁਰਾਕਾਸ਼ੇ ਤਥਾਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਮਹੀਤਲੇ
ਉਹ ਜੰਗ ਧਰਤੀ, ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਹੋ ਗਈ। ਉਹ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਾਰਦੇ ਸਨ, ਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੀ।
ਸ਼ਕ੍ਤਿਭਿਰ੍ਮੁਸਲੈਰ੍ਭਲ੍ਲੈਰ੍ਬਹੁਭਿਃ ਸ਼ਰਵृष੍ਟਿਭਿਃ। ਦਾਰੁਣੈਃ ਖਡ੍ਗਪਾਤੈਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਚਕ੍ਰਪਰਃਸ਼੍ਵਧੈਃ
ਭਾਲਿਆਂ, ਗਦਿਆਂ, ਤੀਰਾਂ, ਤੇ ਬੇਅੰਤ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ, ਡਰਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਤਲਵਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟਾਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਚੱਕਰ ਤੇ ਪਰਸ਼ੂ ਨਾਲ, ਉਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਲੜਦੇ ਸਨ।
ਅਨ੍ਯਾਯੁਧੈਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਨਿਰ੍ਜਘ੍ਨੁਸ੍ਤੇ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍। ਅਭਵਨ੍ਘੋਰਰੂਪਾਣਿ ਧਰਾਕਾਸ਼ੇ ਵ੍ਯਯਾਨਿ ਚ
ਹੋਰ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਉਹ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਡਰਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਲਾਸ਼ਾਂ ਡਿੱਗਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ।
ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੈਃ ਸ਼ਰੈਰਸृਕ੍ਪਾਤੈਃ ਕਂਕਵਾਯਸਜਂਬੁਕੈਃ। ਯਥਾ ਮੁਸਲਧਾਰਾਭਿਰ੍ਘਨਾ ਵਰ੍षਂਤਿ ਲੋਹਿਤਮ੍
ਹਥਿਆਰਾਂ, ਤੀਰਾਂ, ਲਹੂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ, ਗਿੱਧਾਂ, ਕਾਂਵਾਂ ਤੇ ਗਿੱਦੜਾਂ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਬਦਲ ਲਾਲ ਲਹੂ ਵਰਸਾਉਂਦੇ ਹੋਣ।
ਤਥੈਵ ਕ੍ਸ਼ਤਜੈਃ ਸ੍ਰਸ੍ਤੈਃ ਸ੍ਵਾਙ੍ਗਾਚ੍ਚ ਦੇਵਦਾਨਵਾਃ। ਕੇਚਿਤ੍ਪਤਂਤਿ ਮੁਹ੍ਯਂਤਿ ਸ੍ਖਲਂਤਿ ਚ ਹਸਂਤਿ ਚ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰਾਂ ਤੋਂ ਲਹੂ ਵਗਦਾ ਹੋਇਆ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਡਿੱਗ ਪਏ, ਕੁਝ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ, ਕੁਝ ਥੱਬਰਾਏ, ਤੇ ਕੁਝ ਹੱਸ ਪਏ।
ਮੁਂਚਂਤਿ ਚਾਰ੍ਤਨਾਦਾਂਸ਼੍ਚ ਸਿਂਹਨਾਦਂ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ। ਕੇषਾਂਚਿਦ੍ਬਾਹਵਸ਼੍ਛਿਨ੍ਨਾਸ਼੍ਛਿਨ੍ਨਪਾਦਾਸ੍ਤਥਾਪਰੇ
ਉਹ ਦੁੱਖ ਦੇ ਚੀਕਾਂ ਤੇ ਸਿੰਘ ਵਾਂਗ ਗੱਜਣ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਕਰਦੇ। ਕੁਝ ਦੇ ਬਾਂਹ ਕੱਟ ਗਏ, ਕੁਝ ਦੇ ਪੈਰ ਵੱਖ ਹੋ ਗਏ।
ਛਿਨ੍ਨਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੋਦਰਾਃ ਕੇਚਿਨ੍ਨਿਪੇਤੁਃ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ਭੁਵਿ। ਕੋਟਿਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਗਜਵਾਜ੍ਯਸੁਰਾਣਿ ਚ
ਕੁਝ ਦੇ ਪਾਸੇ ਤੇ ਪੇਟ ਕੱਟੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਹ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ। ਕਰੋੜਾਂ ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਦੈਤਿਆ ਵੀ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਅਪਤਨ੍ਧਰਣੀਪृष੍ਠੇ ਰਕ੍ਤੌਘੇ ਬਹੁਧਾ ਭੁਵਿ। ਤਤਸ੍ਤੁ ਧਰਣੀਪृष੍ਠੇ ਤ੍ਵਭਵਲ੍ਲੋਹਿਤਾਰ੍ਣਵਃ
ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਤ੍ਹਾ ਉੱਤੇ ਲਹੂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਧਾਰਾਂ ਵਗਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ। ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਲਹੂ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਹੀ ਬਣ ਗਿਆ।
ਵਿਪਰੀਤਾਸ੍ਤਤੋ ਨਦ੍ਯਃ ਸਦ੍ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਿਸੁਸ੍ਰੁਵੁਃ। ਤृਣਕਾष੍ਠਪਰਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸ਼ਕ੍ਤਯੋ ਦਾਰੁਸਂਚਯਾਃ
ਉਥੇ ਨਦੀਆਂ ਉਲਟ ਵਹਿਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਘਾਹ ਤੇ ਲੱਕੜ ਦੇ ਢੇਰ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੇ ਲੱਕੜੀਆਂ ਦੇ ਗੱਡੇ ਪਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਮੁਦ੍ਗਰਾ ਮੁਸਲਾਃ ਸ਼ੂਲਾ ਮਕਰਾਦ੍ਯਾ ਭਵਂਤਿ ਚ। ਜਯਂਤਿਕਾ ਧ੍ਵਜਾ ਮੀਨਾਃ ਕਮਠਾਸ਼੍ਚਰ੍ਮਕਾਯਕਾਃ
ਉਥੇ ਗਦਿਆਂ, ਮੁਸਲਾਂ, ਭਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਮੱਛੀ ਵਰਗੇ ਜਲਜੀਵ, ਝੰਡੇ, ਨਿਸ਼ਾਨ, ਮੱਛੀਆਂ, ਕੱਛੂਏ ਤੇ ਚਮੜੇ ਦੇ ਢਾਲਾਂ ਵੀ ਨਜ਼ਰ ਆਉਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਸ਼ਰਾਦਿਭਿਰ੍ਮਹੋष੍ਟ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਨਿਰੁਦ੍ਧਾਃ ਪ੍ਰਚੁਰੈਸ੍ਤਥਾ। ਕੇਸ਼ਚਾਮਰਸ਼ੈਵਾਲਾਃ ਸਂਪੂਰ੍ਣਾਸ੍ਤਾਸ੍ਤਤਃਸ੍ਤਤਃ
ਨਦੀਆਂ ਅਣਗਿਣਤ ਤੀਰਾਂ ਤੇ ਵੱਡੇ ਊਠਾਂ ਨਾਲ ਰੁਕ ਗਈਆਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵਾਲ, ਚਮਰੇ ਦੇ ਪੱਖੇ ਤੇ ਜਲਪੌਦਿਆਂ ਦੀ ਭਰਮਾਰ ਹੋ ਗਈ।
ਪਤਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਤਥਾਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧੈਃ ਕ੍ਸ਼ਤਜਾਰ੍ਣਵਃ। ਤਦਾ ਵਸੁਂਧਰਾ ਸਰ੍ਵਾ ਸਸ਼ੈਲਵਨਕਾਨਨਾ
ਹੋਰ ਵੀ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਡਿੱਗਣ ਨਾਲ ਲਹੂ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਬਣ ਗਿਆ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ, ਪਹਾੜਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਤੇ ਵਣਾਂ ਸਮੇਤ—
ਰੁਧਿਰੌਘਾ ਮਹਾਘੋਰਾ ਸਰ੍ਵਲੋਕਭਯਂਕਰਾ। ਸ੍ਕਂਦਸ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਤਿਪਾਤੇਨ ਗਤਾ ਦੈਤ੍ਯਾ ਯਮਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
—ਭਿਆਨਕ ਲਹੂ ਦੇ ਵਗਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਗਈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਸਕੰਦ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਡਿੱਗਣ ਨਾਲ, ਦੈਤ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਚਲੇ ਗਏ।