ਗਾਮੇਵ ਪਤਿਤਾ ਧੀਰਾ ਦਿਵ੍ਯਾਲਂਕਾਰਭੂषਿਤਾਃ। ਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤੋਭੂਦ੍ਧਰਾਦੇਸ਼ੋ ਵੀਰੈਰ੍ਨਾਗੈਰ੍ਹਯੈ ਰਥੈਃ
ਧੀਰ, ਜੋ ਦਿਵਿਆ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ; ਧਰਤੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਵਿਰਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਉਠਿਆ।
ਵਿਵਿਧਾਭਰਣੈਰ੍ਨष੍ਟੈਃ ਪਤਾਕਾਭਿਸ਼੍ਚ ਕੇਤੁਭਿਃ। ਤਤੋ ਵਸੁਂਧਰਾ ਸਰ੍ਵਾ ਸਸ਼ੈਲਵਨਕਾਨਨਾ
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਹਣਿਆਂ ਦੇ ਗੁਆਚੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਝੰਡੇ ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ, ਫਿਰ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ, ਪਹਾੜਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਤੇ ਬਾਗਾਂ ਸਮੇਤ—
ਰੁਧਿਰੌਘਪ੍ਲੁਤਾ ਤਤ੍ਰ ਵਿਬੁਧਾਸੁਰਯੋਰ੍ਯੁਧਿ। ਕ੍ਰਵ੍ਯਾਦੈਰ੍ਬਹੁਭਿਸ੍ਤਤ੍ਰ ਖਾਦਿਤੋ ਦ੍ਰਵ੍ਯਸਂਚਯਃ
ਉਥੇ ਦੇਵਤੇਆਂ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਜ਼ਮੀਨ ਲਹੂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ ਸੀ। ਕਈ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੇ ਮਾਸ ਦੇ ਢੇਰ ਖਾ ਲਏ।
ਲੋਹਿਤਂ ਪ੍ਰਚੁਰਂ ਪੀਤਂ ਰਕ੍ਸ਼ੋਭਿਸ਼੍ਚ ਵृਕਾਦਿਭਿਃ। ਅਨ੍ਯੈਰ੍ਮਹਾਗਣੈਰੇਵ ਕ੍ਸ਼ਤਜਂ ਪਵਨਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਥੇ ਰਾਖਸ਼, ਭੇੜੀਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੇ ਵੱਡੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿਚ ਲਹੂ ਪੀ ਲਿਆ। ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਟੋਲਿਆਂ ਨੇ ਵੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਉੱਡਦਾ ਜ਼ਖਮਾਂ ਦਾ ਲਹੂ ਪੀ ਲਿਆ।
ਖਾਦਿਤਂ ਪ੍ਰੀਤਿਮਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਫੇਰੁਗृਧ੍ਰਗਣੈਰ੍ਮੁਦਾ। ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਸੂਰਿਃ ਸੁਰਪੂਜ੍ਯੋ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ
ਸਿਆਲਾਂ ਤੇ ਗਿੱਧਾਂ ਦੇ ਟੋਲੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਮਾਸ ਖਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਇਸੇ ਵੇਲੇ ਸੂਰਜ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਆ ਗਿਆ।
ਮृਤਸਂਜੀਵਨੀਵਿਦ੍ਯਾਂ ਸੁਰਾਣਾਂ ਸਂਜਜਾਪ ਹ। ਵਿਸ਼ਲ੍ਯਕਰਣੀਂ ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਦ੍ਯਾਂ ਮਹਾਬਲਾਂ
ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਮਰੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਜੀਉਣ ਵਾਲੀ ਵਿਦਿਆ ਜਾਪੀ। ਇਹ ਦਿਵਿਆ ਤੇ ਬੜੀ ਤਾਕਤਵਾਨ ਬ੍ਰਹਮ ਵਿਦਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਜ਼ਖਮ ਭਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਤਤੋ ਧਨ੍ਵਂਤਰਿਰ੍ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਸੁਰਵੈਦ੍ਯੋ ਮਨੋਜਵਃ। ਔषਧੈਸ੍ਤਤ੍ਪ੍ਰਯੋਗੈਸ਼੍ਚ ਰਣੇ ਪਰ੍ਯਟਤੇ ਮੁਦਾ
ਫਿਰ ਗਿਆਨੀ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਧਨਵੰਤਰੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਵੈਦ ਸੀ, ਦਵਾਈਆਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉਪਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਘੁੰਮਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਜੀਵਂਤਿ ਯੇ ਮृਤਾਸ਼੍ਚ ਮਹਾਹਵੇ। ਅਵ੍ਰਣਾ ਬਲਸਂਪਨ੍ਨਾਃ ਪ੍ਰਯੁਧ੍ਯਂਤਿ ਭृਸ਼ਂ ਪੁਨਃ
ਉਥੇ, ਜਿਹੜੇ ਦੇਵਤੇ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਮਰ ਗਏ ਸਨ, ਉਹ ਮੁੜ ਜੀਉਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਬਿਨਾ ਜ਼ਖਮਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ ਫੇਰ ਜੰਗ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਏਵਂ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਗਣਂ ਦੈਤ੍ਯਸ੍ਯ ਚੋਦ੍ਧਤਮ੍। ਪਤਿਤਂ ਪੁਣ੍ਯਯੋਗਾਚ੍ਚ ਸ਼ਰੈਰ੍ਨਿਰ੍ਭਿਨ੍ਨਕਂਧਰਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਜੋੜ ਨਾਲ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸੌ ਹਜ਼ਾਰ ਘਮੰਡੀ ਸੈਨਿਕ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਗਲਾਂ ਚੀਰ ਕੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਜਯਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਨਂਦਂਤਿ ਸਿਦ੍ਧਚਾਰਣਾਃ। ऋषਯਃ ਖੇਚਰਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਯੇ ਚੈਵਾਪ੍ਸਰਸਾਂ ਗਣਾਃ
ਫਿਰ ਜਿੱਤ ਦੇ ਸੁਰ ਨਾਲ ਸਿੱਧ ਤੇ ਚਾਰਣ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਅਕਾਸ਼ ਵਾਸੀਆਂ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਟੋਲੇ ਵੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਗੀਤਿਂ ਗਾਯਂਤਿ ਗਂਧਰ੍ਵਾਃ ਸ਼ਸ਼ਂਸੁਃ ਪਰਮਰ੍षਯਃ। ਅਥ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਮਹਾਤੇਜਾ ਦੈਤ੍ਯਮੁਖ੍ਯੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਗੰਧਰਵ ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਮੁੱਖੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਾਨ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਸੀ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਉੱਠਿਆ।
ਕਾਲਕੇਯ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਃ ਸੇਨਾਨੀਰ੍ਦੈਤ੍ਯਪਸ੍ਯ ਚ। ਸ੍ਯਨ੍ਦਨਸ੍ਥੋ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੋ ਧਨੁਰਾਦਾਯ ਤਤ੍ਰ ਚ
ਉਹ ਦੈਤ ਸੈਨਾ ਦਾ ਸੈਨਾਪਤੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਕਾਲਕੇਯਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਜਘਾਨ ਸੁਰਸਂਘਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਨਰ੍ਤਯਾਮਾਸ ਭੂਤਲੇ। ਨਿਰਂਤਰਸ਼ਰੌਘੇਣ ਚ੍ਛਾਦਿਤਂ ਗਗਨਂ ਤਦਾ੧੦੦ 1.65.
ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਟੋਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਨਚਾਉਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਸਦੇ ਲਗਾਤਾਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਢੱਕ ਗਿਆ।
ਨਿਪਤਂਤਿ ਸ਼ਰਾਃ ਸੈਨ੍ਯੇ ਕੋਟਿਕੋਟਿ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ। ਨਿਪਤਂਤਿ ਤਤੋ ਦੇਵਾਃ ਸਂਯੁਗੇष੍ਵਨਿਵਰ੍ਤਿਨਃ
ਸੈਨਾ ਉੱਤੇ ਕਰੋੜਾਂ ਤੇ ਲੱਖਾਂ ਤੀਰ ਵਗਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਫਿਰ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਡਟੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਰੁਧਿਰੋਦ੍ਗਾਰਿਣਸ੍ਸਰ੍ਵੇ ਸਿਦ੍ਧਗਂਧਰ੍ਵਕਿਨ੍ਨਰਾਃ। ਵਿਸ਼ਿਖੈਃ ਪੀਡਿਤਾ ਦੇਵਾ ਨਿਪੇਤੁਰ੍ਧਰਣੀਤਲੇ
ਸਾਰੇ ਸਿੱਧ, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਕਿੰਨਰ ਲਹੂ ਉਗਲਦੇ ਹੋਏ, ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਗਏ। ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਕੇਚਿਚ੍ਛਰਸ਼ਤੈਰ੍ਭਿਨ੍ਨਾਸ੍ਸਹਸ੍ਰੈਰਯੁਤੈਸ੍ਤਥਾ। ਪੇਤੁਰੁਰ੍ਵ੍ਯਾਂ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਾ ਯੇ ਰਣੇ ਸੁਰਪੁਂਗਵਾਃ
ਕਈ ਵੱਡੇ ਯੋਧਾ ਦੇਵਤੇ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿਚ ਅੱਗੇ ਸਨ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੇ ਲੱਖਾਂ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛਿੱਜ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਵ੍ਯਥਿਤਾਸ਼੍ਚਾਭਵਨ੍ਸਰ੍ਵੇ ਸ੍ਯਂਦਨਸ੍ਥਾ ਦਿਵੌਕਸਃ। ਸ਼ਰੈਃ ਪ੍ਰਵ੍ਯਥਿਤਾਸ੍ਤੇ ਤੁ ਸ੍ਥਾਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਤਾ ਨ ਸਂਮੁਖੇ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਰਥਾਂ ਉੱਤੇ ਸਨ, ਡਰੇ ਹੋਏ ਹੋ ਗਏ। ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਰਹਿਣ ਜੋਗੇ ਨਾ ਰਹੇ।
ਤੇਨਾਵਗਾਹਿਤਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਗਜੇਨੇਵ ਸਰੋਵਨਮ੍। ਸ਼ਰੈਸ੍ਤਸ੍ਯਾਰ੍ਦਿਤਾ ਦੇਵਾ ਵਜ੍ਰਾਨਲਸਮਪ੍ਰਭੈਃ
ਉਸ ਨੇ ਸੈਨਾ ਵਿਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘੁੱਸਿਆ ਜਿਵੇਂ ਹਾਥੀ ਸਰੋਵਰ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਵਜਰ ਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵਤੇ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਗਏ।
ਨ ਸ਼ੇਕੁਃ ਸਮਰੇ ਸ੍ਥਾਤੁਂ ਮਘਵਂਤਂ ਯਯੁਸ੍ਤਦਾ। ਚਿਤ੍ਰਰਥ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤੋ ਦੇਵਸ਼੍ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਭृਤਾਂ ਵਰਃ
ਉਹ ਜੰਗ ਵਿਚ ਖੜੇ ਰਹਿਣ ਜੋਗੇ ਨਾ ਰਹੇ ਤੇ ਮਘਵੰਤ ਵਲ ਮੁੜ ਗਏ। ਫਿਰ, ਚਿਤਰਥ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਤੇ ਸ਼ਸਤ੍ਰਧਾਰੀ ਸਿਰਮੌਰ ਸੀ, ਆ ਗਿਆ।
ਯਯੌ ਸ੍ਯਂਦਨਮਾਰੁਹ੍ਯ ਯੁਦ੍ਧਂ ਪ੍ਰਤਿ ਧਨੁਰ੍ਧਰਃ। ਅਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਚਨਂ ਸੋਪਿ ਸੇਨਾਨ੍ਯਂ ਤੁ ਮਹਾਸੁਰਮ੍
ਉਹ ਆਪਣਾ ਰਥ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਧਨੁਸ਼ ਫੜ ਕੇ ਜੰਗ ਵਲ ਤੁਰ ਪਿਆ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਦੈਤ ਸੈਨਾ ਦੇ ਮੁੱਖੀ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਯਥਾ ਹਂਸਿ ਮਹਾਸ਼ੂਰ ਸੁਰਸੇਨਾਂ ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਃ। ਸ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਨੀਯਸ਼੍ਚ ਸ਼ੂਰੋਸਿ ਸੁਰਸਂਮਤਃ
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਵੱਡੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੂੰ ਵਡਿਆਈ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈਂ, ਤੇਰੇ ਵਾਂਗੂ ਵੱਡੇ ਬਹਾਦਰ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਹਿਰਣ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਪ੍ਰਿਯਂ ਕਰ੍ਮ ਕृਤਂ ਯੁਦ੍ਧੇ ਤ੍ਵਯਾਧੁਨਾ। ਇਦਾਨੀਂ ਮਮ ਬਾਣੈਸ਼੍ਚ ਗਚ੍ਛਸ੍ਵ ਯਮਮਂਦਿਰਮ੍
ਤੂੰ ਹੁਣ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪੈ।
ਤਤਸ਼੍ਚ ਕਾਲਕੇਯਸ੍ਤੁ ਸ੍ਮਿਤੋ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਪੁਰੈਵ ਵਿਜਿਤੋ ਦੇਵ ਗਣਃ ਸਰ੍ਵਃ ਪ੍ਰਲੀਲਯਾ
ਫਿਰ ਕਾਲਕੇਯਾ ਹੱਸ ਕੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ, 'ਮੈਂ ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਗਣ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ ਮਿਟਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।'
ਇਦਾਨੀਂ ਤੁ ਸ੍ਥਿਤਂ ਯੁਦ੍ਧੇ ਬਲਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤੁ ਹੇਲਯਾ। ਯਦਿ ਤੇ ਨਿਧਨੇ ਪ੍ਰੀਤਿਰਸ੍ਤੀਹ ਸੁਰਪੁਂਗਵ
ਹੁਣ ਤਾਂ ਸਾਰੀ ਤਾਕਤ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਬੇਪਰਵਾਹ ਖੜੀ ਹੈ; ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੀ ਮੌਤ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ, ਤਾਂ ਓਹ ਵੀ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਏਭਿਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਨਿਸ਼ਿਤੈਰ੍ਬਾਣੈਰ੍ਨਯਾਮਿ ਯਮਮਂਦਿਰਮ੍। ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪਰਮਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਬਾਣਮਂਤਕਸਨ੍ਨਿਭਮ੍
'ਇਹਨਾਂ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚਾ ਦੇਵਾਂਗਾ।' ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਮੌਤ ਵਰਗਾ ਤੀਰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਜਘਾਨ ਸਮਰੇ ਵੀਰਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਸ਼੍ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਸੋਂਬਰੇ। ਪੁਨਰ੍ਬਾਣਾਂਸ਼੍ਚ ਸਮਰੇ ਯੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਦ੍ਰੁਤਂ ਰੁषਾ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਸ ਬਹਾਦਰ ਨੇ ਤਿੰਨ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਹੋਰ ਤੀਰ ਚੜ੍ਹਾ ਲਏ।
ਜਘਾਨ ਪ੍ਰਚੁਰਾਨ੍ਦੈਤ੍ਯਾਂਸ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚਕਰ੍ਤ੍ਤ ਸ ਲਾਘਵਾਤ੍। ਤਤੋਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਸ਼ਰੈਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਃ ਕਾਲਾਨਲਸਮਪ੍ਰਭੈਃ
ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਫੁਰਤੀ ਨਾਲ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਇਕ ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਯੁਦ੍ਧੇ ਧਨੁष੍ਮਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਸ਼੍ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਭੁਵਿ ਵੇਗਤਃ। ਤਦ੍ਯੁਦ੍ਧਮਭਵਦ੍ਦੇਵਦੈਤ੍ਯਯੋਰ੍ਧਰ੍ਮਤੋ ਭृਸ਼ਮ੍
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਧਨੁਧਾਰੀ ਮਹਾਨ ਨੇ ਜਮੀਨ ਉੱਤੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ; ਉਹ ਜੰਗ ਦੇਵਤੇਆਂ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਵਿਚ ਬੜੀ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਨਾਲ ਹੋਈ।
ਦ੍ਰष੍ਟੁਕਾਮਾਗਤਾਃ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਮृषਿ ਦੇਵਾਃ ਸੁਰੋਰਗਾਃ। ਏਵਂ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਬਾਣਾਨਾਂ ਵਿਧृਤਾਨਿ ਚ
ਇਹ ਜੰਗ ਵੇਖਣ ਲਈ ਰਿਸ਼ੀ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਨਾਗ ਵੀ ਆ ਕੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ; ਇੰਝ ਲੱਖਾਂ ਤੀਰ ਛੱਡੇ ਗਏ।
ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਸਮਰੇ ਵੀਰੌ ਵਿਜਯਾਯ ਵਿਰੇਜਤੁਃ। ਅਥ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਮਹਾਤੇਜਾ ਗਂਧਰ੍ਵਾਣਾਂ ਪਤਿਸ੍ਤਦਾ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਬਹਾਦਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਲਈ ਲੜਦੇ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ; ਫਿਰ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਉਸ ਵੇਲੇ—