ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਬਹੁਧਾਮੁਕ੍ਤੈਰ੍ਦਿਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਾ ਨਿਰਂਤਰਮ੍। ਵਿਗृਹੇषੁ ਧਰਣ੍ਯਾਂ ਚ ਪਰ੍ਵਤੇषੁ ਜਲੇषੁ ਚ
ਕਈ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਅਸਤਰਾਂ ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ ਬੇਅੰਤ ਛੱਡੇ ਗਏ, ਲੜਾਈ ਧਰਤੀ, ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਫੈਲ ਗਈ।
ਦੇਵਸ੍ਥਾਨੇ ਤਥਾਕਾਸ਼ੇ ਪਰ੍ਵਤਾਗ੍ਰੇषੁ ਸਾਨੁषੁ। ਗਹ੍ਵਰੇषੁ ਮਹਾਰਣ੍ਯੇ ਤਯੋਰ੍ਯੁਦ੍ਧਮਵਰ੍ਤਤ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਥਾਂ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਚੋਟੀ ਤੇ ਢਲਾਨਾਂ, ਗੁਫਾਵਾਂ ਤੇ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿਚ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਜੰਗ ਚੱਲਦੀ ਰਹੀ।
ਪੁष੍ਕਲਾਦਿ ਘਨਾਨਾਂ ਚ ਵਰ੍षਧਾਰਾ ਜਲਂ ਯਥਾ। ਪਤਂਤ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਸੈਨ੍ਯੇषੁ ਸ਼ਤਸ਼ੋਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਘਣੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਹਥਿਆਰ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ ਫੌਜਾਂ ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਪਏ।
ਕੇਚਿਤ੍ਪੇਤੁਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਤੁ ਸ਼ਰੈਃ ਸਂਭਿਨ੍ਨਵਿਗ੍ਰਹਾਃ। ਸ਼ਕ੍ਤਿਭਿਰ੍ਮੁਸਲੈਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਛਤ੍ਰਸ਼ੂਲਪਰਸ਼੍ਵਧੈਃ
ਕਈ ਧਰਤੀ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛੇਦੇ ਹੋਏ; ਹੋਰ ਭਾਲਿਆਂ ਤੇ ਗੰਡਾਸਿਆਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਕੁਝ ਛਤਰੀਆਂ, ਭਾਲਿਆਂ ਤੇ ਕੁਹਾੜੀਆਂ ਨਾਲ।
ਪਤਿਤਾਃ ਸਂਮੁਖੇ ਸ਼ੂਰਾ ਯੁਦ੍ਧੇषੁ ਨ੍ਯਾਯਵਰ੍ਤਿਨਃ। ਗਚ੍ਛਂਤਿ ਸੁਰਸਦ੍ਮਾਨਿ ਸ੍ਵਾਮ੍ਯਰ੍ਥੇ ਯੇ ਤ੍ਵਭੀਰਵਃ
ਜੋ ਵਿਰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਸਾਹਮਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਡਿੱਗੇ, ਜੰਗ ਦੇ ਨਿਆਂ ਪੂਰਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਲਈ ਨਿਡਰ ਰਹੇ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਕਾਤਰਾਃ ਪਾਪਾ ਹਂਤਾਰੋ ਵਿਮੁਖਾਨ੍ਰਣੇ। ਅਨ੍ਯਾਯੈਰ੍ਯੇ ਚ ਯੋਦ੍ਧਾਰਸ੍ਤੇ ਯਾਨ੍ਤਿ ਯਮਮਂਦਿਰਂ
ਪਰ ਜੋ ਹੋਰ ਕਾਇਰ ਤੇ ਪਾਪੀ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਪਿੱਠ ਕਰਕੇ ਮਾਰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਜੋ ਅਨਿਆਇਕ ਲੜਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਰਿਦਿਵਸ੍ਥਾ ਗਜਾਰੋਹਾਃ ਸੈਨ੍ਧਵਸ੍ਥਾਸ੍ਤਥਾਪਰਾਨ੍। ਰਥਸ੍ਥਾਂਸ਼੍ਚ ਰਥਾਰੋਹਾਃ ਪਦਗਾਂਸ਼੍ਚ ਪਦਾਤਯਃ
ਜੋ ਤ੍ਰਿਦਿਵ ਵਿਚ ਹਾਥੀ ਚੜ੍ਹੇ, ਤੇ ਹੋਰ ਸਿੰਧੂ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਜੋ ਰਥਾਂ ਤੇ ਚੜ੍ਹੇ, ਤੇ ਜੋ ਪੈਦਲ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ—
ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਵਿਨਿਘ੍ਨਂਤਿ ਸ਼ੂਰਾ ਯੁਦ੍ਧਾਭਿਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਣਃ। ਮੁਦਿਤਾਃ ਸਤ੍ਵਸਂਪਨ੍ਨਾ ਧਰ੍ਮਿष੍ਠਾ ਬਲਸਂਵृਤਾਃ
ਵਿਰ, ਜੰਗ ਲਈ ਉਤਸੁਕ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵੱਜਦੇ, ਖੁਸ਼, ਹੌਸਲੇ ਵਾਲੇ, ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਤੇ ਬਲ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ।
ਕੇषਾਂਚਿਦ੍ਵਾਹਵਸ਼੍ਛਿਨ੍ਨਾ ਮੁਸਲੈਰ੍ਭਿਨ੍ਨਮਸ੍ਤਕਾਃ। ਕੇਸ਼ਾਸ਼੍ਸ਼ਿਰਾਂਸਿ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਨਿਪੇਤੁਰ੍ਧਰਣੀਤਲੇ
ਕਈਆਂ ਦੇ ਹੱਥ ਵੱਢ ਗਏ, ਗੰਡਾਸਿਆਂ ਨਾਲ ਸਿਰ ਚਕਨਾ-ਚੂਰ ਹੋਏ; ਵਾਲ, ਸਿਰ ਤੇ ਕਪੜੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਮਧ੍ਯਚ੍ਛਿਨ੍ਨਾਸ੍ਤਥਾ ਭਿਨ੍ਨਾਃ ਪੇਤੁਰੁਰ੍ਵ੍ਯਾਂ ਮਹਾਬਲਾਃ। ਖਡ੍ਗਪਾਤੈਸ੍ਤਥਾ ਚੋਗ੍ਰੈਸ਼੍ਛ੍ਰਿਨ੍ਨਭਿਨ੍ਨਾਃ ਪਰਸ਼੍ਵਧੈਃ
ਕਈ ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ ਵਿਚੋਂ, ਕੁਝ ਅੱਧੇ ਵੱਢੇ ਜਾਂ ਤਲਵਾਰਾਂ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਕੁਹਾੜੀਆਂ ਦੇ ਵੱਜਣ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਗਾਮੇਵ ਪਤਿਤਾ ਧੀਰਾ ਦਿਵ੍ਯਾਲਂਕਾਰਭੂषਿਤਾਃ। ਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤੋਭੂਦ੍ਧਰਾਦੇਸ਼ੋ ਵੀਰੈਰ੍ਨਾਗੈਰ੍ਹਯੈ ਰਥੈਃ
ਧੀਰ, ਜੋ ਦਿਵਿਆ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ; ਧਰਤੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਵਿਰਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਉਠਿਆ।
ਵਿਵਿਧਾਭਰਣੈਰ੍ਨष੍ਟੈਃ ਪਤਾਕਾਭਿਸ਼੍ਚ ਕੇਤੁਭਿਃ। ਤਤੋ ਵਸੁਂਧਰਾ ਸਰ੍ਵਾ ਸਸ਼ੈਲਵਨਕਾਨਨਾ
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਹਣਿਆਂ ਦੇ ਗੁਆਚੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਝੰਡੇ ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ, ਫਿਰ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ, ਪਹਾੜਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਤੇ ਬਾਗਾਂ ਸਮੇਤ—
ਰੁਧਿਰੌਘਪ੍ਲੁਤਾ ਤਤ੍ਰ ਵਿਬੁਧਾਸੁਰਯੋਰ੍ਯੁਧਿ। ਕ੍ਰਵ੍ਯਾਦੈਰ੍ਬਹੁਭਿਸ੍ਤਤ੍ਰ ਖਾਦਿਤੋ ਦ੍ਰਵ੍ਯਸਂਚਯਃ
ਉਥੇ ਦੇਵਤੇਆਂ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਜ਼ਮੀਨ ਲਹੂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ ਸੀ। ਕਈ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੇ ਮਾਸ ਦੇ ਢੇਰ ਖਾ ਲਏ।
ਲੋਹਿਤਂ ਪ੍ਰਚੁਰਂ ਪੀਤਂ ਰਕ੍ਸ਼ੋਭਿਸ਼੍ਚ ਵृਕਾਦਿਭਿਃ। ਅਨ੍ਯੈਰ੍ਮਹਾਗਣੈਰੇਵ ਕ੍ਸ਼ਤਜਂ ਪਵਨਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਥੇ ਰਾਖਸ਼, ਭੇੜੀਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੇ ਵੱਡੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿਚ ਲਹੂ ਪੀ ਲਿਆ। ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਟੋਲਿਆਂ ਨੇ ਵੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਉੱਡਦਾ ਜ਼ਖਮਾਂ ਦਾ ਲਹੂ ਪੀ ਲਿਆ।
ਖਾਦਿਤਂ ਪ੍ਰੀਤਿਮਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਫੇਰੁਗृਧ੍ਰਗਣੈਰ੍ਮੁਦਾ। ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਸੂਰਿਃ ਸੁਰਪੂਜ੍ਯੋ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ
ਸਿਆਲਾਂ ਤੇ ਗਿੱਧਾਂ ਦੇ ਟੋਲੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਮਾਸ ਖਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਇਸੇ ਵੇਲੇ ਸੂਰਜ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਆ ਗਿਆ।
ਮृਤਸਂਜੀਵਨੀਵਿਦ੍ਯਾਂ ਸੁਰਾਣਾਂ ਸਂਜਜਾਪ ਹ। ਵਿਸ਼ਲ੍ਯਕਰਣੀਂ ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਦ੍ਯਾਂ ਮਹਾਬਲਾਂ
ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਮਰੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਜੀਉਣ ਵਾਲੀ ਵਿਦਿਆ ਜਾਪੀ। ਇਹ ਦਿਵਿਆ ਤੇ ਬੜੀ ਤਾਕਤਵਾਨ ਬ੍ਰਹਮ ਵਿਦਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਜ਼ਖਮ ਭਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਤਤੋ ਧਨ੍ਵਂਤਰਿਰ੍ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਸੁਰਵੈਦ੍ਯੋ ਮਨੋਜਵਃ। ਔषਧੈਸ੍ਤਤ੍ਪ੍ਰਯੋਗੈਸ਼੍ਚ ਰਣੇ ਪਰ੍ਯਟਤੇ ਮੁਦਾ
ਫਿਰ ਗਿਆਨੀ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਧਨਵੰਤਰੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਵੈਦ ਸੀ, ਦਵਾਈਆਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉਪਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਘੁੰਮਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਜੀਵਂਤਿ ਯੇ ਮृਤਾਸ਼੍ਚ ਮਹਾਹਵੇ। ਅਵ੍ਰਣਾ ਬਲਸਂਪਨ੍ਨਾਃ ਪ੍ਰਯੁਧ੍ਯਂਤਿ ਭृਸ਼ਂ ਪੁਨਃ
ਉਥੇ, ਜਿਹੜੇ ਦੇਵਤੇ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਮਰ ਗਏ ਸਨ, ਉਹ ਮੁੜ ਜੀਉਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਬਿਨਾ ਜ਼ਖਮਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ ਫੇਰ ਜੰਗ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਏਵਂ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਗਣਂ ਦੈਤ੍ਯਸ੍ਯ ਚੋਦ੍ਧਤਮ੍। ਪਤਿਤਂ ਪੁਣ੍ਯਯੋਗਾਚ੍ਚ ਸ਼ਰੈਰ੍ਨਿਰ੍ਭਿਨ੍ਨਕਂਧਰਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਜੋੜ ਨਾਲ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸੌ ਹਜ਼ਾਰ ਘਮੰਡੀ ਸੈਨਿਕ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਗਲਾਂ ਚੀਰ ਕੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਜਯਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਨਂਦਂਤਿ ਸਿਦ੍ਧਚਾਰਣਾਃ। ऋषਯਃ ਖੇਚਰਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਯੇ ਚੈਵਾਪ੍ਸਰਸਾਂ ਗਣਾਃ
ਫਿਰ ਜਿੱਤ ਦੇ ਸੁਰ ਨਾਲ ਸਿੱਧ ਤੇ ਚਾਰਣ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਅਕਾਸ਼ ਵਾਸੀਆਂ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਟੋਲੇ ਵੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਗੀਤਿਂ ਗਾਯਂਤਿ ਗਂਧਰ੍ਵਾਃ ਸ਼ਸ਼ਂਸੁਃ ਪਰਮਰ੍षਯਃ। ਅਥ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਮਹਾਤੇਜਾ ਦੈਤ੍ਯਮੁਖ੍ਯੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਗੰਧਰਵ ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਮੁੱਖੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਾਨ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਸੀ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਉੱਠਿਆ।
ਕਾਲਕੇਯ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਃ ਸੇਨਾਨੀਰ੍ਦੈਤ੍ਯਪਸ੍ਯ ਚ। ਸ੍ਯਨ੍ਦਨਸ੍ਥੋ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੋ ਧਨੁਰਾਦਾਯ ਤਤ੍ਰ ਚ
ਉਹ ਦੈਤ ਸੈਨਾ ਦਾ ਸੈਨਾਪਤੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਕਾਲਕੇਯਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਜਘਾਨ ਸੁਰਸਂਘਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਨਰ੍ਤਯਾਮਾਸ ਭੂਤਲੇ। ਨਿਰਂਤਰਸ਼ਰੌਘੇਣ ਚ੍ਛਾਦਿਤਂ ਗਗਨਂ ਤਦਾ੧੦੦ 1.65.
ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਟੋਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਨਚਾਉਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਸਦੇ ਲਗਾਤਾਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਢੱਕ ਗਿਆ।
ਨਿਪਤਂਤਿ ਸ਼ਰਾਃ ਸੈਨ੍ਯੇ ਕੋਟਿਕੋਟਿ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ। ਨਿਪਤਂਤਿ ਤਤੋ ਦੇਵਾਃ ਸਂਯੁਗੇष੍ਵਨਿਵਰ੍ਤਿਨਃ
ਸੈਨਾ ਉੱਤੇ ਕਰੋੜਾਂ ਤੇ ਲੱਖਾਂ ਤੀਰ ਵਗਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਫਿਰ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਡਟੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਰੁਧਿਰੋਦ੍ਗਾਰਿਣਸ੍ਸਰ੍ਵੇ ਸਿਦ੍ਧਗਂਧਰ੍ਵਕਿਨ੍ਨਰਾਃ। ਵਿਸ਼ਿਖੈਃ ਪੀਡਿਤਾ ਦੇਵਾ ਨਿਪੇਤੁਰ੍ਧਰਣੀਤਲੇ
ਸਾਰੇ ਸਿੱਧ, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਕਿੰਨਰ ਲਹੂ ਉਗਲਦੇ ਹੋਏ, ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਗਏ। ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਕੇਚਿਚ੍ਛਰਸ਼ਤੈਰ੍ਭਿਨ੍ਨਾਸ੍ਸਹਸ੍ਰੈਰਯੁਤੈਸ੍ਤਥਾ। ਪੇਤੁਰੁਰ੍ਵ੍ਯਾਂ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਾ ਯੇ ਰਣੇ ਸੁਰਪੁਂਗਵਾਃ
ਕਈ ਵੱਡੇ ਯੋਧਾ ਦੇਵਤੇ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿਚ ਅੱਗੇ ਸਨ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੇ ਲੱਖਾਂ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛਿੱਜ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਵ੍ਯਥਿਤਾਸ਼੍ਚਾਭਵਨ੍ਸਰ੍ਵੇ ਸ੍ਯਂਦਨਸ੍ਥਾ ਦਿਵੌਕਸਃ। ਸ਼ਰੈਃ ਪ੍ਰਵ੍ਯਥਿਤਾਸ੍ਤੇ ਤੁ ਸ੍ਥਾਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਤਾ ਨ ਸਂਮੁਖੇ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਰਥਾਂ ਉੱਤੇ ਸਨ, ਡਰੇ ਹੋਏ ਹੋ ਗਏ। ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਰਹਿਣ ਜੋਗੇ ਨਾ ਰਹੇ।
ਤੇਨਾਵਗਾਹਿਤਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਗਜੇਨੇਵ ਸਰੋਵਨਮ੍। ਸ਼ਰੈਸ੍ਤਸ੍ਯਾਰ੍ਦਿਤਾ ਦੇਵਾ ਵਜ੍ਰਾਨਲਸਮਪ੍ਰਭੈਃ
ਉਸ ਨੇ ਸੈਨਾ ਵਿਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘੁੱਸਿਆ ਜਿਵੇਂ ਹਾਥੀ ਸਰੋਵਰ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਵਜਰ ਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵਤੇ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਗਏ।
ਨ ਸ਼ੇਕੁਃ ਸਮਰੇ ਸ੍ਥਾਤੁਂ ਮਘਵਂਤਂ ਯਯੁਸ੍ਤਦਾ। ਚਿਤ੍ਰਰਥ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤੋ ਦੇਵਸ਼੍ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਭृਤਾਂ ਵਰਃ
ਉਹ ਜੰਗ ਵਿਚ ਖੜੇ ਰਹਿਣ ਜੋਗੇ ਨਾ ਰਹੇ ਤੇ ਮਘਵੰਤ ਵਲ ਮੁੜ ਗਏ। ਫਿਰ, ਚਿਤਰਥ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਤੇ ਸ਼ਸਤ੍ਰਧਾਰੀ ਸਿਰਮੌਰ ਸੀ, ਆ ਗਿਆ।
ਯਯੌ ਸ੍ਯਂਦਨਮਾਰੁਹ੍ਯ ਯੁਦ੍ਧਂ ਪ੍ਰਤਿ ਧਨੁਰ੍ਧਰਃ। ਅਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਚਨਂ ਸੋਪਿ ਸੇਨਾਨ੍ਯਂ ਤੁ ਮਹਾਸੁਰਮ੍
ਉਹ ਆਪਣਾ ਰਥ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਧਨੁਸ਼ ਫੜ ਕੇ ਜੰਗ ਵਲ ਤੁਰ ਪਿਆ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਦੈਤ ਸੈਨਾ ਦੇ ਮੁੱਖੀ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।