ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ। ਨ ਨਿਃਸ੍ਵਤਾਂ ਤਥਾਭ੍ਯੇਤਿ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ ਮਾਨਵਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਸਿਧੀਆਂ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਕਦੇ ਵੀ ਗਰੀਬੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ।
ਯ ਇਦਂ ਪਠਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਹਾਰਾਜੋ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ। ਵਸ਼੍ਯਂ ਕਰੋਤਿ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਪਠਨਾਚ੍ਛ੍ਰਵਣਾਦਪਿ। ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਪਰਂ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਂ ਗਣਪਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਜੋ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਰੋਜ਼ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪੜ੍ਹਨ ਜਾਂ ਸੁਣਨ ਨਾਲ, ਗਣਪਤੀ ਦੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਇਸ ਉੱਚ, ਪਵਿੱਤਰ ਸਤੋਤ੍ਰ ਦੁਆਰਾ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਾਦ੍ਮਪੁਰਾਣੇ ਪ੍ਰਥਮੇ ਸृष੍ਟਿਖਂਡੇ ਗਣਪਤਿਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਨਾਮ-ਚਤੁष੍षष੍ਟਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮਾ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਗਣਪਤੀ ਸਤੋਤ੍ਰ ਦਾ ਚੌਂਸਠਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ-। ਨਾਂਦੀਮੁਖੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਪੂਜਯੇਦ੍ਯੋ ਗਣਾਧਿਪਮ੍। ਤਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵੋ ਭਵੇਦ੍ਵਸ਼੍ਯਃ ਪੁਣ੍ਯਂ ਭਵਤਿ ਚਾਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ— ਜੋ ਕੋਈ ਹਰ ਸ਼ੁਭ ਮੌਕੇ ਤੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਉਸਦੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਪੁੰਨ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਗਣਾਨਾਂ ਤ੍ਵੇਤਿ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞਘਟੇषੁ ਚ। ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਲਭੇਨ੍ਨਰਃ
‘ਗਣਾਂ ਦਾ’ ਮੰਤ੍ਰ ਸਭ ਯਜਨ ਦੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਤੇ ਜਪਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਵਰਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮृਣ੍ਮਯੇ ਪ੍ਰਤਿਮਾਯਾਂ ਚ ਚਿਤ੍ਰੇ ਚਾਥ ਦृषਣ੍ਮਯੇ। ਦ੍ਵਾਰਦਾਰੁਣਿ ਪਾਤ੍ਰੇ ਚ ਹੇਰਂਬਂ ਲੇਖਯੇਦ੍ਬੁਧਃ
ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ ਗਣਪਤੀ ਦੀ ਮੂਰਤ ਮਿੱਟੀ ਦੀ, ਚਿੱਤਰ ਵਿੱਚ, ਪੱਥਰ ਦੀ, ਦਰਵਾਜੇ ਤੇ, ਲੱਕੜ ਤੇ ਜਾਂ ਭਾਂਡੇ ਉੱਤੇ ਬਣਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਨ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨਪਿ ਦੇਸ਼ੇ ਤੁ ਸਤਤਂ ਦृष੍ਟਿਗੋਚਰੇ। ਸ੍ਥਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਹੇਰਂਬਂ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯਃ ਪੂਜਯੇਦ੍ਬੁਧਃ
ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਥਾਂ ਵੀ, ਜੇ ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ ਗਣਪਤੀ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰੇ—
ਤਸ੍ਯ ਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਸਿਦ੍ਧ੍ਯਂਤਿ ਦਯਿਤਾਨਿ ਸਮਂਤਤਃ। ਨ ਵਿਘ੍ਨਂ ਜਾਯਤੇ ਕਿਂਚਿਤ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਵਸ਼ਮਾਨਯੇਤ੍
ਉਸਦੇ ਪਿਆਰੇ ਕੰਮ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਦ੍ਯਾਰ੍ਥੀ ਲਭਤੇ ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਵੇਦਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਸਮੁਦ੍ਭਵਾਮ੍। ਅਨ੍ਯਾਂ ਚ ਸ਼ਿਲ੍ਪਿਵਿਦ੍ਯਾਂ ਚ ਵਿਜਯਾਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਦਾਯਿਨੀਮ੍
ਵਿਦਿਆ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ ਵਿਦਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਲਾ-ਵਿਦਿਆ ਅਤੇ ਜਿੱਤ ਵਾਲੀ ਵਿਦਿਆ ਜੋ ਸਵਰਗ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਧਨਾਰ੍ਥੀ ਵਿਪੁਲਂ ਵਿਤ੍ਤਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਸਾਧ੍ਵੀਂ ਮਨੋਰਮਾਮ੍। ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਸਾਧ੍ਯਂ ਚ ਤਨਯਂ ਕੁਲਮੋਕ੍ਸ਼ਦਮ੍
ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਵੱਡਾ ਧਨ, ਚੰਗੀ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਪਤਨੀ, ਧਰਮ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਐਸ਼ਵਰਿਆ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਰੋਗੈਃ ਪੀਡ੍ਯਤੇ ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ਨ ਗ੍ਰਹੈਃ ਪ੍ਰੇਤਯੋਨਿਭਿਃ। ਸ਼ृਂਗਿਭਿਰ੍ਨਾਪਿ ਰਕ੍ਸ਼ੋਭਿਰ੍ਵਿਦ੍ਯੁਦ੍ਭਿਰ੍ਵਨਤਸ੍ਕਰੈਃ
ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਰੋਗ, ਗ੍ਰਹ, ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤ, ਸਿੰਗ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰ, ਰਾਖਸ਼, ਬਿਜਲੀ ਜਾਂ ਜੰਗਲ ਦੇ ਚੋਰ ਪੀੜਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਨ ਰਾਜਾ ਕੁਪ੍ਯਤਿ ਗृਹੇ ਨ ਚ ਮਾਰੀ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ। ਨ ਦੌਰ੍ਭਿਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਨ ਦੌਰ੍ਬਲ੍ਯਂ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਨਾਯਕਮ੍
ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਗੁੱਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਮਾਰੀ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, ਨਾ ਕਦੇ ਅਕਾਲ ਜਾਂ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਨਾਇਕ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਭਿਪ੍ਰੇਤਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਪੂਜਿਤੋ ਯਃ ਸੁਰੈਰਪਿ। ਸਰ੍ਵਵਿਘ੍ਨਛਿਦੇ ਤਸ੍ਮੈ ਗਣਾਧਿਪਤਯੇ ਨਮਃ
ਚਾਹੀਦੇ ਕੰਮ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਲਈ, ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਮੈਂ ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸਾਰੇ ਵਿੱਘਨ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਮਂਤ੍ਰਸ਼੍ਚਾਯਂ ੴ ਨਮੋ ਗਣਪਤਯੇ। ਨਾਰਾਯਣਪ੍ਰਿਯੈਃ ਪੁष੍ਪੈਰਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸੁਗਂਧਿਭਿਃ। ਮੋਦਕੈਃ ਫਲਮੂਲੈਸ਼੍ਚ ਦ੍ਰਵ੍ਯੈਃ ਕਾਲੋਦ੍ਭਵੈਸ੍ਤਥਾ
ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਹੈ: 'ਓਂ ਨਮੋ ਗਣਪਤਯੇ।' ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਫੁੱਲਾਂ, ਹੋਰ ਸੁਗੰਧਿਤ ਫੁੱਲਾਂ, ਮਿਠਾਈਆਂ, ਫਲ, ਜੜਾਂ ਅਤੇ ਮੌਸਮ ਅਨੁਸਾਰ ਚੜ੍ਹਾਵੇ—
ਦਧਿਦੁਗ੍ਧੈਃ ਪ੍ਰਿਯੈਰ੍ਵਾਦ੍ਯੈਰਪਿ ਧੂਪਸੁਗਂਧਿਭਿਃ। ਪੂਜਯੇਦ੍ਗਣਪਂ ਯਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਦਹੀਂ, ਦੁੱਧ, ਪਿਆਰੇ ਵਾਦ-ਯੰਤਰ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧਿਤ ਧੂਪ ਨਾਲ, ਜੋ ਗਣਪਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਸਫਲਤਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਸ਼ੇषਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਲਿਂਗੇ ਤੁ ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਵਸੁਪ੍ਰਿਯਮ੍। ਪੂਜੋਪਕਰਣਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸਰ੍ਵਂ ਲਕ੍ਸ਼ਗੁਣਂ ਭਵੇਤ੍
ਖਾਸ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਉਸਦੀ ਚਿੰਨ੍ਹ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਦਾਨ—ਪੂਜਾ ਦਾ ਸਾਮਾਨ ਜਾਂ ਕਪੜਾ—ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹਨੂੰ ਲੱਖ ਗੁਣਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਦੇਸ਼ੇ ਚ ਭਾਰਤੇ ਵਰ੍षੇ ਵਨਿਤਾ ਪੂਰ੍ਵਸਨ੍ਨਿਧੌ। ਲੌਹਿਤ੍ਯਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਤੀਰੇ ਲਿਂਗਰੂਪੋ ਵਿਨਾਯਕਃ
ਭਾਰਤ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਲੌਹਿਤਯਾ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਕੰਢੇ ਤੇ, ਵਿਨਾਇਕ ਲਿੰਗ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਹਰਗੌਰੀਸਮਾਦੇਸ਼ਾਦ੍ਦੇਵਾਨਾਂ ਸਂਮਤੇਨ ਚ। ਸ੍ਥਿਤੋ ਲੋਕਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਸਰ੍ਵਵਿਘ੍ਨਵਿਨਾਸ਼ਨਾਤ੍
ਹਰ ਅਤੇ ਗੌਰੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਵਿੱਘਨ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸਥਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਂ ਦੇਵਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤੋ ਦ੍ਰਵ੍ਯਸਂਚਯੈਃ। ਵਿਨਾਯਕਤ੍ਵਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵੇਦਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਪਾਰਗਃ
ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋ ਸਕੇ, ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਨਾਲ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਵਿਨਾਇਕ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਅਤੇ ਵੇਦ-ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਦੀ ਪੂਰੀ ਸਮਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਕृਤ੍ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁ ਮਾਨਵਃ। ਅਕ੍ਸ਼ਯਂ ਲਭਤੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਸਦਾ ਦੇਵੈਃ ਪ੍ਰਪੂਜ੍ਯਤੇ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਦਰਸ਼ਨ ਤੇ ਸਪর্শ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਅਖੁੱਟ ਸਵਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸਂਸਰ੍ਗਿਣਾਂ ਚ ਮ੍ਲੇਛਾਨਾਂ ਗਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਸੁਤਪਸ੍ਵਿਨਾਮ੍। ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਨਾਂ ਤਤ੍ਰ ਸ਼ਂਭੁਰ੍ਵਿਨਾਯਕਃ
ਜੋ ਵਿਦੇਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲਈ, ਉਥੇ ਸ਼ੰਭੂ ਵਿਨਾਯਕ ਬਣੇ।
ਕृਤ੍ਵਾਭਿषੇਕਂ ਲੌਹਿਤ੍ਯੇ ਸ੍ਪृਸ਼ੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਗਣਾਧਿਪਮ੍। ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਕृਤਾਤ੍ਪਾਪਾਨ੍ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੋ ਲੌਹਿਤਯ ਵਿੱਚ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਕੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਛੂਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਨ ਵੈਧਵ੍ਯਂ ਨ ਕਾਰ੍ਪਣ੍ਯਂ ਨ ਸ਼ੋਕਂ ਨ ਤੁ ਮਤ੍ਸਰਮ੍। ਵਿਨਾਯਕਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਜਨ੍ਮਜਨ੍ਮਨਿ ਸਂਲਭੇਤ੍
ਵਿਨਾਯਕ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਜਨਮ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾ ਵਿਧਵਾ ਹੋਣੀ, ਨਾ ਗਰੀਬੀ, ਨਾ ਦੁੱਖ, ਨਾ ਈਰਖਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਪੁਨਃ ਸਿਦ੍ਧਿਃ ਪੁਨਰ੍ਭੋਗ੍ਯਂ ਪੁਨਃ ਕੀਰ੍ਤਿਃ ਪੁਨਰ੍ਬਲਮ੍। ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਗਣਪਂ ਨਰਸ੍ਯ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਗਣਪਤਿ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮੁੜ-ਮੁੜ ਸਫਲਤਾ, ਭੋਗ, ਇਜ਼ਤ ਤੇ ਤਾਕਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਅਸ੍ਯ ਪੂਜਾਮਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਸਰ੍ਵਾਭੀष੍ਟਂ ਵਿਨਸ਼੍ਯਤਿ। ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਸੁਪ੍ਰੀਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਹਰਾਦਯਃ
ਇਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਾ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੀਆਂ ਚਾਹਵਾਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਉਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਹਰਾ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮਘੋਨੋ ਗਣਪਸ੍ਯਾਥ ਪੂਜਾਵਿਰਹਿਤਸ੍ਯ ਚ। ਅਥਾਸੁਰੈਰ੍ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੈਰ੍ਹਿਰਣ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਮੁਖੈ ਰਣੇ
ਮਘਵਨ, ਗਣਪਤਿ ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੇ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਮਹਾਂਵੀਰ ਅਸੁਰਾਂ, ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ ਆਦਿ ਦੇ ਆਗੂਆਂ ਵੱਲੋਂ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ—
ਮਘਵਾ ਤੁ ਜਿਤੋ ਵੀਰ੍ਯਾਦ੍ਧਿਰਣ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ੇਣ ਵੈ ਤਦਾ। ਤਤਸ੍ਸੁਰਾਸ਼੍ਚ ਨਿਰ੍ਵੀਰ੍ਯਾ ਯਾਵਦ੍ਵਰ੍षਸ਼ਤਂ ਪੁਰਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਮਘਵਨ ਨੂੰ ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਹਰਾਇਆ ਗਿਆ; ਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਦੇਵਤੇ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਬੇਤਾਕਤ ਹੋ ਗਏ।
ਦੈਵਾਸੁਰੇ ਮਹਾਯੁਦ੍ਧੇ ਸੁਰਾਣਾਂ ਚ ਪਰਾਜਯਃ। ਤਤੋ ਦੇਵਾਧਿਦੇਵੇ ਤੁ ਸ਼ਿਵੇ ਦੇਵੈਰ੍ਨਿਵੇਦਿਤਮ੍
ਦੇਵਤੇ-ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਹਾਰ ਹੋਈ; ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ।
ਭਗਵਨ੍ਨਸੁਰੈਰ੍ਨੋ ਹਿ ਜਿਤਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਗਤਾ ਮਖਾਃ। ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਸ਼ਂਭੁਰ੍ਦੇਵਾਨ੍ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਭਗਵਾਨ, ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ, ਰਾਜ ਗਇਆ, ਯਜਨ ਗਏ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਹੇਰਂਬਾਯ ਵਰੋ ਦਤ੍ਤ ਉਮਯਾ ਪ੍ਰੀਤਯਾ ਮਯਾ। ਪੂਜਯਾ ਤੇ ਪਰਾ ਸਿਦ੍ਧਿਰ੍ਦੇਵਾਦੀਨਾਂ ਭਵਤ੍ਵਿਤਿ
ਹੇਰੰਬ ਨੂੰ ਉਮਾ ਨੇ, ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ: 'ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਉੱਚੀ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲੇ।'