ਬਰ੍ਹਿਣਂ ਸ੍ਵਂ ਸਮਾਰੁਹ੍ਯ ਤ੍ਵਭਿषੇਕਃ ਕृਤਃ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍। ਪਿਤਰੌ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਲਂਬੋਦਰਧਰਸ੍ਸੁਧੀਃ
ਆਪਣੇ ਮੋਰ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਹੋ ਗਿਆ; ਪਿਤਾ-ਮਾਤਾ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਤੇ ਪੇਟ ਵਾਲਾ ਉਥੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤ ਏਵ ਮੁਦਾਯੁਕ੍ਤਃ ਪਿਤ੍ਰੋਰੇਵਾਗ੍ਰਤ ਸ੍ਥਿਤਃ। ਪੁਰਤਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਸ੍ਕਂਦੋ ਮੇ ਦੇਹੀਤਿ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਸ੍ਥਿਤਃ
ਫਿਰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਪਿਤਾ-ਮਾਤਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਤੇ ਸਕੰਦ ਵੀ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਕੇ, 'ਮੈਨੂੰ ਸਰੀਰ ਦੇਵੋ' ਕਹਿ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਤੌ ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯਾਥ ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਵਿਸ੍ਮਿਤਾਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਭਿषੇਕੈਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਦੇਵੈਰ੍ਨ ਤੈਸ੍ਤਥਾ
ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਪਾਰਵਤੀ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਕਹਿ ਉਠੀ: 'ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਅਤੇ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵੀ, ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।'
ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞਵ੍ਰਤੈਰ੍ਮਂਤ੍ਰੈਰ੍ਯੋਗੈਰਨ੍ਯੈਰ੍ਯਮੈਸ੍ਤਥਾ। ਪਿਤ੍ਰੋਰਰ੍ਚਾਕृਤਃ ਕੋਪਿ ਕਲਾਂ ਨਾਰ੍ਹਤਿ षੋਡਸ਼ੀਮ੍
ਸਭ ਯਜਨਾਂ, ਵਰਤਾਂ, ਮੰਤਰਾਂ, ਹੋਰ ਯੋਗਾਂ ਅਤੇ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨਾਂ ਨਾਲ, ਪਿਤਾ-ਮਾਤਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਵੀ, ਸੋਲ੍ਹਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦਾ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸੁਤਸ਼ਤਾਦੇषੋऽਧਿਕਃ ਸ਼ਤਗੁਣੈਰਪਿ। ਅਤੋ ਦਦਾਮਿ ਹੇਰਮ੍ਬੇ ਮੋਦਕਂ ਦੇਵਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਉਹ ਸੌ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਹੈ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਹੇਰੰਬ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਮੋਦਕਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਸ੍ਯੈਵ ਕਾਰਣਾਦਸ੍ਯ ਅਗ੍ਰੇ ਪੂਜਾ ਮਖੇषੁ ਚ। ਵੇਦਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤਵਾਦੌ ਚ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪੂਜਾਵਿਧਾਸੁ ਚ
ਇਸ ਕਾਰਨ, ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਤੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ, ਵੇਦ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਸਤਕਾਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦੀ ਪਹਿਲਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯਾ ਸਹ ਭੂਤੇਸ਼ੋ ਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਵਰਂ ਮਹਤ੍। ਅਸ੍ਯੈਵ ਪੂਜਨਾਦਗ੍ਰੇ ਦੇਵਾਸ੍ਤੁष੍ਟਾ ਭਵਂਤੁ ਚ
ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਵਰ ਦਿੱਤਾ: 'ਇਸ ਦੀ ਪਹਿਲਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ।'
ਸਰ੍ਵਾਸਾਮਪਿ ਦੇਵੀਨਾਂ ਪਿਤॄਣਾਂ ਚ ਸਮਂਤਤਃ। ਤਪੋ ਭਵਤੁ ਨਿਤ੍ਯਂ ਚ ਪੂਜਿਤੇऽਗ੍ਰੇ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰੇ
ਸਭ ਦੇਵੀਆਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ, ਜਦੋਂ ਗਣੇਸ਼ ਦੀ ਪਹਿਲਾਂ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਪਸਿਆ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਣੀ ਰਹੇ।
ਤਤਃ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਯਜ੍ਞੇषੁ ਪੂਜਯੇਦ੍ਗਣਪਂ ਦ੍ਵਿਜਃ। ਕੋਟਿਕੋਟਿਗੁਣਂ ਤੇषੁ ਦੇਵਦੇਵੀ ਵਚੋ ਯਥਾ
ਇਸ ਲਈ, ਹਰ ਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਗਣੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਦੇਵੀਆਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰੋੜਾਂ ਗੁਣਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਦਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਗੁਣਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਦੇਵਦੇਵ੍ਯਾ ਤਥਾ ਮੁਦਾ। ਕृਤਂ ਗਣਾਧਿਪਤ੍ਯਂ ਚ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਗ੍ਰਤਸ੍ਤਦਾ
ਸਭ ਗੁਣ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੇਵੀਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਦੇ ਕੇ, ਗਣੇਸ਼ ਦੀ ਗਣਾਂ ਉੱਤੇ ਅਧਿਕਾਰੀਤਾ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਗਈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਾਜ੍ਯੇषੁ ਯਜ੍ਞੇषੁ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇषੁ ਨਿਤ੍ਯਪੂਜਨੇ। ਗਣੇਸ਼ਂ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਂ ਲਭੇਨ੍ਨਰਃ
ਇਸ ਲਈ, ਵੱਡੇ ਯਜਨਾਂ, ਸਤਕਾਵਾਂ ਅਤੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ, ਗਣੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਸਿਧੀਆਂ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਦੇਵੈਸ੍ਤੁ ਦਯਿਤਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿ ਕਾਮ੍ਯਯਾ। ਪੂਜਿਤਸ਼੍ਚਾਥਸਰ੍ਵੈਸ੍ਤੁ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮੋਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਤੋ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ; ਤੇ ਸਭ ਨੇ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਸੁਰਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਪਾਈ।
ਨਕ੍ਤਾਹਾਰਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਥ੍ਯਾਂ ਤੁ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਗਣਾਧਿਪਂ। ਲਿਂਗੇ ਵਾ ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਚਿਤ੍ਰੇ ਦੇਵਃ ਪੂਜ੍ਯੋ ਭਵੇਦ੍ਯਦਿ
ਚੌਥੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਗਣਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਲਿੰਗ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਜਾਂ ਚਿੱਤਰ ਵਿੱਚ, ਜੇਕਰ ਦੇਵਤਾ ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਗਣਾਧਿਪ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਵਿਘ੍ਨਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤਿਦ। ਉਮਾਨਂਦਪ੍ਰਦ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਤ੍ਰਾਹਿ ਮਾਂ ਭਵਸਾਗਰਾਤ੍
ਹੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਮਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਮੈਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਬਚਾ।
ਹਰਾਨਂਦਕਰਧ੍ਯਾਨ ਜ੍ਞਾਨਵਿਜ੍ਞਾਨਦ ਪ੍ਰਭੋ। ਵਿਘ੍ਨਰਾਜ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਭਵ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਹਰ ਦਾ ਆਨੰਦ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਗਿਆਨ ਬਖ਼ਸ਼ਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਤੁਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਿਰਪਾ ਕਰਦੇ ਰਹੋ।
ਕृਤੋਪਵਾਸੋ ਗਣਪਂ ਪੂਜਯੇਦ੍ਯੋ ਨਰੋ ਮੁਦਾ। ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਃ ਸੁਰਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਗਣਪਤੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਨਾਮਦ੍ਵਾਦਸ਼ਕਂ ਸ਼ੁਭਂ। ੴਨਮੋ ਗਣਪਤਯੇ ਮਂਤ੍ਰ ਏष ਉਦਾਹृਤਃ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ, ਬਾਰਹ ਨਾਮਾਂ ਵਾਲਾ ਸਤੋਤ੍ਰ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: 'ਓਮ, ਗਣਪਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।'
ਗਣਪਤਿਰ੍ਵਿਘ੍ਨਰਾਜੋ ਲਂਬਤੁਂਡੋ ਗਜਾਨਨਃ। ਦ੍ਵੈਮਾਤੁਰਸ਼੍ਚ ਹੇਰਮ੍ਬ ਏਕਦਂਤੋ ਗਣਾਧਿਪਃ
ਗਣਪਤੀ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਲੰਬਾ ਸੁੰਡ ਵਾਲਾ, ਹਾਥੀ-ਮੁਖੀ, ਦੋ ਮਾਵਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਹੇਰੰਬ, ਇਕ-ਦੰਦ ਵਾਲਾ, ਗਣਾਂ ਦਾ ਅਧਿਪਤੀ—
ਵਿਨਾਯਕਸ਼੍ਚਾਰੁਕਰ੍ਣਃ ਪਸ਼ੁਪਾਲੋ ਭਵਾਤ੍ਮਜਃ। ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੈਤਾਨਿ ਨਾਮਾਨਿ ਪ੍ਰਾਤਰੁਤ੍ਥਾਯ ਯਃ ਪਠੇਤ੍
ਵਿਨਾਇਕ, ਸੁੰਦਰ ਕੰਨ ਵਾਲਾ, ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਭਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ—ਇਹ ਬਾਰਹ ਨਾਮ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ,
ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਤਸ੍ਯ ਭਵੇਦ੍ਵਸ਼੍ਯਂ ਨ ਚ ਵਿਘ੍ਨਂ ਭਵੇਤ੍ਕ੍ਵਚਿਤ੍। ਮਹਾਪ੍ਰੇਤਾਸ਼੍ਸ਼ਮਂ ਯਾਂਤਿ ਪੀਡ੍ਯਤੇ ਵ੍ਯਾਧਿਭਿਰ੍ਨ ਚ। ਸਰ੍ਵਪਾਪਾਦ੍ਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਹ੍ਯਕ੍ਸ਼ਯਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਉਸ ਲਈ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕਦੇ ਵੀ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ; ਵੱਡੇ ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦਾ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਅਟੱਲ ਸੁਰਗ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਾਦ੍ਮਪੁਰਾਣੇ ਪ੍ਰਥਮੇ ਸृष੍ਟਿਖਂਡੇ ਗਣਪਤਿਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਨਾਮ। ਤ੍ਰਿषष੍ਟਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਖੰਡ ਵਿੱਚ 'ਗਣਪਤੀ ਸਤੋਤ੍ਰ' ਨਾਮਕ ਤ੍ਰਿਸਠੀ ਅਧਿਆਇ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ- ਪੁਨਰਨ੍ਯਤ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਗਣਾਧਿਪਸ੍ਯ ਚ। ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਕਰਂ ਪੂਤਂ ਸਰ੍ਵਾਭੀष੍ਟਫਲਪ੍ਰਦਂ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੁਣ ਮੈਂ ਗਣਾਂ ਦੇ ਅਧਿਪਤੀ ਦਾ ਹੋਰ ਸਤੋਤ੍ਰ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸਿਧੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਬਖ਼ਸ਼ਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਏਕਦਂਤਂ ਮਹਾਕਾਯਂ ਤਪ੍ਤਕਾਂਚਨਸਨ੍ਨਿਭਮ੍। ਲਂਬੋਦਰਂ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਂ ਵਂਦੇਹਂ ਗਣਨਾਯਕਂ
ਮੈਂ ਉਸ ਗਣਾਂ ਦੇ ਨੇਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਇਕ-ਦੰਦ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ, ਪਘਲੇ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਵੱਡੀ ਤੋਨ ਅਤੇ ਚੌੜੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਮੁਂਜਕृष੍ਣਾਜਿਨਧਰਂ ਨਾਗਯਜ੍ਞੋਪਵੀਤਕਮ੍। ਬਾਲੇਂਦੁਕਲਿਕਾਮੌਲਿਂ ਵਂਦੇਹਂ ਗਣਨਾਯਕਂ
ਮੈਂ ਉਸ ਗਣਾਂ ਦੇ ਨੇਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਮੁੰਜ ਘਾਸ ਦੀ ਕਮਰਬੰਦ, ਕਾਲੇ ਹਿਰਣ ਦੀ ਚਮੜੀ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ, ਸੱਪ ਦੀ ਜਨੇਊ ਅਤੇ ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਚੰਦ ਦੀ ਕਿਰਣ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਵਿਘ੍ਨਹਰਂ ਦੇਵਂ ਸਰ੍ਵਵਿਘ੍ਨਵਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍। ਮੂषਕੋਤ੍ਤਮਮਾਰੁਹ੍ਯ ਦੇਵਾਸੁਰਮਹਾਹਵੇ
ਮੈਂ ਉਸ ਗਣਾਂ ਦੇ ਨੇਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਆਪ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਚੰਗੇ ਚੂਹੇ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵ-ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ—
ਯੋਦ੍ਧੁਕਾਮਂ ਮਹਾਬਾਹੁਂ ਵਂਦੇਹਂ ਗਣਨਾਯਕਮ੍। ਅਂਬਿਕਾਹृਦਯਾਨਂਦਂ ਮਾਤृਕਾਪਰਿਵੇष੍ਟਿਤਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਗਣਾਂ ਦੇ ਨੇਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ, ਅੰਬਿਕਾ ਦੇ ਦਿਲ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਮਾਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਭਕ੍ਤਿਪ੍ਰਿਯਂ ਮਦੋਨ੍ਮਤ੍ਤਂ ਵਂਦੇਹਂ ਗਣਨਾਯਕਮ੍। ਚਿਤ੍ਰਰਤ੍ਨਵਿਚਿਤ੍ਰਾਂਗਂ ਚਿਤ੍ਰਮਾਲਾਵਿਭੂषਣਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਗਣਾਂ ਦੇ ਨੇਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਭਗਤੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ, ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਮਸਤ, ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਗ ਵਿਲੱਖਣ ਰਤਨਾਂ ਅਤੇ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਕਾਮਰੂਪਧਰਂ ਦੇਵਂ ਵਂਦੇਹਂ ਗਣਨਾਯਕਮ੍। ਗਜਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਚਾਰੁਕਰ੍ਣਵਿਭੂषਿਤਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਗਣਾਂ ਦੇ ਨੇਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ, ਹਾਥੀ-ਮੁਖੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸੁੰਦਰ ਕੰਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਪਾਸ਼ਾਂਕੁਸ਼ਧਰਂ ਦੇਵਂ ਵਂਦੇਹਂ ਗਣਨਾਯਕਮ੍। ਯਕ੍ਸ਼ਕਿਨ੍ਨਰਗਂਧਰ੍ਵੈਃ ਸਿਦ੍ਧਵਿਦ੍ਯਾਧਰੈਸ੍ਸਦਾ
ਮੈਂ ਉਸ ਗਣਾਂ ਦੇ ਨੇਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਪਾਸ ਤੇ ਅੰਕੁਸ਼ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਯਕਸ਼, ਕਿੰਨਰ, ਗੰਧਰਵ, ਸਿਧ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ ਵਲੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਤੂਯਮਾਨਂ ਮਹਾਦੇਹਂ ਵਂਦੇਹਂ ਗਣਨਾਯਕਮ੍। ਗਣਾष੍ਟਕਮਿਦਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਭਕ੍ਤਿਤੋ ਯਃ ਪਠੇਨ੍ਨਰਃ
ਮੈਂ ਉਸ ਗਣਾਂ ਦੇ ਨੇਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਵੱਡੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਕਸ਼, ਕਿੰਨਰ, ਗੰਧਰਵ, ਸਿਧ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਗਣ-ਅਸ਼ਟਕ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ—